An tSaltair
Salm 51
1	Déan trócaire orm, a Dhia, de réir do bhuanghrá: ●
cealaigh mo choir as iomad do thrua.
2	Nigh go huile mé ó mo chion, ●
agus déan mo pheaca a ghlanadh díom.
3	Óir aithním mo chionta go maith ●
agus tá mo pheaca os mo chomhair i gcónaí.
4	Is ortsa amháin a pheacaigh mé;
an ní is olc i do láthair a rinne mé. ●
Ionas go mba léir gur ceart é do bhreith
agus go dtugann tú breithiúnas gan locht.
5	Ach féach gur rugadh faoi chion mé ●
agus gur gineadh i mbroinn mo mháthar faoi pheaca mé.
6	Féach, is geal leat an croí dílis, ●
agus i mo lár istigh múineann tú eagna dom.
7	Croith orm hiosóip agus glanfar mé; ●
nigh mé agus is gile mé ná an sneachta.
8	Lig dom an gairdeas agus an t-áthas a chloisteáil, ●
agus beidh lúcháir ar na cnámha a bhrúigh tú.
9	Iompaigh do ghnúis ó mo pheacaí ●
agus cealaigh mo chionta go léir.
10	Cruthaigh ionam croí glan, a Dhia, ●
agus cruthaigh spiorad daingean as an nua ionam.
11	Ná díbir amach as do radharc mé ●
agus ná beir do naomhspiorad uaim.
12	Tabhair ar ais dom áthas do shlánaithe ●
agus tabhair spiorad na díograise mar thaca dom.
13	Múinfidh mé do shlite do lucht na hurchóide ●
agus fillfidh na peacaigh ar ais chugat.
14	Saor mé ó choir na fola,
a Dhia, a Dhia mo shlánaitheoir, ●
agus mórfaidh mé le mo theanga do cheartas.
15	A Thiarna, oscail mo bheola, ●
agus fógróidh mo bhéal do mholadh.
16	Óir ní bhfaigheann tú taitneamh in íobairt ●
agus an loiscíobairt a dhéanfainn ní ghlacfá.
17	M’íobairtse, a Dhia, an croí aithríoch; ●
ní eiteoidh tú, a Dhia, croí brúite uiríseal.
18	Bí fial le Síón, as ucht do mhaitheasa, a Thiarna, ●
ionas go dtógfaí ballaí Iarúsailéim as an nua.
19	Glacfaidh tú ansin le híobairtí na fíréantachta, le hofrálacha agus le híobairtí uileloiscthe: ●
ansin ofrálfar mairt chugat ar d’altóir.
Salm 52
1	Cad chuige duit bheith ag maíomh as do mhioscais, ●
a ghaiscígh na hurchóide?
2	Déanann tú uisce faoi thalamh feadh an lae, ●
agus faobhar ar do theanga mar rásúr géar,
a chealgaire ghlic.
3	Is ansa leat an t-olc ná an mhaitheas, ●
an t-éitheach ná an fhírinne.
4	Is áil leat an uile chaint dhíobhálach, ●
a theanga na camastaíola.
5	Uime sin déanfaidh Dia do scriosadh
agus do mhilleadh go deo. ●
Sracfaidh sé as do bhoth amach thú
agus bainfidh sé amach ó fhréamh thú
as talamh na mbeo.
6	Feicfidh na fíréin is beidh eagla orthu; ●
beidh siad ag gáire faoi, á rá:
7	“Sin an duine nach nglacfadh dídean i nDia ●
ach a chuir dóchas in iomad maoine
agus a neart ina choirpeacht.”
8	Ach bímse mar úrchrann olóige in áras Dé; ●
agus tá mo dhóchas i ndilghrá Dé
go brách agus choíche.
9	Tabharfaidh mé buíochas duit go deo
de bharr a ndearna tú, ●
agus fógróidh mé feabhas d’ainmse
i bhfianaise na bhfíréan.
Salm 53
1	Deir amadáin ina gcroí:
“Níl aon Dia ann.” ●
Tá siad truaillithe; déanann siad gníomhartha gránna;
níl aon duine maith ann.
2	Breathnaíonn an Dia ó neamh
ar chlann na ndaoine ●
go bhfeice sé an bhfuil tuiscint ag aon duine
nó an iarrfaidh duine ar bith Dia.
3	Chuaigh siad uile ar seachrán;
truaillíodh iad uile, ●
níl neach ann a dhéanfadh an mhaith, níl oiread is duine.
4	An ea nach bhfuil ciall ag lucht an oilc? ●
Slogann siad mo phobal
go díreach mar a shlogfaí arán.
Ní ghlaonn siad ar Dhia.
5	Beidh siad ar crith le heagla
gan aon chúis eagla acu. ●
Óir scaip Dia cnámha do lucht ionsaithe;
tugadh a náire agus dhiúltaigh Dia dóibh.
6	Á, go dtaga slánú Iosrael as Síón amach! ●
Nuair a chasfaidh an Tiarna an rath ar a phobal
beidh áthas ar Iacób agus gairdeas ar Iosrael.
Salm 54
1	Slánaigh mé a Dhia, le d’ainm; ●
déan mo chúis a agairt le do neart.
2	Éist, a Dhia, le m’urnaí, ●
tabhair cluas do bhriathra mo bhéil.
3	Óir d’éirigh lucht an díomais amach i m’éadan,
agus tá daoine gan trua ar thóir m’anama; ●
níl aird dá laghad acu ar Dhia.
4	Féach! tá Dia ag teacht i gcabhair orm; ●
tá an Tiarna ag coinneáil an dé ionam.
5	Fillfidh an t-olc ar mo naimhde; ●
díothaigh iad as ucht do dhílse.
6	Déanfaidh mé íobairt duit, a Thiarna, go fonnmhar,
agus molfaidh mé d’ainm toisc gur maith é. ●
Óir d’fhuascail tú ón uile thrioblóid mé
ionas go bhfaca mé mo naimhde á dtreascairt.
Salm 55
1	Tabhair cluas do m’urnaí, a Dhia: ●
ná téigh i bhfolach ó m’achainí.
2	Tabhair aire dom agus éist le mo ghuí, ●
óir tá mé cloíte ag an mbuairt.
3	Táim ar crith de bharr gártha an namhad
agus ansmacht na n-urchóideach; ●
óir tarraingíonn siad an t-olc anuas orm;
bíonn siad do mo chiapadh le neart a bhfeirge.
4	Tá mo chroí arna chloí ionam istigh: ●
titeann eagla an bháis orm.
5	Tagann sceimhle is scanradh orm anuas, ●
tá mé i mo stalc ag an uamhan.
6	“Mo thrua,” a deirim, “gan sciatháin an choilm agam; ●
d’eitleoinn liom faoi shuaimhneas.”
7	Is amhlaidh a rachainn in imigéin ●
go ndéanfainn cónaí san fhásach.
8	Theithfinn gan mhoill ar lorg fothana ●
ón stoirm is ón spéirling;
9	ó anfa clúmhillteach mo namhad,
ó thonn tuile a dteangacha. ●
Óir ní fheicimse aon ní sa chathair
ach imreas is éigean;
10	siúlann siad ballaí na cathrach de lá agus d’oíche. ●
Is lán í d’olc agus d’urchóid;
11	Tá an peaca ina lár. ●
Ní scarann an foréigean ná an feall
lena sráideanna choíche.
12	Dá mba naimhde iad an mhuintir a thug aithis dom ●
d’fhéadfainn cur suas leo.
13	Dá mba eascairde a d’éirigh i m’éadan ●
rachainn i bhfolach uathu.
14	Ach tusa! mo dhlúthchara féin is mo chaomhchompánach
a rinne an ní seo! ●
Ba chairde cléibh sinn a shiúil in éineacht in áras Dé.
15	Go gcastar an bás go tobann orthu;
go dté siad beo san uaigh síos. ●
Óir cónaíonn an urchóid ina n-árais
agus i gceartlár a gcroí.
16	Ach glaofaidh mise ar Dhia ●
agus saorfaidh an Tiarna mé.
17	Ar maidin, meán lae, is tráthnóna ●
beidh mé ag caí is ag caoineadh.
18	Fuasclóidh sé m’anam go sítheach
ón gcath seo a chuirim – ●
óir is iomaí sin duine a throideann liom –
ach cluinfidh Dia mo ghlór.
19	Éistfidh sé liom agus cloífidh iad;
tá sé ann ón tsíoraíocht, ●
óir ní théann siad i bhfeabhas ar aon chor,
ná ní eagal leo Dia.
20	Shín mo chara a lámh in aghaidh comradaí; ●
agus bhris conradh liom.
21	Le briathra níos sleamhaine ná im,
agus le croí lán cogaíochta. ●
Le briathra níos boige ná ola,
ach is claímhte arna nochtadh iad.
22	Caith do chúram ar an Tiarna agus déanfaidh sé taca duit; ●
ní leomhfaidh sé go mbainfear barrthuisle as an bhfíréan go brách.
23	Ach seolfaidh tusa síos iad, a Thiarna,
go poll an bháis; ●
ní bhfaighidh lucht fola agus fill
ach leath a laethanta.
Is ort atá mo sheasamh, a Thiarna.
Salm 56
1	Bí trócaireach liom, a Dhia, óir déantar leatrom orm; ●
imrítear ansmacht orm in aghaidh an lae.
2	Gabhann mo naimhde de chosa ionam i gcónaí, ●
is iomaí duine a bhíonn ag troid liom go huaibhreach.
3	Nuair is eagal liom is ort atá mo sheasamh, ●
ar Dhia dá dtugaim moladh as ucht a bhriathair.
4	As Dia atá mo mhuinín gan eagla, ●
Cad a fhéadfaidh fuil is feoil a dhéanamh dom?
5	Cuireann siad mo bhriathra as a ríocht i gcónaí; ●
níl de rún acu ach dochar a dhéanamh dom.
6	Tionólann siad le chéile in oirchill orm; ●
téann siad ar mo lorg le fonn mo mharaithe.
7	Cúitigh a n-urchóid leo, a Dhia, ●
déan na ciníocha a chloí i do chuthach.
8	Choinnigh tú cuntas ar mo chuid seachrán;
tá mo chuid deor i dtaisce i do bhuidéal; ●
nach bhfuil siad arna mbreacadh i do leabhar?
9	Cuirfear mo naimhde ar gcúl
an uair a ghlaofaidh mé ort, ●
óir is eol dom anois go bhfuil Dia liom.
10	As Dia, dá dtugaim moladh as ucht a bhriathair,
as Dia atá mo mhuinín gan eagla; ●
cad a fhéadfaidh fuil is feoil a dhéanamh dom?
11	Tá mé faoi cheangal na móideanna a rinne mé duit; ●
toirbhreoidh mé íobairtí buíochais duit, a Dhia,
12	toisc gur tharrthaigh tú m’anam ón mbás ●
agus choinnigh tú mo chosa ó thuisliú,
13	ionas go siúlfainn i bhfianaise Dé, ●
is go mbainfinn aoibhneas as solas na mbeo.
Salm 57
1	Bíodh trua agat dom, a Dhia, bíodh trua agat
óir is ort atá tarraingt m’anama. ●
Ar scáth do sciathán atá mo thriall
nó go dtéann an anachain seo tharam.
2	Glaoim ar Dhia, an Neach is Airde: ●
ar Dhia a chabhraíonn liom de shíor.
3	Go gcuire sé cabhair chugam ó neamh do mo shaoradh; ●
go dtuga sé náire do lucht mo thóraíochta,
go gcuire Dia chugam a bhuanghrá agus a dhílse.
4	Tá m’anam ina luí i measc leon
a d’alpfadh an Ádhamhchlann ina gcraos. ●
Is sleánna agus saigheada a bhfiacla,
is cosúil a dteanga le géarchlaíomh.
5	Éirigh in airde, a Dhia, os cionn na bhflaitheas; ●
bíodh do ghlóir os cionn an domhain go léir!
6	Chuireadar eangach i bhfearas do mo chosa;
rinneadar mé a ísliú. ●
Thochail siad clais romham amach;
ach thit siad féin inti.
7	Tá mo chroí go daingean, a Dhia;
tá mo chroí go daingean. ●
Canfaidh mé agus seinnfidh mé do mholtaí.
8	Múscail, a anam liom! ●
Músclaígí, a chláirseach is a chruit!
Músclóidh mé féin an maidneachan.
9	Gabhfaidh mé buíochas leat idir na ciníocha, a Thiarna: ●
molfaidh mé thú i measc na náisiún.
10	Óir síneann do bhuanghrá chun na bhflaitheas ●
agus do dhílse chun na spéartha.
11	Éirigh in airde, a Dhia, os cionn na bhflaitheas; ●
bíodh do ghlóir os cionn an domhain go léir.
Salm 58
1	An í an fhíréantacht a fhógraíonn sibh, a lucht na cumhachta? ●
an é an ceartbhreithiúnas a thugann sibh ar chlann na ndaoine?
2	Ní hé; óir beartaíonn sibh éagóir in bhur gcroíthe ●
agus is amhlaidh a imríonn sibh an lámh láidir ar talamh.
3	Chuaigh na hurchóidigh ar seachrán fiú amháin ó bhroinn a máthar; ●
lucht éithigh ar an bhfán iad ón uair a saolaíodh iad.
4	Is cosúil a nimh le nimh nathrach nimhe; ●
le nimh na nathrach a chalcann a cluasa
5	d’eagla go gcluinfeadh sí glór an mhealltóra ●
nó glór an draíodóra ag imirt a chuid draíochta.
6	Déan a bhfiacla a bhriseadh ina mbéal, a Dhia; ●
stoith amach cúilfhiacla na leon, a Thiarna.
7	Go gceiliúra siad amhail uisce a shníonn le fána, ●
go bhfeo siad amhail féar nuair a bhuailtear cos air.
8	Go leá siad amhail seilide a ndéantar sláthach de, ●
amhail toircheas anabaí nach bhfaca riamh an ghrian.
9	Sula dtéitear bhur gcorcáin le teas na ndriseog ●
sciobfar chun siúil iad, idir ghlas agus chríon.
10	Beidh ríméad ar na fíréan nuair a fheicfidh siad an díoltas ●
agus nífidh siad a gcosa i bhfuil na n-urchóideach.
11	Déarfar: “Dar go deimhin gheobhaidh an fíréan luach saothair; ●
tá Dia ann go dearfa a thugann breithiúnas ar talamh.”
Salm 59
1	Fuascail mé ó mo naimhde, a Dhia, ●
cosain mé ar a n-éiríonn i m’éadan.
2	Fuascail mé ó lucht déanta na hurchóide ●
agus saor mé ó lucht doirte fola.
3	Féach! téann siad in oirchill ar m’anam; ●
déanann na cumhachtaigh cogar ceilge i mo choinne;
gan choir gan chion uaimse, a Thiarna,
4	tugann siad sciuird fúm gan peaca de mo thaobhsa. ●
Bí i do dhúiseacht! tar i gcabhair orm agus féach leat!
5	Dia Iosrael thú, agus Tiarna na Slua. ●
Éirigh agus smachtaigh na ciníocha,
ná bíodh trua agat do lucht fill agus comhcheilge.
6	Filleann siad gach tráthnóna ar nós madraí ●
ag sceamhaíl agus ag triall timpeall na cathrach.
7	drannaíonn siad lena mbéal agus scaimh orthu, ●
agus iad ag fiafraí dá chéile: “Cé a chluinfidh sinn?”
8	Bíonn tusa, a Thiarna, ag gáire fúthu, ●
is beag leat na náisiúin go léir.
9	Is duitse a thabharfaidh mé moladh ●
óir is tú mo Dhia is mo dhaingean.
10	Go dtaga mo Dhia i gcabhair orm lena bhuanghrá ●
agus dearcfaidh mé go buach ar mo naimhde.
11	Ná lig dóibh, sula mbainfeadh dearmad de mo phobal; ●
déantar a dtreascairt is a leagan ar lár,
a Thiarna, ós tú is sciath dúinn!
12	In éiric pheacaí a mbéal is a mbruas, ●
i gcúiteamh a mallachtaí is a mbréag
go mbeirtear orthu ina n-uabhar.
13	Scrios iad le corp feirge, a Thiarna,
scrios iad nó go rachaidh siad ar ceal. ●
Bíodh a fhios acu go bhfuil Dia i réim
ar Iacób agus ar chríocha na cruinne.
14	Filleann siad gach tráthnona ar nós madraí ●
ag sceamhaíl agus ag triall timpeall na cathrach;
15	gabhann siad anonn is anall ar thóir bia, ●
ag drannaíl dóibh mura bhfaigheann siad a sáith.
16	Comórfaidh mise do chumhacht le cantaireacht
agus gairdeoidh mé i do bhuanghrá le breacadh lae; ●
óir ráinig tú i do dhaingean agamsa
agus i do dhídean dom ar uair na hanacra.
17	Mo neart thú! is duitse a chanfaidh mé, ●
óir is tú, a Thiarna, mo dhaingean,
an Dia a thálann a bhuanghrá orm.
Salm 60
1	Theilg tú uait sinn, a Dhia, agus threascair tú sinn; ●
bhí tú i bhfeirg linn, fill orainn arís.
2	Chroith tú an talamh agus scoilt tú é. ●
Déan a chréachtaí a leigheas óir tá sé ar crith.
3	Chuir tú do phobal faoi chuing an chruatain, ●
thug tú fíon ár mearaithe le hól dúinn.
4	Thug tú comhartha don dream lenarb eagal tú ●
ionas go dteithfidís as raon an bhogha,
5	agus go ndéanfaí d’aos grá a shaoradh. ●
Fóir orainn le do dheasláimh agus éist linn.
6	Labhair Dia ina shanctóir agus gheall sé: ●
“Roinnfidh mé Seicim go ríméadach
agus déanfaidh mé Gleann Sucót a thomhas.
7	Is liom tír Ghileád, is liom Manaise; ●
is é Eafráim clogad mo chinn,
is é Iúdá mar an gcéanna mo ríshlat;
8	is é Móáb mo bháisín níocháin. ●
Ar Eadóm a bhuailfidh mé mo bhróg,
agus béarfaidh mé bua ar Fhilistía.”
9	Cé sheolfaidh isteach mé sa chathair chosanta? ●
Cé thabharfaidh go hEadóm isteach mé?
10	Nach tú a chuir uait sinn, a Dhia, ●
ionas nach ngabhann tú amach lenár sluaite?
11	Tabhair cúnamh dúinn in éadan ar naimhde ●
óir is díomhaoin é cúnamh ón duine.
12	Déanfaimid gaisce le cunamh ó Dhia ●
óir is é a ghabhfaidh de chosa inár naimhde.
Salm 61
1	Éist le mo ghlao, a Dhia; ●
tabhair cluas do m’urnaí!
2	Glaoim ort ó chríocha na cruinne nuair a chliseann mo chroí. ●
Ar charraig nach bhfuil breith agam uirthi, cuir mé in airde, a Dhia,
3	Óir is tú mo dhún is mo dhaingean ●
in aghaidh an namhad.
4	Mo thrua gan mé i mo chónaí i do phuball go brách na breithe, ●
chun go bhfaighe mé díon agus dídean faoi scáth do sciathán.
5	Óir d’éist tú le mo mhóideanna, a Dhia; ●
thug tú dom oidhreacht an dreama arb eagal leo d’ainm.
6	Cuir fad le saol an rí; ●
go maire sé choíche!
7	Go raibh a réim go brách na breithe i bhfianaise Dé. ●
Cuir trócaire ghrámhar agus dílse uait amach, á caomhnú,
8	agus molfaidh mé d’ainm go brách; ●
díolfaidh mé mo mhóideanna gach aon lá.
Salm 62
1	I nDia amháin atá m’anam ar a shuaimhneas; ●
is uaidh a thagann mo chúnamh.
2	Is é mo charraig é, mo shlánú agus mo dhaingean; ●
ní dhéanfar mo bhogadh.
3	Cá fhad a thabharfaidh sibh fúm, sibh go léir d’fhonn mo bhriste, ●
mar dhúmas gur bhalla fíorsceabhach mé, nó fál ar tí titim?
4	Beartaíonn siad ar mo leagan ar lár;
is áil leo an t-éitheach. ●
Bíonn an bheannacht ina mbéal de shíor agus an mhallacht ina gcroí.
5	Bí ar do shuaimhneas i nDia amháin, a anam liom, ●
óir is ann atá mo dhóchas.
6	Is é mo charraig é, mo shlánú agus mo dhaingean; ●
ní dhéanfar mo bhogadh.
7	Is i nDia atá mo shlánú is mo ghlóir; ●
is carraig chumhachtach agus díon dom é.
8	Cuirigí bhur ndóchas ann i gcónaí, a phobal; ●
ligigí rún bhur gcroí leis. Is é Dia ár ndídean.
9	Níl san Ádhamhchlann ach puth anála, níl sna huaisle ach bréag; ●
nuair a dhéantar a meá is éadroime iad uile ná an phuth anála féin.
10	Ná bíodh bhur ndóchas san ansmacht ná bhur maíomh san fhoghail. ●
Má dhéantar bhur maoin a mhéadú ná santaigí in bhur gcroí í.
11	Aon uair amháin a labhair Dia, dhá ní a chuala mé; ●
gur le Dia an chumhacht, a Thiarna,
12	agus gur leatsa an buanghrá, ●
agus go ndíolann tú an comhar le cách de réir a saothair.
Salm 63
1	A Dhia, mo Dhia thú, is tú a iarraim, tá íota tharta ar m’anam chugat. ●
Ní théann lagadh ar mo cholainn ach ag tnúth leat amhail talamh túr tirim gan uisce.
2	Is mar sin a bhínn ag amharc ort san ionad naofa ●
d’fhonn go bhfeicfinn do ghlóir is do chumhacht.
3	De bhrí gur fearr ná an bheatha féin do bhuanghrá, ●
canfaidh mo bheola do mholadh.
4	Ar an ábhar sin beannóidh mé le mo bheo thú ●
agus ardóidh mé mo lámha i d’ainmse.
5	Líonfar m’anam mar a líonfaí le fleá é, ●
agus molfaidh mo bhéal le ríméad thú.
6	I mo luí dom ar mo leaba bím ag cuimhneamh ort, ●
bím ag smaoineamh ort i dtráthanna na hoíche;
7	óir ráinig tú i do chúntóir agam, ●
agus gairdím faoi scáth do sciathán.
7	Tá m’anam ag cloí go dlúth leat, ●
agus coinníonn do dheaslámh suas mé.
9	An dream atá ar tí m’anama chun a scriosta, ●
rachaidh siad síos i ndoimhneacht na talún.
10	Tabharfar suas do chumhacht an chlaímh iad ●
agus déanfaidh na seacáil a gcuid orthu.
11	Is i nDia a dhéanfaidh an rí gairdeas,
agus beidh áthas ar a mionnaíonn dar eisean, ●
ach cuirfear béal lucht éithigh ina thost.
Salm 64
1	Éist le mo ghlór is mé ag gearán, a Dhia; ●
cosain mo bheo ar eagla an namhad.
2	Folaigh mé ar lucht an oilc agus a scéimeanna, ●
ar an ngramaisc seo de lucht na hurchóide.
3	Cuireann siad faobhar ar a dteanga mar chlaíomh ●
agus scaoileann a mbriathra nimhe amhail saigheada;
4	scaoileann siad ó chúl clúide leis na bhfíréan, ●
agus iad ag caitheamh leo go tobann gan eagla.
5	Beartaíonn siad a ndrochbhearta go diongbháilte ●
agus iad i gcogar le chéile go folaitheach,
6	á rá lena chéile: “Cé a fheicfidh sinn: ●
cé a fhéadfaidh ár gcionta a thóraíocht?”
7	Ach an té sin a thóraíonn an aigne,
arb eol dó rúndiamhra an chroí – ●
scaoilfidh Dia a shaigheada leo go tobann,
agus déanfaidh sé a ngoin gan choinne.
8	A dteanga féin a dhéanfaidh iad a mhilleadh, ●
agus déanfaidh a bhfeicfidh iad fonóid fúthu.
9	Beidh eagla ar gach aon neach an uair sin, ●
inseoidh siad a bhfuil déanta ag Dia,
agus tuigfidh siad gníomhartha Dé.
10	Gairdeoidh na fíréin sa Tiarna,
rachaidh siad ag triall air faoi dhóchas ●
agus beidh lucht an chroí chneasta ag déanamh mórtais.
Salm 65
1	Is duit is dleacht ár moladh i Síón, a Dhia. ●
Is duit a chomhlíonfar ár móid,
ós tú a éisteann lenár nguí.
2	Ortsa atá triall gach aon neach ●
lena eire urchóide.
3	Luíonn ár lochtanna go trom orainn ●
ach tugann tusa maithiúnas dúinn.
4	Is méanar do na daoine a roghnaíonn tú, 
nglaoch chun do chúirteanna. ●
Sásófar le flúirse do thí sinn,
le hionad naofa do theampaill.
5	Déanann tú éachtaí i d’fhíréantacht dúinn,
a Dhia ár slánaithe. ●
Dóchas críocha uile na cruinne thú
agus na bhfarraigí imigéiniúla.
6	Daingníonn tú na sléibhte le do neart ●
ar do chrioslú le cumhacht.
7	Maolaíonn tú fothram na farraige ●
agus torann na dtonnta
agus gleo na gciníocha.
8	Lucht cónaithe chríocha na cruinne,
is eagal leo d’éachtaí. ●
Cuireann tú áthas ar imill imchiana
an Oirthir is an Iarthair.
9	Thug tú cuairt ar an talamh, á huisciú,
gur mhéadaigh tú a maoin. ●
Sceitheann abhainn Dé thar bruacha
d’fhonn arbhar a sholáthar di.
10	Is mar sin a ullmhaíonn tú an talamh,
ag tabhairt uisce dá claiseanna. ●
Déanann tú a bogadh le ceathanna;
beannaíonn tú a geamhair.
11	Chuir tú barr ar an mbliain le d’fhéile ●
agus tá do chéimeanna ar sileadh le méathras
agus féaraigh an fhásaigh faoi bhláth.
12	Tá na cnoic arna gcrioslú le gairdeas
agus na móinéir ag cur thar maoil le tréada. ●
Tá na gleannta faoi bhrat arbhair;
tógann siad gártha agus canaid le háthas.
Salm 66
1	Gairdigí i láthair Dé, a thíortha uile, ●
canaigí Salm le hurraim dá ainm.
2	Tugaigí moladh agus glóir dó; ●
Abraigí le Dia: “Nach éachtach iad d’oibreacha!
3	Tá de mhéid do nirt, a Thiarna, ●
go mbíonn do naimhde ag lútáil i do láthair.
4	Umhlóidh an domhan uile i d’fhianaise ●
agus canfaidh siad Salm do d’ainm.”
5	Téanaigí agus féachaigí oibreacha Dé – ●
na héachtaí a rinne sé idir daoine.
6	Rinne sé talamh tirim den mhuir
ionas go ndeachaigh siad de chosa tríd an abhainn; ●
déanaimis gairdeas ann, dá bhrí sin. 
7	Rialaíonn sé lena chumhacht go brách; ●
bíonn a shúile ag faire na náisiún
sula n-éireodh lucht ceannairce ina éadan.
8	Beannaígí dár nDia, a chiníocha, ●
go gcluintear a mholadh os ard,
9	Óir is é a thug beatha dár n-anam ●
agus nár lig dár gcosa bheith ag tuisliú.
10	Óir is tú, a Dhia, a thástáil sinn, ●
mar a thriailtear an t-airgead sa tine.
11	Sheol tú isteach sa líon sinn ●
gur leag tú tromualach anuas orainn.
12	Chuir tú daoine ag marcaíocht sa mhullach orainn
go ndeachamar trí thine is trí uisce; ●
ach threoraigh tú amach chun na saoirse sinn.
13	Tabharfaidh mé íobairtí dóite chun do thí liom; ●
leatsa a dhíolfaidh mé mo mhóideanna –
14	na móideanna a gheall mé ó bhéal duit ●
agus a chan mo theanga le linn mo bhuartha.
15	Ofrálfaidh mé caoirigh méithe uileloiscthe
mar aon le deatach reithí dóite; ●
ofrálfaidh mé damhra agus gabhair duit.
16	Téanaigí, a bhfuil eagla Dé oraibh, ●
go n-inseoidh mé a ndearna sé do m’anam.
17	Ghlaoigh mé os ard air le mo bhéal ●
agus rinne mé a mholadh le mo theanga.
18	Dá gcothóinn an urchóid i mo chroí ●
ní éistfeadh an Tiarna liom.
19	Ach d’éist mo Dhia go dearfa; ●
thug sé aire do ghlór mo ghuí.
20	Moladh le Dia nár eitigh mé ar m’achainí, ●
agus nár tharraing a bhuanghrá uaim.
Salm 67
1	Bí trócaireach linn, a Thiarna, agus beannaigh sinn; ●
taispeáin dúinn solas do ghnúise.
2	Chun go n-aithneofaí do shlí ar talamh ●
agus do shlánú i measc na náisiún go léir.
3	Go mola na ciníocha thú, a Dhia; ●
go mola na ciníocha go léir thú.
4	Go ndéana na náisiúin lúcháir agus gairdeas
toisc go rialaíonn tú na ciníocha le cothromas; ●
treoraíonn tú na náisiúin ar talamh.
5	Go mola na ciníocha thú, a Dhia; ●
go mola na ciníocha go léir thú.
6	Thug an talamh a thoradh uaidh go flúirseach; ●
agus chuir Dia, ár nDia, a bheannacht orainn.
7	Go mbeannaí ár nDia i gcónaí sinn ●
agus gurab eagal le críocha na cruinne é!
Salm 68
1	Éireoidh Dia agus scaipfear a naimhde ●
agus teithfidh as a láthair an dream a thugann fuath dó.
2	Mar a scaiptear an deatach is amhlaidh a scaipfear iad; ●
mar chéir a leátar i láthair na tine
rachaidh na peacaigh ar neamhní i bhfianaise Dé.
3	Ach beidh áthas ar na fíréin i bhfianaise Dé, ●
déanfaidh siad gairdeas go meidhreach meanmnach.
4	Canaigí amhrán do Dhia agus seinnigí dá ainm,
déanaigí slí don té atá ag marcaíocht ar na néalta; ●
gairdigí don Tiarna, déanaigí lúcháir ina láthair.
5	Athair na ndílleachtaí agus caomhnóir na mbaintreach; ●
is é sin Dia ina áras naofa.
6	Is é Dia a thugann teaghlach don aonarán uaigneach; ●
seolann sé na braighdeanaigh chun saoirse agus sonais,
ach fágann sé lucht ceannairce i dtalamh gan uisce.
7	A Dhia, nuair a ghabh tú roimh do phobal amach, ●
nuair a thriall tú tríd an bhfásach bhí an talamh ar crith.
8	Bhí néalta neimhe ag díle báistí i bhfianaise Dé – ●
i bhfianaise Dé is Dia do Iosrael.
9	D’fhear tú flúirse fearthainne, a Dhia, ar d’oidhreacht; ●
thug tú beatha do do phobal agus iad ar an ngorta.
10	Is ann a lonnaigh do phobal de bharr do chineáltais ●
mar a ndearna tú soláthar, a Dhia, do lucht an ghátair.
11	Tugann an Tiarna an briathar uaidh; ●
is líonmhar an slua iad lucht inste dea-scéala:
12	“Cuirtear ruaig is raon maidhme ar ríthe na sluaite ●
agus tá an bhantracht sa bhaile ag roinnt na creiche.
13	Bíodh go bhfuil sibhse in bhur luí i measc chróite na gcaorach ●
tá sciatháin an choilm arna gclúdach le hairgead
agus a chleití ag drithliú le ruithne an óir,
14	San uair a scaip an tUilechumhachtach na ríthe ●
agus leag sé ar lár iad mar shneachta ar Shalmón.”
15	Is maorga na sléibhte iad sléibhte Bháiseán; ●
is sléibhte beannacha iad sléibhte Bháiseán.
16	Cad fáth a bhfuil éad oraibh, a shléibhte beannacha,
ag féachaint ar an sliabh daoibh a thogh Dia mar áras? ●
Is ann a bheidh an Tiarna ina chónaí go brách.
17	Tá na mílte agus na mílte de charbaid Dé ann; ●
tháinig an Tiarna ó Shíonái chun an ionaid naofa.
18	Ghabh tú in airde agus braighdeanaigh mar aon leat
agus ghlac tú le tíolacthaí ó dhaoine, a Thiarna – ●
fiú amháin ó lucht ceannairce i d’áras, a Dhia.
19	Moladh leis an Tiarna ó lá go chéile, ●
an Dia a thugann taca dúinn; is é ár slánaitheoir é.
20	Dia a thugann tarrtháil orainn an Dia seo againne; ●
tugann an Tiarna ár nDia doras éalaithe ón mbás dúinn.
21	Déanfaidh Dia go dearfa cloigeann a naimhde a bhascadh; ●
baithis mhongach an té a chéimníonn gan staonadh ina chionta.
22	Is é a dúirt an Tiarna: tabharfaidh mé ar ais ó Bháiseán iad; ●
tabharfaidh mé ar ais iad ó dhuibheagáin na mara,
23	chun go dtumfaidh tú do chosa i bhfuil do naimhde ●
agus go mbeidh a gcuid féin díobh ag teangacha do mhadraí.
24	Feictear do mhórshiúlta sollúnta, a Dhia; ●
mórshiúlta mo Dhé agus mo Rí san ionad naofa;
25	na cantairí i dtús an tslua, na cruitirí ar deireadh, ●
na cailíní ina lár istigh ag seinm ar thiompáin.
26	Molaigí an Tiarna i gcomhthionóil shollúnta; ●
molaigí bhur nDia, a shliocht chlann Iosrael.
27	Siúd é Biniáimin an té is óige i dtosach an tslua
agus siúd iad flatha Iúdá ag gluaiseacht ina sluaite; ●
mar aon le flatha Zabúlun agus flatha Naftáilí.
28	Cruinnigh do chumhacht, a Dhia, nocht dúinn do neart, ●
an chumhacht sin a d’oibrigh tú a Dhia, ar ár son.
29	As ucht do theampaill in Iarúsailéim in airde, ●
bíonn mórán ríthe ag tabhairt tíolacthaí chugat.
30	Bí ag bagairt ar ainmhithe allta na ngiolcach,
táinte na dtarbh agus laonna na gciníocha; ●
sléachtaidís go humhal duit le bronntanais airgid;
cuir scaipeadh ar na ciníocha a bhfuil a ndúil sa chogadh.
31	Tiocfaidh na flatha ag triall ort ón Éigipt ●
agus sínfidh an Aetóip a lámha chun Dé.
32	Canaigí do Dhia, a ríochtaí na cruinne, ●
seinnigí moladh ar an gcláirseach don Tiarna
33	atá ina shuí ar néalta neimhe os ar gcionn in airde; ●
ardaíonn sé a ghlór agus is cumasach an glór é.
34	Tagaigí agus admhaígí mórchumhacht Dé
a bhfuil ceannas aige ar Iosrael agus cumhacht sna spéartha. ●
Is ineaglaithe Dia Iosrael ina shanctóir naofa;
is é a thugann neart agus cumhacht dá phobal.
Moladh le Dia!
Salm 69
1	Tarrthaigh mé, a Dhia; ●
tá na huiscí go bun na gcluas orm.
2	Táim do mo shlogadh i láib an duibheagáin, ●
gan cos i dtaca agam.
3	Chuaigh mé thar foras i ndoimhne na mara; ●
táim do mo bhá ag na tonnta.
4	D’éirigh mé cortha de bheith ag glaoch;
tá mo scornach tirim. ●
Tá radharc mo shúl ag meath orm
agus mé ag feitheamh le mo Dhia.
5	Ní lia ribí mo chinn
ná lucht m’fhuatha gan fáth. ●
An drong lér mian mo mhilleadh
sáraíonn siad mé go héagórach.
6	An amhlaidh a thabharfaidh mé ar ai
an ní nár ghoid mé? ●
Is eol duit mo bhaois, a Dhia;
is léir duit mo chionta.
7	Nára cúis náire mé do d’aos muiníne,
a Thiarna Dia na slua. ●
Nára cúis anbhá mé dá mbíonn ag feitheamh leat,
a Dhia Iosrael.
8	Ar do shonsa a d’fhulaing mé aithis ●
agus bhí luisne na náire i mo ghnúis.
9	Is strainséir mé ag mo bhráithre féin; ●
is coigríoch mé ag clann mo mháthar.
10	Tá mé ar lasadh le dúthracht do do theach; ●
is orm a thit aithisí lucht do cháinte.
11	Nuair a chiap mé m’anam le troscadh ●
chaith siad achasán liom dá chionn.
12	Agus an uair a chuir mé sacéadach orm ●
is amhlaidh a bhí mé i mo cheap magaidh acu.
13	Bíonn na dailtíní sráide ag tromaíocht orm, ●
agus is ábhar amhrán mé ag lucht ólacháin.
14	Chugatsa a chuirim m’urnaí, a Thiarna,
ar uair na faille, a Dhia. ●
Éist liom de réir do mhórthrócaire
agus do chúnaimh gan teip.
15	Tóg as an láib mé d’eagla mo bháite;
saor mé ó m’eascairde. ●
Saor mé ó dhuibheagán na mara
sula n-éirí na tonnta orm.
16	Nár shloga an fharraige siar mé; ●
nár dhúna an poll orm.
17	Freagair mé as ucht do bhuanghrá, a Thiarna, ●
iompaigh chugam de réir do mhórthrócaire.
18	Ná folaigh do ghnúis ar do ghiolla; ●
freagair mé go luath mar go bhfuilim faoi bhuairt.
19	Tar i ngar do m’anam agus fuascail mé; ●
saor mé mar gheall ar mo naimhde.
20	Is eol duit m’aithis is mo náire, ●
tá m’eascairde go léir i do láthair.
21	Is briste mo chroí de chionn aithise
ionas gur fágadh mé go faonlag fann. ●
Bhí mé ag súil le trua ach ní bhfuair mé é;
le lucht fortachta, ach ní raibh siad le fáil.
22	Thugadar domlas le hithe dom ●
agus fínéagra le hol dom i mo thart.
23	Go raibh a mbord ina dhol chun a gceaptha ●
agus a bhfleánna ina ngaiste dá gcairde.
24	Go ndalltar a súile ionas nach bhfeice siad; ●
go raibh crith cos is lámh orthu go brách.
25	Go lige tú do racht amach orthu. ●
Go mbeire orthu teas do dhíbheirge.
26	Go bhfágtar a gcampa ina uaigneas; ●
go bhfágtar a n-áitribh gan neach iontu.
27	Óir chuir siad tóir ar an mhuintir a bhuail tú, ●
agus chuir créacht leis na créachtaí a thug tú dóibh.
28	Cuir urchóid i gcionn a n-urchóide, ●
agus nár thaga siad choíche chun d’fhíréantachta.
29	Scriostar as leabhar na mbeo iad ●
agus ná scríobhtar a n-ainmneacha i measc na bhfíréan!
30	Maidir liomsa, cé gur daibhir dobrónach mé, ●
déanfaidh do chúnamh mé a thógáil, a Dhia.
31	Molfaidh mé ainm Dé le hamhrán ●
agus mórfaidh mé é le breith buíochais.
32	Is mó a thaitneoidh sin leis an Tiarna ●
ná damhra le hadharca agus crúba.
33	Féachaigí, a lucht na huirísle,agus gairdigí; ●
bíodh tógáil croí oraibh, a lucht chuardaithe an Tiarna.
34	Óir éisteann an Tiarna leis na boicht; ●
ní thugann sé droim láimhe dá bhraighdeanaigh.
35	Go mola na spéartha agus an talamh é; ●
an mhuir agus a maireann inti.
36	Óir déanfaidh Dia Síón a shaoradh ●
agus atógfaidh sé cathracha Iúdá.
37	Déanfar cónaí iontu, beifear á sealbhú: ●
beidh siad ina n-oidhreacht ag sliocht a sheirbhíseach,
ina n-áitreabh ag lucht a ainm a ghrá.
Salm 70
1	Go mba toil leat, a Dhia, mé a fhuascailt; ●
brostaigh, a Thiarna, agus cabhraigh liom.
2	Go raibh náire agus ceann faoi ar an dream
a bhfuil mo bheo agus m’anam uathu. ●
Go gcuirtear ar gcúl faoi náirea
bhfuil ag dréim le mo mhilleadh.
3	Go ngabha ar ais faoi mhearbhall ●
an drong a deir liom: “Há, há!”
4	Go ndéana a mbíonn do d’iarraidh
ríméad agus gairdeas. ●
Go ndeire an dream lenarb áil do chúnamh:
“Moladh le Dia!”
5	Ós dealbh dearóil mé,
tar chugam, a Dhia. ●
Is tú mo chabhair is m’fhuascailteoir,
ná moilligh, a Thiarna!
Salm 71
1	Ortsa, a Thiarna, atá mo thriall; ●
nár dhéantar mo náiriú go deo.
2	Fuascail mé i d’fhíréantacht agus saor mé;
claon chugam do chluas agus tarrthaigh mé.
3	Bí agam i do charraig dhídine,
i do dhúnfort daingean do mo tharrtháil; ●
óir is tú mo charraig is mo dhún.
4	Fuascail mé as láimh an urchóidigh, ●
as greim an ainbheartaigh agus an aintiarna.
5	Óir is leat atá mé ag feitheamh, a Thiarna; ●
a Dhia, is tú mo dhóchas ó m’óige.
6	Is ort atá mo sheasamh ó rugadh mé,
ó bhroinn mo mháthar ba thú mo dhídean; ●
ionat a bhíodh mo dhóchas i gcónaí.
7	Ba ábhar iontais mé ag mórán daoine ●
ach is tú mo chúntóir cumasach.
8	Is lán mo bhéal de do mholadh ●
agus de do ghlóir ar feadh an lae.
9	Ná caith uait mé i ndeireadh m’aoise; ●
ná fág mé liom féin nuair a mheathfaidh mo bhrí orm.
10	Óir bím i mbéal mo naimhde; ●
téann lucht mo bhraite i gcomhairle le chéile á rá:
11	“Tá sé tréigthe ag Dia; ●
téigí ar a thóir agus beirigí air,
óir níl aon neach ann lena shaoradh.”
12	A Dhia, ná bíse i bhfad uaim; ●
déan deifir, a Dhia,agus cabhraigh liom.
13	Go gcuirtear trína chéile is go gcloítear
a bhfuil ar tí m’anama. ●
Go gclúdaítear le míchlú agus náire
an drong ar mian leo mo dhochar.
14	Ach beidh dóchas agamsa go brách ●
agus cuirfidh mé le do mholadh in aghaidh an lae.
15	Fógróidh mo bhéal d’fhíréantacht
agus do chúnamh ó lá go chéile ●
óir ní fios dom a líon ná a n-áireamh.
16	Fógróidh mé móréachtaí an Tiarna; ●
d’fhíréantachtsa amháin a fhoilseoidh mé.
17	Thug tú teagasc dom ó m’óige, a Dhia, ●
agus bhíos ag fógairt do mhóréachtaí go dtí seo.
18	I mo sheanóir liath dom anois,
ná déan mé a thréigean, a Dhia, ●
chun go bhfoilseoidh mé do chumhacht don ghlúin seo
agus do chumas dá bhfuil le teacht.
19	Síneann d’fhíréantacht chun na bhflaitheas, a Dhia,
is éachtach iad na nithe a rinne tú. ●
A Dhia, cé is comhionann leatsa?
20	Leag tú orm iomad de thrombhuarthaí ●
ach tabharfaidh tú mo bheatha ar ais dom.
21	Tógfaidh tú as broinn na talún mé; ●
Tabharfaidh tú gradam agus sólás ar ais dom.
22	Déanfaidh mé ceol duit ar an gcláirseach, dá bhrí sin,
as ucht do dhilghrá dom, a Dhia. ●
Seinnfidh mé freisin ar an gcruit duitse,
a Neach Naofa Iosrael.
23	Déanfaidh mo bhruasa lúcháir agus mé ag canadh duit ●
mar aon le m’anam atá ceannaithe agat.
24	Beidh mo theanga ag trácht ar d’fhíréantacht
i gcaitheamh an lae ar fad, ●
toisc gur cuireadh nuar agus náire
ar an drong atá ar tí mo dhíobhála.
Salm 72
1	Bronn do bhreithiúnas, a Dhia, ar an rí, ●
agus d’fhíréantacht ar mhac an rí;
2	chun go dtuga sé ceartbhreithiúnas ar a phobal ●
agus cothrom do dhaoine bochta.
3	Go n-iompraí na sléibhte síocháin don phobal ●
agus na cnoic fíréantacht.
4	Go ndéana sé cosaint ar dhaoine ísle an phobail; ●
go saora sé clann na mbocht,
agus go mbrú sé lucht daorsmachta.
5	Go maire sé mar an ghrian agus an ghealach; ●
ó aois go haois;
6	mar fhearthainn ar an bhfód féir ghlais; ●
mar cheathanna ar an talamh.
7	Go mblátha síocháin agus fíréantacht lena linn ●
nó go meathfaidh an ghealach.
8	Go raibh a réim ó mhuir go muir; ●
ón Abhainn Mhór go críocha na cruinne.
9	Titfidh a naimhde ina láthair; ●
lífidh siad an luaithreach.
10	Tiocfaidh ríthe Thairsís agus na nInsí,
ag triall air le tabhartais. ●
Tabharfaidh ríthe na hAráibe agus Seaba
bronntanais chuige.
11	Cromfaidh an uile rí go talamh ina láthair; ●
déanfaidh gach cine fónamh dó.
12	Óir saorfaidh sé an bocht nuair a ghlaofaidh sé air; ●
agus an donán gan chúnamh.
13	Beidh trua aige don lag is don bhocht, ●
agus sábhálfaidh an duine dealbh.
14	Saorfaidh sé a n-anam ón bhfeall is ón bhforéigean; ●
óir is luachmhar leis a bhfuil.
15	Go maire sé i bhfad
is go mbronntar air ór na hAráibe. ●
Beifear ag guí ar a shon i gcónaí;
á bheannachadh ar feadh an lae.
16	Go raibh flúirse arbhair sa tír
go mullach na sléibhte. ●
Go raibh seordán a thoradh amhail an Liobáin
agus lucht na gcathracha faoi bhláth
mar fhéar ar an talamh.
17	Go moltar a ainm go brách,
fad a bheidh an ghrian ann. ●
Is tríd a bheannófar gach treibh;
beidh gach cine á mholadh.
18	Moladh leis an Tiarna,
Dia Iosrael, ●
an tAon amháin a dhéanann éachtaí.
19	Go moltar a ainm glórmhar go brách; ●
go líona a ghlóir an talamh.
Áiméan! Áiméan!
Salm 73
1	Nach maith atá Dia don dream díreach; ●
an Tiarna dá bhfuil glan ó chroí.
2	Ach is beag nár sciorr mo chosa uaim; ●
is beag nár shleamhnaigh mo chéimeanna;
3	Óir bhíos ag éad le lucht éirí in airde, ●
ag faire dom ar shéan na n-éagráifeach.
4	Ní bhíonn siad siúd á gcrá ná á gciapadh; ●
is slán a gcorp agus is sleamhain.
5	Níl páirt acu in anacraí na so-mharaithe ●
ná ní dhéantar a sciúrsáil mar dhaoine eile.
6	Uime sin, is é an t-uabhar a muince, ●
agus folaíonn an foréigean iad amhail éadach.
7	Bíonn a gcroí ag cur thar maoil le mioscais; ●
brúchtann smaointe a n-intinne amach.
8	Bíonn siad ag fonóid is ag labhairt go mailíseach ●
agus beartaíonn siad an t-ansmacht go huaibhreach.
9	Tugann siad fogha faoi na flaithis lena mbéal ●
agus triallann a dteanga ar fud an talaimh.
10	Dá bhrí sin bíonn an pobal á moladh ●
agus slogann siad a mbíonn á rá acu.
11	Agus deir siad: “Cá bhfios do Dhia? ●
An amhlaidh is eol don Té is Airde?”
12	Féach! sin é dála na bpeacach; ●
téann siad i saibhreas agus iad ar a sástacht.
13	Nach díomhaoin dom mo chroí a bheith glan agam ●
agus mo lámha a ní san ionracas,
14	agus mé bheith do mo chrá ar feadh an lae ●
agus do mo smachtú gach aon ré solais!
15	Dá ndéarfainn: “Labhróidh mé mar iad siúd,” ●
bheinn ag tréigean dúchas do chlainne.
16	Rinne mé machnamh d’fhonn go dtuigfinn an ní seo, ●
ach chuaigh sé thar m’acmhainn a dhéanamh,
17	nó go ndeachaigh mé i sanctóir Dé ●
is gur thugas do m’aire a gcríoch dhéanach.
18	Chuir tú i slí shleamhain iad go dearfa ●
agus thug orthu titim chun a n-aimhleasa.
19	Féach mar a thit siad le halt na haon uaire; ●
chuaigh siad ar ceal arna scriosadh le scanradh.
20	Amhail taibhreamh a scaiptear le dúiseacht ●
cuirfidh tú a samhailtí ar ceal, a Thiarna.
21	Toisc go raibh m’aigne á spreagadh chun feirge ●
le linn do mo chroí bheith á chiapadh,
22	bhí mé amaideach, baoth, neamhthuisceanach; ●
ba chuma nó beithíoch mé i d’fhianaise.
23	Mar sin féin bím i d’fhochair de shíor ●
agus beireann tú ar dheasláimh orm.
24	Déanfaidh tú mo threorú le do chomhairle ●
agus glacfaidh tú chun na glóire faoi dheoidh mé.
25	Cé atá agam ar neamh ach tú; ●
agus má bhím leatsa ní áil liom a bhfuil ar talamh.
26	Bíodh go gcliseann mo cholainn is mo chroí
rinne carraig mo chléibh de Dhia; ●
is é mo chuid é go síoraí suthain.
27	An drong a thréigeann thú rachaidh siad ar ceal; ●
scriosann tú a n-imíonn uait le striapachas.
28	Is fearr liomsa bheith i ngar do Dhia
agus mo dhóchas a chur sa Tiarna, mo Dhia, ●
ionas go n-inseoinn d’éachtaí go léir
i ndoirse iníon Shíón.
Salm 74
1	Cén fáth ar chaith tú uait go brách sinn, a Dhia? ●
Cén fáth foréigean feirge ort in aghaidh chaoirigh do pháirce?
2	Cuimhnigh ar do chomhthionól a bhunaigh tú fadó; ●
ar an gcine a cheannaigh tú mar oidhreacht duit féin,
ar Shliabh Shíón mar a ndearna tú áras do chónaithe.
3	Tabhair d’aghaidh ar na fothracha a scriosadh ar fad, ●
ar an dochar a rinne an namhaid san ionad naofa.
4	Tá do naimhde ag búiríl i lár do thionóil ●
agus chuir siad a meirgí mar chraobh choscair in airde.
5	Is cosúil iad le coillteoirí ag beartú a mbiailí; ●
tuairgníonn siad le tuanna adhmad snoite na ndoirse
agus déanann siad sceanairt díobh le casúir is le ceapoird.
6	Chuir siad do shanctóir faoi bharr dearglasrach. ●
Thruailligh siad agus leag d’áit chónaithe go húir.
7	Dúirt siad ina gcroí istigh: “Scriosaimis ar fad iad; ●
cuirimis trí thine a bhfuil de scrínte Dé sa tír.”
8	Ní fheicimid ár gcomharthaí, níl fáidh ann feasta ●
ná níl aon neach inár measc arb eol dó cá fhad.
9	Cá fhad a bheidh an t-eascara go tarcaisneach, a Dhia; ●
an dtabharfaidh an namhaid masla do d’ainm go brách?
10	Cén fáth a n-iompaíonn tú do lámh uainn, a Thiarna? ●
Cén fáth a bhfolaíonn tú do dheaslámh i do bhrollach?
11	Is é Dia mo Rí leis na cianta cairbreacha; ●
an té a dhéanann slánú i lár an talaimh.
12	Is tú a scoilt an mhuir le do chumhacht ●
agus a bhris ina mbloghanna cinn na n-arrachtach san uisce.
13	Is tú a rinne conamar de chinn an Leiviatan ●
gur thug tú ina bhia é do ainmhithe allta an fhásaigh.
14	Is tú a chuir foinsí agus caisí ag brúchtaíl; ●
is tú a dhiúg na haibhneacha tuilte.
15	Is leat an lá agus is leat an oíche; ●
is tú a shocraigh an ghrian is an ghealach.
16	Is tú a chinn críocha uile na cruinne; ●
is tú a dhealbhaigh an samhradh is an geimhreadh.
17	Cuimhnigh, a Thiarna, ar an namhaid fonóideach; ●
tugann pobal gan chiall tarcaisne do d’ainm.
18	Ná tabhair anam do choilm don bhadhbh, a Thiarna; ●
ná déan dearmad go deo ar anam na mbocht.
19	Tabhair aire do do chonradh óir is lomlán d’éigean ●
uaimheanna agus diamhra uile na tíre.
20	Ná lig don té faoi leatrom filleadh faoi náire; ●
go raibh an dealbh agus an daibhir ag tabhairt moladh do d’ainm.
21	Éirigh, a Dhia,agus tagair do chúis; ●
cuimhnigh mar a mhaslaíonn an t-éagráifeach gach lá thú.
22	Ná tabhair i ndíchuimhne callán do naimhde ●
agus glamaíl d’eascairde ag méadú de shíor.
Salm 75
1	Is leat a ghabhaimid buíochas, a Dhia; ●
gabhaimid buíochas leat;
agraímid d’ainm agus déanaimid d’éachtaí a fhógairt.
2	“An uair a shocróidh mé féin ●
tabharfaidh mé breith de réir an chirt.
3	Bíodh go gcorraítear an talamh agus a bhfuil ann ●
is mé a dhaingnigh a cholúin.
4	Deirim le lucht bladhmainn: ‘Scoirigí de bhur mbladhmann’; ●
agus leis na hurchóidigh: ‘Ná maígí bhur neart,
5	ná déanaigí gaisce as bhur neart, ●
ná labhraigí go dolba dána.”
6	Óir ní ón aird anoir ná aniar, ●
ón bhfásach ná ón sliabh a thig an bhreith;
7	is é Dia féin an breitheamh; ●
umhlaíonn sé nó ardaíonn sé de réir mar a oireann.
8	Tá cupán d’fhíon dearg ag an Tiarna;
spíosraí ann is an cúr ag cur thar maoil. ●
9	Doirtfear amach é agus déanfar a dhiúgadh;
diúgfaidh urchóidigh uile an talaimh é.
10	Maidir liomsa: déanfaidh mé gairdeas go deo;
canfaidh mé Salm do Dhia Iacóib. ●
11	Brisfidh mé cumhacht lucht an oilc ●
agus ardófar na fíréin i gcumhacht.
Salm 76
1	Tá aithne ar Dhia in Iúdá; ●
tá a ainm in airde in Iosrael.
2	I Sailéim atá a bhoth ●
agus i Síón a áras cónaithe.
3	Is ann a bhris sé na saigheada lonracha – ●
an sciath is an claíomh is an trealamh troda.
4	Is solasmhar maorga thú, a Thiarna; ●
is cumhachtaí tú ná na sléibhte síoraí.
5	Tá lucht an chroí chalma arna gcreachadh,
codlaíonn siad ina dtoirchim suain; ●
tá lucht na lámh láidir gan taca.
6	A Dhia Iacóib, nuair a labhair tú go bagrach ●
rinneadh staic de charbaid agus d’eachra.
7	Is uafásach tú! cé a sheasfaidh i d’éadan; ●
nuair a bhíonn racht róbhuile ort?
8	Nuair a thug tú breithiúnas ó neamh ●
ghabh critheagla an talamh agus thost sé.
9	Nuair a d’éirigh Dia a thabhairt breithiúnais, ●
a tharrtháil daoine ísle na cruinne.
10	Déanfaidh fraoch na ndaoine féin thú a mholadh; ●
déanfaidh fuíoll a gcuid feirge crios duit.
11	Díolaigí bhur móideanna leis an Tiarna bhur nDia – ●
an té a bhaineann an t-anam as taoisigh
12	gur uafásach le ríthe na cruinne é.
Salm 77
1	Glaoim ar Dhia os ard; ●
glaoim os ard i dtreo go n-éistfidh sé.
2	Lorgaim an Tiarna in am mo bhuartha; ●
Sínim mo lámha chuige gan sos ar feadh na hoíche,
agus diúltaíonn m’anam don sólás.
3	Ligim osna is mé ag smaoineamh ar Dhia; ●
ar mo mharana dom is lag liom mo mheanma.
4	Baineann tú codladh na hoíche de mo shúile;
ní fhéadaim labhairt le méad mo bhuartha.
5	Smaoiním ar na laethanta a d’imigh; ●
is cuimhin liom na blianta fadó.
6	Déanaim machnamh i mo chroí de shiúl oíche; ●
scrúdaím mé féin ó spiorad.
7	An dtabharfaidh an Tiarna tarcaisne dúinn i gcónaí; ●
an ea nach mbeidh sé bámhar linn feasta?
8	An bhfuil deireadh go deo lena ghrá dúinn; ●
an bhfuil a ghealltanas gan bhrí go brách?
9	Ar thug Dia a thrua i ndíchuimhne; ●
ar bhuaigh an fhearg ar an taise aige?
10	Dúirt mé: “Is é mo laige ●
a mheas gur chlaochlaigh deaslámh an Té is Airde.”
11	Bím ag cuimhneamh ar oibreacha an Tiarna; ●
ar na hiontais a rinne tú fadó.
12	Bím ag smaoineamh ar do ghníomhartha go léir; ●
déanaim machnamh ar d’éachtaí móra.
13	Is naofa do shlí, a Thiarna; ●
cén Dia atá chomh mór lenár nDia-na?
14	Is tú an Dia a dhéanann éachtaí; ●
thaispeáin tú do chumhacht do na ciníocha.
15	Le do chuisle do cheannaigh tú do phobal; ●
clann Iacóib agus fós clann Iósaef.
16	Thug na huiscí dá n-aire thú, a Dhia; ●
Thug siad dá n-aire thú agus ghlac siad eagla,
agus chrith na duibheagáin le barr sceimhle.
17	Bhí na scamaill ag stealladh uisce anuas; ●
bhí na spéartha ag caitheamh toirní go torannach;
agus do shaigheada ag scinneadh de gach leith dínn.
18	Bhí do thoirneach ag tormáil mórthimpeall
agus do splancacha ag soilsiú an tsaoil. ●
Corraíodh an talamh agus chrith sé.
19	Bhí do shlí ar fud na farraige
agus do chosáin sna huiscí móra ●
bíodh nach raibh lorg do chos le feiceáil.
20	Sheol tú do phobal mar thréad ●
le láimh Mhaois agus Árón.
Salm 78
1	Éist, a phobal, le mo theagasc; ●
claonaigí bhur gcluasa le briathra mo bhéil.
2	Osclóidh mé mo bhéal i samhlaoidí ●
agus míneoidh mé rúndiamhra na seanaimsire.
3	Na nithe ba chlos dúinn agus ab eol dúinn féin, ●
a d’inis ár n-aithreacha dúinn,
4	nach cóir iad a cheilt ar a sliocht
ach a insint don ghlúin atá le teacht – ●
Móréachtaí an Tiarna agus a chumhacht
agus na míorúiltí móra a rinne sé
5	nuair a d’eisigh sé reachtanna do Iacób,
nuair a bhunaigh sé dlí in Iosrael. ●
D’ordaigh sé mar aithne dár n-aithreacha
an dlí seo a mhúineadh dá gclann
6	ionas go mb’eol don chéad ghlúin eile é,
agus don dream nár saolaíodh fós, ●
agus go n-inseoidís siúd dá gclann féin é
7	ionas go gcuirfidís a ndóchas i nDia,
gan oibreacha Dé a dhearmad ●
ach a aitheanta a choimeád de shíor,
8	sula mbeidís mar a n-aithreacha rompu
ina nglúin easumhal ceanndána; ●
glúin gan seasmhacht ina gcroí
nach raibh dílis do Dhia ina meanma.
9	Bhí clann Eafráim gléasta leis an mbogha ●
ach thugadar dá mboinn é lá an chatha.
10	Níor choinnigh siad a gconradh le Dia ●
níorbh áil leo siúl de réir a dhlí.
11	Rinne siad dearmad ar a ndearna sé ●
agus ar na hiontais a nocht sé dóibh.
12	Rinne sé míorúiltí i bhfianaise a sinsear ●
i dtír na hÉigipte, ar mhachaire Zoan.
13	Roinn sé an mhuir is sheol sé trasna iad; ●
chuir sé na huiscí ina seasamh ina mballa.
14	Threoraigh sé le néal iad de lá ●
agus le tine i gcaitheamh na hoíche.
15	Scoilt sé na carraigeacha san fhásach, ●
mhúch sé a dtart le flúirse uisce
16	nuair a mheall sé sruthanna as an gcarraig ●
is gur bhrúcht an t-uisce ina thuilte.
17	Ach lean siad leo ag peacú ina éadan; ●
thug siad dúshlán an Té is Airde san fhásach;
18	chuireadar cathú ar Dhia ina gcroí; ●
d’iarr siad bia air d’fhonn a mianta a shásamh.
19	Labhraíodar in aghaidh Dé, á rá: ●
“An dtig le Dia bord a ghléasadh san fhásach?
20	Is fíor nuair a bhuail sé an charraig
gur bhrúcht an t-uisce ina thuilte; ●
ach an féidir dó arán a thabhairt dúinn
nó feoil a sholáthar dá phobal?”
21	Arna chlos sin don Tiarna ghabh fearg é
agus fadaíodh tine in aghaidh Iacóib. ●
Líon sé le fearg in aghaidh Iosrael
22	de bhrí nár chreid siad i nDia ●
agus nár chuir siad a ndóchas ina chúnamh.
23	D’aithin sé do néalta neimhe ●
agus d’oscail sé doirse na spéire;
24	d’fhear sé anuas orthu manna le hithe ●
agus bhronn sé bia ó neamh orthu.
25	D’ith an duine arán na n-aingeal ●
óir thug sé flúirse bia dóibh.
26	Chuir sé an ghaoth anoir ó neamh chucu ●
agus mhúscail an ghaoth aneas lena chumhacht.
27	D’fhear sé orthu feoil mar dheannach ●
agus éanlaith mar ghaineamh na trá.
28	Lig sé anuas i lár a gcampa iad ●
ar gach taobh thart timpeall a mbothanna.
29	D’itheadar a sáith, dá bhrí sin, ●
óir thug sé dóibh gach a raibh uathu.
30	Ach ní mó ná gur sásaíodh a mian dóibh ●
agus an bia ina mbéal go fóill
31	nuair a d’éirigh fraoch Dé ina n-éadan,
is gur leag sé ar lár a dtréanfhir, ●
is gur threascair sé fíorscoth Iosrael.
32	Dá ainneoin sin uile pheacaigh siad ●
agus níor chreid siad a éachtaí iontacha
33	gurb uime a scrios sé a laethanta ●
agus a chuir deireadh lena ré go tobann.
34	Nuair a thugadh sé a n-ár bhídís á lorg ●
ag iarraidh Dé le fonn is le dúthracht.
35	Chuimhnídís gurbh é Dia a gcarraig ●
agus gurbh é an Dia is Airde a d’fhuascail iad.
36	Ní bhídís ach á bhladaráil lena mbéal ●
agus ag insint bréag lena dteanga,
37	óir ní raibh siad dílis ó chroí dó ●
ná ní dhearna siad a chonradh a chomhlíonadh.
38	Mar sin féin, toisc é bheith trócaireach
mhaitheadh sé a bpeaca, gan iad a scriosadh. ●
Is minic a chuir sé srian lena fhearg
agus nár lig sé a racht amach orthu.
39	Ba cuimhin leis nach raibh iontu ach daoine; ●
anáil a ghabhann seacha gan casadh.
40	Nach minic a bhí siad easumhal dó san fhásach, ●
go ndearna siad a chrá san uaigneas.
41	Chuir siad cathú ar Dhia arís eile ●
agus chiap Neach Naofa Iosrael.
42	Níor chuimhin leo feasta a ghníomhartha ●
ná an lá a shaor sé óna naimhde iad,
43	nuair a d’oibrigh sé a éachtaí, san Éigipt, ●
a mhíorúiltí ar mhachaire Zoan;
44	nuair a rinne sé fuil dá n-aibhneacha ●
ionas nach bhféadfaidís an t-uisce a ól.
45	Chuir sé cuileoga chucu a d’alp iad, ●
agus froganna ina scaotha á milleadh.
46	Thug sé a bhfómhar don chruimh, ●
agus toradh a saothair don lócaiste.
47	Mhill sé a bhfíniúna le clocha sneachta ●
agus mhill a gcrainn bhána leis an sioc.
48	Bhuail sé a n-airnéis le clocha sneachta ●
agus a gcaoirigh le caora tine.
49	Lig sé amach orthu racht a fheirge,
a chuthach agus a fhraoch agus a chonfa; ●
slua de thimirí na tubaiste,
go ndearna sé slí dá dhíbheirg.
50	Níor scaoil sé saor ón mbás iad ●
ach rinne sé a mbualadh leis an bplá.
51	Bhuail sé gach céadghin san Éigipt; ●
céadtoradh a nirt i gcampa Hám.
52	Sheol sé a phobal mar chaoirigh, ●
rinne a dtreorú mar thréad san fhásach.
53	Sheol sé slán iad gan eagla ●
gur bádh a naimhde san fharraige.
54	Sheol sé isteach ina thír naofa iad ●
chun an tsléibhe a bhuaigh a dheaslámh féin.
55	Chaith sé na ciníocha rompu amach,
agus roinn sé an tír mar oidhreacht orthu; ●
thug sé ar threibheanna Iosrael
baint fúthu ina mbothanna siúd.
56	Dá ainneoin sin uile thriail
agus shaighdigh siad an Dia is Airde, ●
agus dhiúltaigh dá aitheanta.
57	Thug siad droim láimhe leis mar a rinne a n-aithreacha; ●
ba chosúil iad le bogha ar fiar.
58	Chuir siad fearg air lena scrínte sléibhe; ●
chuir siad éad air lena ndealbha snoite.
59	Chuala Dia agus d’éirigh chun feirge, ●
gur dhiúltaigh go hiomlán d’Iosrael.
60 Thréig sé a phailliún i Sileo ●
mar a raibh cónaí air i measc na ndaoine.
61	Thug sé a neart i ndaorbhroid ●
agus a dtaibhse i láimh a naimhde.
62	Thug sé a phobal féin don chlaíomh ●
le teann feirge in aghaidh a oidhreachta.
63	Dódh a n-ógánaigh ina mbeatha; ●
níor chuala a maighdeana laoi na bainise;
64	Thit a gcuid sagart leis an gclaíomh; ●
agus ní dhearna a mbaintreacha a gcaoineadh.
65	Is ansin a dhúisigh an Tiarna
mar dhuine a dhúisíonn as a chodladh, ●
mar ghaiscíoch a bheadh ar meisce de dheasca fíona.
66	Bhuail sé a naimhde i ndiaidh a gcúil ●
agus d’fhág sé faoi náire go deo iad.
67	Dhiúltaigh sé do bhoth Iósaef ●
agus ní dhearna sé rogha de threibh Eafráim.
68	Ach rinne sé rogha de threibh Iúdá; ●
Sliabh Shíón dár thug sé grá.
69	Thóg sé a scrín i gcosúlacht neimhe; ●
mar an talamh a bhunaigh sé go brách.
70	Agus thogh sé Dáiví a ghiolla; ●
á thabhairt ó chróite na gcaorach.
71	Thug sé ó chúram na gcaorach é
a dhéanamh aoireacht a phobail, Iacób, ●
agus Iosrael, a oidhreacht féin.
72	Bheathaigh sé le croí gan cháim iad, ●
agus threoraigh iad go ciallmhar críonna.
Salm 79
1	A Dhia, tháinig na ciníocha isteach i do thír
agus rinne siad truailliú ar do theampall naofa; ●
scrios siad Iarúsailéim go ndearna carnán cloch di.
2	Thugadar mar an gcéanna corpáin do sheirbhíseach
chun bheith ina mbia ag éanlaith an aeir ●
agus feoil do chuid naomh d’ainmhithe allta na tíre.
3	Dhoirt siad a gcuid fola amhail uisce mórthimpeall Iarúsailéim; ●
agus ní raibh duine le fáil a chuirfeadh san uaigh iad.
4	Táimid mar ábhar aithise go dearfa ag ár gcomharsana; ●
is ceap magaidh agus scige sinn dá mbíonn inár dtimpeall.
5	Cá fhad, a Thiarna? An mbeidh tú i bhfeirg linn go deo? ●
Cá fhad a bheidh d’fhormad ar lasadh mar thine?
6	Lig amach do racht ar na ciníocha; ●
ar na ríochtaí nach bhfuil admháil acu ar d’ainm.
7	Óir is amhlaidh a d’alp siad Iacób; ●
agus rinne siad a áras cónaithe a scriosadh.
8	Ná leag orainne coireanna ár sean agus ár sinsear; ●
go dtaga do thrua inár ndáil gan mhoill
mar tá srathair na hainnise ag brú orainn go dóite.
9	A Dhia ar slánaithe, brostaigh chun ár gcúnaimh;
cuidigh linn ar mhaithe le glóir d’ainm féin. ●
Fuascail sinn agus maith dúinn ár bpeacaí as ucht d’ainm.
10	Cén fáth a ndeir na ciníocha: “Cá bhfuil a nDia?” ●
Gura follas do na ciníocha os comhair ár súl
go mbainfidh tú díoltas díobh in éiric fuil do sheirbhíseach a dhoirteadh.
11	Go dtaga i do láthair osnaí bróin na bpríosúnach; ●
agus go saora tú le do chumhacht an dream a daoradh chun báis.
12	Cúitigh, a Thiarna, faoi sheacht lenár gcomharsana; ●
an aithis urghránna a chas siad leatsa.
13	Ach sinne, do phobal agus caoirigh do pháirce,
tabharfaimid buíochas duit go brách na breithe; ●
agus foilseoimid do mholadh ó ghlúin go chéile.
Salm 80
1	Éist linn, a aoire Iosrael,
a sheolann Iósaef mar thréad. ●
I do shuí ar na ceiribíní duit bí ag taitneamh
ar Eafráim agus Biniáimin agus Manaise.
2	Corraigh do chumhacht, a Thiarna; ●
a Thiarna, tar chugainn dár sábháil.
3	Cuir ar ais sinn, a Thiarna na slua; ●
taispeáin dúinn do ghnúis ghrianmhar, dár saoradh.
4	A Dhia na slua, cá fhad a bheidh tú ar buile, ●
ar a shon go bhfuil do phobal ag guí?
5	Bheathaigh tú iad le harán na ndeor; ●
agus thug tú flúirse deor dóibh le hól.
6	Rinne tú ceap magaidh dínn dár gcomharsana; ●
agus bíonn ár naimhde ag fonóid fúinn eatarthu féin.
7	Cuir ar ais sinn, a Thiarna na slua; ●
taispeáin dúinn do ghnúis ghrianmhar, dár saoradh.
8	Thug tú fíniúin amach as an Éigipt; ●
dhíbir tú na ciníocha gur phlandaigh tú í.
9	Rinne tú an ithir a réiteach di; ●
chuir sí a fréamhacha agus líon sí an tír.
10	Folaíodh na sléibhte faoina scáth; ●
agus céadrais Dé faoina géaga.
11	Shín sí a craobhacha chun na mara; ●
agus leath sí a bachlóga chun na habhann.
12	Cad chuige duit a ballaí a bhriseadh; ●
go stoitheann gach aon neach a ghabhann thar bráid í?
13	Creachann torc fiáin na coille í ●
agus alpann ainmhithe allta an mhachaire í.
14	Cas ar ais, a Dhia na slua, ●
breathnaigh anuas ó neamh,agus féach,
15	tabhair cuairt ar an bhfíniúin seo agus caomhnaigh í, ●
óir phlandaigh do dheaslámh féin í.
16	An dream a thug tine di agus a ghearr anuas í ●
go scriosa bagairt do ghnúise iad.
17	Go raibh do lámh ar dhuine do dheasláimhe. ●
ar an té a neartaigh tú duit féin.
18	Feasta, ní thréigfimid go brách thú; ●
athbheoigh sinn agus glaofaimid ar d’ainm.
19	Cuir ar ais sinn, a Thiarna na slua; ●
taispeáin dúinn do ghnúis ghrianmhar dár saoradh.
Salm 81
1	Canaimis go meidhreach do Dhia ár neart; ●
tógaigí gártha gliondair do Dhia Iacóib.
2	Cromaigí ar an gceol agus buailigí an tiompán, ●
an bhinnchruit chaoin agus an chláirseach.
3	Séidigí an stoc le linn na gealaí úire, ●
nuair is lán don ghealach, lá na féile.
4	Óir is bunreacht in Iosrael é; ●
is reacht é de reachtanna Dia Iacóib
5	a d’achtaigh an dlí seo do Iósaef ●
nuair a ghabh sé amach in aghaidh na hÉigipte.
6	Teanga nárbh aithnid dom a chuala mé: ●
“Thug mé faoiseamh dá ghualainn ón ualach
agus fuasclaíodh a lámha ón gcliabh.
7	Ghlaoigh tú orm in am an bhuairimh agus shaor mé thú; ●
thug mé freagra ort as néal na doininne;
rinne mé do thástáil ag uiscí Mhiríbeá.
8	Éistigí, a phobal liom, tabharfaidh mé comhairle daoibh; ●
monuar nach n-éisteann tú liom, a Iosrael!
9	Ná bíodh aon dia deoranta in bhur measc; ●
ná déanaigí dia eachtrannach a adhradh.
10	Mise an Tiarna, bhur nDia,
a sheol sibh as tír na hÉigipte; ●
oscail do bhéal go fairsing agus líonfaidh mé é.
11	Ach ní éistfeadh mo phobal le mo ghlór; ●
níorbh áil le hIosrael bheith umhal dom.
12	Thug mé suas iad do mhianta a gcroí; ●
chun cibé ní ab áil leo a dhéanamh.
13	Dá mb’áil le mo phobal éisteacht liom; ●
dá siúlfadh Iosrael i mo shlite,
14	chuirfinn a naimhde faoi chois gan mhoill; ●
agus dhéanfainn a n-eascairde a threascairt.
15	Bheadh lucht fuatha an Tiarna ag lútáil leis; ●
ach bheidís faoi bhroid go brách.
16	Bheathóinn Iosrael le scoth na cruithneachta; ●
agus líonfainn é le mil as an gcarraig.”
Salm 82
1	Éiríonn Dia sa chomhthionól diaga ●
a thabhairt breithiúnais i lár na ndéithe.
2	“Cá fhad a thabharfaidh sibh breith go héagórach; ●
agus lé agaibh le cúis na n-éagráifeach?
3	Cosnaígí an daibhir agus an dílleachta; ●
déanaigí ceart don dealbh agus don dearóil.
4	Fuasclaígí a bhfuil faoi ansmacht agus ainnise; ●
sabhálaigí ó láimh na n-éagráifeach iad.”
5	Bíonn siad ag útamáil gan tuiscint sa dorchacht; ●
agus fothaí na talún á mbogadh.
6	Is é rud a dúirt mé: “Is déithe sibh; ●
clann an Té is Airde sibh uile.
7	Éagfaidh sibh, mar sin féin, ar nós daoine; ●
agus titfidh sibh mar a thitfeadh prionsa ar bith.”
8	Éirigh, a Dhia! tabhair breith ar an talamh; ●
óir is leat na ciníocha go léir.
Salm 83
1	Ná bí i do thost, a Dhia; ●
ná bí balbh, a Dhia; ná bí ciúin.
2	Óir féach! tá do naimhde ag tógáil clampair; ●
agus tá do lucht fuatha ag tógáil a gcinn.
3	Chinn siad ar chomhairle in aghaidh do phobail; ●
chuaigh siad i gcogar in aghaidh aos do ghrá.
4	Dúirt siad: “Déanaimis a scriosadh mar phobal; ●
go ndéanfar dearmad ar ainm Iosrael feasta.”
5	Déanann siad cogar le chéile d’aon intinn; ●
déanann siad cor agus conradh i do choinne.
6	Pubaill chlanna Eadóm agus Ísmeáéil; ●
pubaill chlanna Mhóáb agus Hágár,
7	Geabal agus Amón agus Amáiléic; ●
na Filistínigh agus lucht áitrithe na Tuíre,
8	Chuaigh an Asaír mar an gcéanna i gcomhar leo; ●
a thabhairt cúnaimh agus nirt do chlann Lót.
9	Déan leo siúd mar a rinne tú le Midián; ●
le Síseará agus Iábaín cois Chiseon;
10	an mhuintir a díthíodh ag Éan Dór, ●
a ndearnadh aoileach dá gcoirp ar an talamh. ●
11	Tabhair oidhe Oraeb agus Zéab ar a bhflatha, ●
oidhe Zéaba agus Zalmuná ar a dtaoisigh –
12	an drong a dúirt: “Gabhaimis seilbh ●
ar pháirceanna Dé mar oidhreacht againn féin.”
13	Cuir scaipeadh orthu, a Dhia, mar lóchán; ●
nó mar cháith ag imeacht le gaoith.
14	Mar a loisceann an tine an choill, ●
mar a loisceann an lasair na sléibhte,
15	cuir an ruaig orthu siúd le do dhoineann; ●
cuir sceimhle agus scanradh orthu le do stoirm.
16	Folaigh a n-éadan le náire; ●
nó go n-iarrfaidh siad d’ainm, a Thiarna.
17	Bíodh náire agus scéin go brách orthu; ●
go n-éaga siad faoi tháir agus tharcaisne!
18	Bíodh a fhios acu gur tú amháin an Tiarna; ●
an Té is Airde os cionn an domhain go léir.
Salm 84
1	Nach álainn go dearfa d’áras, ●
a Thiarna na slua!
2	Ag meirtniú le méin do m’anam,
santaíonn sé cúirteanna an Tiarna. ●
Gairdíonn mo chroí is mo cholainn,
i nDia – an Dia bithbheo.
3	An gealbhan féin, fuair sé teach;
fuair an fháinleog nead di féin
mar a gcuirfeadh sí a hál ag d’altóirí; ●
a Thiarna na slua, a rí liom is a Dhia.
4	Is méanar dá ndéanann cónaí i do theach; ●
beidh siad do do mholadh de shíor.
5	Is méanar dóibh siúd gur tusa a neart; ●
an dream a mbíonn do shlite ina gcroí.
6	Ag gabháil dóibh trí ghleann an tseirfin,
feictear dóibh gur gleann na dtoibreacha é; ●
líonann báisteach an earraigh le beannachtaí é.
7	Téann siad ó neart go neart; ●
feicfidh siad Dia na ndéithe i Síón.
8	A Thiarna na slua, éist le mo ghuí; ●
tabhair cluas dom, a Dhia Iacóib.
9	Féach, a Dhia, ár sciath; ●
agus breathnaigh ar aghaidh d’ungthaigh féin.
10	B’fhearr liom aon lá amháin i do chúirteanna
ná míle lá in aon áit eile. ●
B’fhearr liom bheith ar thairseach theach Dé
ná bheith i mo chónaí i mbothanna na bpeacach.
11	Óir is grian agus is sciath é an Tiarna Dia
a bhronnann orainn grásta agus glóir. ●
Ní eitíonn sé maitheas ar bith
ar an muintir a chaitheann a mbeatha gan cháim.
12	A Thiarna a Dhia na slua, ●
is aoibhinn dá bhfuil a ndóchas ionat.
Salm 85
1	Bhí tú fabhrach le do thalamh, a Thiarna; ●
d’athraigh tú chun feabhais cinniúint Iacóib.
2	Mhaith tú a gcoir do do phobal ●
agus d’fholaigh tú a bpeacaí go léir.
3	Chuir tú cosc le d’fhearg ar fad; ●
chuir tú suas de do chonfadh buile.
4	Cuir ar ais sinn, a Dhia ár Slanaitheoir; ●
agus ná bí i bhfaltanas linn feasta.
5	An mbeidh tú i bhfeirg linn go brách, ●
nach mbeidh deireadh go deo le do fhraoch?
6	Nach dtabharfaidh tú aiseag ár mbeatha dúinn ●
chun go ndéanfaidh do phobal lúcháir ionat?
7	Taispeáin dúinn, a Thiarna, do thrócaire, ●
agus tabhair dúinn cúnamh do shlánaithe.
8	Éistfidh mé leis an Tiarna Dia
óir labhróidh sé ar son na síochána – ●
síocháin dá mhuintir agus dá fhíréin;
agus don dream a d’iompaigh chuige ó chroí.
9	Tá a shlánú i ngar do lucht a eaglaithe; ●
chun go gcónódh a ghlóir inár dtír.
10	Casadh ar a chéile an buanghrá is an dílseacht; ●
phóg an fhíréantacht agus an tsíocháin a chéile.
11	Eascróidh an dílseacht as an talamh; ●
agus breathnóidh an fhíréantacht ó neamh.
12	Cuirfidh an Tiarna an séan orainn; ●
agus tabharfaidh an talamh a thoradh uaidh.
13	Rachaidh an fhíréantacht roimhe amach; ●
agus an slánú i slí a choiscéimeanna.
Salm 86
1	Claon do chluas, a Thiarna,agus éist liom, ●
óir tá mé go dearóil dealbh.
2	Déan m’anam a chosaint óir is dílis mé; ●
fóir ar do ghiolla mar cuirim mo dhóchas ionat.
3	Is tú mo Dhia; bíodh trua agat dom, a Thiarna, ●
óir bím ag éamh ort gan stad ar feadh an lae.
4	Cuir áthas ar anam do sheirbhísigh, ●
óir is chugat a thógaim m’anam, a Thiarna.
5	Óir is maith agus is ceansa thú, a Thiarna, ●
lán de bhuanghrá dá mbíonn ag éamh ort.
6	Éist le m’urnaí, a Thiarna; ●
tabhair aire do ghlór mo ghuí.
7	Is ortsa a ghlaoim lá mo bhuartha; ●
de bhrí go n-éisteann tú liom.
8	Níl do shamhail i measc na ndéithe, a Thiarna; ●
ná níl neach ann a dhéanfadh do ghníomhartha.
9	Na ciníocha go léir a rinne tú,
tiocfaidh siad do d’adhradh, a Thiarna; ●
agus déanfaidh siad d’ainm a fhógairt.
10	Óir is éachtach tú agus is iontach iad do ghníomhartha; ●
is tú amháin is Dia ann.
11	Múin do shlí dom, a Thiarna;
i dtreo go siúlfainn i d’fhírinne; ●
agus déan mo chroí a dhíriú,
i dtreo gurab eagal liom d’ainm.
12	Tabharfaidh mé buíochas duit ó chroí, a Thiarna Dia; ●
agus molfaidh mé d’ainm go brách.
13	Óir ba mhór é do thrócaire go deimhin orm; ●
sciob tú m’anam leat ó dhuibheagán ifrinn.
14	D’éirigh lucht díomais i m’éadan, a Dhia,
tá drong gan trua ar thoir m’anama, ●
drong nach bhfuil aird acu ortsa.
15	A Thiarna Dia na trua agus na taise,
ar deacair thú a spreagadh chun feirge, ●
agus atá lán de ghrá agus d’fhírinne:
16	Féach orm agus bíodh trua agat dom. ●
Tabhair neart do do ghiolla, a Thiarna,
agus cúnamh do pháiste do bhanóglaigh.
17	Tabhair dom comhartha do cheana
go bhfeice mo naimhde é is go ndéantar a náiriú, ●
toisc gur bhronn tú orm cabhair agus sólás, a Thiarna.
Salm 87
1	Is ionúin leis an Tiarna a chathair ●
suite sna sléibhte.
2	Is ansa leis an Tiarna doirse Shíón ●
na bothanna uile Iacóib.
3	Maítear nithe glórmhara i do thaobh, ●
a chathair Dé!
4	“Áireoidh mé Ráhab agus an Bhablóin ar lucht mo adhartha. ●
Beidh Filistía agus an Tuír agus an Aetóip á n-áireamh ina gclann aici.
5	Agus beifear á rá faoi Shíón:
Sí is máthair dó seo is dó siúd.’” ●
Is é an Tiarna, an Té is Airde,
a bhunaigh go daingean í.
6	Scríobhfaidh an Tiarna i leabhar na bpobal: ●
“Rugadh iad uile san áit sin.”
7	Ag rince dóibh beidh siad ag canadh: ●
“Níl foinse agam nach bhfuil ionatsa.”
Salm 88
1	A Thiarna Dia, bím ag éamh ort de lá; ●
bím ag caoineadh istoíche os do chomhair.
2	Go dtaga mo ghuí ag triall ort; ●
claon do chluas chun mo ghlóir.
3	Óir tá m’anam lánualaithe le buarthaí; ●
tá mo bheatha ag druidim leis an uaigh.
4	Áirítear mé ar an drong a ghabhann sa pholl; ●
agus ráinig mé mar neach gan neart;
5	mar dhuine ina aonar i measc na marbh,
amhail an t-ár ina luí san uaigh, ●
atá imithe as do chuimhne go brách,
agus atá scartha le do chúram caomhnaitheach.
6	Chuir tú go domhain san uachais mé, ●
in íochtar an duibheagáin dhorcha.
7	Luíonn do dhíbheirg go trom orm; ●
tá mé báite faoi do thonnta go léir.
8	Chuir tú mo chairde i bhfad uaim; ●
thug tú orthu déistin a ghlacadh liom.
9	Táim faoi ghlas is ní féidir liom éalú;
tá mo shúile ag meirtniú le téann buartha. ●
Bím ag éamh ort gach aon lá, a Thiarna;
is chugat a shínim mo lámha.
10	An ndéanfaidh tú éachtaí do na mairbh? ●
an éireoidh na neamhbheo do do mholadh?
11	An bhfógrófar do ghrá san uaigh, ●
nó do dhílseacht i measc na marbh?
12	An bhfoilseofar d’éachtaí sa dorchacht; ●
agus d’fhíréantacht i dtír na díchuimhne?
13	Is ort a bhím ag éamh, a Thiarna, ●
is chugat a thagann m’urnaí ar maidin.
14	Cad chuige duit m’anam a ruaigeadh? ●
cén fáth a bhfolaíonn tú d’aghaidh orm?
15	Tá mé i m’ainniseoir, i riocht bháis ó m’óige; ●
scanraigh mé romhat gur traochadh mo neart.
16	Tháinig do dhíbheirg orm anuas, ●
agus rinne do sceimhle mo scriosadh.
17	Bíonn siad i mo thimpeall de shíor amhail tuile; ●
tagann siad uile i mo thimpeall in éineacht.
18	Sciob tú uaim mo chara agus mo chomharsa; ●
is í an dorchacht mo chompánachsa feasta.
Salm 89
1	Canfaidh mé de shíor faoi do bhuanghrá, a Thiarna; ●
fógróidh mé do dhílseacht ó ghlúin go glúin.
2	Óir is deimhin gur daingníodh do bhuanghrá go brách, ●
agus shocraigh tú do dhílseacht chomh buan le neamh.
3	“Cheangail mé conradh,” a dúirt tú, “leis an té a roghnaigh mé; ●
dhearbhaigh mé do Dháiví mo sheirbhíseach:
4	‘Socróidh mé do shliocht go brách, ●
agus bunóidh mé do ríchathaoir go deo.’”
5	Foilsíonn na flaithis do mhíorúiltí, a Thiarna; ●
tá d’fhírinne á moladh ag comhthionól na naomh.
6	Óir cé is cosúil leis an Tiarna sna néalta, ●
cé atá inchurtha le Dia ar shlua na bhflaitheas?
7	Is uafásach é Dia i gcomhchomhairle na naomh; ●
is éachtach é agus is uamhnach thar a bhfuil ina thimpeall.
8	A Thiarna Dia na slua, cé is comhionann leat? ●
Is cumhachtach tú, a Thiarna,agus do dhílseacht de gach leith díot.
9	Is agatsa atá ceannas ar fhraoch na farraige; ●
is tú a chuireann cosc le tulca na dtonnta.
10	Bhuail tú cos ar Ráhab go ndearna tú bloghanna de; ●
agus scaip tú d’eascairde le do chuisle chumhachtach.
11	Is leat na flaithis, is leat an talamh; ●
is tú a bhunaigh an domhan agus a bhfuil ann.
12	Is tú a chruthaigh an tuaisceart is an deisceart; ●
molann Tábór agus Hearmón d’ainm le corp áthais.
13	Is cumasach an chuisle atá agat, a Thiarna, ●
is daingean do lámh,agus do dheaslámh crochta.
14	Cóir agus ceart atá mar bhonn do do ríchathaoir; ●
gabhann buanghrá agus dílseacht romhat amach.
15	Is aoibhinn don phobal arb eol dóibh an gháir áthais; ●
siúlann siad faoi sholas do ghnúise, a Thiarna.
16	Déanann siad gairdeas i d’ainm feadh an lae; ●
agus déantar a móradh as ucht d’fhíréantachta.
17	Is tú, a Thiarna, dealramh a gcumhachta; ●
agus is trí do chaoinchineáltas a ardaítear ár neart.
18	Óir is é an Tiarna is sciath dár gcosaint; ●
agus is é Neach Naofa Iosrael is rí orainn.
19	Labhair tú tráth i bhfís
á rá le do chairde naofa ●
“Thug mé cabhair do ghaiscíoch;
d’ardaigh mé fear tofa den phobal.
20	Fuair mé Dáiví, mo ghiolla; ●
rinne mé a ungadh le m’ola naofa
21	d’fhonn go mbeadh mo lámh leis de shíor; ●
agus go mbeadh mo chuisle ag neartú leis.
22	Ní mheallfaidh an namhaid go brách é, ●
ná ní dhéanfaidh an t-urchóideach foréigean air,
23	ach treascróidh mé a naimhde ina láthair; ●
agus buailfidh mé lucht a fhuatha.
24	Beidh mo dhílse agus mo chineáltas ina fhochair; ●
agus is i m’ainmse a ardófar a neart.
25	Leathfaidh mé a lámh os cionn na mara ●
agus a dheaslámh os cionn na n-aibhneacha.
26	Glaofaidh sé orm: ‘Is tú m’athair; ●
is tú mo Dhia agus carraig mo shlánaithe.’
27	Ceapfaidh mé ina chéadghin mic é; ●
an té is airde i measc ríthe na cruinne.
28	Coinneoidh mé mo chineáltas go deo dó; ●
agus seasfaidh mo chonradh go daingean leis.
29	Socróidh mé a shliocht go síoraí ●
agus a ríchathaoir mar laethanta na bhflaitheas.
30	Má thréigeann a chlann mo dhlí, ●
mura siúlann siad de réir mo phroiceaptaí,
31	más amhlaidh a sháraíonn siad m’fhorálacha, ●
nó más amhlaidh a bhriseann siad m’aitheanta,
32	agróidh mé a gcion orthu leis an tslat; ●
agus agróidh mé a gcoir orthu leis an lasc,
33	ach ní bhainfidh mé mo bhuanghrá de go deo; ●
ná ní rachaidh mé siar ar mo bhriathar.
34	Ní bhrisfidh mé mo chor ná mo cheangal; ●
ná ní bhréagnóidh mé briathar mo bhéil.
35	Aon uair amháin a mhionnaigh mé; ●
ar mo naofacht, nach ndéanfainn bréag le Dáiví.
36	Mairfidh a shliocht go brách; ●
beidh a chathaoir mar an ngrian i m’fhianaise;
37	mairfidh sí go buan mar an ngealach, ●
ina finné fíordhílis ar neamh.”
38	Ach theilg tú uait le déistin ●
is le corp feirge an té a d’ung tú féin.
39	Bhris tú do chonradh le do ghiolla; ●
agus thruailligh tú a choróin sa deannach.
40	Leag tú a mhúrtha go léir; ●
agus d’fhág tú a dhún ina fhothrach.
41	Creachann a ngabhann an tslí é ●
ionas go bhfuil sé ina chúis aithise dá chomharsana.
42	D’ardaigh tú deaslámh a naimhde; ●
chuir tú áthas ar a eascairde go léir.
43	Mhaolaigh tú faobhar a chlaímh; ●
is níor thug tú an bua dó sa chath.
44	Chuir tú cosc lena ghlóir-réim; ●
leag tú a ríchathaoir ar lár.
45	Ghiorraigh tú laethanta a óige; ●
agus d’fhág tú faoi náire shaolta é.
46	Cá fhad, a Thiarna, a bheidh tú i bhfolach – an go brách é? ●
Cá fhad a bheidh do dhíbheirg ag bladhmadh mar thine?
47	Cuimhnigh, a Thiarna, ar a ghiorracht atá mo shaol; ●
an amhlaidh a chruthaigh tú an Ádhamchlann in aistear?
48	Cé hé an duine beo nach bhfeicfidh an bás, ●
nó cé a thabharfaidh a anam ó chumhacht na huaighe?
49	Cá bhfuil do chomaoineacha cianaosta, a Thiarna ●
a mhionnaigh tú do Dháiví dar brí do dhílseachta?
50	Cuimhnigh, a Thiarna, ar an aithis a casadh le do sheirbhísigh; ●
agus mar a iompraím i mo bhrollach maslaí uile na gciníocha –
51	na maslaí lena maslaíonn do naimhde mé a Thiarna, ●
lena dtugann siad tarcaisne do chomharba do ungthaigh.
52	Moladh go deo leis an Tiarna; ●
Áiméan agus Áiméan!
Salm 90
1	A Thiarna, is tú ba thearmann dúinn, ●
ár ndídean ó ghlúin go glúin.
2	Ó thosach sular saolaíodh na sléibhte,
sular rugadh an talamh agus an chruinne, ●
is tú Dia gan tús gan deireadh.
3	Déanann tú deannach arís den duine ●
á rá: “Ar ais libh, a Ádhamhchlann.”
4	Óir níl míle bliain i d’fhianaise
ach mar an lá a d’imigh tharainn inné, ●
nó mar a bheadh faire na hoíche.
5	Sciobann tú chun siúil iad amhail aisling, ●
nó mar fhéar úrghlas na maidine.
6	Eascraíonn sé ar maidin agus bláthaíonn sé ●
baintear é agus feonn sé um thráthnóna.
7	Táimid dár gcnaí go dearfa le d’fhearg; ●
scanraítear sinn le dásacht do dhíbheirge.
8	Chuir tú ár n-urchóidí os do choinne, ●
ár bpeacaí folaithe faoi sholas do ghnúise.
9	Gabhann ár laethanta tharainn is tú i bhfeirg linn; ●
cuirtear deireadh lenár mblianta amhail osna.
10	Seachtó bliain suim ár saolré;
nó ceithre fichid má fhaighimid ár sláinte. ●
Saothar agus stró a sealsan;
imíonn siad ar luas agus bíonn deireadh linn.
11	Cé a chuimhníonn ar chumhacht do chuid feirge; ●
cé a mbíonn eagla air roimh neart do bhuile?
12	Múin dúinn giorra saoil an duine ●
chun go bhfaighimid críonnacht inár gcroí.
13	Fill orainn; cá fhad a bheidh tú feargach? ●
Déan trócaire ar do shearbhóntaí, a Thiarna.
14	Tabhair ár sáith de do bhuanghrá ar maidin dúinn, ●
go mbeidh áthas orainn agus gairdeas go deo.
15	Déan lúcháireach sinn i ndíol ar imir tú de bhuairt orainn; ●
i ndíol na mblianta ina bhfacamar an t-olc.
16	Taispeáin do bhearta do do sheirbhísigh; ●
agus do chlú is do chumhacht do do chlann.
17	Go dtaga grásta ár dTiarna Dia anuas orainn
agus go soirbhí tú saothar ár lámh; ●
sea, go soirbhí tú saothar ár lámh!
Salm 91
1	Tusa a chónaíonn i ndaingean an Té is Airde, ●
a mhaireann faoi scáth an Uilechumhachtaigh,
2	deir tú leis an Tiarna:
“Mo dhídean is mo dhaingean tú; ●
mo Dhia ina bhfuil mo dhóchas.”
3	Saorfaidh seisean thú ar ghaiste an fhoghlaera, ●
ós é atá ar tí do mhillte.
4	Déanfaidh sé díon duit lena eiteoga, ●
agus rithfidh tú chuige faoina sciatháin.
5	Ní eagal duit uamhan na hoíche, ●
ná an tsaighead a scaoiltear sa lá,
6	ná an phlá a thriallann sa dorchacht, ●
ná an sciúirse a mhilleann um nóin
7	Ar a shon go dtitfeadh míle le d’ais,
agus deich míle ar do dheis, ●
ní thiocfaidh sé i do ghaobhar ná i do ghaire,
óir is sciath duit agus is lúireach a dhílse.
8	Óir ní gá duit ach féachaint i do thimpeall, ●
chun go bhfeice tú cúiteamh na bpeacach.
9	Óir is tú a dúirt:
“A Thiarna, mo dhídean tú!” ●
agus a rinne caiseal den Neach is Airde.
10	Ní thiocfaidh aon urchóid i d’aice, ●
ná aon phlá i gcóngar do bhotha,
11	Óir thug sé ordú dá aingil i do thaobh: ●
tú a chosaint i do shlite go léir.
12	Iompróidh siad thú lena lámha ●
sula mbuailfeá do chos in aghaidh cloiche.
13	Satlóidh tú ar an leon is ar an nathair; ●
gabhfaidh tú de chosa sa leon óg is sa dragan.
14	De bharr a ndilghrá dom déanfaidh mé a saoradh, ●
agus a dhíonadh toisc gur admhaigh siad m’ainm.
15	Nuair a ghlaofaidh siad orm déarfaidh mé: “Táim i d’fhochair.” ●
Déanfaidh mé iad a shaoradh agus a onórú in am a bhuartha.
16	Déanfaidh mé iad a shásamh le fad saoil a thabhairt dóibh; ●
agus déanfaidh mé mo shlánú a nochtadh dóibh.
Salm 92
1	Is maith é buíochas a thabhairt don Tiarna, ●
agus ceol a dhéanamh do d’ainm, a Neach is Airde,
2	d’fhonn do bhuanghrá a fhógairt ar maidin, ●
agus do dhílse i dtráthanna na hoíche,
3	le ceol na cruite agus na cláirsí; ●
mar aon le ceadal na lire.
4	Óir chuir do ghníomhartha áthas orm, a Thiarna; ●
déanaim gairdeas in oibreacha do lámh.
5	Nach éachtach iad d’oibreacha, a Thiarna! ●
nach domhain iad go dearfa do smaointe!
6	Ní aithníonn duine na díchéille, ●
ná ní thuigeann an t-amadán an ní seo.
7	Cé go n-eascraíonn na héagráifigh mar fhéar, ●
agus go mbíonn na hainbheartaigh faoi bhláth,
8	níl i ndán dóibh ach léirscrios go brách; ●
ach is tusa, a Thiarna, an Neach is Airde de shíor.
9	Óir scriosfar do naimhde, sea do naimhde, a Thiarna, ●
agus scaipfear na hurchóidigh go léir.
10	Thug tú dom neart an daimh allta, ●
agus dhoirt tú ola úr orm anuas.
11	D’fhéach mo shúile go buach ar mo naimhde; ●
chuala mo chluasa dea-scéala a dtreascartha.
12	Beidh na fíréin faoi bhláth mar chrann pailme; ●
fásfaidh siad mar chéadras na Liobáine.
13	Arna bplandú in áras an Tiarna dóibh, ●
beidh siad faoi mhaise i gcúirteanna Dé.
14	Tabharfaidh siad toradh uathu fiú amháin nuair is críon dóibh, ●
agus iad go húrghlas i gcónaí,
15	a fhoilsiú a fhíréanta is atá an Tiarna; ●
mo charraig é, gan mí-ionracas ar bith ann.
Salm 93
1	Tá an Tiarna ina rí is é gléasta le glóir;
chlúdaigh sé é féin le neart; ●
chrioslaigh sé é féin le cumhacht. Bhunaigh sé an domhan go dobhogtha.
2	Tá do chathaoir arna daingniú ó na cianta; ●
tá tú ann ón tsíoraíocht, a Thiarna.
3	Thóg na tuilte a nglór, a Thiarna; ●
thóg na tuilte a nglór go torannach;
thógadar a nglór go tolgach tréan.
4	Is cumhachtaí ná glór na n-iluiscí, ●
ná tonnta na mara móire,
an Tiarna os a gcionn in airde.
5	Is dearfa go deimhin do reachtanna; ●
is do do theachsa is cuí an naofacht,
a Thiarna, go brách na breithe.
Salm 94
1	A Thiarna Dia, is leatsa an díoltas; ●
a Dhia, a dhíoltasaí, bí do do thaispeáint féin dúinn.
2	Éirigh! tabhair breithiúnas ar an talamh; ●
tabhair a ndíol do lucht an díomais.
3	Cá fhad a mhaífidh na héagráifigh, a Thiarna; ●
cá fhad a mhaífidh siad a mbua?
4	Ag gaotaireacht dóibh is ag labhairt go díomasach, ●
bíonn na hainbheartaigh ag maíomh go mórtasach.
5	Gabhann siad de chosa i do phobal, a Thiarna, ●
agus déanann siad d’oidhreacht a chiapadh.
6	Maraíonn siad an bhaintreach is an strainséir, ●
agus tugann siad ár an dílleachta.
7	Agus deir siad: “Ní fheiceann an Tiarna é; ●
ní thugann Dia Iacóib dá aire é.”
8	Bíodh tuiscint agaibh, a lucht na díchéille; ●
a phleidhcí an phobail, bíodh ciall agaibh!
9	An té a chruthaigh an chluas, an ea nach gcluinfidh sé? ●
agus an té a chum an tsúil, an ea nach bhfeicfidh sé?
10	An té a smachtaíonn na náisiúin nach n-agróidh sé? ●
an té a theagascann na daoine, nach mbeidh eolas aige?
11	Is eol don Tiarna smaointe an duine; ●
is eol dó nach bhfuil iontu ach puth anála.
12	Is méanar dóibh sin ar a gcuireann tú smacht, a Thiarna; ●
an dream dá dtugann tú teagasc faoi do dhlí.
13	Tugann tú faoiseamh dóibh in aimsir a dtrioblóide, ●
nó go dtochlaítear clais don urchóideach.
14	Óir ní thréigfidh an Tiarna a phobal; ●
ní thabharfaidh sé droim láimhe lena oidhreacht,
15	nó go mbéarfar breithiúnas de réir an chirt; ●
agus go leanfaidh lucht an chroí dhírigh go léir é.
16	Cé sheasfaidh liom in aghaidh na n-ainbheartach ●
do mo chosaint ar lucht déanta an oilc?
17	Murach an Tiarna a theacht i gcabhair orm, ●
ní fada go mbeadh m’anam ag lonnú i log an chiúnais.
18	Nuair a shílim go bhfuil mo chosa ag imeacht uaim, ●
is é do bhuanghrá, a Thiarna, a choinníonn i mo sheasamh mé.
19	Nuair is líonmhar iad buarthaí mo chroí, ●
cuireann do shóláis aoibhneas ar m’anam.
20	An mbeidh cúirt na gcoirpeach i gcomhar leat, ●
an dream a chuireann clóca an dlí ar an mioscais?
21	Tugann siad fogha faoi anam an fhíréin, ●
agus daorann siad an neamhchiontach chun báis.
22	Bíodh acu! sé an Tiarna mo dhaingean ●
agus sé Dia carraig mo dhídine.
23	Tabharfaidh sé a n-urchóid sa mhullach orthu,
agus scriosfaidh iad lena mailís féin; ●
millfidh an Tiarna ár nDia iad.
Salm 95
1	Téanam agus canaimis don Tiarna; ●
déanaimis gairdeas do charraig ár slánaithe.
2	Druidimis ina láthair le haltú buíochais; ●
déanaimis pléaráca do le hamhráin mholta.
3	Óir is Dia mór é go dearfa an Tiarna; ●
is rí mór é os cionn na ndéithe go léir.
4	Is ina lámha atá duibheagáin na cruinne, ●
agus is leis mar an gcéanna na hardsléibhte.
5	Is leis an fharraige, óir is é a chruthaigh í; ●
agus is iad a lámha a dhealbhaigh an talamh tirim.
6	Téanam, go n-adharfaimis agus go sléachtfaimis; ●
feacam ár nglúine i láthair an Tiarna a chruthaigh sinn.
7	Óir is é ár nDia é,agus is sinne ●
pobal a pháirce agus caoirigh a láimhe.
8	Á, dá n-eistfeadh sibh inniu lena ghlór: ●
“Ná cruaigí bhur gcroí mar a tharla i Miríbeá,
nó an lá úd ag Masá san fhásach
9	mar a ndearna bhur n-aithreacha mo phromhadh, ●
do mo thriail cé go bhfacadar mo bhearta.
10	Ar feadh daichead bliain ba ghráin liom an ghlúin sin agus dúirt mé: ●
‘Is seachránach a gcroí siúd;
is pobal iad nach eol dóibh mo shlite.’
11	Ar an ábhar sin mhionnaigh mé i m’fhearg ●
nach rachaidís i mo shuaimhneas isteach go brách.”
Salm 96
1	Canaigí amhrán úr don Tiarna; ●
canaigí don Tiarna, a thíortha go léir.
2	Canaigí don Tiarna agus molaigí a ainm; ●
fógraígí a shlánú ó lá go lá.
3	Insígí a ghlóir i measc na gciníocha; ●
agus a éachtaí i measc na náisiún.
4	Is mór é an Tiarna; is díol molta é; ●
is díol eagla thar na déithe go léir é.
5	Ní dada iad déithe na gciníocha; ●
ach is é an Tiarna a rinne na flaithis.
6	Is leis an ghlóir agus an gradam; ●
tá cumhacht agus taibhse ina shanctóir.
7	Tugaigí don Tiarna, a chlanna na gciníocha; ●
tugaigí don Tiarna glóir agus cumhacht.
8	tugaigí don Tiarna an ghlóir is dual dá ainm; ●
tugaigí bhur dtabhartais libh isteach ina chúirteanna.
9	Tugaigí adhradh don Tiarna in éide naofa; ●
bí ar crith ina láthair a dhomhan uile.
10	Fógraígí do na ciníocha: “Tá an Tiarna ina Rí.” ●
shocraigh sé an domhan go daingean dochorraithe;
tabharfaidh sé breith chóir chothrom ar na náisiúin.
11	Bíodh áthas ar neamh agus ar talamh; ●
tugadh an mhuir agus a bhfuil inti a nglór.
12	Bíodh lúcháir ar an machaire agus a bhfuil ann;
tógadh crainn uile na coille gártha áthais
i bhfianaise an Tiarna atá ag teacht; ●
atá ag teacht a rialú na cruinne.
13	Rialóidh sé an domhan go cothrom, ●
agus tabharfaidh sé fíorbhreith ar na daoine.
Salm 97
1	Is é an Tiarna is rí, gairdíodh an talamh; ●
bíodh lúcháir ar na hinsí go léir.
2	Tá néalta agus dorchacht ina thimpeall; ●
ceart agus cóir is bonn lena ríchathaoir.
3	Gabhann tine roimhe amach ar a shlí dó, ●
agus í ag loscadh a naimhde de gach leith.
4	Soilsíonn a splancacha an chruinne; ●
creathnaíonn an talamh ar a fheiceáil.
5	Tagann leá ar na sléibhte ar nós céarach ●
i bhfianaise Thiarna na cruinne.
6	Fógraíonn na flaithis a fhíréantacht; ●
feiceann na náisiúin go léir a ghlóir.
7	Go raibh náire ar lucht adhartha na n-íomhánna,
a bhíonn ag maíomh as a n-íola gan tairbhe; ●
umhlaíodh na déithe go léir ina fhianaise.
8	Cloiseann Síón agus líonann sí d’áthas, ●
agus tá lúcháir ar chathracha Iúdá
as ucht do bhreithiúnas, a Thiarna.
9	Óir is tú an Tiarna go dearfa ●
in ardréim os cionn na cruinne,
agus os cionn na ndéithe go léir.
10	Gránn an Tiarna an dream ar gráin leo an t-olc; ●
déanann sé anamacha a naomh a chosaint,
á bhfuascailt ó láimh na n-éagráifeach.
11	Tá solas á nochtadh don fhíréan, ●
agus lúcháir do lucht an chroí dhírigh.
12	Déanaigí gairdeas sa Tiarna, a fhíréana; ●
agus tugaigí buíochas dá ainm naofa.
Salm 98
1	Canaigí amhrán úr don Tiarna,
óir rinne sé éachtaí. ●
Le neart a dheasláimhe is a chuisle naofa,
rug sé bua dó féin.
2	D’fhoilsigh an Tiarna a shlánú; ●
nocht sé a fhíréantacht do na náisiúin.
3	Chuimhnigh sé ar a bhuanghrá agus a dhílse
do theaghlach Iosrael. ●
Chonaic críocha uile na cruinne slánú ár nDé.
4	Gairdigí sa Tiarna a thíortha uile, ●
agus nochtaigí bhur n-áthas dó.
5	Canaigí Salm don Tiarna leis an gcruit ●
agus le fuaim na cláirsí.
6	Tógaigí gártha le fuaim stoic agus adhairce ●
don Tiarna, ár Rí.
7	Bíodh an mhuir agus a bhfuil inti ag búiríl, ●
an domhan agus a maireann ann.
8	Bíodh na haibhneacha ag bualadh a mbos;
déanadh na sléibhte sult, ●
i bhfianaise an Tiarna atá ag teacht
a rialú na cruinne.
9	Déanfaidh sé an domhan a rialú go cóir, ●
agus na ciníocha go cothrom.
Salm 99
1	Tá an Tiarna ina rí, tá na ciníocha ar crith; ●
tá sé ina shuí ar na ceiribíní, creathnaíonn an talamh.
2	Is mór é an Tiarna i Síón; ●
tá sé i réim os cionn na gciníocha uile.
3	Tugaidís moladh dá ainm óir is éachtach é agus is uamhnach; ●
is naofa é agus lán de chumhacht.
4	Is tú an Rí a thugann grá don fhíréantacht. ●
Bhunaigh tú cothromas agus ceart agus cóir;
agus chuir tú i bhfeidhm iad in Iacób.
5	Móraigí an Tiarna, ár nDia; ●
umhlaígí i láthair a stóil choise;
de bhrí gur naofa é an Tiarna.
6	Bhí Maois agus Árón ar líon a shagart.
Bhí Samúéil orthu siúd a ghaireadh ar a ainm. ●
Ghairidís ar an Tiarna agus d’éisteadh sé leo.
7	Is leo a labhair sé as colún an néil. ●
Rinneadar a thoil agus choinníodar a dhlí,
na haitheanta a thug sé dóibh.
8	Thug tú freagra orthu, a Thiarna, ár nDia, ●
agus bhí tú i do Dhia so-mhaiteach dóibh,
cé go ndearna tú a bpeacaí a agairt orthu.
9	Móraigí an Tiarna, ár nDia, ●
agus umhlaígí ar a Shliabh Naofa;
óir is naofa é an Tiarna, ár nDia.
Salm 100
1	Gairdígí don Tiarna, a thíortha uile; ●
fónaigí don Tiarna go lúcháireach.
Tagaigí ina láthair le hamhráin áthais.
2	Bíodh a fhios agaibh gurb é an Tiarna is Dia ann. ●
Eisean a rinne sinn; is leis féin sinn.
Sinne a phobal agus caoirigh a pháirce.
3	Gabhaigí buíochas leis ag dul isteach ina dhoirse daoibh. ●
Siúlaigí isteach ina chúirteanna le cainticí.
Tugaigí moladh dó agus móraigí a ainm.
4	Nach maith é go deimhin an Tiarna; ●
maireann a bhuanghrá go brách.
Is dílis é ó ghlúin go chéile.