An tSaltair
Salm 1
1	Is aoibhinn dóibh sin nach leanann
de chomhairle lucht na héagráifeachta; ●
nach seasann i slí na bpeacach,
agus nach suíonn i gcuideachta na sotalach;
2	ach a bhfuil a ndúil i ndlí an Tiarna, ●
agus a dhéanann machnamh air de lá agus d’oíche.
3	Is cosúil na daoine sin le crainn
a plandaíodh ar bhruach na habhann,
a thugann a dtoradh go tráthúil
agus nach bhfeonn a nduilleoga choíche. ●
Bíonn an rath ar gach aon ní dá ndéanann siad.
4	Ní amhlaidh do na héagráifigh, ní amhlaidh! ●
ach mar cháith a scaiptear le gaoth.
5	Ionas nach seasfaidh na héagráifigh sa bhreithiúnas ●
ná na peacaigh i gcomhthionól na bhfíréan.
6	Óir is cúram don Tiarna slí na bhfíréan, ●
ach rachaidh slí na n-éagráifeach ar ceal.
Salm 2
1	Cén fáth a bhfuil na ciníocha á suaitheadh ●
agus na náisiúin ag beartú gan éifeacht?
2	Éiríonn ríthe na cruinne,
agus déanann na flatha comhcheilg le chéile ●
in éadan an Tiarna agus a ungthaigh:
3	“Réabaimis ó chéile a gcuibhreacha ●
agus caithimis uainn a ngeimhle!”
4	An té atá ar neamh, déanann sé gáire: ●
déanann an Tiarna díol magaidh díobh.
5	Labhraíonn sé ansin leo go feargach; ●
cuireann scéin agus sceimhle orthu le corp cuthaigh:
6	“Chuir mise mo rí féin i réimeas ●
ar Shíón, ar mo shliabh naofa.”
7	Foilseoidh mé reacht an Tiarna. ●
“Is tú mo mhac,” a dúirt an Tiarna liom,
“inniu is ea a ghin mé thú.
8	Iarr orm agus tiomnóidh mé na ciníocha duit ●
agus críocha na cruinne mar oidhreacht duit.
9	Déanfaidh tú iad a bhriseadh le slat iarainn; ●
brisfidh tú ina mbloghanna iad amhail soitheach cré.”
10	Bígí críonna, dá bhrí sin, a ríthe; ●
aire chugaibh, a rialtóirí na cruinne.
11	Déanaigí fónamh don Tiarna le heagla
agus tugaigí ómós dó go creathnach,
sula gcuirfí fearg air, is go dtéadh sibh ar ceal
nuair a bhladhmfaidh a fhearg go tobann. ●
Is aoibhinn dá gcuireann a ndóchas ann.
Salm 3
1	A Thiarna, nach líonmhar iad mo naimhde! ●
Tá mórán daoine ag éirí amach i m’éadan!
2	Is iomaí duine a deir mar gheall orm: ●
“Níl slánú ar bith duit i nDia.”
3	Ach is tú, a Thiarna, mo sciath; ●
mo ghlóir a thógann mo cheann.
4	Nuair a ghlaoim ar an Tiarna os ard ●
tugann sé freagra orm óna shliabh naofa.
5	Chuaigh mé a luí agus chodail mé; ●
agus dhúisigh mé toisc gur chosain an Tiarna mé.
6	Ní eagal liom na mílte daoine ●
atá cruinnithe do gach leith i mo thimpeall.
7	Éirigh, a Thiarna! Fóir orm, a Dhia! ●
Óir buaileann tú mo naimhde uile sa phus
agus briseann tú fiacla na bpeacach.
8	A Thiarna an tslánaithe, ●
beannaigh do mhuintir!
Salm 4
1	Éist liom is mé ag éamh ort, a Dhia na fíréantachta. ●
D’fhuascail tú mé ó mo phianpháis, éist liom go trócaireach.
2	A phobail, cá fhad dom faoi mhíchlú agus náire, ●
agus sibhse ag tabhairt taitnimh don bhaois is don éitheach?
3	Is é an Tiarna a roghnaíonn dó féin an duine diaga: ●
éistfidh an Tiarna nuair a ghlaofaidh mé air.
4	Bíodh eagla oraibh; ná peacaigí, ●
déanaigí machnamh in bhur leaba.
5	Déanaigí íobairtí córa, ●
bíodh bhur ndóchas sa Tiarna agaibh.
6	Is iomaí duine á rá: “Cé a nochtfaidh nithe fónta dúinn? ●
Ardaigh solas do ghnúise os ár gcionn, a Thiarna.”
7	Is mó a chuir tusa d’aoibhneas i mo chroí ●
ná iad siúd de bharr flúirse aráin agus fíona.
8	Rachad a luí faoi shuaimhneas: déanfad codladh go sámh, ●
óir is tú amháin, a Thiarna, a choimeádann ó bhaol mé.
Salm 5
1	Tabhair cluas do mo bhriathar, a Thiarna, ●
agus éist le m’osna.
2	Claon chun glór mo ghuí, ●
a Rí liom is a Dhia!
3	Óir is chugatsa a chuirim m’urnaí, a Thiarna;
éisteann tú liom ar maidin. ●
Ag faire is ag feitheamh dom ar maidin,
cuirim chugat mo ghuí.
4	Ní Dia tú lenarb áil an urchóid: ●
ní mhaireann an t-olc leat.
5	Ní sheasfaidh an scaothaire an fód ●
os comhair do shúl.
6	Is gráin leat lucht oibrithe an oilc;
scriosann tú lucht éithigh. ●
Is fuath leis an Tiarna an duine fuilteach
agus an cealgaire claon.
7	Rachadsa cheana i do theachsa
trí líonmhaire do thrócaire; ●
cromfaidh mé i do theampall naofa
le heagla romhat, a Thiarna.
8	Treoraigh mé a Thiarna, i d’fhíréantacht
mar gheall ar mo naimhde; ●
réitigh do shlí romham.
9	Níl an fhírinne le fáil ina mbéal;
tá cealg ina gcroí. ●
Is uaigh ar leathadh a gcraos;
is mealltach a dteanga.
10	Agair do bhreithiúnas orthu, a Thiarna;
go dteipe ar a mbearta; ●
cuir an ruaig orthu de dheasca a gcionta
óir d’éirigh siad i d’éadan.
11	Bíodh áthas ar chách a ritheann chugat;
gairdídís go brách; ●
caomhnaigh an dream lenarb áil d’ainm
chun go ndéana siad gairdeas ionat.
12	Óir beannóidh tú na fíréin, a Thiarna; ●
beidh do chineáltas amhail sciath ina dtimpeall.
Salm 6
1	A Thiarna, ná lochtaigh mé i d’fhearg ●
agus ná cuir pionós orm is tú ar buile chugam.
2	Déan trócaire orm, a Thiarna, óir is lagbhríoch mé; ●
slánaigh mé, óir tá mo chorp á chiapadh,
3	agus tá m’anam á chéasadh go géar, ●
ach tusa, a Thiarna, — cá fhad?
4	Fill, a Thiarna, fuascail m’anam ●
agus saor mé as ucht do bhuanghrá.
5	Óir níl cuimhne ag aon neach ort i measc na marbh; ●
cé a thabharfaidh moladh duit san uaigh?
6	Tá tuirse orm de dheasca m’osnaíola,
ním mo leaba le mo dheora gach oíche; ●
fliuchaim mo tholg le huisce mo chinn.
7	Tá mo shúil á snoí le dobrón: ●
chuaigh sí in aois de dheasca mo naimhde go léir.
8	Imígí uaim a lucht déanta na hurchóide, ●
óir tá éiste ag an Tiarna le glór mo ghoil.
9	Thug an Tiarna aird ar m’achainí; ●
tá glactha ag an Tiarna le mo ghuí.
10	Beidh náire is mórbhuaireamh ar mo naimhde uile. ●
Cuirfear ar gcúl go tobann faoi náire iad.
Salm 7
1	A Thiarna, a Dhia liom, is tú mo dhídean; ●
saor mé ar mo ghéarleantóirí agus fuascail mé,
2	sula mbeiridís ar m’anam mar leon, ●
do mo sciobadh leo gan lucht mo tharrthála ann.
3	A Thiarna Dia, má rinne mé an ní seo, ●
má rinne mé urchóid le mo lámha,
4	má thug mé an t-olc in aghaidh na maitheasa do mo chara, ●
má chreach mé mo naimhde gan chúis –
5	go leana mo naimhde mé is go mbeire siad orm,
go ngabha siad de chosa i m’anam, ●
is go leaga siad m’oineach sa luaithreach.
6	Éirigh, a Thiarna, le corp feirge: ●
éirigh in aghaidh buile mo naimhde a Dhia liom,
dúisigh, ó d’fhógair tú breithiúnas.
7	Tagadh comhthionól na gciníocha i do thimpeall: ●
bí i do shuí os a gcionn in airde.
8	Is é an Tiarna breitheamh na gciníocha. ●
Tabhair breith orm, a Thiarna, de réir m’fhíréantachta
agus de réir an ionracais atá ionam.
9	Cuir deireadh le hurchóid na n-éagráifeach
agus daingnigh na fíréin; ●
os tú a thriaileann croí agus áranna,
a Dhia na fíréantachta.
10	Is é Dia mo sciath is mo dhídean ●
a shaorann lucht an chroí dhírigh.
11	Breitheamh ceart cóir é Dia, ●
Dia a smachtaíonn in aghaidh an lae.
12	Mura leasaíonn siad, cuirfidh sé faobhar ar a chlaíomh; ●
teannfaidh sé agus díreoidh sé a bhogha;
13	tá uirlisí marfacha gléasta aige ●
agus saigheada mar chaora tine.
14	Bhí na hurchóidigh torrach ar an olc ●
ghabh siad an mhioscais agus shaolaigh an feall.
15	D’oscail siad clais agus thochail í ●
ach thit siad sa pholl a rinne siad.
16	Fillfidh a mioscais ar a mbaithis féin: ●
ar a gceann féin a fhillfidh a bhfeall.
17	Molfaidh mé an Tiarna as ucht a fhíréantachta: ●
ceolfaidh mé don Tiarna, an Neach is Airde.
Salm 8
1	A Thiarna, ár dTiarna, nach éachtach é
d’ainm ar fud na cruinne! ●
Moltar do mhaorgacht os cionn na spéartha
as béal naíonán agus leanaí cíche.
2	Bhunaigh tú daingean in aghaidh d’eascairde ●
d’fhonn naimhde agus ceannaircigh a chloí.
3	Nuair a fheicim na spéartha, saothar do mhéar – ●
an ré agus na réaltaí a rinne tú –
4	cad is daoine ann go dtógfá ceann díobh? ●
ná neacha daonna go ndéanfá cúram dóibh?
5	Rinne tú beagán níos lú ná Dia iad ●
gur chuir tú barr glóire agus gradaim orthu.
6	Thug tú ceannas ar oibreacha do lámh dóibh ●
agus chuir tú gach aon ní faoina gcosa,
7	idir chaoirigh agus eallaí agus eile ●
agus ainmhithe uile an mhachaire,
8	éanlaith an aeir agus iasc na mara ●
agus a ngluaiseann ar raonta na farraige.
9	A Thiarna, ár dTiarna, nach éachtach é ●
d’ainm ar fud na cruinne!
Salm 9
1	Béarfaidh mé buíochas duit, a Thiarna, ó mo chroí, go hiomlán, ●
inseoidh mé do mhóréachtaí go léir.
2	Déanfaidh mé lúcháir agus gairdeas ionat, ●
canfaidh mé Salm do d’ainm, a Neach is Airde,
3	toisc gur cuireadh mo naimhde ar gcúl; ●
thuisligh siad agus cailleadh iad i d’fhianaise.
4	Óir phléigh tú mo chúis go cothrom, ●
i do shuí duit ar an mbinse i do bhreitheamh cóir.
5	Lochtaigh tú na ciníocha, dhamnaigh tú na héagráifigh; ●
scrios tú a n-ainm go brách na breithe.
6	Tá na naimhde arna gcloí, arna milleadh go deo; ●
leag tú a gcathracha ar lár; chuaigh a gcuimhne ar ceal.
7	Tá an Tiarna faoi réim go brách; ●
shocraigh sé a chathaoir a thabhairt breithiúnas.
8	Tugann sé breith ar an gcruinne go cóir, ●
agus ceart do na ciníocha go cothrom.
9	Tá an Tiarna ina dhaingean dá mbíonn faoi chois, ●
ina dhaingean in am na hiaróige;
10	Cuireann do lucht aitheantais a ndóchas ionat ●
óir ní thréigeann tú do lucht iarrtha, a Thiarna.
11	Canaigí don Tiarna a bhfuil cónaí air i Síón: ●
foilsígí a éachtaí do na náisiúin;
12	Óir chuimhnigh an díoltas fola orthu, ●
ní dhearna dearmad ar éamh na mbocht.
13	Déan trócaire orm, a Thiarna; féach a bhfulaingím; ●
d’ardaigh tú ó dhoirse an bháis mé,
14	d’fhonn go bhfoilsí mé do mholtaí go léir
ag doirse iníne Síón ●
agus go ndéana mé lúcháir i do shlánú.
15	Tá na ciníocha slogtha síos sa chlais a rinneadar féin: ●
sa líon a d’fholaigh siad féin a gabhadh a gcosa.
16	Nocht an Tiarna é féin ina bhreitheamh cóir: ●
tá beirthe ar na héagráifigh ina mbearta féin.
17	Rachaidh na peacaigh ar ais go Seól – ●
na náisiúin uile a rinne dearmad de Dhia.
18	Óir ní dhéanfar dearmad de lucht an ghátair i gcónaí; ●
ní go deo a rachaidh dóchas na mbocht in éag.
19	Éirigh, a Thiarna! ná lig an bua leis an duine: ●
tugtar breith ar na ciníocha i d’fhianaise.
20	Scanraigh an croí iontu, a Thiarna; ●
bíodh a fhios acu nach bhfuil iontu ach daoine.
Salm 10
1	Cén fáth a gcoinníonn tú amach uainn, a Thiarna? ●
Cén fáth a ngabhann tú i bhfolach in am an bhuairimh?
2	Téann na héagráifigh ar thóir lucht na hainnise go díomasach ●
agus ceaptar iad siúd sna bearta a bheartaigh siad.
3	Óir maíonn na héagráifigh as mianta a gcroí: ●
déanann an santach diamhasla agus diúltaíonn don Tiarna.
4	Deireann na drochdhaoine le díomas: “Ní dhéanfaidh sé díoltas.” ●
Deir siad ina n-intinn: “Níl Dia ar bith ann!”
5	Éiríonn an bóthar leo i gcónaí
agus is fada óna n-aigne do bhreitheanna. ●
Is beag acu a naimhde uile.
6	Deir siad ina gcroí: “Ní chorrófar sinn: ●
Ní bhainfidh míshéan dúinn go brách.”
7	Bíonn a mbéal lomlán de mhallachtaí
agus fós de chealg is de bhréaga: ●
bíonn urchóid is mioscais faoina dteanga.
8	Téann siad in oirchill i bhfogas na mionbhailte:
dúnmharaíonn siad an neamhchiontach ina n-ionad folaigh.●
Bíonn a súile ag faire an bhochtáin gan taca.
9	Fanann siad faoi cheilt ar nós leoin ina uachais,
fanann siad i bhfolach chun breith ar lucht na hainnise: ●
beireann siad ar an ainniseoir agus tugann ina líon é.
10	Cromann siad chun léim a thabhairt ●
agus titeann an t-anbhann le treise a lámh.
11	Deir siad ina gcroí: “Ní cuimhin le Dia; ●
folaíonn sé a aghaidh, ní fheiceann dada.”
12	Éirigh, a Thiarna! Tóg do lámh, a Dhia! ●
agus ná déan dearmad ar lucht na hainnise.
13	Cad chuige do na choirpigh drochmheas a chaitheamh le Dia, ●
á rá ina gcroí: “Ní imreoidh sé díoltas”?
14	Feiceann tusa an trioblóid is an buaireamh
ionas go bhféadfá cúram a dhéanamh díobh. ●
Is ortsa atá a sheasamh ag an ainniseoir,
is tú a thugann cúnamh don dílleachta.
15	Déan cumhacht na n-éagráifeach agus na hurchóideach a bhriseadh, ●
agair a n-urchóid orthu go ndéanfar a milleadh.
16	Is é an Tiarna is rí go brách na breithe; ●
rachaidh na ciníocha ar ceal as a fhearann.
17	Éistfidh tú, a Thiarna, le mianta na mbocht; ●
daingneoidh tú a gcroí agus tabharfaidh tú cluas dóibh,
18	a sheasamh ceart na ndílleachtaí is an dream a d’fhulaing éigean ●
ionas nach mbeadh na saoltánaigh ina gcúis sceimhle dóibh feasta.
Salm 11
1	Leis an Tiarna a fuair mé dídean;
cén chaoi a déarfaidh sibh le m’anam: ●
“Eitil, amhail éan, chun an tsléibhe.”
2	Féach na peacaigh ag teannadh an bhogha; ●
táid ag gléasadh a saighead ar an tsreang,
á gcaitheamh leis an bhfíréan sa dorchacht.
3	Ón uair a scriostar na fothaí ●
cad is féidir leis an bhfíréan a dhéanamh.
4	Tá an Tiarna ina theampall naofa,
ar neamh atá a chathaoir ríoga. ●
Breathnaíonn a shúile na hísle;
tástálann siad clann na ndaoine.
5	Féachann an Tiarna an fíréan is an t-ainfhíréan, ●
is fuath leis lucht an fhoréigin.
6	Fearfaidh sé tine agus ruibh ar na peacaigh: ●
gaoth fheannaideach loiscneach atá i ndán dóibh.
7	Is geal leis an Tiarna an fhíréantacht: ●
agus feicfidh na fíréin a aghaidh.
Salm 12
1	Fóir orm, a Thiarna, óir níl fíréan le fáil, ●
tá an fhírinne ar iarraidh i measc na hÁdhamhchlainne.
2	Insíonn siad bréaga dá chéile ●
le beola bladair is le croí calaoiseach.
3	Go dteasca an Tiarna gach aon bhéal bréagach, ●
gach teanga a bhíonn ag maíomh go sotalach díomasach;
4	gach dream a deir: “Inár dteanga atá ár neart, ●
linn féin ár mbéal, cé a dhéanfaidh ár smachtú?”
5	“Toisc dearóile na ndealbh agus osnaíl na mbocht
éireoidh mé féin anois,” arsa an Tiarna. ●
“Tabharfaidh mé dóibh an slánú is mian leo.”
6	Briathra glana iad briathra an Tiarna ●
airgead athleáite a scar le slaidhreadh,
airgead a triaileadh is a glanadh faoi sheacht.
7	Is tú a Thiarna, a dhéanfaidh cúram dínn:
déanfaidh tú ár gcosaint ar an nglúin seo go brách. ●
Tá triall na n-éagráifeach inár dtimpeall do gach leith
agus daoscar na ndaoine faoi mheas ag clann Ádhaimh.
Salm 13
1	Cá fhad, a Thiarna, a fhágfaidh tú i ndíchuimhne mé? ●
Cá fhad a choinneoidh tú d’aghaidh i bhfolach orm?
2	Cá fhad a mhairfidh m’anam á bhuaireamh
agus cathú i mo chroí i gcaitheamh an lae? ●
Cá fhad a choimeádfaidh mo namhaid faoina réir mé?
3	Féach orm agus freagair mé a Thiarna, a Dhia liom. ●
Soilsigh mo shúile sula dtitfidh codladh an bháis orm,
4	sula ndéarfaidh mo naimhde go bhfuair siad an bua orm, ●
sula ndéanfaidh m’eascairde lúcháir toisc gur thit mé.
5	Chuir mise mo dhóchas i do bhuanghrá daingean, ●
beidh áthas ar mo chroí de bharr do shlánaithe,
agus molfaidh mé an Tiarna, mar go raibh sé fial liom.
Salm 14
1	Deir na hamadáin ina gcroí: “Níl aon Dia ann.” ●
Tá siad truaillithe: déanann siad gníomhartha gránna;
níl aon duine maith ann.
2	Breathnaíonn an Tiarna ó neamh ar chlann na ndaoine ●
go bhfeice sé an bhfuil tuiscint ag aon duine nó an iarrfaidh siad Dia.
3	Chuaigh siad uile ar seachrán; truaillíodh iad uile, ●
níl neach ann a dhéanann an mhaith:
níl oiread is duine.
4	An ea nach bhfuil ciall ag lucht an oilc?
Slogann siad mo phobal go díreach mar a shlogfaí arán. ●
Níor ghlaoigh siad ar an Tiarna.
5	Beidh an dream sin ar crith le heagla, ●
óir tá Dia leis an bhfíréan.
6	Ba mhian libh dóchas na mbochtán a mhilleadh, ●
ach is é an Tiarna a ndídean.
7	Á, go dtaga slánú Iosrael as Síón amach! ●
Nuair a chasfaidh an Tiarna an rath ar a phobal,
beidh áthas ar Iacób agus gairdeas ar Iosrael.
Salm 15
1	A Thiarna, cé dhéanfaidh cónaí i do bhoth? ●
Cé lonnóidh ar do shliabh naofa?
2	Iad sin a shiúlann gan cháim; ●
iad sin a dhéanann fíréantacht
agus a labhraíonn go díreach óna gcroí;
3	iad sin nach ndéanann tromaíocht lena dteanga; ●
iad sin nach ndéanann olc dá gcomharsa
is nach dtugann masla don duine thall;
4	iad sin ar beag acu an drochdhuine
agus ar mór acu lucht eagla an Tiarna; ●
iad sin nach ngabhann siar ar a mbriathar
bíodh gur mhionnaigh chun a ndochair féin;
5	nach gcuireann a gcuid airgid ar úsaireacht,
agus nach nglacann le breab in aghaidh an neamhchiontaigh. ●
Iad sin a dhéanfaidh amhlaidh
ní bhainfear dá dtreoir iad go brách.
Salm 16
1	Caomhnaigh mé a Thiarna, ●
is ort a thriallaim.
2	Deirim leis an Tiarna: “Is tú mo Dhia. ●
Níl maith ar bith agam cés moite díotsa.”
3	Chuir sé grá as cuimse ag borradh i mo chroí ●
do na daoine dílse a mhaireann ina thír.
4	An dream ar rogha leo a mhalairt de Dhia
tiocfaidh tuilleadh mór fós de bhuartha anuas orthu. ●
Ní thoirbhreoidh mé fuil a ndeochíobairt ar aon chor
ná ní chluinfear a n-ainmneacha go brách ar mo bheola.
5	Is é an Tiarna is rogha liom, mo chuid de réir oidhreachta; ●
agus cuid mo chupáin; is ort atá mo sheasamh.
6	Thit na téada tomhais dom in áiteanna áille: ●
is aoibhinn liom go dearfa an oidhreacht a fuair mé.
7	Tugaim buíochas don Tiarna as ucht comhairle a thabhairt dom, ●
agus teagasc a thabhairt do mo chroí san oíche.
8	Coimeádaim an Tiarna de shíor i m’intinn: ●
agus é ar mo dheasláimh ní chorrófar mé choíche.
9	Tá gairdeas ar mo chroí agus áthas ar m’anam; ●
agus ligfidh mo cholainn a scíth faoi dhóchas.
10	Óir ní fhágfaidh tú m’anam i measc na marbh ●
ná ní ligfidh tú do do mhuirneach truailliú a fheiceáil.
11	Taispeánfaidh tú slí na beatha dom; ●
tá lúcháir go fial i do láthair
agus aoibhneas ar do dheasláimh go brách.
Salm 17
1	Éist le cúis chóir, a Thiarna;
tabhair aird ar mo ghlór; ●
tabhair cluas do m’urnaí nach dtagann as béal bréagach.
2	Gurab uaitse a gheobhaidh mé breithiúnas; ●
feiceann tusa an fhírinne.
3	Cuardaigh mo chroí, tabhair cuairt orm san oíche, ●
déan mo thástáil le tine agus ní bhfaighidh tú coir ionam.
4	Níor pheacaigh mo bhéal de réir nós an duine; ●
sheachain mé an foréigean de réir bhriathra do bhéil.
5	Ghreamaigh mo chéimeanna go daingean de do shlite, ●
ní dheachaigh mo chosa ar fán ná ar fuaidreamh.
6	Gairim ort, a Dhia, agus tabharfaidh tú freagra orm:
claon do chluas agus éist le mo bhriathar.
7	Taispeáin dom do bhuanghrá ró-iontach, a Thiarna, ●
a shaorann a dtriallann ort le neart do dheasláimhe.
8	Déan mo chosaint mar mhac imreasan do shúile; ●
folaigh mé faoi scáth do sciathán
ar na peacaigh a imríonn éigean orm.
9	Tá mo naimhde i mo thimpeall go feargach fraochta;
a ndúrchroí dunta, ●
a mbéal ag déanamh mórtais.
10	Éiríonn siad i m’éadan, bailíonn siad i mo thimpeall, ●
táid ag faire na faille d’fhonn mé a leagan ar lántalamh.
11	Is cosúil iad le leoin ar thóir a gcreiche, ●
le coileáin leoin i bhfolach sa dorchacht.
12	Éirigh ina n-aghaidh, á dtreascairt, a Thiarna; ●
saor m’anam ón éagráifeach le faobhar do chlaímh.
13	Go saora do lámh mé, a Thiarna, ó dhaoine
a bhfuil mian a gcroí i nithe an tsaoil seo. ●
Líonann tú a mbolg as do líonmhaireacht
go mbíonn díol a sáithe ag a gclann,
agus go bhfágann siad fuíoll ag a leanaí.
14	Feicfidh mise, áfach, d’aghaidh i bhfíréantacht, ●
agus ag dúiseacht dom sásófar mé le radharc do ghnúise.
Salm 18
1	Mó ghrá thú, a Thiarna, mo neart thú, ●
mo charraig thú, mo dhaingean is mo shlánaitheoir.
2	Mo Dhia thú, mo charraig is dídean dom, ●
mo sciath, adharc mo shlánaithe, mo dhún.
3	Glaoim ar an Tiarna dár dleacht moladh, ●
agus déantar mo shaoradh ó mo naimhde.
4	Tháinig tonnta an bháis i mo thimpeall ●
agus scanraigh tuilte na hurchóide mé.
5	Chrioslaigh cuibhreacha Sheól mé, ●
chuaigh mé in achrann i líonta an éaga.
6	Scairt mé ar an Tiarna i mo ghátar,
agus d’iarr mé cúnamh ar mo Dhia ●
Chuala sé mo ghlór ina theampall,
agus ráinig mo ghlao a chluasa.
7	Chrith an talamh agus suaitheadh é
agus corraíodh fothaí na sléibhte ●
toisc go raibh sé ar lasadh le barr feirge.
8	D’éirigh deatach as polláirí a shróine,
agus tine dheargloiscneach as a bhéal, ●
ionas gur adhnadh leis sméaróidí dearga.
9	D’ísligh sé na spéartha agus thuirling sé, ●
agus néal dubh dorcha faoina chosa.
10	Tháinig sé ag marcaíocht ar cheiribín ●
agus é ag eitilt ar eiteoga na gaoithe.
11	Chuir sé uime an dorchacht mar éadach, ●
uiscí dorcha is dlúthnéalta ba phuball dó.
12	As an ngile agus na néalta a bhí uime ●
tháinig clocha sneachta agus splancacha tine.
13	Bhí an Tiarna ag déanamh toirní sna spéartha, ●
agus thug an Té is Airde a ghlór uaidh.
14	Scaoil sé a shaigheada agus scaip iad, ●
agus chaith a chaora tine gur threascair iad.
15	Bhí foinsí na farraige le feiceáil
agus nochtadh fothaí na cruinne ●
de thoradh do bhagartha, a Thiarna,
de thoradh sí gaoithe do chuid feirge.
16	Shín sé anuas agus rug orm, ●
agus tharraing as na tuilte móra mé.
17	Shaor sé mé ón namhaid a bhí róláidir dom ●
ó lucht m’fhuatha ba threise ná mé.
18	D’ionsaíodar mé lá mo thubaiste, ●
ach tharla an Tiarna ina thaca dom.
19	Sheol sé amach in áit fhairsing mé, ●
do mo tharrtháil as ucht a ghrá dom.
20	Chúitigh an Tiarna m’fhíréantacht liom; ●
thug luach saothair dom de réir ghlaine mo lámh,
21	toisc gur choinnigh mé slite an Tiarna ●
is nár imigh mé uaidh ar seachrán.
22	Bhí a bhreithiúnais go léir os mo choinne, ●
is níor chuir mé a reachtanna i leataobh uaim.
23	Ach mhair mé gan cháim ina láthair, ●
agus choimeádas mé féin ón gcoirpeacht.
24	Agus chúitigh an Tiarna m’fhíréantacht liom ●
de réir ghlaine mo lámh ina láthair.
25	Is dílis tú don duine dílis, ●
is ionraic tú leis an duine ionraic.
26	Is glan tú le lucht na glaine, ●
agus glic le lucht an ghlicis.
27	Óir saorfaidh tú lucht na huirísle ●
ach umhlóidh tú lucht an díomais.
28	Is tusa, a Thiarna, mo lóchrann, ●
mo Dhia thú, a shoilsíonn mo dhorchacht.
29	Is tríotsa a bhearnaím na sluaite; ●
le cabhair Dé a ghabhaim de léim thar balla.
30	Tá slí Dé gan mháchail,
tá briathar an Tiarna arna phromhadh. ●
Is é is sciath go dearfa
do chách a thriallann chuige.
31	Óir cé eile is Dia ann ach an Tiarna? ●
Cé eile is carraig ann seachas ár nDia?
32	An Dia a chrioslaigh mé le calmacht ●
agus a rinne mo bhealach sábháilte;
33	a thug luas na heilite do mo chosa ●
agus a chuir i mo sheasamh go daingean ar na harda mé.
34	D’oil sé mo lámh chun cogaidh ●
is mo chuisle chun bogha práis a theannadh.
35	Thug tú dom sciath do shlánaithe ●
agus choinnigh do dheaslámh go daingean mé.
36	Réitigh tú an tslí do mo chéimeanna, ●
ionas nár shleamhnaigh mo chosa.
37	Chuaigh mé sa tóir ar mo naimhde: tháinig mé suas leo, ●
agus níor chas mé go ndearna mé a scriosadh.
38	Rinne mé a mbualadh ionas nach bhféadfaidís éirí ●
agus thit siad ar lár faoi mo chosa.
39	Chrioslaigh tú le neart mé chun catha, ●
agus threascair tú an dream a bhí i m’éadan.
40	Chuir tú ruaig is raon maidhme ar mo naimhde ●
agus mhill tú an drong a thug fuath dom.
41	Scairt siad – ní raibh lucht a dtarrthála ann: ●
bhí sé fuar acu glaoch ar an Tiarna.
42	Ar nós na luaithe roimh an ngaoth a mheil mé iad, ●
á gcosaráil amhail salachar na sráide.
43	Tharrthaigh tú mé ó choimhlintí an phobail
agus chuir tú os cionn na náisiún mé; ●
rinne pobal nárbh eol dom fónamh dom,
an túisce ba chlos dóibh ghéill siad.
44	Tháinig na heachtrannaigh ag lútáil liom,
mheathlaigh na náisiúin iasachta: ●
tháinig siad as a ndaingne go critheaglach.
45	Go maire an Tiarna! Gura beannaithe mo charraig! ●
Go raibh Dia mo shlánaitheoir á mhóradh;
46	an Dia a bhain díoltas amach dom ●
agus a chuir na ciníocha faoi mo smacht,
47	a rinne mo shaoradh ó mo naimhde ●
agus a d’ardaigh mé os cionn m’eascairde,
agus a sciob mé ó lucht an éigin.
48	Ar an ábhar sin tabharfaidh mé moladh duit
i measc na náisiún, a Thiarna: ●
agus canfaidh mé Salm do d’ainm;
49	óir thug tú cathréimeanna do do rí,
agus nocht tú do ghrá do d’ungthach, ●
do Dháiví agus dá shliocht go brách.
Salm 19
1	Fógraíonn na spéartha glóir Dé ●
agus foilsíonn an fhirmimint saothar a lámh.
2	Insíonn na laethanta an scéal dá chéile ●
agus tugann na hoícheannta an t-eolas dá chéile.
3	Ní chluintear caint ná canúint ná briathar
cé go ngabhann a nglór i ngach uile thír ●
agus a bhfocail go críocha imchiana na cruinne.
4	Is iontu a chuir sé a bhoth don ghrian
a thagann mar nuachar amach as a sheomra ●
ag gairdiú mar ghaiscíoch ag cur chun reatha.
5	Tá a thriall amach as teorainn na spéire
agus a iomchuairt thart chun na teorann eile, ●
agus níl dul óna theas ag aon ní ar bith.
6	Tá dlí an Tiarna gan cháim:
athbheonn sé an t-anam. ●
Is iontaofa í fianaise an Tiarna,
a thugann eagna don fhíréan.
7	Is díreach iad forálacha an Tiarna:
cuirid áthas ar an gcroí; ●
is glan í aithne an Tiarna, soilsíonn sí na súile.
8	Is íon í eagla an Tiarna,
maireann sí go deo; ●
is fíor iad reachtanna an Tiarna,
táid uile go cóir.
9	Is mó is so-mhianaithe iad ná ór,
ná mínór dá ghlaine; ●
agus is milse iad ná mil,
ná mil ar sileadh ón gcíor.
10	Múineann siad eolas do do ghiolla; ●
is cúis luaíochta a gcomhlíonadh.
11	Cé hiad a fhéadfaidh a n-earráidí a aithint? ●
ná leag orm mo pheacaí folaigh.
12	Caomhnaigh do ghiolla ar an uabhar
sula bhfaighe sé mo bhua; ●
Ansin is ea a bheidh mé gan smál
agus saor ó thrompheaca.
13	Go raibh briathra uile mo bhéil
agus smaointe mo chroí ●
taitneamhach leatsa, a Thiarna,
a charraig liom, is a shlánaitheoir.
Salm 20
1	Go n-éiste an Tiarna leat lá an bhuairimh: ●
go gcumhdaí ainm Dia Iacóib thú!
2	Go gcuire sé cúnamh chugat ón sanctóir ●
agus go dtuga sé taca duit as Síón.
3	Go mba cuimhin leis d’ofrálacha go léir: ●
go mba taitneamhach leis d’íobairtí uileloiscthe.
4	Go dtuga sé mianta do chroí duit, ●
go gcomhlíona sé do bhearta go léir.
5	Go ndéanaimid lúcháir as ucht do bhua,
agus gairdeas in ainm ár nDé. ●
Go ndeonaí an Tiarna d’achainíocha go léir duit.
6	Is deimhin liom anois go bhfuil an bua
tugtha ag an Tiarna dá ungthach; ●
go bhfreagróidh sé óna fhlaitheas naofa
le gníomhartha is le cumhacht a dheasláimhe.
7	Bíonn dóchas droinge i gcarbaid
agus dóchas droinge eile in eachra; ●
cuirimidne, áfach, ár ndóchas
in ainm an Tiarna, ár nDia.
8	Treascrófar iad siúd agus titfidh siad; ●
seasfaimidne an fód go daingean.
9	Tabhair an bua don rí, a Thiarna, ●
agus éist linn nuair a ghlaoimid ort.
Salm 21
1	Gairdíonn an rí as do chumhacht, a Thiarna, ●
cá hionadh lúcháir air de chionn do chúnaimh!
2	Thug tú mian a chroí go deimhin dó, ●
is níor eitigh tú air achainíocha a bhéil.
3	Tháinig tú ina airicis le beannachtaí búidhe, ●
agus chuir tú coróin de ghlanór ar a cheann.
4	D’iarr sé an bheatha ort agus bhronn tú fadsaol air ●
a mhairfidh go brách ó aois go haois.
5	Is mór é a ghradam de bharr do chúnaimh. ●
Bronnann tú maorgacht agus maise rómhór air.
6	Rinne tú ábhar beannachta go brách de; ●
cuireann do láithreacht ríméad is lúcháir air.
7	Tá dóchas an rí go daingean sa Tiarna: ●
toisc bhuanghrá an Té is Airde ní dhéanfar a bhogadh.
8	Béarfaidh do lámh ar d’eascairde go léir: ●
béarfaidh do dheaslámh ar an dream a thugann fuath duit.
9	Loiscfidh tú iad mar a dhéanfá i mbruithneach thine
an uair a thaibhseoidh do ghnúis. ●
Scriosfaidh an Tiarna ina dhíbheirg iad,
agus déanfaidh an tine a slogadh.
10	Scriosfaidh tú a sliocht den talamh ●
agus a gclann as líon na ndaoine.
11	Bíodh go mbeartóidís an t-olc i do choinne ●
nó go gceapfaidís an chealg, ní éireoidh leo,
12	Óir cuirfidh tú an ruaig is an teitheadh orthu ●
agus teannfaidh tú do bhogha ina n-éadan.
13	Éirigh, a Thiarna, i do neart: ●
canfaimid agus ceiliúrfaimid do chumhacht.
Salm 22
1	A Dhia liom, a Dhia liom, cad chuige ar thréig tú mé? ●
Is fada tú ó m’achainí agus ó bhriathra mo chneadaí.
2	Ní éisteann tú, a Dhia, nuair a ghlaoim ort sa lá: ●
Nuair a screadaim ort san oíche ní bhfaighim aon suaimhneas.
3	Ar a shon sin, is naofa thú, a Thiarna, ●
agus tú i d’ábhar molta ag Iosrael.
4	Ionatsa a chuir ár n-aithreacha a ndóchas: ●
bhí muinín acu asat agus shaor tú iad.
5	Nuair a ghlaoigh siad ort sábháladh iad: ●
is ort a bhí a seasamh is níor chaill tú orthu.
6	Péist is ea mise; ní duine mé: ●
táim i mo sceith béil ag na daoine
agus i m’ábhar aithise ag an bpobal.
7	Gabhann a bhfeiceann mé ag fonóid fúm: ●
croitheann siad a gceann agus pus orthu:
8	“Bhí a mhuinín as an Tiarna go saorfaí é: ●
saoradh seisean é, más air atá a ghreann.”
9	Is tú a thug amach as an mbroinn mé ●
agus a thug dóchas dom is mé ar chíocha mo mháthar.
10	Ba leatsa mé ó lá mo bhreithe: ●
ó bhroinn mo mháthar is tú mo Dhia.
11	Ná bí i bhfad uaim in am mo bhuartha; ●
bí i m’aice, óir níl aon chabhair eile agam.
12	Is iomaí sin tarbh atá i mo thimpeall, ●
tá tréantairbh Bháiseán thart orm.
13	Leathann siad a gcraos i mo choinne ●
mar leon amplach agus é ag búiríl.
14	Doirtear amach mé mar uisce,
tá mo chnámha arna scaoileadh ó chéile. ●
Is cosúil mo chroí le céir
arna leá i lár mo chléibh.
15	Shearg mo scornach mar shlige cré-umha,
is tá mo theanga ag ceangal de mo charball: ●
leagann tú i luaithreach an bháis mé.
16	Tá mórán madraí i mo thimpeall
agus táim crioslaithe ag gasra bithiúnach. ●
Tollann siad mo lámha agus mo chosa;
17	féadaim mo chnámha go léir a chomhaireamh. ●
Baineann siad lán a súl asam go sásta.
18	Roinneann siad mo chuid éadaigh eatarthu ●
agus caitheann siad crainn ar mo chóta.
19	Ach ná bíse i bhfad uaim, a Thiarna; ●
mo chabhair thú! brostaigh chun mo chúnaimh.
20	Déan m’anam a fhuascailt ón gclaíomh ●
agus mo bheatha ó ghreim an mhadra.
21	Saor mé ó bhéal an leoin ●
agus m’anam bocht ó adharca na ndamh allta.
22	Fógróidh mé d’ainm do mo mhuintir, ●
molfaidh mé thú i lár do phobail.
23	Molaigí an Tiarna, a mhuintir lenarb eagal é: ●
tugaigí clú dó, a shliocht Iacóib go léir,
tugaigí urraim dó, a shíol Iosrael ar fad;
24	de bhrí nár bheag air na bochtáin
agus nár scorn leis riamh a n-ainnise. ●
Níor cheil sé riamh a ghnúis orthu
ach d’éist leo an uair a ghlaoigh siad air.
25	De do thairbhe-se a thugaim moladh sa mhórthionól; ●
comhlíonfaidh mé mo mhóideanna i láthair
an dreama ar a mbíonn a eagla.
26	Íosfaidh na bochtáin agus sásófar iad; ●
molfaidh lucht a iarrtha an Tiarna.
Go maire bhur gcroí go brách!
27	Cuimhneoidh gach aird de chríocha na cruinne,
cuimhneoidh an domhan uile agus casfaidh ar an Tiarna, ●
agus adharfaidh na ciníocha go léir ina fhianaise.
28	Is leis an Tiarna an ceannas: ●
rialaíonn sé na náisiúin
29	agus adharfaidh maithe móra an talaimh ina fhianaise: ●
cromfaidh ina láthair a ngabhann síos sa luaithreach.
30	Nuair nach beo don duine feasta beidh a shliocht ag fónamh dó ●
agus ag tabhairt tuairisc an Tiarna do ghlúin atá le teacht.
31	Foilseoidh siad a dhílse do phobal nár saolaíodh fós, ●
á chur i gcéill dóibh gurb eisean a rinne an ní seo.
Salm 23
1	Is é an Tiarna m’aoire: ●
ní bheidh aon ní de dhíth orm.
2	Cuireann sé féin i mo luí mé ●
i móinéar féir ghlais.
3	Seolann sé ar imeall uisce an tsóláis mé
mar a bhfaighim suaimhneas. ●
Seolann sé ar shlí na fíréantachta mé
mar gheall ar a ainm.
4	Fiú dá siúlfainn i ngleann an dorchadais,
níor bhaol liom an t-olc ●
agus tú faram le do shlat is do bhachall
chun sólás a thabhairt dom.
5	Cóiríonn tú bord chun béile dom
i láthair mo naimhde. ●
Ungann tú mo cheann le hola;
tá mo chupa ag cur thairis.
6	Leanfaidh cineáltas is buanghrá mé
gach lá de mo shaol; ●
i dteach an Tiarna a mhairfidh mé
go brách na breithe.
Salm 24
1	Leis an Tiarna an talamh agus a lánmhaire, ●
an domhan ar fad agus a maireann ann.
2	Is é féin a bhunaigh ar an aigéan é ●
agus a dhaingnigh ar an bhfarraige íochtarach é.
3	Cé hiad a rachaidh suas cnoc an Tiarna? ●
Cé hiad a bheidh ina seasamh ina ionad naofa?
4	An mhuintir a bhfuil lámh gan smál agus croí glan acu: ●
an mhuintir ar beag orthu nithe gan tairbhe
agus nach dtugann mionn éithigh dá gcomharsa.
5	Beidh beannacht an Tiarna ar an mhuintir sin ●
agus luach saothair ó Dhia, a slánaitheoir.
6	A leithéid sin a bhíonn á lorg: ●
a bhíonn ar thóir Dia Iacóib.
7	Ardaigí bhur lindéir, a gheataí, ●
agus tógtar na doirse cianaosta go dtaga Rí na glóire isteach!
8	Cé hé an Rí seo na glóire? ●
An Tiarna atá láidir, tréan;
an Tiarna atá tréan i gcogadh.
9	Ardaigí bhur lindéir, a gheataí, ●
agus tógtar na doirse cianaosta go dtaga Rí na glóire isteach!
10	Cé hé an Rí seo na glóire? ●
Is é an Tiarna é, Dia na slua, sin é Rí na glóire.
Salm 25
1	Is chugat a thógaim m’anam, a Thiarna: ●
Is ionat a chuirim mo dhóchas,
2	nár dhéantar mo náiriú, a Dhia; ●
ná maíodh mo naimhde a mbua orm.
3	Ní náireofar a gcuireann a ndóchas ionat ●
ach an dream a fheallann gan ábhar ar iontaoibh.
4	Taispeáin do shlite dom, a Thiarna, ●
agus déan do chosáin a mhúineadh dom.
5	Déan mo threorú i d’fhírinne, tabhair teagasc dom,
óir is tú mo Dhia agus mo shlánaitheoir. ●
Is ortsa a bhím ag feitheamh feadh an lae
mar gheall ar do chineáltas, a Thiarna.
6	Bí ag cuimhneamh, a Thiarna, ar do thrócaire ●
agus ar an ngrá a thaispeáin tú riamh.
7	Ná cuimhnigh ar chionta m’óige ●
ach amháin ar do bhuanghrá féin.
8	Is grásmhar agus is ionraic é an Tiarna, ●
taispeánann sé an tslí do na peacaigh.
9	Díríonn sé dream na huirísle san fhíréantacht ●
agus múineann a shlí don duine cneasta.
10	Buanghrá is dílse cosáin uile an Tiarna ●
dá gcomhlíonann a chonradh agus a aithne.
11	Ar mhaithe le d’ainmse, a Thiarna, ●
maith dom mo pheaca, óir is mór é.
12	Cé hiad na daoine lenarb eagal an Tiarna? ●
Déanfaidh sé eolas na slí is tofa dóibh.
13	Mairfidh a n-anam faoi shéan agus faoi shonas ●
agus gheobhaidh a sliocht an talamh.
14	Tá gean an Tiarna ar lucht a eaglaithe ●
agus is dóibh a fhoilsíonn sé a chonradh.
15	Bíonn mo shúile ar an Tiarna de shíor ●
óir scaoilfidh seisean mo chosa as an líon.
16	Iompaigh i leith orm le trócaire, ●
óir táimse i m’aonarán angarach.
17	Tabhair faoiseamh don chroí atá cráite ●
agus beir mé slán ón anacair.
18	Tabhair do d’aire mo bhrón is mo bhuairt ●
agus maith dom mo pheacaí go léir.
19	Féach a líonmhaire atá mo naimhde, ●
a bhfuil fuath thar fóir acu dom.
20	Déan m’anam a chosaint, agus fuascail mé; ●
nár náirítear mé toisc mo thriall a bheith ort.
21	Go gcumhdaí an neamhurchóid is an t-ionracas mé, ●
óir is ionat atá mo dhóchas, a Thiarna.
A Dhia, saor Iosrael ar a chúngaigh go léir!
Salm 26
1	Tabhair breithiúnas ar mo shon, a Thiarna, ●
óir shiúil mé ar shlí an ionracais,
agus bhí mo dhóchas sa Tiarna gan staonadh.
2	Déan mo phromhadh, a Thiarna, agus mo thástáil; ●
scrúdaigh m’áranna agus mo chroí;
3	Óir bíonn do bhuanghrá os comhair mo shúl, ●
agus bím ag siúl de réir d’fhírinne.
4	Ní bhím i bhfochair lucht éithigh ●
ná ní ghabhaim i gcomhluadar na gcluanairí.
5	Is gráin liom tionól na n-urchóideach, ●
agus ní shuím i bhfarradh na n-éagráifeach.
6	Ním mo lámha san ionracas, a Thiarna, ●
agus gabhaim mórthimpeall d’altóra.
7	Bíonn altú buíochais á chanadh agam, ●
agus d’éachtaí go léir á n-aithris agam.
8	Thug mé taitneamh, a Thiarna, do d’áras, ●
don áit a gcónaíonn do ghlóir.
9	Ná sciob mé chun siúil leis na peacaigh ●
ná m’anam le lucht doirte fola;
10	Is dream iad a mbíonn an urchóid ina lámha acu, ●
agus is lomlán a ndeaslámh de bhreabanna.
11	Ach caithimse mo shaol go hionraic: ●
fuascail mé agus nocht dom do thrócaire.
12	Tá mo chosa ina seasamh ar an réidh; ●
molfaidh mé an Tiarna sna tionóil.
Salm 27
1	Is é an Tiarna mo sholas is mo shlánú,
cé a chuirfidh eagla orm? ●
Is é an Tiarna daingean m’anama;
cé a chuirfidh ar crith mé?
2	Nuair a thugann lucht mallaithe fogha fúm
d’fhonn mo chlú a mhilleadh, ●
is iad m’eascairde a thiteann ar lár;
baintear tuisle as mo naimhde.
3	Má bhíonn arm in eagar catha i mo choinne
ní bheidh eagla ar mo chroí. ●
Fiú amháin má bhítear ag cur cogaidh orm
beidh dóchas agam ann.
4	Iarraim aon ní amháin ar an Tiarna;
bím ag tnúth leis de shíor: ●
go gcónóidh mé in áras an Tiarna
gach lá de mo shaol;
5	go bhfaighidh mé taitneamh in aoibhneas an Tiarna ●
agus go bhfeicfidh mé a theampall.
6	Óir cuirfidh sé i bhfolach ina bhoth mé
in am na buartha; ●
folóidh sé faoi dhídean a phailliúin mé,
ardóidh ar charraig mé.
7	Ardófar mo cheann ar ball ●
thar mo naimhde i mo thimpeall,
8	go n-ofrálfaidh mé ina bhothsan istigh íobairt an áthais. ●
Canfaidh mé agus ceolfaidh mé don Tiarna.
9	Éist, a Thiarna, le mo ghlór nuair a ghlaoim ort, ●
freagair, agus fóir orm.
10	Dúirt mo chroí i do thaobhsa:
“Bí ag lorg a ghnúise.” ●
Bím ag lorg do ghnúise, a Thiarna,
11	ná folaigh d’aghaidh orm.
Ná cuir do ghiolla uait i bhfeirg;
is tú mo chúnamh. ●
Ná teilg uait mé is ná tréig mé:
a Dhia mo shlánaithe!
12	Má thréigeann fiú m’athair is mo mháthair mé, ●
glacfaidh an Tiarna liom.
13	Tabhair eolas do shlí dom, a Thiarna,
cuir sa bhóthar réidh mé, ●
d’ainneoin mo naimhde;
14	agus ná tabhair suas mé a Dhia,
do thoil m’eascairde. ●
D’éirigh finnéithe falsa i m’éadan,
agus lucht an fhoréigin.
15	Creidim go bhfeicfidh mé maitheas an Tiarna ●
i dtír na mbeo.
16	Fan leis an Tiarna go meanmnach;
bíodh misneach i do chroí. ●
Cuir do dhóchas sa Tiarna.
Salm 28
1	Ortsa, a Thiarna, a screadaim,
éist liom, a charraig. ●
Mura n-éisteann tú beidh mé mar dhuine
a ghabhann síos san uaigh.
2	Éist le glór mo ghuí is mé ag éamh or
a iarraidh do chúnaimh, ●
agus mé ag tógáil mo lámh chugat, a Thiarna,
i dtreo do shanctóra naofa.
3	Ná sciob mé i bhfochair na bpeacach
i bhfarradh na n-urchóideach ●
a labhraíonn go cneasta lena gcomharsana
agus an t-olc ina gcroí.
4	Tabhair díolaíocht dóibh de réir a ngníomhartha
agus mioscais a n-ainbheart. ●
Tabhair luach saothair dóibh de réir obair a lámh:
déan an comhar a dhíol leo.
5	Óir is beag acu gníomhartha an Tiarna
agus saothar a lámh. ●
Go mille sé iad, is nár thóga sé arís iad.
6	Moladh leis an Tiarna toisc gur éist sé ●
le glór mo ghuí.
7	Is é an Tiarna mo neart agus mo sciath:
tá dóchas mo chroí ann. ●
Tugadh cabhair dom; gairdíonn mo chroí
agus canaim amhrán dó.
8	Is é an Tiarna neart a phobail, ●
is é dídean shábháilte a ungthaigh é.
9	Fóir ar do phobal, tabhair beannacht do d’oidhreacht, ●
á gcothú agus á n-iompar go brách.
Salm 29
1	Tugaigí don Tiarna, a chlann Dé, ●
tugaigí don Tiarna glóir agus cumhacht!
2	Tugaigí don Tiarna an ghlóir is díol dá ainm; ●
tugaigí adhradh don Tiarna in éide naofa.
3	Tá glór an Tiarna ar an uisce,
tá Dia na glóire ag toirneach, ●
tá an Tiarna os cionn na n-uiscí móra.
4	Tá glór an Tiarna go cumasach, ●
tá glór an Tiarna go maorga.
5	Briseann glór an Tiarna na céadrais, ●
briseann sé céadrais na Liobáine.
6	Cuireann sé an Liobáin ag léim ar nós gamhna ●
agus Sirión ar nós ógdhaimh allta.
7	Adhnann glór an Tiarna splancacha tine:
croitheann glór an Tiarna an fásach, ●
cuireann an Tiarna fásach Cháidéis ar crith.
8	Cuireann a ghlór na crainn darach ag luascadh,
agus fágann sé an choill gan duilliúr, ●
agus cluintear “Glóir!” ó gach aon neach ina theampall.
9	Tá an Tiarna ina rí os cionn na díleann. ●
Tá an Tiarna ina rí go brách.
10	Tabharfaidh an Tiarna neart dá phobal; ●
beannóidh sé a phobal le síocháin.
Salm 30
1	Molfaidh mé thú, a Thiarna, de bhrí gur shaor tú mé ●
agus nár lig tú do m’eascairde bheith ag maíomh orm le mórtas.
2	D’iarr mé cunamh ort, a Thiarna, ●
agus rinne tú mo leigheas, a Dhia.
3	Thug tú m’anam as an uaigh, a Thiarna, ●
shaor tú mé ón dream a ghabhann síos sa pholl.
4	A naomha an Tiarna, tugaigí moladh dó, ●
gabhaigí buíochas lena ainm naofa.
5	Ní mhaireann a fhearg ach móimint na huaire;
ach maireann a chineáltas ó aois go bás. ●
Bítear ag gol san oíche agus ag gáire ar maidin.
6	Is é a dúirt mé trí mhéid mo mhuiníne: ●
“Ní dhéanfar mo shuaitheadh go brách.”
7	Bhunaigh do ghrásta, a Thiarna, mar dhaingean sléibhe mé, ●
ach cheil tú do ghnúis orm gur fágadh faoi scéin mé.
8	Is ortsa, a Thiarna, a ghlaoigh mé, chun Dé a chuir mé m’achainí. ●
“Cén tairbhe mo bhás má ghabhaim sa pholl?
9	An molfaidh an deannach thú: ●
an bhfoilseoidh sé do dhílse?”
10	Éist, a Thiarna, go trócaireach; ●
tar, a Thiarna, i gcabhair orm.
11	Rinne tú rince de mo chaoineadh dom, a Thiarna; ●
bhain tú díom mo rónéadach agus chrioslaigh tú le háthas mé,
12	i dtreo go seinnfidh m’anam do mholtaí gan staonadh. ●
A Thiarna, a Dhia liom, molfaidh mé go brách thú.
Salm 31
1	Is chugat, a Thiarna, a thagaim ag lorg tearmainn; ●
nár dhéantar mo náiriú go brách.
2	Saor mé de réir d’fhíréantachta,
éist liom agus brostaigh chun m’fhuascailte! ●
Bí i do charraig choimirce dom:
i do dhaingean do mo chosaint is do mo tharrtháil.
3	Óir is tú mo charraig agus mo chaiseal; ●
seol mé agus treoraigh mé as ucht d’ainm.
4	Scaoil mé ón ngaiste a cuireadh i bhfearas romham, ●
óir is tú mo dhídean, a Thiarna.
5	Do do láimhse a thiomnaím m’anam, ●
óir is tú a cheannaigh mé a Thiarna.
6	A Dhia na fírinne, is fuath leat
lucht adhartha íol gan éifeacht, ●
ach cuirimse mo dhóchas sa Tiarna.
7	Déanfaidh mé áthas agus gairdeas faoi do bhuanghrá ●
óir chuir tú spéis i m’anacair
agus chuidigh tú le m’anam ina chúngaigh.
8	Níor thug tú suas do mo namhaid mé, ●
ach thug tú cead mo chos dom go fada fairsing.
9	Bíodh trócaire agat orm, a Thiarna, óir tá mé i gcúngach. ●
Tá mo shúil arna dubhadh le tuirse:
agus m’anam is mo chroí.
10	Tá mo bheatha á snoí le brón
agus mo bhlianta le hosnaíl. ●
Táim ar díth mo nirt le buaireamh;
tá mo chnámha á gcnaí.
11	Rinneadh ábhar aithise díom ●
do mo naimhde go léir.
12	Tugann mo chomharsana i dtáir is i dtarcaisne mé:
is cúis uamhain mé do mo chairde. ●
An dream a chastar sa tsráid orm,
teitheann siad uaim.
13	Is cosúil mé le marbhán a ndearnadh dearmad de, ●
nó le soitheach a briseadh.
14	Cluinim cogarnach á déanamh ag a lán,
agus imeagla i mo thimpeall. ●
Cograíonn siad lena chéile i m’aghaidh:
beartaíonn siad mo bhás.
15	Ach is ort atá mo sheasamh, a Thiarna, ●
deirim: “Is tú mo Dhia.”
16	Tá m’anam ag brath ort, saor mé ●
ón namhaid is ó chách ar mo thóir.
17	Taispeain do ghnúis ghrianmhar do do ghiolla; ●
tabhair slán mé i do ghrá.
18	Nár náirítear mé, a Thiarna, toisc go nglaoim ort;
go gcuirtear náire ar na hurchóidigh. ●
Go gcuirtear ina dtost san uaigh iad;
19	go mbalbhaítear a mbéal bréagach, ●
a bhíonn ag cáineadh an fhíréin go sotalach le teann uabhair is tarcaisne.
20	Nach lánmhar an mhaitheas atá i dtaisce agat
don dream lenarb eagal tú, ●
a thugann tú don mhuintir a thriallann ort
i bhfianaise na hÁdhamchlainne.
21	Folaíonn tú iad i do láthairse
ó chúlghearradh daoine. ●
Coimeádann tú slán i do bhoth iad
ó chlampar teangacha.
22	Moladh leis an Tiarna a nocht dom ●
móriontas a ghrá i gcathair dhaingean.
23	Dúirt mé tráth agus scaoll orm:
“Díbríodh as do radharc mé.” ●
Ach d’éist tú le glór mo ghuí
nuair a ghlaoigh mé ort.
24	Tugaigí grá don Tiarna, a naomha uile;
caomhnaíonn sé na dílsigh. ●
Ach díolann sé an comhar go hiomlán
le lucht an díomais.
25	Bígí láidir! bíodh misneach in bhur gcroí agaibh, ●
a dhaoine uile a bhfuil bhur ndóchas sa Tiarna.
Salm 32
1	Is méanar dár maitheadh a gcoir; ●
dár folaíodh a bpeaca;
2	an mhuintir nach gcuireann an Tiarna
cion ina leith, ●
agus nach bhfuil cealg ina gcroí.
3	Bhí mé i mo thost, agus chríon mo chnámha; ●
bhínn ag osnaíl gach lá,
4	Óir gach uile lá agus oíche
ba throm orm do lámh. ●
Go deimhin, bhí mo neart á thrá
mar a bheadh le teas an tsamhraidh.
5	Ach cheana, d’admhaíos mo pheaca duit
agus níor cheil mé m’urchóid. ●
Dúirt mé: “Admhóidh mé anois
mo choir don Tiarna.”
6	Agus thug tú maithiúnas dom ansin: ●
mhaith tú mo pheaca dom.
7	Guífidh gach neach diaga thú, dá bhrí sin,
in am an éigin. ●
Nuair a bhrúchtfaidh na tuilte móra
ní thiocfaidh siad i ngar dóibh.
8	Is tú m’áit fholaigh, a Thiarna,
do m’fhuascailt ó m’anacair; ●
cuireann tú gártha fuascailte thart timpeall orm.
9	Tabharfaidh mé teagasc agus múinfidh mé
an tslí is triallta duit. ●
Tabharfaidh mé comhairle agus eolas duit;
coimeádfaidh mé súil ort.
10	Ná bígí mar an each ná an mhiúil,
gan chiall gan tuiscint. ●
Mura gcoisctear le béalbhach agus srian iad
ní thiocfaidh siad i do chóngar.
11	Is líonmhar iad dóláis na n-éagráifeach, ●
ach tá trócaire agus grá
acu sin a mbíonn a ndóchas sa Tiarna.
12	Déanaigí lúcháir agus gairdeas sa Tiarna,
a fhíréana uile. ●
Déanaigí aoibhneas agus áthas
a lucht an chroí dhírigh.
Salm 33
1	Déanaigí gairdeas sa Tiarna, a fhíréana: ●
is cóir moladh a thabhairt do dhaoine ionraice.
2	Gabhaigí buíochas leis an Tiarna ar an gcruit; ●
déanaigí ceol dó ar an gcláirseach dheichthéadach.
3	Canaigí amhrán urnua dó; ●
canaigí go healaíonta is go hardghlórach dó.
4	Óir is dílis é briathar an Tiarna, ●
agus is fírinneach a oibreacha go léir.
5	Carann sé an chóir agus an ceart ●
agus líonann sé an talamh dá bhuanghrá.
6	Lena bhriathar a rinneadh na flaithis: ●
le hanáil a bhéil na realtaí go léir.
7	Cruinníonn sé tonnta na mara mar a bheadh i mbuidéal, ●
agus cuireann an duibheagán i dtaisce.
8	Bíodh eagla an Tiarna ar an domhan uile; ●
bíodh urraim ag a maireann ar talamh dó.
9	Labhair sé agus rinneadh gach aon ní. ●
D’ordaigh sé agus ráinig siad ann.
10	Cuireann sé comhairle na gciníocha ó rath ●
agus beartas na náisiún ar neamhní.
11	Maireann comhairle an Tiarna go brách ●
agus a smaointe ó aois go haois.
12	Is méanar don chine arb é an Tiarna a nDia: ●
an cine a roghnaigh sé mar oidhreacht dó féin.
13	Bíonn an Tiarna ag féachaint anuas ó neamh ●
agus breathnaíonn sé an Ádhamhchlann go léir.
14	Amharcann sé óna ionad cónaithe ●
ar gach aon neach dá maireann ar talamh –
15	an té a chum a gcroíthe go léir ●
agus a thugann a mbearta go léir dá aire.
16	Ní neart a shlua a thugann bua do rí; ●
ní le teann nirt a tharrthaítear an laoch.
17	Ní hé an t-each a bhéarfaidh an bua; ●
ní acmhainn dá neart neach ar bith a shaoradh.
18	Féachann an Tiarna ar an dream lenarb eagal é ●
agus a chuireann a ndóchas ina bhuanghrá,
19	chun a n-anam a shaoradh ón mbas ●
agus iad a bheathú le linn gorta.
20	Bíonn ár n-anam ag feitheamh leis an Tiarna; ●
is é siúd ar gcabhair agus ár sciath;
21	is ann a ghairdíonn ár gcroí, ●
is iontaoibh linn a ainm naofa.
22	Go dtaga do bhuanghrá orainn, a Thiarna, ●
de réir an dóchais a chuirimid ionat.
Salm 34
1	Beannóidh mé an Tiarna i dtólamh ●
beidh a mholadh i mo bhéal i gcónaí.
2	Bíonn m’anam ag déanamh mórtais as an Tiarna: ●
éistfidh daoine ísle agus beidh áthas orthu.
3	Móraigí an Tiarna mar aon liom: ●
tugaimis adhradh dá ainm in éineacht.
4	Bhí mé ag lorg an Tiarna agus d’éist sé liom ●
agus d’fhuascail sé ó m’eagla go léir mé.
5	Féachaigí chuige agus loinnir oraibh ●
agus na bíodh luisne na náire in bhur leicne.
6	Nuair a scairt an t-ainniseoir seo d’éist an Tiarna, ●
agus shaor sé óna chúngaigh go léir é.
7	Bíonn aingeal an Tiarna i gcampa ●
thart ar lucht a eaglaithe, á bhfuascailt.
8	Blaisigí is féachaigí a fheabhas atá an Tiarna: ●
is aoibhinn dá dtagann faoina dhídean.
9	A dhaoine naofa an Tiarna, bíodh a eagla oraibh; ●
ní bhíonn díth ar an dream lenarb eagal é.
10	Bíonn easpa agus ocras ar leoin óga: ●
ní bhíonn aon easpa ar lucht iarrtha an Tiarna.
11	Téanaigí, a chlann ó,
agus éistigí liom ●
go múinfidh mé eagla an Tiarna daoibh.
12	Cé hé an duine a shantaíonn an bheatha? ●
agus fad saoil faoi shéan is faoi shonas?
13	Coinnigh do theanga ón olc ●
agus do bhéal ó bhriathra éithigh.
14	Seachain an t-olc agus déan an mhaith; ●
bí ag lorg na síochána agus lean di.
15	Bíonn súile an Tiarna ar na fíréin ●
agus tugann sé aird ar a n-achainí.
16	Iompaíonn an Tiarna ó lucht déanta an oilc ●
d’fhonn a gcuimhne a scriosadh den talamh.
17	Éisteann an Tiarna nuair a ghlaonn na fíréin air: ●
fuasclaíonn sé óna gcúngaigh go léir iad.
18	Bíonn an Tiarna i ngar don lucht coscartha ●
agus tarrthaíonn sé an dream atá do-mheanmnach.
19	Is iomaí sin buairt ar na fíréin, ●
ach fuasclaíonn an Tiarna orthu uile é;
20	cosnaíonn sé a gcnámha go léir; ●
ní bhrisfear oiread is aon cheann amháin acu.
21	Tiománfaidh an t-olc an t-éagráifeach chun a bháis, ●
agus daorfar lucht fuatha an fhíréin.
22	Fuasclaíonn an Tiarna anamacha a shearbhóntaí: ●
ní dhaorfar a dtéann faoina choimirce.
Salm 35
1	Tagair mo chúis, a Thiarna, in aghaidh mo naimhde: ●
cuir cath ar a mbíonn ag troid liom.
2	Gabh chugat do sciath agus do lúireach, ●
agus éirigh do mo chúnamh.
3	Beartaigh an ga agus an tsleá
in aghaidh lucht mo thóraíochta. ●
Abair le m’anam, a Thiarna:
“Is mise do shlánú.”
4	Go dtugtar náire agus tarcaisne ar an dream
atá ar tí mo mharaithe. ●
Go gcuirtear ar gcúl faoi náire
lucht beartaithe oilc i m’aghaidh.
5	Go gcuire aingeal an Tiarna an ruaig orthu ●
amhail cáith roimh an ngaoth;
6	go raibh a slí go sleamhain dúdhorcha ●
agus aingeal Dé ar a dtí.
7	Leathadar a líon dom gan chúis: ●
rinneadar uaigh dom gan ábhar.
8	Go dtaga orthu díothú gan choinne; ●
go gceaptar iad féin
sa líon a chuir siad i bhfolach romham.
Go dtite siad sa chlais.
9	Déanfaidh m’anamsa lúcháir sa Tiarna: ●
déanfaidh mé gairdeas ina shlánú.
10	Déarfaidh mé ó mo chroí go hiomlán:
“Cé is cosúil leat, a Thiarna, ●
an té a tharrthaíonn an truán ón tréanfhear,
an duine dealbh ón tíoránach?”
11	Éiríonn finnéithe bréige i m’éadan ●
do mo cheistiú ach mé aineolach.
12	Díolann siad an t-olc in aghaidh na maithe liom: ●
tá m’anam go brónach.
13	Nuair a bhíodarsan breoite chuir mé sacéadach orm; ●
chiapas m’anam le troscadh.
14	Bhínn ag guí ó mo chroí orthu mar a ghuífinn
ar dheartháir liom nó cara; ●
mar dhuine a bheadh ag caoineadh a mháthar,
bhí mé crom le cumha.
15	Ach anois, ó tá mé san fhaopach
cruinníonn siad faoi áthas. ●
Tagann siad gan fhios orm, do mo bhualadh,
agus iad ag tromaíocht gan scíth orm.
16	Bíonn siad ag magadh fúm gan stad gan staonadh, ●
is a bhfiacla ag díoscán i m’aghaidh.
17	Cá fhad a bheidh tú ag amharc orthu, a Thiarna?
Tar agus fóir orm! ●
Déan m’anam a fhuascailt óna n-ionsaithe;
m’anam ó na leoin.
18	Tabharfaidh mé buíochas duit sa mhórdháil; ●
molfaidh mé thú sa slua.
19	An dream atá ina naimhde gan chúis dom,
nár dhéana siad gairdeas umam. ●
Agus an dream a thugann fuath dom gan fáth,
nár chaocha siad a súile orm.
20	Is fuath leo muintir shuaimhneach na tíre: ●
cumann siad cealg ina n-aghaidh.
21	Deir siad, agus a mbéal ar leathadh acu: ●
“Há, há! Nach bhfacamar féin é!”
22	Chonaic tusa é, a Thiarna; ná bí i do thost; ●
ná bí i bhfad uaim, a Thiarna!
23	Múscail! agus brostaigh chun mo chosanta ●
a Dhia liom; a Thiarna bí liom.
24	Tabhair breith orm de réir do chirt, a Thiarna; ●
ná maídís a mbua orm, a Dhia.
25	Ná smaoinidís ina gcroí: “Tá buaite againn!” ●
Ná habraidís: “Shlogamar siar thú!”
26	An dream lenarb áil mo dhochar,
go raibh náire is míchlú orthu! ●
Go gclúdaítear le heasonóir is le haithis
lucht maíte i m’éadan.
27	Bíodh gliondar agus gairdeas ar lucht mo pháirte,
agus abraidís gan sos: ●
“Moladh leis an Tiarna lenarb áil sonas a sheirbhísigh!”
28	Agus foilseoidh mo theanga d’fhíréantacht ●
agus do mholadh ar feadh an lae.
Salm 36
1	Labhraíonn an urchóid leis na peacaí
i ndiamhair a gcroí. ●
Ní choimeádann siad eagla Dé
os comhair a súl.
2	Cuireann siad ina luí ar a n-aigne
nach eol do dhaoine ●
an choir atá déanta acu
agus nach fuath leo í.
3	Tá urchóid agus cealg ina mbéal ●
níl ciall acu don mhaith.
4	Meabhraíonn siad mioscais agus mallaitheacht
ina luí ar a leaba dóibh. ●
Gabhann siad i slí nach maith
agus ní shéanann siad an t-olc.
5	Sroicheann do bhuanghrá na flaithis, a Thiarna, ●
agus do dhílse na néalta.
6	Tá d’fhíréantacht mar shléibhte Dé: ●
do bhreithiúnas mar an duibheagán.
Tugann tú dídean don duine is don bheithíoch.
7	A Thiarna, nach luachmhar é do bhuanghrá! ●
Agus tagann an Ádhamhchlann ag triall ort
go ngabhann faoi scáth do sciathán.
8	Líontar le méitheas do thí iad ●
tugann tú deoch dóibh as abhainn d’aoibhneas,
9	óir is leatsa atá foinse na beatha; ●
agus i do sholas-sa a fheicimid an solas.
10	Bíodh grá agat de shíor do lucht d’adhartha, ●
agus cothromas do lucht an chroí dhírigh.
11	Ná gabhadh an díomasach de chosa orm:
ná caitheadh lámh an drochdhuine amach mé. ●
Féach mar a leagadh lucht déanta na hurchóide;
tá siad ar lár agus ní fhéadann éirí.
Salm 37
1	Ná bíodh buairt ort faoi lucht an drochiompair; ●
ná bí in éad le lucht déanta na hurchóide;
2	óir dreofaidh siad go luath ar nós an fhéir ●
agus feofaidh siad amhail luibheanna glasa.
3	Cuir do dhóchas sa Tiarna agus déan an mhaith, ●
agus mairfidh tú sa tír go sábháilte.
4	Má thugann tú taitneamh don Tiarna ●
tabharfaidh seisean duit mian do chroí.
5	Taobhaigh do shlí leis an Tiarna; ●
cuir do dhóchas ann agus déanfaidh sé beart
6	i dtreo go n-éireoidh d’fhíréantacht mar sholas ●
agus d’ionracas mar ghrian an mheán lae.
7	Glac suaimhneas sa Tiarna agus foighnigh leis: ●
ná bíodh ceist ort faoin té ar a mbíonn an séan,
ná faoin duine a chleachtann an choirpeacht.
8	Cuir uait an fraoch agus an fíoch; ●
ná bí i bhfeirg, óir ní thiocfaidh di ach dochar;
9	Óir dísceofar lucht déanta an oilc ●
agus gheobhaidh lucht na foighne an talamh.
10	Ní fada go mbeidh deireadh leis na drochdhaoine ●
Féach a n-ionad! ní ann dóibh feasta.
11	Ach beidh seilbh an talaimh ag na hísle ●
beidh a n-aoibhneas i lánmhaireacht an tsuaimhnis.
12	Beartaíonn na hurchóidigh in aghaidh na bhfíréán: ●
baineann díoscán as a bhfiacla ina gcoinne.
13	Ach gáireann an Tiarna go fonóideach fúthu, ●
óir is eol dó go bhfuil a lá tar éis teacht.
14	Tarraingíonn na héagráifigh an claíomh; ●
teannann siad an bogha a threascairt an duine ionraic
a threascairt lucht an ghátair agus na mbocht.
15	Tollfaidh a gclaíomh a gcroí féin ●
agus brisfear a mbogha ina bhloghanna.
16	Is fearr an beagán atá ag an bhfíréan ●
ná maoin is mórshaibhreas na n-éagráifeach;
17	óir brisfear ar chumhacht na n-éagráifeach ●
agus beidh an Tiarna ina chúl taca ag an bhfíréan.
18	Ar an Tiarna atá cúram na neamhurchóideach, ●
agus mairfidh a n-oidhreacht go brách.
19	Ní thabharfar a náire in am na tubaiste, ●
agus líonfar iad in am an ghorta.
20	Rachaidh na héagráifigh go léir ar ceal
mar aon le naimhde an Tiarna. ●
Is cosúil iad le háilleacht neamhbhuan an mhachaire
agus rachaidh siad ar ceal ar nós deataigh.
21	Ní aisíocann na héagráifigh a n-iasacht, ●
ach tugann na fíréin uathu go flaithiúil.
22	Beidh an talamh ag lucht beannaithe an Tiarna, ●
ach dísceofar an dream a mhallaigh sé.
23	Stiúrann an Tiarna ár gcoiscéimeanna ●
agus déanann slí na muintire is geal leis sábháilte.
24	Má thuislimid ní leagfar ar lár muid, ●
ós é an Tiarna é féin ár dtaca.
25	Bhí mé óg, agus anois tá mé aosta, ●
ach ní fhaca mé riamh na fíréain á dtréigean
ná a sliocht ag iarraidh a gcoda.
26	Bíonn siad fial i gcónaí; tugann siad iasacht uathu, ●
agus beannófar a sliocht dá éis.
27	Seachain an t-olc, déan an mhaith ●
gus mairfidh tú go buan mar a bhfuil tú.
28	Óir is geal leis an Tiarna an fhíréantacht
agus ní thréigfidh sé a dhílseoirí go deo. ●
Déanfar lucht na héagóra a dhíothú
agus sliocht na n-urchóideach a scriosadh.
29	Tiocfaidh na fíréin in oidhreacht an talaimh ●
agus mairfidh siad ann go brách.
30	Bíonn béal na bhfíréan ag labhairt eagna ●
agus canann a dteanga an ceart;
31	bíonn dlí a nDé ina gcroí, ●
ní bhíonn a gcos ag imeacht uathu.
32	Bíonn an na hurchóidigh ag faire na bhfíréan ●
agus fonn a maraithe orthu.
33	Ní fhágfaidh an Tiarna faoina smacht iad, ●
ná ní dhaorfaidh iad nuair a thabharfaidh sé breith orthu.
34	Fan leis an Tiarna; bí dílis dó
agus tabharfaidh sé ardú céime duit, ●
go mbronnfaidh ort seilbh na talún;
agus feicfidh tú díothú na n-urchóideach.
35	Chonaic mé na hurchóidigh go huaibhreach ●
ina seasamh amhail céadras na Liobáine.
36	Ag gabháil thar bráid dom athuair bhí siad imithe; ●
chuaigh mé á lorg ach ní raibh siad le fáil.
37	Féach an fíréan, tabhair do d’aire an duine ionraic, ●
óir beidh sliocht ag lucht na síochána;
38	ach dísceofar na peacaigh uile le chéile; ●
déanfar sliocht na n-éagráifeach a scriosadh.
39	Ón Tiarna a thagann slánú na bhfíréan, ●
is é a ndídean é in am na trioblóide.
40	Tiocfaidh an Tiarna i gcabhair orthu lena bhfuascailt; ●
sábhálfaidh sé iad ó na hurchóidigh
de bhrí gurb ann atá a ndóchas.
Salm 38
1	A Thiarna, ná lochtaigh mé i d’fhearg; ●
ná déan mo smachtú i do chuthach.
2	Tá do shaigheada greamaithe go domhain ionam ●
agus tháinig do lámh anuas orm.
3	Ní slán do mo cholainn de dheasca d’fheirge ●
níl folláine i mo chnámha de thoisc mo pheaca.
4	Óir d’éirigh mo chionta os mo chionn ●
agus luíonn siad ina n-ualach róthrom orm.
5	Tá mo chréachta ina mbracha is boladh bréan uathu ●
de dheasca mo dhíchéille féin.
6	Tá mé crom; tá mé craptha go dearfa; ●
triallaim timpeall go dobrónach ar feadh an lae.
7	Tá mo leasracha arna líonadh d’othras, ●
níl folláine ar bith i mo cholainn.
8	Tá mé traochta; tá mé brúite as cuimse, ●
is mé ag cneadaíl le céasadh mo chroí.
9	Is feasach duit, a Thiarna, mo mhianta, ●
níor ceileadh ort m’osnaí ach oiread.
10	Tá mo chroí ag preabadh; d’imigh mo neart uaim, ●
agus tá solas mo shúl tar éis teip orm.
11	Seachnaíonn mo chomhluadar is mo chairde mé, ●
agus fanann mo ghaolta i bhfad uaim,
mar gheall ar mo chréachtaí.
12	An dream ar a bhfuil fonn mo mharaithe
cuireann siad ribe romham – ●
an dream a iarrann mo dhochar agus mo mhilleadh,
beartaíonn siad feall i mo choinne ar feadh an lae.
13	Is cosúil mé leis na bodhráin nach gcluineann ●
leis na balbháin nach n-osclaíonn a mbéal;
14	amhail iad sin nach gcluineann dada ar bith ●
agus nach bhfuil oiread agus focal ina bpluc acu.
15	Óir is ionat atá mo dhóchas, a Thiarna, ●
is tú a thabharfaidh freagra, a Dhia liom.
16	Óir deirim: “An dream a bhíonn ag maíomh orm
an uair a shleamhnaíonn mo chos uaim, ●
nár dhéana siad gairdeas mar gheall orm.”
17	Óir táimse ar tí titim faoi láthair; ●
bíonn mo bhrón os mo chomhair de ghnáth.
18	Admhaím mo chion is mo pheaca; ●
is buartha go fíor mé dá dheasca.
19	Is cumhachtach iad mo naimhde gan ábhar ●
agus is líonmhar lucht m’fhuatha gan fáth,
20	a thugann an t-olc uathu i gcúiteamh na maithe ●
agus a chuireann i m’aghaidh toisc go leanaim den mhaith.
21	Ná tréig mé, a Thiarna, a Dhia liom! ●
ná bíse i bhfad uaim choíche!
22	Brostaigh, a Dhia, chun mo chúnaimh, ●
a Thiarna, is tú mo shlanú.
Salm 39
1	Dúirt mé: “Tabharfaidh mé aire do mo shlite
sula ndéana mé peaca le mo theanga. ●
Cuirfidh mé srian le mo bhéal
nuair a bheidh an t-éagráifeach os mo choinne.”
2	Bhí mé balbh agus d’fhan mé i mo thost, ●
bhí éad orm de dheasca a rathúnais.
3	Bhí mo chroí go te ionam istigh; ●
las tine de bhladhm ar mo mhachnamh dom,
agus leis sin labhair mo theanga.
4	Foilsigh dom, a Thiarna, mo chríoch dhéanach, ●
nocht dom líon mo laethanta,
ionas gurab eol dom neamhbhuaine an tsaoil.
5	Is gairid an seal a thug tú dom,
is neamhní mo ré shaoil i d’fhianaise. ●
Níl i neach dá maireann ach puth anála
agus gabhann na daoine seacha mar scáileanna.
6	Gal gaoithe a saibhreas go léir; ●
ní fios dóibh cé a gheobhaidh ar chruinnigh siad.
7	Cad fáth dom bheith ag feitheamh, a Thiarna? ●
is ionat atá mo dhóchas ar fad.
8	Saor mé ó mo chionta go léir, ●
ná tabhair mé mar cheap magaidh don amadán.
9	Bhí mé i mo thost; níor oscail mé mo bhéal ●
de bhrí gur tusa faoi deara é.
10	Tóg uaim anois do sciúirse; ●
tá mé cloíte ag buillí do láimhe.
11	An uair a smachtaíonn tú daoine
le hachasán i ngeall ar a bpeaca ●
leánn tú mar leamhan an ní is luachmhar leo;
níl in aon neach ar bith ach puth anála.
12	Éist le mo ghuí agus le m’urnaí, a Thiarna,
ná tabhair cluas bhodhar do mo ghlao. ●
Óir is aoi mé atá ag baint fúm agatsa
i m’oilithreach ar nós m’aithreacha go léir.
13	Lig dom, go bhfaighe mé aoibhneas ●
sula dté mé faoi dheoidh ar ceal coiteann.
Salm 40
1	D’fhan mé go foighneach leis an Tiarna ●
agus chrom sé chugam
gur éist sé le mo ghuí.
2	Tharraing sé mé as díog na díthe,
as láib an bhogaigh; ●
chuir sé mo chosa ina seasamh ar charraig
agus dhaingnigh mo choiscéimeanna.
3	Chuir sé amhrán nua i mo bhéal:
duan dár nDia. ●
Feicfidh a lán é agus beidh eagla orthu,
agus beidh a ndóchas sa Tiarna acu.
4	Is aoibhinn dóibh sin a chuireann
a ndóchas sa Tiarna; ●
na daoine nach gcloíonn le huaibhrigh
ná le déithe bréige.
5	Nach iomaí sin éacht a rinne tú,
a Thiarna is mo Dhia! ●
Níl aon neach inchurtha leatsa
sna comhairlí a cheap tú dúinn.
6	Dá mb’áil liom a n-insint nó a n-áireamh ●
rachadh a gcomhaireamh díom.
7	Íobairt ná ofráil níor thoil leat, ●
ach d’oscail tú mo chluasa.
8	Uileloscadh ná íobairt pheaca níor theastaigh uait; ●
ach féach, dúirt mé: “Seo ag teacht mé!”
9	“I rolla an leabhair tá sé scríofa fúm
go ndéanfainn do thoilse. ●
A Dhia, is áil liom do dhlí
i ndiamhair mo chroí.”
10	Rinne mé d’fhíréantacht a fhógairt
sa chomhdháil mhór. ●
Cosc níor chuir mé le mo bhéal
mar is eol duit, a Thiarna.
11	Níor fholaigh mé d’fhíréantacht i mo chroí
ach d’fhógair mé do chabhair dhílis; ●
níor cheil mé do bhuanghrá ná do fhírinne
ar an gcomhdháil mhór.
12	A Thiarna, ná coinnigh do thruamhéil
uaim go brách. ●
Go ndéana do bhuanghrá agus d’fhírinne
mo chaomhnú choíche.
13	Tá mórán olc i mo thimpeall, oilc gan áireamh.
Tá mé chomh mór sin i ngreim ag mo chionta
nach bhfeicim dada; ●
ní lia ribí mo chinn ná iad
agus teipeann mo mhisneach orm.
14	Go mba toil leat, a Thiarna, mé a fhuascailt; ●
brostaigh, a Thiarna,
agus cabhraigh liom.
15	Go raibh náire agus ceann faoi ar gach aon neach
ar a bhfuil fonn mo mharaithe; ●
go gcuirtear ar gcúl faoi náire
a bhfuil ag dréim le mo mhilleadh.
16	Go ndalltar le náire an drong ●
a deir liom: “Há! há!”
17	Go ndéana a mbíonn ar do lorg
ríméad agus gairdeas ionat. ●
Go ndeire an dream lenarb áil do chúnamh:
“Moladh leis an Tiarna!”
18	Cé gur dealbh agus gur dearóil mise
déanann an Tiarna cúram díom. ●
19	Is tú mo chabhair agus m’fhuascailteoir;
ná moilligh, a Dhia liom.
Salm 41
1	Is méanar dóibh sin ar cúram leo an dealbh is an daibhir; ●
saorfaidh an Tiarna iad in am na buartha.
2	Coimeádfaidh sé beo iad, tabharfaidh sé séan dóibh ar talamh ●
agus ní thabharfaidh sé suas iad do thoil a n-eascairde.
3	Tabharfaidh sé neart dóibh ar leaba a dtinnis ●
agus déanfaidh a leigheas le linn a mbreoiteachta.
4	Is é a dúirt mise: “Déan trócaire orm, a Thiarna, ●
slánaigh m’anam de bhrí gur pheacaíos ort.”
5	Labhraíonn mo naimhde fúm le mírún is mioscais: ●
cathain a éagfaidh mé go ndearmadfar m’ainm?”
6	Tagann siad do m’fhéachaint le caradas bréige; ●
scaipeann siad a mbréaga fúm amuigh le caint mhailíseach.
7	Bíonn m’aos fuatha ag cogarnach le chéile i m’éadan; ●
bíonn siad ag machnamh ina gcroí ar an tubaiste a bhain dom.
8	Síleann siad gur tháinig galar gáifeach orm, ●
go ndeachaigh mé a luí agus nach n-éireoidh mé choíche.
9	Fiú amháin mo chara cléibh as a mbíodh mo mhuinín ●
agus a d’itheadh mo chuid aráin, nár iompaigh sé i m’éadan!
10	Ach tusa, a Thiarna, bíodh trua agat dom; ●
déan mo thógáil arís go ndíolfaidh mé an comhar leo.
11	Ansin beidh a fhios agam go bhfuil lé agat liom ●
nuair nach ndéanfaidh m’eascairde a mbua a mhaíomh orm.
12	Má dhéanfaidh tú trua dom tabharfaidh tú slán mé ●
agus cuirfidh tú i mo sheasamh i do láthair go brách mé.
13	Moladh leis an Tiarna Dia Iosrael go brách. ●
Moladh leis ó aois go haois. Áiméan. Áiméan.
Salm 42
1	Faoi mar a shantaíonn an eilit na sruthanna uisce ●
is amhlaidh a shantaíonn m’anam thusa, a Dhia.
2	Tá cíocras chun Dé ar m’anam
chun Dé bheo; ●
cá huair a thiocfaidh mé go bhfeicfidh mé
gnúis mo Dhé.
3	Is iad mo dheora is bia dom
de lá agus d’oíche ●
nuair a fhiafraítear díom in aghaidh an lae:
“Cá bhfuil do Dhia?”
4	Ar na nithe seo a dhéanaim mo mhachnamh
nuair a chuirim mo racht díom: ●
mar a ghluaisinn i dtosach an tslua ag triall ar theach Dé dom,
le gártha gairdis agus molta
i ndáil fleá agus féile.
5	Cén fáth a bhfuil tú buartha, a anam liom,
faoi mhíshuaimhneas istigh ionam? ●
Cuir do dhóchas i nDia; molfaidh mé go fóill é;
mo shlánaitheoir agus mo Dhia é.
6	Tá m’anam go buartha istigh ionam,
is ort a bhím ag cuimhneamh ●
ó thír na Iordáine, ó Hearmón,
agus fós ó Shliabh Mizeár.
7	Glaonn na duibheagáin ar a chéile
le torann do chuid easanna. ●
Tagann do thonnta agus do thuilte go léir
ina gcaisí anuas orm.
8	Bronnfaidh an Tiarna a bhuanghrá
orm de lá ●
agus canfaidh mé ceadal san oíche
do Dhia mo bheo.
9	Deirim le Dia, mo charraig, cén fáth
a ndearna tú dearmad orm? ●
Cad chuige dom triall go dobrónach
is mo namhaid do mo chrá?
10	Le hachasáin a bhaineann fáscadh as an gcroí agam
tarcaisníonn mo naimhde mé, ●
á rá liom gan stad in aghaidh an lae:
“Cá bhfuil do Dhia?”
11	Cén fáth a bhfuil tú buartha, a anam liom
faoi mhíshuaimhneas istigh ionam? ●
Cuir do dhóchas i nDia; molfaidh mé go fóill é;
mo shlánaitheoir agus mo Dhia é.
Salm 43
1	Cosain mé a Dhia, agus agair mo chúis
in aghaidh lucht na héagráifeachta.
Ó lucht an fhill agus na hurchóide ●
saor mé, a Dhia.
2	Óir is tú mo dhídean, a Dhia,
cén fáth ar theilg tú uait mé? ●
Cén fáth a bhfuilim ag triall go dobrónach
agus mo namhaid do mo chiapadh?
3	Cuir chugam do sholas agus d’fhírinne,
go ndéana siad mo threorú ●
do mo thionlacan faoi dhéin do chnoic naofa,
faoi dhéin do phailliúin.
4	Triallfaidh mé ar altóir Dé,
ar Dhia is cúis áthais dom; ●
agus déanfaidh mé do mholadh ar an gcruit
a Dhia, a Dhia liom!
5	Cén fáth a bhfuil tú buartha, a anam liom,
faoi mhíshuaimhneas istigh ionam? ●
Cuir do dhóchas i nDia; molfaidh mé go fóill é;
mo shlánaitheoir agus mo Dhia é.
Salm 44
1	Chualamar lenár gcluasa féin é, a Dhia,
agus d’inis ár n-aithreacha féin dúinn ●
na hoibreacha a rinne tú fadó,
na héachtaí a rinne tú lena linn.
2	Mar chuir tú féin na ciníocha i mbéal a gcinn ●
gur phlandaigh tú ár sinsir ina n-ionad.
3	Óir ní lena gclaíomh féin a ghabhadar an talamh
níorbh é a gcuisle féin a shaor iad ●
ach do dheaslámh féin is do chuisle
agus gile do ghnúise, mar b’iad do ghrá iad.
4	Is tú mo rí agus mo Dhia ●
a thug barr agus bua do Iacób.
5	Is tríotsa a chloíomar ár naimhde ●
gur ghabhamar de chosa i lucht ceannairce i d’ainm.
6	Óir ní i mo bhogha a chuir mé mo dhóchas, ●
ná níorbh é mo chlaíomh a thug saor mé,
7	ach is tusa a shábháil ónár naimhde sinn ●
agus a chuir náire ar an drong a thug fuath dúinn.
8	Bhímis ag maíomh as Dia i dtólamh ●
agus ag tabhairt moladh do d’ainm de shíor.
9	Ach anois tugann tú droim láimhe dúinn go dímheasúil ●
agus ní ghabhann tú amach lenár sluaite.
10	Tugann tú orainn cúlú roimh ár naimhde ●
agus déanann lucht ár bhfuatha slad orainn.
11	Thug tú suas sinn mar chaoirigh chun ár maraithe. ●
Chuir tú scaipeadh orainn ar fud na gciníocha.
12	Dhíol tú do phobal in aisce, ●
agus ní bhfuair tú dada de bharr a ndíolta.
13	Rinne tú ábhar achasáin dínn dár gcomharsana, ●
cúis gháire dá mbíonn inár dtimpeall,
14	ceap aithise i mbéal na gciníocha ●
agus ceap magaidh i measc na náisiún.
15	Bíonn mo tharcaisne os mo chomhair de shíor ●
agus luisne na náire i mo leiceann
16	de bharr ghlór an scigire agus an sciolladóra ●
de dheasca an namhad agus an díoltasaí.
17	Tháinig na nithe seo uile orainn anuas
siúd is nach ndearnamar dearmad ort, ●
is nach rabhamar mídhílis do do chonradh
18	ná ní dheachaigh ár gcroí ar gcúl, ●
ná ní dheachaigh ár gcosa ar seachrán uait,
19	bíodh gur bhrúigh tú in áit na hainnise sinn ●
agus gur fholaigh tú le scáil an bháis sinn.
20	Dá ndéanaimis dearmad ar ainm ár nDé
nó dá leathaimis ár lámha chun dé eile, ●
nach mbeadh a fhios sin ag Dia?
Óir is eol dó rúndiamhra an chroí.
21	Ar do shonsa tugtar ár n-ár ar feadh an lae ●
agus meastar sinn mar chaoirigh atá le bású.
22	Múscail! Cad é an codladh sin ort, a Thiarna? ●
Bí i do dhúiseacht! ná diúltaigh dúinn de shíor!
23	Cén fáth a gceileann tú do ghnúis orainn ●
agus nach cuimhin leat ár n-ainnise is ár n-ansmacht?
24	Óir leagadh ar lár sinn sa luaithreach ●
agus buaileadh ár gcorp ar an talamh.
25	Éirigh i do sheasamh agus cabhraigh linn ●
agus fuascail sinn as ucht do thrócaire.
Salm 45
1	Tá mo chroí á chorraí ag téama sáruasal.
Tá mé ag aithris mo dháin i láthair an rí; ●
ní luaithe lámh an scríobhaí ná líofacht mo theanga.
2	Is tú an té is áille den Ádhamhchlann go huile ●
agus doirteadh an grásta amach ar do bheola
toisc gur bheannaigh do Dhia go brách is go deo thú.
3	Déan do chlaíomh a chrochadh ar do cheathrú, a churaidh: ●
faoi mhaise agus gradam gabh amach go caithréimeach,
4	ar son focal na fírinne, an chreidimh is an chirt, ●
teann do bhogha le do dheasláimh chumasach.
5	Is géar iad do shaigheada; tá na ciníocha faoi chois agat. ●
Tá naimhde an rí ar díth a meanman.
6	Beidh do chathaoir ann, a Dhia, go brách is choíche; ●
ríshlat an chirt is ea ríshlat do ríochta.
7	Is geal leat an fhíréantacht, is gráin leat an mhioscais. ●
Is uime sin a rinne Dia – do Dhia féin – thú a ungadh
le hola an áthais thar lucht uile do chaidrimh.
8	Leathann cumhracht an mhiorra agus an aló trí d’éadaí; ●
seinntear ceol ar an gcláirseach duit ó árais eabhartha.
9	Tá iníonacha ríthe i measc do bhan coimhdeachta, ●
agus an bhanríon ar do dheis faoi ór as Óifír.
10	Claon chugam do chluas, a iníon,
agus éist liom; ●
cuir cuimhne do mhuintire féin uait agus teaghlach d’athar.
11	Óir tabharfaidh an rí grá is taitneamh do d’áilleacht; ●
eisean do Thiarna,
agus umhlaigh thú féin dó.
12	Tiocfaidh muintir na Tuíre le tabhartais chugat ●
agus beidh lucht rachmais an phobail ag iarraidh do pháirte.
13	Tá iníon an rí gléasta le róbaí órmhaisithe,
agus seoltar chun an rí í faoi éadaí ildathacha. ●
Seoltar dá héis chuige a maighdeana coimhdeachta.
14	Déantar a dtionlacan le háthas is gairdeas ●
nuair a ghabhann siad isteach in áras an rí.
15	In ionad do shinsear beidh clann mhac de do chuid féin agat; ●
ceapfaidh tú ina bhflatha iad ar fud chríocha na cruinne.
16	Beidh cuimhne ar d’ainm go brách de bharr an dáin seo ●
agus molfaidh na ciníocha thú go brách na breithe.
Salm 46
1	Is dídean dúinn Dia,
agus is é ár neart é: ●
is é ár gcúnamh go dearfa é le linn ár n-anacra.
2	Dá bhrí sin ní eagal linn má luascann an talamh ●
agus go gcaitear na sléibhte i gceartlár na mara,
3	fiú amháin má bhíonn a huisce ag coipeadh agus ag fiuchadh, ●
agus na sléibhte á suaitheadh ag neart na dtonnta.
4	Cuireann caisí na habhann lúcháir ar chathair Dé, ●
ionad naofa agus áras cónaithe an Neach is Airde.
5	Tá Dia ina lár, ní féidir í a bhogadh; ●
tiocfaidh Dia i gcabhair uirthi le fáinne an lae.
6	Tógtar clampar i measc na gciníocha, baintear croitheadh as ríochtaí, ●
toirníonn seisean lena ghlór agus leánn an talamh.
7	Tá Tiarna na Slua inár bhfochair, ●
is daingean dúinn Dia Iacóib.
8	Téanam agus feiceam oibreacha an Tiarna, ●
na héachtaí móra a rinne sé ar talamh.
9	Cuireann sé cosc le cogaí ar fud na cruinne: ●
briseann sé boghanna agus smiotann sé sleánna,
loisceann sé sciatha agus carbaid le tine.
10	“Éistigí! bíodh a fhios agaibh gur mise is Dia ann, ●
in ardréim ar na ciníocha, in ardréim ar talamh.”
11	Tá Tiarna na Slua inár bhfochair, ●
is daingean dúinn Dia Iacóib.
Salm 47
1	Buailigí bhur mbosa, a chiníocha uile; ●
glaoigí ar Dhia le gártha gairdis!
2	Óir is ard é an Tiarna agus is uamhnach, ●
ina ardrí os cionn na cruinne.
3	Cuireann sé ciníocha faoinár smacht ●
agus cuireann sé náisiúin faoinár gcosa.
4	Is uaidh a fuaireamar ár n-oidhreacht; ●
oidhreacht Iacóib dá dtugann sé grá.
5	Gabhann Dia in airde le gártha molta; ●
gabhann sé in airde le séideadh an stoic.
6	Seinntear ceol dár nDia, seinntear ceol dó; ●
seinntear ceol dár Rí, seinntear ceol dó!
7	Is é Dia rí na cruinne go léir; ●
seinnigí agus canaigí go hoilte dó!
8	Tá Dia ina rí ar na náisiúin; ●
tá sé ina shuí ar a ríchathaoir naofa.
9	Cruinníonn taoisigh na gciníocha i gceann a chéile;
i bhfochair phobal Dhia Abrahám. ●
Óir is le Dia lucht rialaithe na cruinne;
is aige atá an chumhacht go hiomlán.
Salm 48
1	Is éachtach an Tiarna agus is inmholta go mór é ●
i gcathair ár nDé.
2	Is álainn an cnoc é a shliabh naofa,
áthas an domhain uile. ●
Is é Cnoc Shíón de leith an tuaiscirt
cathair an ArdRí.
3	Chruthaigh Dia i lár a dúnta ●
bheith ina dhaingean sábháilte.
4	Óir féach! chruinnigh na ríthe le chéile ●
gur ionsaigh siad in éineacht.
5	Chuir a bhfaca siad anbhá agus alltacht orthu; ●
rinneadh stangairí díobh le neart mearbhaill.
6	Tháinig crith cos is lámh orthu láithreach, ●
amhail tinneas clainne;
7	mar a bheadh an ghaoth anoir ag milleadh ●
loingeas Thairsís.
8	Mar a chualamar, is amhlaidh a chonaiceamar
i gcathair ár nDé; ●
i gcathair Thiarna na slua
a dhaingnigh Dia go deo.
9	Déanaimid machnamh ar do bhuanghrá, a Dhia, ●
i gceartlár do theampaill.
10	Leathann do mholadh, ar nós d’ainm, a Thiarna, go críocha na cruinne. ●
Is lán do dheaslámh d’fhíréantacht.
11	Gairdíonn Cnoc Shíón. ●
Tá áthas ar iníonacha Iúdá
de bharr do bhreithiúnais.
12	Siúlaigí Síón agus triallaigí ina timpeall ●
comhairigí a túir.
13	Breathnaigí a rampair chosanta; ●
scrúdaigí a dúnfoirt,
go n-inseoidh sibh don ghlúin atá le teacht:
14	is mar sin dár nDia. ●
Is é ár nDia é go brách na breithe agus ár dtreoraí go deo.
Salm 49
1	Éistigí, a chiníocha go léir, ●
tugaigí cluas, a áitritheoirí na cruinne,
2	íseal agus uasal in éineacht, ●
saibhir agus daibhir le chéile.
3	Labhróidh mo bhéal briathra ciallmhara; ●
is lán mo chroí de thuiscint.
4	Claonfaidh mé mo chluas le fáthscéal, ●
sceithfidh mé mo rún leis an gcláirseach.
5	Cén fáth a mbeadh eagla orm lá an oilc ●
agus mioscais lucht ceilge i mo thimpeall –
6	dream a mbíonn a ndóchas ina saibhreas ●
agus a mhaíonn as méid a maoine?
7	Ní thig le daoine iad féin a fhuascailt
ná éiric a n-anama a dhíol le Dia; ●
is ródhaor acu éiric a n-anama.
8	Ní thig leo síorbheatha a cheannach ●
le súil nach bhfeice siad an uaigh.
9	Feiceann siad an saoi agus an daoi ar lár ●
agus a maoin ag daoine eile ina ndiaidh.
10	Tuamaí is dídean dóibh go brách, ●
a n-árais chónaithe ó ghlúin go chéile
cé go mbíodh a n-ainm in airde sa tír.
11	Óir ní buan é séan an duine; ●
is cosúil iad leis na beithígh a théann ar ceal.
12	Slí na baothmhuiníne a slí siúd,
críoch na droinge lenarb áil a maoin. ●
Tiomáintear iad mar chaoirigh chun na huaighe
13	mar a ndéanfaidh an bás a n-aoireacht
agus mar a gcuirfear faoi smacht na bhfíréan iad. ●
Imeoidh a dtaibhse ar maidin;
san uaigh a bheidh a n-áras acu feasta.
14	Ach saorfaidh Dia m’anamsa ar ifreann ●
an uair a ghlacfaidh sé chuige féin mé.
15	Ná bíodh eagla ort má éiríonn daoine saibhir; ●
má mhéadaíonn ar mhaoin a dteaghlaigh.
16	Nuair a éagfaidh siad ní bhéarfaidh siad dada leo, ●
ná ní rachaidh a rachmas chun na huaighe leo.
17	Cé gur bhreá leo a saol fad a mhair siad – ●
“maífidh gach aon neach mo shéanmhaireacht” –
18	rachaidh siad i bhfochair a sinsear ●
nach bhfeicfidh an solas go brách.
19	Óir ní buan é séan an duine; ●
is cosúil iad leis na beithígh a théann ar ceal.
Salm 50
1	Labhair an Tiarna – is é Dia na ndéithe é – ●
agus ghair sé chuige an chruinne.
2	As Síón a shoilsigh Dia le barr scéimhe; ●
Tháinig ár nDia amach, ní fhanfaidh sé ina thost.
3	Gluaisfidh tine chraosach roimhe amach ●
agus anfa gaoithe ina thimpeall.
4	Fágfaidh sé a fhianaise ar neamh agus ar talamh ●
go dtabharfaidh sé breithiúnas ar a phobal:
5	“Cruinnigí mo phobal naofa i mo láthair ●
a cheangail mo chonradh le híobairt.”
6	Foilsíonn na flaithis a fhíréantacht ●
óir is é Dia é féin is breitheamh.
7	“Éistigí, a phobal liom, labhróidh mé,
tabharfaidh mé fianaise i do choinne, a Iosrael; ●
óir is mise is Dia ann – do Dhiasa.
8	Ní de bharr d’íobairtí a cháinim thú: ●
bíonn do loiscíobairtí i mo láthair de shíor.
9	Ní ghlacfaidh mé le tarbh ó do theach ●
ná le pocaide gabhair de do thréada.
10	Óir is liom ainmhithe uile na coille ●
agus na mílte beithíoch ar mo shléibhte.
11	Is aithnid dom éanlaith an aeir ●
agus is liom a ngluaiseann sa mhachaire.
12	Dá mbeadh ocras orm ní duitse a inseoinn é, ●
óir is liom an domhan agus a bhfuil ann.
13	An dóigh leat go n-ithimse feoil tarbh? ●
An measann tú go n-ólaimse fuil gabhar?
14	Toirbhir íobairt an bhuíochais do Dhia ●
díol do mhóideanna leis an Té is Airde.
15	Glaoigh orm ansin in am na hanacra; ●
saorfaidh mé thú agus tabharfaidh tú urraim dom.”
16	Ach is é a deir Dia leis an bpeacach: ●
“Cén ceart atá agatsa mo dhlí a fhógairt
agus lán béil a dhéanamh de mo chonradh?
17	Ó tharla gur fuath leat mo dhlí ●
agus go ndéanann tú neamhní de mo bhriathra?
18	Nuair a fheiceann tú gadaithe téann tú i bpáirt leo ●
agus gabhann tú i gcomhar le lucht adhaltranais.
19	Tugann tú do bhéal don olc ●
agus cumann tú bréaga le do theanga.
20	Tugann tú míchlú do chara i do shuí duit, ●
tromaíonn tú ar pháiste do mháthar féin.
21	Déanann tú amhlaidh, agus an mbeidh mise i mo thost?
An dóigh leat gurb é do dhálasa agamsa é? ●
Táim do do cheartú agus do do chúisiú.
22	Aire daoibh, a lucht dearmadta Dé; ●
sula mbéarfainn oraibh is gan lucht bhur dtarrthála ann;
23	na daoine a ghabhann buíochas mar íobairt
is iad sin an mhuintir a thugann urraim dom; ●
agus dóibh sin a mhaireann gan cháim
taispeánfaidh mé slánú Dé.”
Salm 51
1	Déan trócaire orm, a Dhia, de réir do bhuanghrá: ●
cealaigh mo choir as iomad do thrua.
2	Nigh go huile mé ó mo chion, ●
agus déan mo pheaca a ghlanadh díom.
3	Óir aithním mo chionta go maith ●
agus tá mo pheaca os mo chomhair i gcónaí.
4	Is ortsa amháin a pheacaigh mé;
an ní is olc i do láthair a rinne mé. ●
Ionas go mba léir gur ceart é do bhreith
agus go dtugann tú breithiúnas gan locht.
5	Ach féach gur rugadh faoi chion mé ●
agus gur gineadh i mbroinn mo mháthar faoi pheaca mé.
6	Féach, is geal leat an croí dílis, ●
agus i mo lár istigh múineann tú eagna dom.
7	Croith orm hiosóip agus glanfar mé; ●
nigh mé agus is gile mé ná an sneachta.
8	Lig dom an gairdeas agus an t-áthas a chloisteáil, ●
agus beidh lúcháir ar na cnámha a bhrúigh tú.
9	Iompaigh do ghnúis ó mo pheacaí ●
agus cealaigh mo chionta go léir.
10	Cruthaigh ionam croí glan, a Dhia, ●
agus cruthaigh spiorad daingean as an nua ionam.
11	Ná díbir amach as do radharc mé ●
agus ná beir do naomhspiorad uaim.
12	Tabhair ar ais dom áthas do shlánaithe ●
agus tabhair spiorad na díograise mar thaca dom.
13	Múinfidh mé do shlite do lucht na hurchóide ●
agus fillfidh na peacaigh ar ais chugat.
14	Saor mé ó choir na fola,
a Dhia, a Dhia mo shlánaitheoir, ●
agus mórfaidh mé le mo theanga do cheartas.
15	A Thiarna, oscail mo bheola, ●
agus fógróidh mo bhéal do mholadh.
16	Óir ní bhfaigheann tú taitneamh in íobairt ●
agus an loiscíobairt a dhéanfainn ní ghlacfá.
17	M’íobairtse, a Dhia, an croí aithríoch; ●
ní eiteoidh tú, a Dhia, croí brúite uiríseal.
18	Bí fial le Síón, as ucht do mhaitheasa, a Thiarna, ●
ionas go dtógfaí ballaí Iarúsailéim as an nua.
19	Glacfaidh tú ansin le híobairtí na fíréantachta, le hofrálacha agus le híobairtí uileloiscthe: ●
ansin ofrálfar mairt chugat ar d’altóir.
Salm 52
1	Cad chuige duit bheith ag maíomh as do mhioscais, ●
a ghaiscígh na hurchóide?
2	Déanann tú uisce faoi thalamh feadh an lae, ●
agus faobhar ar do theanga mar rásúr géar,
a chealgaire ghlic.
3	Is ansa leat an t-olc ná an mhaitheas, ●
an t-éitheach ná an fhírinne.
4	Is áil leat an uile chaint dhíobhálach, ●
a theanga na camastaíola.
5	Uime sin déanfaidh Dia do scriosadh
agus do mhilleadh go deo. ●
Sracfaidh sé as do bhoth amach thú
agus bainfidh sé amach ó fhréamh thú
as talamh na mbeo.
6	Feicfidh na fíréin is beidh eagla orthu; ●
beidh siad ag gáire faoi, á rá:
7	“Sin an duine nach nglacfadh dídean i nDia ●
ach a chuir dóchas in iomad maoine
agus a neart ina choirpeacht.”
8	Ach bímse mar úrchrann olóige in áras Dé; ●
agus tá mo dhóchas i ndilghrá Dé
go brách agus choíche.
9	Tabharfaidh mé buíochas duit go deo
de bharr a ndearna tú, ●
agus fógróidh mé feabhas d’ainmse
i bhfianaise na bhfíréan.
Salm 53
1	Deir amadáin ina gcroí:
“Níl aon Dia ann.” ●
Tá siad truaillithe; déanann siad gníomhartha gránna;
níl aon duine maith ann.
2	Breathnaíonn an Dia ó neamh
ar chlann na ndaoine ●
go bhfeice sé an bhfuil tuiscint ag aon duine
nó an iarrfaidh duine ar bith Dia.
3	Chuaigh siad uile ar seachrán;
truaillíodh iad uile, ●
níl neach ann a dhéanfadh an mhaith, níl oiread is duine.
4	An ea nach bhfuil ciall ag lucht an oilc? ●
Slogann siad mo phobal
go díreach mar a shlogfaí arán.
Ní ghlaonn siad ar Dhia.
5	Beidh siad ar crith le heagla
gan aon chúis eagla acu. ●
Óir scaip Dia cnámha do lucht ionsaithe;
tugadh a náire agus dhiúltaigh Dia dóibh.
6	Á, go dtaga slánú Iosrael as Síón amach! ●
Nuair a chasfaidh an Tiarna an rath ar a phobal
beidh áthas ar Iacób agus gairdeas ar Iosrael.
Salm 54
1	Slánaigh mé a Dhia, le d’ainm; ●
déan mo chúis a agairt le do neart.
2	Éist, a Dhia, le m’urnaí, ●
tabhair cluas do bhriathra mo bhéil.
3	Óir d’éirigh lucht an díomais amach i m’éadan,
agus tá daoine gan trua ar thóir m’anama; ●
níl aird dá laghad acu ar Dhia.
4	Féach! tá Dia ag teacht i gcabhair orm; ●
tá an Tiarna ag coinneáil an dé ionam.
5	Fillfidh an t-olc ar mo naimhde; ●
díothaigh iad as ucht do dhílse.
6	Déanfaidh mé íobairt duit, a Thiarna, go fonnmhar,
agus molfaidh mé d’ainm toisc gur maith é. ●
Óir d’fhuascail tú ón uile thrioblóid mé
ionas go bhfaca mé mo naimhde á dtreascairt.
Salm 55
1	Tabhair cluas do m’urnaí, a Dhia: ●
ná téigh i bhfolach ó m’achainí.
2	Tabhair aire dom agus éist le mo ghuí, ●
óir tá mé cloíte ag an mbuairt.
3	Táim ar crith de bharr gártha an namhad
agus ansmacht na n-urchóideach; ●
óir tarraingíonn siad an t-olc anuas orm;
bíonn siad do mo chiapadh le neart a bhfeirge.
4	Tá mo chroí arna chloí ionam istigh: ●
titeann eagla an bháis orm.
5	Tagann sceimhle is scanradh orm anuas, ●
tá mé i mo stalc ag an uamhan.
6	“Mo thrua,” a deirim, “gan sciatháin an choilm agam; ●
d’eitleoinn liom faoi shuaimhneas.”
7	Is amhlaidh a rachainn in imigéin ●
go ndéanfainn cónaí san fhásach.
8	Theithfinn gan mhoill ar lorg fothana ●
ón stoirm is ón spéirling;
9	ó anfa clúmhillteach mo namhad,
ó thonn tuile a dteangacha. ●
Óir ní fheicimse aon ní sa chathair
ach imreas is éigean;
10	siúlann siad ballaí na cathrach de lá agus d’oíche. ●
Is lán í d’olc agus d’urchóid;
11	Tá an peaca ina lár. ●
Ní scarann an foréigean ná an feall
lena sráideanna choíche.
12	Dá mba naimhde iad an mhuintir a thug aithis dom ●
d’fhéadfainn cur suas leo.
13	Dá mba eascairde a d’éirigh i m’éadan ●
rachainn i bhfolach uathu.
14	Ach tusa! mo dhlúthchara féin is mo chaomhchompánach
a rinne an ní seo! ●
Ba chairde cléibh sinn a shiúil in éineacht in áras Dé.
15	Go gcastar an bás go tobann orthu;
go dté siad beo san uaigh síos. ●
Óir cónaíonn an urchóid ina n-árais
agus i gceartlár a gcroí.
16	Ach glaofaidh mise ar Dhia ●
agus saorfaidh an Tiarna mé.
17	Ar maidin, meán lae, is tráthnóna ●
beidh mé ag caí is ag caoineadh.
18	Fuasclóidh sé m’anam go sítheach
ón gcath seo a chuirim – ●
óir is iomaí sin duine a throideann liom –
ach cluinfidh Dia mo ghlór.
19	Éistfidh sé liom agus cloífidh iad;
tá sé ann ón tsíoraíocht, ●
óir ní théann siad i bhfeabhas ar aon chor,
ná ní eagal leo Dia.
20	Shín mo chara a lámh in aghaidh comradaí; ●
agus bhris conradh liom.
21	Le briathra níos sleamhaine ná im,
agus le croí lán cogaíochta. ●
Le briathra níos boige ná ola,
ach is claímhte arna nochtadh iad.
22	Caith do chúram ar an Tiarna agus déanfaidh sé taca duit; ●
ní leomhfaidh sé go mbainfear barrthuisle as an bhfíréan go brách.
23	Ach seolfaidh tusa síos iad, a Thiarna,
go poll an bháis; ●
ní bhfaighidh lucht fola agus fill
ach leath a laethanta.
Is ort atá mo sheasamh, a Thiarna.
Salm 56
1	Bí trócaireach liom, a Dhia, óir déantar leatrom orm; ●
imrítear ansmacht orm in aghaidh an lae.
2	Gabhann mo naimhde de chosa ionam i gcónaí, ●
is iomaí duine a bhíonn ag troid liom go huaibhreach.
3	Nuair is eagal liom is ort atá mo sheasamh, ●
ar Dhia dá dtugaim moladh as ucht a bhriathair.
4	As Dia atá mo mhuinín gan eagla, ●
Cad a fhéadfaidh fuil is feoil a dhéanamh dom?
5	Cuireann siad mo bhriathra as a ríocht i gcónaí; ●
níl de rún acu ach dochar a dhéanamh dom.
6	Tionólann siad le chéile in oirchill orm; ●
téann siad ar mo lorg le fonn mo mharaithe.
7	Cúitigh a n-urchóid leo, a Dhia, ●
déan na ciníocha a chloí i do chuthach.
8	Choinnigh tú cuntas ar mo chuid seachrán;
tá mo chuid deor i dtaisce i do bhuidéal; ●
nach bhfuil siad arna mbreacadh i do leabhar?
9	Cuirfear mo naimhde ar gcúl
an uair a ghlaofaidh mé ort, ●
óir is eol dom anois go bhfuil Dia liom.
10	As Dia, dá dtugaim moladh as ucht a bhriathair,
as Dia atá mo mhuinín gan eagla; ●
cad a fhéadfaidh fuil is feoil a dhéanamh dom?
11	Tá mé faoi cheangal na móideanna a rinne mé duit; ●
toirbhreoidh mé íobairtí buíochais duit, a Dhia,
12	toisc gur tharrthaigh tú m’anam ón mbás ●
agus choinnigh tú mo chosa ó thuisliú,
13	ionas go siúlfainn i bhfianaise Dé, ●
is go mbainfinn aoibhneas as solas na mbeo.
Salm 57
1	Bíodh trua agat dom, a Dhia, bíodh trua agat
óir is ort atá tarraingt m’anama. ●
Ar scáth do sciathán atá mo thriall
nó go dtéann an anachain seo tharam.
2	Glaoim ar Dhia, an Neach is Airde: ●
ar Dhia a chabhraíonn liom de shíor.
3	Go gcuire sé cabhair chugam ó neamh do mo shaoradh; ●
go dtuga sé náire do lucht mo thóraíochta,
go gcuire Dia chugam a bhuanghrá agus a dhílse.
4	Tá m’anam ina luí i measc leon
a d’alpfadh an Ádhamhchlann ina gcraos. ●
Is sleánna agus saigheada a bhfiacla,
is cosúil a dteanga le géarchlaíomh.
5	Éirigh in airde, a Dhia, os cionn na bhflaitheas; ●
bíodh do ghlóir os cionn an domhain go léir!
6	Chuireadar eangach i bhfearas do mo chosa;
rinneadar mé a ísliú. ●
Thochail siad clais romham amach;
ach thit siad féin inti.
7	Tá mo chroí go daingean, a Dhia;
tá mo chroí go daingean. ●
Canfaidh mé agus seinnfidh mé do mholtaí.
8	Múscail, a anam liom! ●
Músclaígí, a chláirseach is a chruit!
Músclóidh mé féin an maidneachan.
9	Gabhfaidh mé buíochas leat idir na ciníocha, a Thiarna: ●
molfaidh mé thú i measc na náisiún.
10	Óir síneann do bhuanghrá chun na bhflaitheas ●
agus do dhílse chun na spéartha.
11	Éirigh in airde, a Dhia, os cionn na bhflaitheas; ●
bíodh do ghlóir os cionn an domhain go léir.
Salm 58
1	An í an fhíréantacht a fhógraíonn sibh, a lucht na cumhachta? ●
an é an ceartbhreithiúnas a thugann sibh ar chlann na ndaoine?
2	Ní hé; óir beartaíonn sibh éagóir in bhur gcroíthe ●
agus is amhlaidh a imríonn sibh an lámh láidir ar talamh.
3	Chuaigh na hurchóidigh ar seachrán fiú amháin ó bhroinn a máthar; ●
lucht éithigh ar an bhfán iad ón uair a saolaíodh iad.
4	Is cosúil a nimh le nimh nathrach nimhe; ●
le nimh na nathrach a chalcann a cluasa
5	d’eagla go gcluinfeadh sí glór an mhealltóra ●
nó glór an draíodóra ag imirt a chuid draíochta.
6	Déan a bhfiacla a bhriseadh ina mbéal, a Dhia; ●
stoith amach cúilfhiacla na leon, a Thiarna.
7	Go gceiliúra siad amhail uisce a shníonn le fána, ●
go bhfeo siad amhail féar nuair a bhuailtear cos air.
8	Go leá siad amhail seilide a ndéantar sláthach de, ●
amhail toircheas anabaí nach bhfaca riamh an ghrian.
9	Sula dtéitear bhur gcorcáin le teas na ndriseog ●
sciobfar chun siúil iad, idir ghlas agus chríon.
10	Beidh ríméad ar na fíréan nuair a fheicfidh siad an díoltas ●
agus nífidh siad a gcosa i bhfuil na n-urchóideach.
11	Déarfar: “Dar go deimhin gheobhaidh an fíréan luach saothair; ●
tá Dia ann go dearfa a thugann breithiúnas ar talamh.”
Salm 59
1	Fuascail mé ó mo naimhde, a Dhia, ●
cosain mé ar a n-éiríonn i m’éadan.
2	Fuascail mé ó lucht déanta na hurchóide ●
agus saor mé ó lucht doirte fola.
3	Féach! téann siad in oirchill ar m’anam; ●
déanann na cumhachtaigh cogar ceilge i mo choinne;
gan choir gan chion uaimse, a Thiarna,
4	tugann siad sciuird fúm gan peaca de mo thaobhsa. ●
Bí i do dhúiseacht! tar i gcabhair orm agus féach leat!
5	Dia Iosrael thú, agus Tiarna na Slua. ●
Éirigh agus smachtaigh na ciníocha,
ná bíodh trua agat do lucht fill agus comhcheilge.
6	Filleann siad gach tráthnóna ar nós madraí ●
ag sceamhaíl agus ag triall timpeall na cathrach.
7	drannaíonn siad lena mbéal agus scaimh orthu, ●
agus iad ag fiafraí dá chéile: “Cé a chluinfidh sinn?”
8	Bíonn tusa, a Thiarna, ag gáire fúthu, ●
is beag leat na náisiúin go léir.
9	Is duitse a thabharfaidh mé moladh ●
óir is tú mo Dhia is mo dhaingean.
10	Go dtaga mo Dhia i gcabhair orm lena bhuanghrá ●
agus dearcfaidh mé go buach ar mo naimhde.
11	Ná lig dóibh, sula mbainfeadh dearmad de mo phobal; ●
déantar a dtreascairt is a leagan ar lár,
a Thiarna, ós tú is sciath dúinn!
12	In éiric pheacaí a mbéal is a mbruas, ●
i gcúiteamh a mallachtaí is a mbréag
go mbeirtear orthu ina n-uabhar.
13	Scrios iad le corp feirge, a Thiarna,
scrios iad nó go rachaidh siad ar ceal. ●
Bíodh a fhios acu go bhfuil Dia i réim
ar Iacób agus ar chríocha na cruinne.
14	Filleann siad gach tráthnona ar nós madraí ●
ag sceamhaíl agus ag triall timpeall na cathrach;
15	gabhann siad anonn is anall ar thóir bia, ●
ag drannaíl dóibh mura bhfaigheann siad a sáith.
16	Comórfaidh mise do chumhacht le cantaireacht
agus gairdeoidh mé i do bhuanghrá le breacadh lae; ●
óir ráinig tú i do dhaingean agamsa
agus i do dhídean dom ar uair na hanacra.
17	Mo neart thú! is duitse a chanfaidh mé, ●
óir is tú, a Thiarna, mo dhaingean,
an Dia a thálann a bhuanghrá orm.
Salm 60
1	Theilg tú uait sinn, a Dhia, agus threascair tú sinn; ●
bhí tú i bhfeirg linn, fill orainn arís.
2	Chroith tú an talamh agus scoilt tú é. ●
Déan a chréachtaí a leigheas óir tá sé ar crith.
3	Chuir tú do phobal faoi chuing an chruatain, ●
thug tú fíon ár mearaithe le hól dúinn.
4	Thug tú comhartha don dream lenarb eagal tú ●
ionas go dteithfidís as raon an bhogha,
5	agus go ndéanfaí d’aos grá a shaoradh. ●
Fóir orainn le do dheasláimh agus éist linn.
6	Labhair Dia ina shanctóir agus gheall sé: ●
“Roinnfidh mé Seicim go ríméadach
agus déanfaidh mé Gleann Sucót a thomhas.
7	Is liom tír Ghileád, is liom Manaise; ●
is é Eafráim clogad mo chinn,
is é Iúdá mar an gcéanna mo ríshlat;
8	is é Móáb mo bháisín níocháin. ●
Ar Eadóm a bhuailfidh mé mo bhróg,
agus béarfaidh mé bua ar Fhilistía.”
9	Cé sheolfaidh isteach mé sa chathair chosanta? ●
Cé thabharfaidh go hEadóm isteach mé?
10	Nach tú a chuir uait sinn, a Dhia, ●
ionas nach ngabhann tú amach lenár sluaite?
11	Tabhair cúnamh dúinn in éadan ar naimhde ●
óir is díomhaoin é cúnamh ón duine.
12	Déanfaimid gaisce le cunamh ó Dhia ●
óir is é a ghabhfaidh de chosa inár naimhde.
Salm 61
1	Éist le mo ghlao, a Dhia; ●
tabhair cluas do m’urnaí!
2	Glaoim ort ó chríocha na cruinne nuair a chliseann mo chroí. ●
Ar charraig nach bhfuil breith agam uirthi, cuir mé in airde, a Dhia,
3	Óir is tú mo dhún is mo dhaingean ●
in aghaidh an namhad.
4	Mo thrua gan mé i mo chónaí i do phuball go brách na breithe, ●
chun go bhfaighe mé díon agus dídean faoi scáth do sciathán.
5	Óir d’éist tú le mo mhóideanna, a Dhia; ●
thug tú dom oidhreacht an dreama arb eagal leo d’ainm.
6	Cuir fad le saol an rí; ●
go maire sé choíche!
7	Go raibh a réim go brách na breithe i bhfianaise Dé. ●
Cuir trócaire ghrámhar agus dílse uait amach, á caomhnú,
8	agus molfaidh mé d’ainm go brách; ●
díolfaidh mé mo mhóideanna gach aon lá.
Salm 62
1	I nDia amháin atá m’anam ar a shuaimhneas; ●
is uaidh a thagann mo chúnamh.
2	Is é mo charraig é, mo shlánú agus mo dhaingean; ●
ní dhéanfar mo bhogadh.
3	Cá fhad a thabharfaidh sibh fúm, sibh go léir d’fhonn mo bhriste, ●
mar dhúmas gur bhalla fíorsceabhach mé, nó fál ar tí titim?
4	Beartaíonn siad ar mo leagan ar lár;
is áil leo an t-éitheach. ●
Bíonn an bheannacht ina mbéal de shíor agus an mhallacht ina gcroí.
5	Bí ar do shuaimhneas i nDia amháin, a anam liom, ●
óir is ann atá mo dhóchas.
6	Is é mo charraig é, mo shlánú agus mo dhaingean; ●
ní dhéanfar mo bhogadh.
7	Is i nDia atá mo shlánú is mo ghlóir; ●
is carraig chumhachtach agus díon dom é.
8	Cuirigí bhur ndóchas ann i gcónaí, a phobal; ●
ligigí rún bhur gcroí leis. Is é Dia ár ndídean.
9	Níl san Ádhamhchlann ach puth anála, níl sna huaisle ach bréag; ●
nuair a dhéantar a meá is éadroime iad uile ná an phuth anála féin.
10	Ná bíodh bhur ndóchas san ansmacht ná bhur maíomh san fhoghail. ●
Má dhéantar bhur maoin a mhéadú ná santaigí in bhur gcroí í.
11	Aon uair amháin a labhair Dia, dhá ní a chuala mé; ●
gur le Dia an chumhacht, a Thiarna,
12	agus gur leatsa an buanghrá, ●
agus go ndíolann tú an comhar le cách de réir a saothair.
Salm 63
1	A Dhia, mo Dhia thú, is tú a iarraim, tá íota tharta ar m’anam chugat. ●
Ní théann lagadh ar mo cholainn ach ag tnúth leat amhail talamh túr tirim gan uisce.
2	Is mar sin a bhínn ag amharc ort san ionad naofa ●
d’fhonn go bhfeicfinn do ghlóir is do chumhacht.
3	De bhrí gur fearr ná an bheatha féin do bhuanghrá, ●
canfaidh mo bheola do mholadh.
4	Ar an ábhar sin beannóidh mé le mo bheo thú ●
agus ardóidh mé mo lámha i d’ainmse.
5	Líonfar m’anam mar a líonfaí le fleá é, ●
agus molfaidh mo bhéal le ríméad thú.
6	I mo luí dom ar mo leaba bím ag cuimhneamh ort, ●
bím ag smaoineamh ort i dtráthanna na hoíche;
7	óir ráinig tú i do chúntóir agam, ●
agus gairdím faoi scáth do sciathán.
7	Tá m’anam ag cloí go dlúth leat, ●
agus coinníonn do dheaslámh suas mé.
9	An dream atá ar tí m’anama chun a scriosta, ●
rachaidh siad síos i ndoimhneacht na talún.
10	Tabharfar suas do chumhacht an chlaímh iad ●
agus déanfaidh na seacáil a gcuid orthu.
11	Is i nDia a dhéanfaidh an rí gairdeas,
agus beidh áthas ar a mionnaíonn dar eisean, ●
ach cuirfear béal lucht éithigh ina thost.
Salm 64
1	Éist le mo ghlór is mé ag gearán, a Dhia; ●
cosain mo bheo ar eagla an namhad.
2	Folaigh mé ar lucht an oilc agus a scéimeanna, ●
ar an ngramaisc seo de lucht na hurchóide.
3	Cuireann siad faobhar ar a dteanga mar chlaíomh ●
agus scaoileann a mbriathra nimhe amhail saigheada;
4	scaoileann siad ó chúl clúide leis na bhfíréan, ●
agus iad ag caitheamh leo go tobann gan eagla.
5	Beartaíonn siad a ndrochbhearta go diongbháilte ●
agus iad i gcogar le chéile go folaitheach,
6	á rá lena chéile: “Cé a fheicfidh sinn: ●
cé a fhéadfaidh ár gcionta a thóraíocht?”
7	Ach an té sin a thóraíonn an aigne,
arb eol dó rúndiamhra an chroí – ●
scaoilfidh Dia a shaigheada leo go tobann,
agus déanfaidh sé a ngoin gan choinne.
8	A dteanga féin a dhéanfaidh iad a mhilleadh, ●
agus déanfaidh a bhfeicfidh iad fonóid fúthu.
9	Beidh eagla ar gach aon neach an uair sin, ●
inseoidh siad a bhfuil déanta ag Dia,
agus tuigfidh siad gníomhartha Dé.
10	Gairdeoidh na fíréin sa Tiarna,
rachaidh siad ag triall air faoi dhóchas ●
agus beidh lucht an chroí chneasta ag déanamh mórtais.
Salm 65
1	Is duit is dleacht ár moladh i Síón, a Dhia. ●
Is duit a chomhlíonfar ár móid,
ós tú a éisteann lenár nguí.
2	Ortsa atá triall gach aon neach ●
lena eire urchóide.
3	Luíonn ár lochtanna go trom orainn ●
ach tugann tusa maithiúnas dúinn.
4	Is méanar do na daoine a roghnaíonn tú, 
nglaoch chun do chúirteanna. ●
Sásófar le flúirse do thí sinn,
le hionad naofa do theampaill.
5	Déanann tú éachtaí i d’fhíréantacht dúinn,
a Dhia ár slánaithe. ●
Dóchas críocha uile na cruinne thú
agus na bhfarraigí imigéiniúla.
6	Daingníonn tú na sléibhte le do neart ●
ar do chrioslú le cumhacht.
7	Maolaíonn tú fothram na farraige ●
agus torann na dtonnta
agus gleo na gciníocha.
8	Lucht cónaithe chríocha na cruinne,
is eagal leo d’éachtaí. ●
Cuireann tú áthas ar imill imchiana
an Oirthir is an Iarthair.
9	Thug tú cuairt ar an talamh, á huisciú,
gur mhéadaigh tú a maoin. ●
Sceitheann abhainn Dé thar bruacha
d’fhonn arbhar a sholáthar di.
10	Is mar sin a ullmhaíonn tú an talamh,
ag tabhairt uisce dá claiseanna. ●
Déanann tú a bogadh le ceathanna;
beannaíonn tú a geamhair.
11	Chuir tú barr ar an mbliain le d’fhéile ●
agus tá do chéimeanna ar sileadh le méathras
agus féaraigh an fhásaigh faoi bhláth.
12	Tá na cnoic arna gcrioslú le gairdeas
agus na móinéir ag cur thar maoil le tréada. ●
Tá na gleannta faoi bhrat arbhair;
tógann siad gártha agus canaid le háthas.
Salm 66
1	Gairdigí i láthair Dé, a thíortha uile, ●
canaigí Salm le hurraim dá ainm.
2	Tugaigí moladh agus glóir dó; ●
Abraigí le Dia: “Nach éachtach iad d’oibreacha!
3	Tá de mhéid do nirt, a Thiarna, ●
go mbíonn do naimhde ag lútáil i do láthair.
4	Umhlóidh an domhan uile i d’fhianaise ●
agus canfaidh siad Salm do d’ainm.”
5	Téanaigí agus féachaigí oibreacha Dé – ●
na héachtaí a rinne sé idir daoine.
6	Rinne sé talamh tirim den mhuir
ionas go ndeachaigh siad de chosa tríd an abhainn; ●
déanaimis gairdeas ann, dá bhrí sin. 
7	Rialaíonn sé lena chumhacht go brách; ●
bíonn a shúile ag faire na náisiún
sula n-éireodh lucht ceannairce ina éadan.
8	Beannaígí dár nDia, a chiníocha, ●
go gcluintear a mholadh os ard,
9	Óir is é a thug beatha dár n-anam ●
agus nár lig dár gcosa bheith ag tuisliú.
10	Óir is tú, a Dhia, a thástáil sinn, ●
mar a thriailtear an t-airgead sa tine.
11	Sheol tú isteach sa líon sinn ●
gur leag tú tromualach anuas orainn.
12	Chuir tú daoine ag marcaíocht sa mhullach orainn
go ndeachamar trí thine is trí uisce; ●
ach threoraigh tú amach chun na saoirse sinn.
13	Tabharfaidh mé íobairtí dóite chun do thí liom; ●
leatsa a dhíolfaidh mé mo mhóideanna –
14	na móideanna a gheall mé ó bhéal duit ●
agus a chan mo theanga le linn mo bhuartha.
15	Ofrálfaidh mé caoirigh méithe uileloiscthe
mar aon le deatach reithí dóite; ●
ofrálfaidh mé damhra agus gabhair duit.
16	Téanaigí, a bhfuil eagla Dé oraibh, ●
go n-inseoidh mé a ndearna sé do m’anam.
17	Ghlaoigh mé os ard air le mo bhéal ●
agus rinne mé a mholadh le mo theanga.
18	Dá gcothóinn an urchóid i mo chroí ●
ní éistfeadh an Tiarna liom.
19	Ach d’éist mo Dhia go dearfa; ●
thug sé aire do ghlór mo ghuí.
20	Moladh le Dia nár eitigh mé ar m’achainí, ●
agus nár tharraing a bhuanghrá uaim.
Salm 67
1	Bí trócaireach linn, a Thiarna, agus beannaigh sinn; ●
taispeáin dúinn solas do ghnúise.
2	Chun go n-aithneofaí do shlí ar talamh ●
agus do shlánú i measc na náisiún go léir.
3	Go mola na ciníocha thú, a Dhia; ●
go mola na ciníocha go léir thú.
4	Go ndéana na náisiúin lúcháir agus gairdeas
toisc go rialaíonn tú na ciníocha le cothromas; ●
treoraíonn tú na náisiúin ar talamh.
5	Go mola na ciníocha thú, a Dhia; ●
go mola na ciníocha go léir thú.
6	Thug an talamh a thoradh uaidh go flúirseach; ●
agus chuir Dia, ár nDia, a bheannacht orainn.
7	Go mbeannaí ár nDia i gcónaí sinn ●
agus gurab eagal le críocha na cruinne é!
Salm 68
1	Éireoidh Dia agus scaipfear a naimhde ●
agus teithfidh as a láthair an dream a thugann fuath dó.
2	Mar a scaiptear an deatach is amhlaidh a scaipfear iad; ●
mar chéir a leátar i láthair na tine
rachaidh na peacaigh ar neamhní i bhfianaise Dé.
3	Ach beidh áthas ar na fíréin i bhfianaise Dé, ●
déanfaidh siad gairdeas go meidhreach meanmnach.
4	Canaigí amhrán do Dhia agus seinnigí dá ainm,
déanaigí slí don té atá ag marcaíocht ar na néalta; ●
gairdigí don Tiarna, déanaigí lúcháir ina láthair.
5	Athair na ndílleachtaí agus caomhnóir na mbaintreach; ●
is é sin Dia ina áras naofa.
6	Is é Dia a thugann teaghlach don aonarán uaigneach; ●
seolann sé na braighdeanaigh chun saoirse agus sonais,
ach fágann sé lucht ceannairce i dtalamh gan uisce.
7	A Dhia, nuair a ghabh tú roimh do phobal amach, ●
nuair a thriall tú tríd an bhfásach bhí an talamh ar crith.
8	Bhí néalta neimhe ag díle báistí i bhfianaise Dé – ●
i bhfianaise Dé is Dia do Iosrael.
9	D’fhear tú flúirse fearthainne, a Dhia, ar d’oidhreacht; ●
thug tú beatha do do phobal agus iad ar an ngorta.
10	Is ann a lonnaigh do phobal de bharr do chineáltais ●
mar a ndearna tú soláthar, a Dhia, do lucht an ghátair.
11	Tugann an Tiarna an briathar uaidh; ●
is líonmhar an slua iad lucht inste dea-scéala:
12	“Cuirtear ruaig is raon maidhme ar ríthe na sluaite ●
agus tá an bhantracht sa bhaile ag roinnt na creiche.
13	Bíodh go bhfuil sibhse in bhur luí i measc chróite na gcaorach ●
tá sciatháin an choilm arna gclúdach le hairgead
agus a chleití ag drithliú le ruithne an óir,
14	San uair a scaip an tUilechumhachtach na ríthe ●
agus leag sé ar lár iad mar shneachta ar Shalmón.”
15	Is maorga na sléibhte iad sléibhte Bháiseán; ●
is sléibhte beannacha iad sléibhte Bháiseán.
16	Cad fáth a bhfuil éad oraibh, a shléibhte beannacha,
ag féachaint ar an sliabh daoibh a thogh Dia mar áras? ●
Is ann a bheidh an Tiarna ina chónaí go brách.
17	Tá na mílte agus na mílte de charbaid Dé ann; ●
tháinig an Tiarna ó Shíonái chun an ionaid naofa.
18	Ghabh tú in airde agus braighdeanaigh mar aon leat
agus ghlac tú le tíolacthaí ó dhaoine, a Thiarna – ●
fiú amháin ó lucht ceannairce i d’áras, a Dhia.
19	Moladh leis an Tiarna ó lá go chéile, ●
an Dia a thugann taca dúinn; is é ár slánaitheoir é.
20	Dia a thugann tarrtháil orainn an Dia seo againne; ●
tugann an Tiarna ár nDia doras éalaithe ón mbás dúinn.
21	Déanfaidh Dia go dearfa cloigeann a naimhde a bhascadh; ●
baithis mhongach an té a chéimníonn gan staonadh ina chionta.
22	Is é a dúirt an Tiarna: tabharfaidh mé ar ais ó Bháiseán iad; ●
tabharfaidh mé ar ais iad ó dhuibheagáin na mara,
23	chun go dtumfaidh tú do chosa i bhfuil do naimhde ●
agus go mbeidh a gcuid féin díobh ag teangacha do mhadraí.
24	Feictear do mhórshiúlta sollúnta, a Dhia; ●
mórshiúlta mo Dhé agus mo Rí san ionad naofa;
25	na cantairí i dtús an tslua, na cruitirí ar deireadh, ●
na cailíní ina lár istigh ag seinm ar thiompáin.
26	Molaigí an Tiarna i gcomhthionóil shollúnta; ●
molaigí bhur nDia, a shliocht chlann Iosrael.
27	Siúd é Biniáimin an té is óige i dtosach an tslua
agus siúd iad flatha Iúdá ag gluaiseacht ina sluaite; ●
mar aon le flatha Zabúlun agus flatha Naftáilí.
28	Cruinnigh do chumhacht, a Dhia, nocht dúinn do neart, ●
an chumhacht sin a d’oibrigh tú a Dhia, ar ár son.
29	As ucht do theampaill in Iarúsailéim in airde, ●
bíonn mórán ríthe ag tabhairt tíolacthaí chugat.
30	Bí ag bagairt ar ainmhithe allta na ngiolcach,
táinte na dtarbh agus laonna na gciníocha; ●
sléachtaidís go humhal duit le bronntanais airgid;
cuir scaipeadh ar na ciníocha a bhfuil a ndúil sa chogadh.
31	Tiocfaidh na flatha ag triall ort ón Éigipt ●
agus sínfidh an Aetóip a lámha chun Dé.
32	Canaigí do Dhia, a ríochtaí na cruinne, ●
seinnigí moladh ar an gcláirseach don Tiarna
33	atá ina shuí ar néalta neimhe os ar gcionn in airde; ●
ardaíonn sé a ghlór agus is cumasach an glór é.
34	Tagaigí agus admhaígí mórchumhacht Dé
a bhfuil ceannas aige ar Iosrael agus cumhacht sna spéartha. ●
Is ineaglaithe Dia Iosrael ina shanctóir naofa;
is é a thugann neart agus cumhacht dá phobal.
Moladh le Dia!
Salm 69
1	Tarrthaigh mé, a Dhia; ●
tá na huiscí go bun na gcluas orm.
2	Táim do mo shlogadh i láib an duibheagáin, ●
gan cos i dtaca agam.
3	Chuaigh mé thar foras i ndoimhne na mara; ●
táim do mo bhá ag na tonnta.
4	D’éirigh mé cortha de bheith ag glaoch;
tá mo scornach tirim. ●
Tá radharc mo shúl ag meath orm
agus mé ag feitheamh le mo Dhia.
5	Ní lia ribí mo chinn
ná lucht m’fhuatha gan fáth. ●
An drong lér mian mo mhilleadh
sáraíonn siad mé go héagórach.
6	An amhlaidh a thabharfaidh mé ar ai
an ní nár ghoid mé? ●
Is eol duit mo bhaois, a Dhia;
is léir duit mo chionta.
7	Nára cúis náire mé do d’aos muiníne,
a Thiarna Dia na slua. ●
Nára cúis anbhá mé dá mbíonn ag feitheamh leat,
a Dhia Iosrael.
8	Ar do shonsa a d’fhulaing mé aithis ●
agus bhí luisne na náire i mo ghnúis.
9	Is strainséir mé ag mo bhráithre féin; ●
is coigríoch mé ag clann mo mháthar.
10	Tá mé ar lasadh le dúthracht do do theach; ●
is orm a thit aithisí lucht do cháinte.
11	Nuair a chiap mé m’anam le troscadh ●
chaith siad achasán liom dá chionn.
12	Agus an uair a chuir mé sacéadach orm ●
is amhlaidh a bhí mé i mo cheap magaidh acu.
13	Bíonn na dailtíní sráide ag tromaíocht orm, ●
agus is ábhar amhrán mé ag lucht ólacháin.
14	Chugatsa a chuirim m’urnaí, a Thiarna,
ar uair na faille, a Dhia. ●
Éist liom de réir do mhórthrócaire
agus do chúnaimh gan teip.
15	Tóg as an láib mé d’eagla mo bháite;
saor mé ó m’eascairde. ●
Saor mé ó dhuibheagán na mara
sula n-éirí na tonnta orm.
16	Nár shloga an fharraige siar mé; ●
nár dhúna an poll orm.
17	Freagair mé as ucht do bhuanghrá, a Thiarna, ●
iompaigh chugam de réir do mhórthrócaire.
18	Ná folaigh do ghnúis ar do ghiolla; ●
freagair mé go luath mar go bhfuilim faoi bhuairt.
19	Tar i ngar do m’anam agus fuascail mé; ●
saor mé mar gheall ar mo naimhde.
20	Is eol duit m’aithis is mo náire, ●
tá m’eascairde go léir i do láthair.
21	Is briste mo chroí de chionn aithise
ionas gur fágadh mé go faonlag fann. ●
Bhí mé ag súil le trua ach ní bhfuair mé é;
le lucht fortachta, ach ní raibh siad le fáil.
22	Thugadar domlas le hithe dom ●
agus fínéagra le hol dom i mo thart.
23	Go raibh a mbord ina dhol chun a gceaptha ●
agus a bhfleánna ina ngaiste dá gcairde.
24	Go ndalltar a súile ionas nach bhfeice siad; ●
go raibh crith cos is lámh orthu go brách.
25	Go lige tú do racht amach orthu. ●
Go mbeire orthu teas do dhíbheirge.
26	Go bhfágtar a gcampa ina uaigneas; ●
go bhfágtar a n-áitribh gan neach iontu.
27	Óir chuir siad tóir ar an mhuintir a bhuail tú, ●
agus chuir créacht leis na créachtaí a thug tú dóibh.
28	Cuir urchóid i gcionn a n-urchóide, ●
agus nár thaga siad choíche chun d’fhíréantachta.
29	Scriostar as leabhar na mbeo iad ●
agus ná scríobhtar a n-ainmneacha i measc na bhfíréan!
30	Maidir liomsa, cé gur daibhir dobrónach mé, ●
déanfaidh do chúnamh mé a thógáil, a Dhia.
31	Molfaidh mé ainm Dé le hamhrán ●
agus mórfaidh mé é le breith buíochais.
32	Is mó a thaitneoidh sin leis an Tiarna ●
ná damhra le hadharca agus crúba.
33	Féachaigí, a lucht na huirísle,agus gairdigí; ●
bíodh tógáil croí oraibh, a lucht chuardaithe an Tiarna.
34	Óir éisteann an Tiarna leis na boicht; ●
ní thugann sé droim láimhe dá bhraighdeanaigh.
35	Go mola na spéartha agus an talamh é; ●
an mhuir agus a maireann inti.
36	Óir déanfaidh Dia Síón a shaoradh ●
agus atógfaidh sé cathracha Iúdá.
37	Déanfar cónaí iontu, beifear á sealbhú: ●
beidh siad ina n-oidhreacht ag sliocht a sheirbhíseach,
ina n-áitreabh ag lucht a ainm a ghrá.
Salm 70
1	Go mba toil leat, a Dhia, mé a fhuascailt; ●
brostaigh, a Thiarna, agus cabhraigh liom.
2	Go raibh náire agus ceann faoi ar an dream
a bhfuil mo bheo agus m’anam uathu. ●
Go gcuirtear ar gcúl faoi náirea
bhfuil ag dréim le mo mhilleadh.
3	Go ngabha ar ais faoi mhearbhall ●
an drong a deir liom: “Há, há!”
4	Go ndéana a mbíonn do d’iarraidh
ríméad agus gairdeas. ●
Go ndeire an dream lenarb áil do chúnamh:
“Moladh le Dia!”
5	Ós dealbh dearóil mé,
tar chugam, a Dhia. ●
Is tú mo chabhair is m’fhuascailteoir,
ná moilligh, a Thiarna!
Salm 71
1	Ortsa, a Thiarna, atá mo thriall; ●
nár dhéantar mo náiriú go deo.
2	Fuascail mé i d’fhíréantacht agus saor mé;
claon chugam do chluas agus tarrthaigh mé.
3	Bí agam i do charraig dhídine,
i do dhúnfort daingean do mo tharrtháil; ●
óir is tú mo charraig is mo dhún.
4	Fuascail mé as láimh an urchóidigh, ●
as greim an ainbheartaigh agus an aintiarna.
5	Óir is leat atá mé ag feitheamh, a Thiarna; ●
a Dhia, is tú mo dhóchas ó m’óige.
6	Is ort atá mo sheasamh ó rugadh mé,
ó bhroinn mo mháthar ba thú mo dhídean; ●
ionat a bhíodh mo dhóchas i gcónaí.
7	Ba ábhar iontais mé ag mórán daoine ●
ach is tú mo chúntóir cumasach.
8	Is lán mo bhéal de do mholadh ●
agus de do ghlóir ar feadh an lae.
9	Ná caith uait mé i ndeireadh m’aoise; ●
ná fág mé liom féin nuair a mheathfaidh mo bhrí orm.
10	Óir bím i mbéal mo naimhde; ●
téann lucht mo bhraite i gcomhairle le chéile á rá:
11	“Tá sé tréigthe ag Dia; ●
téigí ar a thóir agus beirigí air,
óir níl aon neach ann lena shaoradh.”
12	A Dhia, ná bíse i bhfad uaim; ●
déan deifir, a Dhia,agus cabhraigh liom.
13	Go gcuirtear trína chéile is go gcloítear
a bhfuil ar tí m’anama. ●
Go gclúdaítear le míchlú agus náire
an drong ar mian leo mo dhochar.
14	Ach beidh dóchas agamsa go brách ●
agus cuirfidh mé le do mholadh in aghaidh an lae.
15	Fógróidh mo bhéal d’fhíréantacht
agus do chúnamh ó lá go chéile ●
óir ní fios dom a líon ná a n-áireamh.
16	Fógróidh mé móréachtaí an Tiarna; ●
d’fhíréantachtsa amháin a fhoilseoidh mé.
17	Thug tú teagasc dom ó m’óige, a Dhia, ●
agus bhíos ag fógairt do mhóréachtaí go dtí seo.
18	I mo sheanóir liath dom anois,
ná déan mé a thréigean, a Dhia, ●
chun go bhfoilseoidh mé do chumhacht don ghlúin seo
agus do chumas dá bhfuil le teacht.
19	Síneann d’fhíréantacht chun na bhflaitheas, a Dhia,
is éachtach iad na nithe a rinne tú. ●
A Dhia, cé is comhionann leatsa?
20	Leag tú orm iomad de thrombhuarthaí ●
ach tabharfaidh tú mo bheatha ar ais dom.
21	Tógfaidh tú as broinn na talún mé; ●
Tabharfaidh tú gradam agus sólás ar ais dom.
22	Déanfaidh mé ceol duit ar an gcláirseach, dá bhrí sin,
as ucht do dhilghrá dom, a Dhia. ●
Seinnfidh mé freisin ar an gcruit duitse,
a Neach Naofa Iosrael.
23	Déanfaidh mo bhruasa lúcháir agus mé ag canadh duit ●
mar aon le m’anam atá ceannaithe agat.
24	Beidh mo theanga ag trácht ar d’fhíréantacht
i gcaitheamh an lae ar fad, ●
toisc gur cuireadh nuar agus náire
ar an drong atá ar tí mo dhíobhála.
Salm 72
1	Bronn do bhreithiúnas, a Dhia, ar an rí, ●
agus d’fhíréantacht ar mhac an rí;
2	chun go dtuga sé ceartbhreithiúnas ar a phobal ●
agus cothrom do dhaoine bochta.
3	Go n-iompraí na sléibhte síocháin don phobal ●
agus na cnoic fíréantacht.
4	Go ndéana sé cosaint ar dhaoine ísle an phobail; ●
go saora sé clann na mbocht,
agus go mbrú sé lucht daorsmachta.
5	Go maire sé mar an ghrian agus an ghealach; ●
ó aois go haois;
6	mar fhearthainn ar an bhfód féir ghlais; ●
mar cheathanna ar an talamh.
7	Go mblátha síocháin agus fíréantacht lena linn ●
nó go meathfaidh an ghealach.
8	Go raibh a réim ó mhuir go muir; ●
ón Abhainn Mhór go críocha na cruinne.
9	Titfidh a naimhde ina láthair; ●
lífidh siad an luaithreach.
10	Tiocfaidh ríthe Thairsís agus na nInsí,
ag triall air le tabhartais. ●
Tabharfaidh ríthe na hAráibe agus Seaba
bronntanais chuige.
11	Cromfaidh an uile rí go talamh ina láthair; ●
déanfaidh gach cine fónamh dó.
12	Óir saorfaidh sé an bocht nuair a ghlaofaidh sé air; ●
agus an donán gan chúnamh.
13	Beidh trua aige don lag is don bhocht, ●
agus sábhálfaidh an duine dealbh.
14	Saorfaidh sé a n-anam ón bhfeall is ón bhforéigean; ●
óir is luachmhar leis a bhfuil.
15	Go maire sé i bhfad
is go mbronntar air ór na hAráibe. ●
Beifear ag guí ar a shon i gcónaí;
á bheannachadh ar feadh an lae.
16	Go raibh flúirse arbhair sa tír
go mullach na sléibhte. ●
Go raibh seordán a thoradh amhail an Liobáin
agus lucht na gcathracha faoi bhláth
mar fhéar ar an talamh.
17	Go moltar a ainm go brách,
fad a bheidh an ghrian ann. ●
Is tríd a bheannófar gach treibh;
beidh gach cine á mholadh.
18	Moladh leis an Tiarna,
Dia Iosrael, ●
an tAon amháin a dhéanann éachtaí.
19	Go moltar a ainm glórmhar go brách; ●
go líona a ghlóir an talamh.
Áiméan! Áiméan!
Salm 73
1	Nach maith atá Dia don dream díreach; ●
an Tiarna dá bhfuil glan ó chroí.
2	Ach is beag nár sciorr mo chosa uaim; ●
is beag nár shleamhnaigh mo chéimeanna;
3	Óir bhíos ag éad le lucht éirí in airde, ●
ag faire dom ar shéan na n-éagráifeach.
4	Ní bhíonn siad siúd á gcrá ná á gciapadh; ●
is slán a gcorp agus is sleamhain.
5	Níl páirt acu in anacraí na so-mharaithe ●
ná ní dhéantar a sciúrsáil mar dhaoine eile.
6	Uime sin, is é an t-uabhar a muince, ●
agus folaíonn an foréigean iad amhail éadach.
7	Bíonn a gcroí ag cur thar maoil le mioscais; ●
brúchtann smaointe a n-intinne amach.
8	Bíonn siad ag fonóid is ag labhairt go mailíseach ●
agus beartaíonn siad an t-ansmacht go huaibhreach.
9	Tugann siad fogha faoi na flaithis lena mbéal ●
agus triallann a dteanga ar fud an talaimh.
10	Dá bhrí sin bíonn an pobal á moladh ●
agus slogann siad a mbíonn á rá acu.
11	Agus deir siad: “Cá bhfios do Dhia? ●
An amhlaidh is eol don Té is Airde?”
12	Féach! sin é dála na bpeacach; ●
téann siad i saibhreas agus iad ar a sástacht.
13	Nach díomhaoin dom mo chroí a bheith glan agam ●
agus mo lámha a ní san ionracas,
14	agus mé bheith do mo chrá ar feadh an lae ●
agus do mo smachtú gach aon ré solais!
15	Dá ndéarfainn: “Labhróidh mé mar iad siúd,” ●
bheinn ag tréigean dúchas do chlainne.
16	Rinne mé machnamh d’fhonn go dtuigfinn an ní seo, ●
ach chuaigh sé thar m’acmhainn a dhéanamh,
17	nó go ndeachaigh mé i sanctóir Dé ●
is gur thugas do m’aire a gcríoch dhéanach.
18	Chuir tú i slí shleamhain iad go dearfa ●
agus thug orthu titim chun a n-aimhleasa.
19	Féach mar a thit siad le halt na haon uaire; ●
chuaigh siad ar ceal arna scriosadh le scanradh.
20	Amhail taibhreamh a scaiptear le dúiseacht ●
cuirfidh tú a samhailtí ar ceal, a Thiarna.
21	Toisc go raibh m’aigne á spreagadh chun feirge ●
le linn do mo chroí bheith á chiapadh,
22	bhí mé amaideach, baoth, neamhthuisceanach; ●
ba chuma nó beithíoch mé i d’fhianaise.
23	Mar sin féin bím i d’fhochair de shíor ●
agus beireann tú ar dheasláimh orm.
24	Déanfaidh tú mo threorú le do chomhairle ●
agus glacfaidh tú chun na glóire faoi dheoidh mé.
25	Cé atá agam ar neamh ach tú; ●
agus má bhím leatsa ní áil liom a bhfuil ar talamh.
26	Bíodh go gcliseann mo cholainn is mo chroí
rinne carraig mo chléibh de Dhia; ●
is é mo chuid é go síoraí suthain.
27	An drong a thréigeann thú rachaidh siad ar ceal; ●
scriosann tú a n-imíonn uait le striapachas.
28	Is fearr liomsa bheith i ngar do Dhia
agus mo dhóchas a chur sa Tiarna, mo Dhia, ●
ionas go n-inseoinn d’éachtaí go léir
i ndoirse iníon Shíón.
Salm 74
1	Cén fáth ar chaith tú uait go brách sinn, a Dhia? ●
Cén fáth foréigean feirge ort in aghaidh chaoirigh do pháirce?
2	Cuimhnigh ar do chomhthionól a bhunaigh tú fadó; ●
ar an gcine a cheannaigh tú mar oidhreacht duit féin,
ar Shliabh Shíón mar a ndearna tú áras do chónaithe.
3	Tabhair d’aghaidh ar na fothracha a scriosadh ar fad, ●
ar an dochar a rinne an namhaid san ionad naofa.
4	Tá do naimhde ag búiríl i lár do thionóil ●
agus chuir siad a meirgí mar chraobh choscair in airde.
5	Is cosúil iad le coillteoirí ag beartú a mbiailí; ●
tuairgníonn siad le tuanna adhmad snoite na ndoirse
agus déanann siad sceanairt díobh le casúir is le ceapoird.
6	Chuir siad do shanctóir faoi bharr dearglasrach. ●
Thruailligh siad agus leag d’áit chónaithe go húir.
7	Dúirt siad ina gcroí istigh: “Scriosaimis ar fad iad; ●
cuirimis trí thine a bhfuil de scrínte Dé sa tír.”
8	Ní fheicimid ár gcomharthaí, níl fáidh ann feasta ●
ná níl aon neach inár measc arb eol dó cá fhad.
9	Cá fhad a bheidh an t-eascara go tarcaisneach, a Dhia; ●
an dtabharfaidh an namhaid masla do d’ainm go brách?
10	Cén fáth a n-iompaíonn tú do lámh uainn, a Thiarna? ●
Cén fáth a bhfolaíonn tú do dheaslámh i do bhrollach?
11	Is é Dia mo Rí leis na cianta cairbreacha; ●
an té a dhéanann slánú i lár an talaimh.
12	Is tú a scoilt an mhuir le do chumhacht ●
agus a bhris ina mbloghanna cinn na n-arrachtach san uisce.
13	Is tú a rinne conamar de chinn an Leiviatan ●
gur thug tú ina bhia é do ainmhithe allta an fhásaigh.
14	Is tú a chuir foinsí agus caisí ag brúchtaíl; ●
is tú a dhiúg na haibhneacha tuilte.
15	Is leat an lá agus is leat an oíche; ●
is tú a shocraigh an ghrian is an ghealach.
16	Is tú a chinn críocha uile na cruinne; ●
is tú a dhealbhaigh an samhradh is an geimhreadh.
17	Cuimhnigh, a Thiarna, ar an namhaid fonóideach; ●
tugann pobal gan chiall tarcaisne do d’ainm.
18	Ná tabhair anam do choilm don bhadhbh, a Thiarna; ●
ná déan dearmad go deo ar anam na mbocht.
19	Tabhair aire do do chonradh óir is lomlán d’éigean ●
uaimheanna agus diamhra uile na tíre.
20	Ná lig don té faoi leatrom filleadh faoi náire; ●
go raibh an dealbh agus an daibhir ag tabhairt moladh do d’ainm.
21	Éirigh, a Dhia,agus tagair do chúis; ●
cuimhnigh mar a mhaslaíonn an t-éagráifeach gach lá thú.
22	Ná tabhair i ndíchuimhne callán do naimhde ●
agus glamaíl d’eascairde ag méadú de shíor.
Salm 75
1	Is leat a ghabhaimid buíochas, a Dhia; ●
gabhaimid buíochas leat;
agraímid d’ainm agus déanaimid d’éachtaí a fhógairt.
2	“An uair a shocróidh mé féin ●
tabharfaidh mé breith de réir an chirt.
3	Bíodh go gcorraítear an talamh agus a bhfuil ann ●
is mé a dhaingnigh a cholúin.
4	Deirim le lucht bladhmainn: ‘Scoirigí de bhur mbladhmann’; ●
agus leis na hurchóidigh: ‘Ná maígí bhur neart,
5	ná déanaigí gaisce as bhur neart, ●
ná labhraigí go dolba dána.”
6	Óir ní ón aird anoir ná aniar, ●
ón bhfásach ná ón sliabh a thig an bhreith;
7	is é Dia féin an breitheamh; ●
umhlaíonn sé nó ardaíonn sé de réir mar a oireann.
8	Tá cupán d’fhíon dearg ag an Tiarna;
spíosraí ann is an cúr ag cur thar maoil. ●
9	Doirtfear amach é agus déanfar a dhiúgadh;
diúgfaidh urchóidigh uile an talaimh é.
10	Maidir liomsa: déanfaidh mé gairdeas go deo;
canfaidh mé Salm do Dhia Iacóib. ●
11	Brisfidh mé cumhacht lucht an oilc ●
agus ardófar na fíréin i gcumhacht.
Salm 76
1	Tá aithne ar Dhia in Iúdá; ●
tá a ainm in airde in Iosrael.
2	I Sailéim atá a bhoth ●
agus i Síón a áras cónaithe.
3	Is ann a bhris sé na saigheada lonracha – ●
an sciath is an claíomh is an trealamh troda.
4	Is solasmhar maorga thú, a Thiarna; ●
is cumhachtaí tú ná na sléibhte síoraí.
5	Tá lucht an chroí chalma arna gcreachadh,
codlaíonn siad ina dtoirchim suain; ●
tá lucht na lámh láidir gan taca.
6	A Dhia Iacóib, nuair a labhair tú go bagrach ●
rinneadh staic de charbaid agus d’eachra.
7	Is uafásach tú! cé a sheasfaidh i d’éadan; ●
nuair a bhíonn racht róbhuile ort?
8	Nuair a thug tú breithiúnas ó neamh ●
ghabh critheagla an talamh agus thost sé.
9	Nuair a d’éirigh Dia a thabhairt breithiúnais, ●
a tharrtháil daoine ísle na cruinne.
10	Déanfaidh fraoch na ndaoine féin thú a mholadh; ●
déanfaidh fuíoll a gcuid feirge crios duit.
11	Díolaigí bhur móideanna leis an Tiarna bhur nDia – ●
an té a bhaineann an t-anam as taoisigh
12	gur uafásach le ríthe na cruinne é.
Salm 77
1	Glaoim ar Dhia os ard; ●
glaoim os ard i dtreo go n-éistfidh sé.
2	Lorgaim an Tiarna in am mo bhuartha; ●
Sínim mo lámha chuige gan sos ar feadh na hoíche,
agus diúltaíonn m’anam don sólás.
3	Ligim osna is mé ag smaoineamh ar Dhia; ●
ar mo mharana dom is lag liom mo mheanma.
4	Baineann tú codladh na hoíche de mo shúile;
ní fhéadaim labhairt le méad mo bhuartha.
5	Smaoiním ar na laethanta a d’imigh; ●
is cuimhin liom na blianta fadó.
6	Déanaim machnamh i mo chroí de shiúl oíche; ●
scrúdaím mé féin ó spiorad.
7	An dtabharfaidh an Tiarna tarcaisne dúinn i gcónaí; ●
an ea nach mbeidh sé bámhar linn feasta?
8	An bhfuil deireadh go deo lena ghrá dúinn; ●
an bhfuil a ghealltanas gan bhrí go brách?
9	Ar thug Dia a thrua i ndíchuimhne; ●
ar bhuaigh an fhearg ar an taise aige?
10	Dúirt mé: “Is é mo laige ●
a mheas gur chlaochlaigh deaslámh an Té is Airde.”
11	Bím ag cuimhneamh ar oibreacha an Tiarna; ●
ar na hiontais a rinne tú fadó.
12	Bím ag smaoineamh ar do ghníomhartha go léir; ●
déanaim machnamh ar d’éachtaí móra.
13	Is naofa do shlí, a Thiarna; ●
cén Dia atá chomh mór lenár nDia-na?
14	Is tú an Dia a dhéanann éachtaí; ●
thaispeáin tú do chumhacht do na ciníocha.
15	Le do chuisle do cheannaigh tú do phobal; ●
clann Iacóib agus fós clann Iósaef.
16	Thug na huiscí dá n-aire thú, a Dhia; ●
Thug siad dá n-aire thú agus ghlac siad eagla,
agus chrith na duibheagáin le barr sceimhle.
17	Bhí na scamaill ag stealladh uisce anuas; ●
bhí na spéartha ag caitheamh toirní go torannach;
agus do shaigheada ag scinneadh de gach leith dínn.
18	Bhí do thoirneach ag tormáil mórthimpeall
agus do splancacha ag soilsiú an tsaoil. ●
Corraíodh an talamh agus chrith sé.
19	Bhí do shlí ar fud na farraige
agus do chosáin sna huiscí móra ●
bíodh nach raibh lorg do chos le feiceáil.
20	Sheol tú do phobal mar thréad ●
le láimh Mhaois agus Árón.
Salm 78
1	Éist, a phobal, le mo theagasc; ●
claonaigí bhur gcluasa le briathra mo bhéil.
2	Osclóidh mé mo bhéal i samhlaoidí ●
agus míneoidh mé rúndiamhra na seanaimsire.
3	Na nithe ba chlos dúinn agus ab eol dúinn féin, ●
a d’inis ár n-aithreacha dúinn,
4	nach cóir iad a cheilt ar a sliocht
ach a insint don ghlúin atá le teacht – ●
Móréachtaí an Tiarna agus a chumhacht
agus na míorúiltí móra a rinne sé
5	nuair a d’eisigh sé reachtanna do Iacób,
nuair a bhunaigh sé dlí in Iosrael. ●
D’ordaigh sé mar aithne dár n-aithreacha
an dlí seo a mhúineadh dá gclann
6	ionas go mb’eol don chéad ghlúin eile é,
agus don dream nár saolaíodh fós, ●
agus go n-inseoidís siúd dá gclann féin é
7	ionas go gcuirfidís a ndóchas i nDia,
gan oibreacha Dé a dhearmad ●
ach a aitheanta a choimeád de shíor,
8	sula mbeidís mar a n-aithreacha rompu
ina nglúin easumhal ceanndána; ●
glúin gan seasmhacht ina gcroí
nach raibh dílis do Dhia ina meanma.
9	Bhí clann Eafráim gléasta leis an mbogha ●
ach thugadar dá mboinn é lá an chatha.
10	Níor choinnigh siad a gconradh le Dia ●
níorbh áil leo siúl de réir a dhlí.
11	Rinne siad dearmad ar a ndearna sé ●
agus ar na hiontais a nocht sé dóibh.
12	Rinne sé míorúiltí i bhfianaise a sinsear ●
i dtír na hÉigipte, ar mhachaire Zoan.
13	Roinn sé an mhuir is sheol sé trasna iad; ●
chuir sé na huiscí ina seasamh ina mballa.
14	Threoraigh sé le néal iad de lá ●
agus le tine i gcaitheamh na hoíche.
15	Scoilt sé na carraigeacha san fhásach, ●
mhúch sé a dtart le flúirse uisce
16	nuair a mheall sé sruthanna as an gcarraig ●
is gur bhrúcht an t-uisce ina thuilte.
17	Ach lean siad leo ag peacú ina éadan; ●
thug siad dúshlán an Té is Airde san fhásach;
18	chuireadar cathú ar Dhia ina gcroí; ●
d’iarr siad bia air d’fhonn a mianta a shásamh.
19	Labhraíodar in aghaidh Dé, á rá: ●
“An dtig le Dia bord a ghléasadh san fhásach?
20	Is fíor nuair a bhuail sé an charraig
gur bhrúcht an t-uisce ina thuilte; ●
ach an féidir dó arán a thabhairt dúinn
nó feoil a sholáthar dá phobal?”
21	Arna chlos sin don Tiarna ghabh fearg é
agus fadaíodh tine in aghaidh Iacóib. ●
Líon sé le fearg in aghaidh Iosrael
22	de bhrí nár chreid siad i nDia ●
agus nár chuir siad a ndóchas ina chúnamh.
23	D’aithin sé do néalta neimhe ●
agus d’oscail sé doirse na spéire;
24	d’fhear sé anuas orthu manna le hithe ●
agus bhronn sé bia ó neamh orthu.
25	D’ith an duine arán na n-aingeal ●
óir thug sé flúirse bia dóibh.
26	Chuir sé an ghaoth anoir ó neamh chucu ●
agus mhúscail an ghaoth aneas lena chumhacht.
27	D’fhear sé orthu feoil mar dheannach ●
agus éanlaith mar ghaineamh na trá.
28	Lig sé anuas i lár a gcampa iad ●
ar gach taobh thart timpeall a mbothanna.
29	D’itheadar a sáith, dá bhrí sin, ●
óir thug sé dóibh gach a raibh uathu.
30	Ach ní mó ná gur sásaíodh a mian dóibh ●
agus an bia ina mbéal go fóill
31	nuair a d’éirigh fraoch Dé ina n-éadan,
is gur leag sé ar lár a dtréanfhir, ●
is gur threascair sé fíorscoth Iosrael.
32	Dá ainneoin sin uile pheacaigh siad ●
agus níor chreid siad a éachtaí iontacha
33	gurb uime a scrios sé a laethanta ●
agus a chuir deireadh lena ré go tobann.
34	Nuair a thugadh sé a n-ár bhídís á lorg ●
ag iarraidh Dé le fonn is le dúthracht.
35	Chuimhnídís gurbh é Dia a gcarraig ●
agus gurbh é an Dia is Airde a d’fhuascail iad.
36	Ní bhídís ach á bhladaráil lena mbéal ●
agus ag insint bréag lena dteanga,
37	óir ní raibh siad dílis ó chroí dó ●
ná ní dhearna siad a chonradh a chomhlíonadh.
38	Mar sin féin, toisc é bheith trócaireach
mhaitheadh sé a bpeaca, gan iad a scriosadh. ●
Is minic a chuir sé srian lena fhearg
agus nár lig sé a racht amach orthu.
39	Ba cuimhin leis nach raibh iontu ach daoine; ●
anáil a ghabhann seacha gan casadh.
40	Nach minic a bhí siad easumhal dó san fhásach, ●
go ndearna siad a chrá san uaigneas.
41	Chuir siad cathú ar Dhia arís eile ●
agus chiap Neach Naofa Iosrael.
42	Níor chuimhin leo feasta a ghníomhartha ●
ná an lá a shaor sé óna naimhde iad,
43	nuair a d’oibrigh sé a éachtaí, san Éigipt, ●
a mhíorúiltí ar mhachaire Zoan;
44	nuair a rinne sé fuil dá n-aibhneacha ●
ionas nach bhféadfaidís an t-uisce a ól.
45	Chuir sé cuileoga chucu a d’alp iad, ●
agus froganna ina scaotha á milleadh.
46	Thug sé a bhfómhar don chruimh, ●
agus toradh a saothair don lócaiste.
47	Mhill sé a bhfíniúna le clocha sneachta ●
agus mhill a gcrainn bhána leis an sioc.
48	Bhuail sé a n-airnéis le clocha sneachta ●
agus a gcaoirigh le caora tine.
49	Lig sé amach orthu racht a fheirge,
a chuthach agus a fhraoch agus a chonfa; ●
slua de thimirí na tubaiste,
go ndearna sé slí dá dhíbheirg.
50	Níor scaoil sé saor ón mbás iad ●
ach rinne sé a mbualadh leis an bplá.
51	Bhuail sé gach céadghin san Éigipt; ●
céadtoradh a nirt i gcampa Hám.
52	Sheol sé a phobal mar chaoirigh, ●
rinne a dtreorú mar thréad san fhásach.
53	Sheol sé slán iad gan eagla ●
gur bádh a naimhde san fharraige.
54	Sheol sé isteach ina thír naofa iad ●
chun an tsléibhe a bhuaigh a dheaslámh féin.
55	Chaith sé na ciníocha rompu amach,
agus roinn sé an tír mar oidhreacht orthu; ●
thug sé ar threibheanna Iosrael
baint fúthu ina mbothanna siúd.
56	Dá ainneoin sin uile thriail
agus shaighdigh siad an Dia is Airde, ●
agus dhiúltaigh dá aitheanta.
57	Thug siad droim láimhe leis mar a rinne a n-aithreacha; ●
ba chosúil iad le bogha ar fiar.
58	Chuir siad fearg air lena scrínte sléibhe; ●
chuir siad éad air lena ndealbha snoite.
59	Chuala Dia agus d’éirigh chun feirge, ●
gur dhiúltaigh go hiomlán d’Iosrael.
60 Thréig sé a phailliún i Sileo ●
mar a raibh cónaí air i measc na ndaoine.
61	Thug sé a neart i ndaorbhroid ●
agus a dtaibhse i láimh a naimhde.
62	Thug sé a phobal féin don chlaíomh ●
le teann feirge in aghaidh a oidhreachta.
63	Dódh a n-ógánaigh ina mbeatha; ●
níor chuala a maighdeana laoi na bainise;
64	Thit a gcuid sagart leis an gclaíomh; ●
agus ní dhearna a mbaintreacha a gcaoineadh.
65	Is ansin a dhúisigh an Tiarna
mar dhuine a dhúisíonn as a chodladh, ●
mar ghaiscíoch a bheadh ar meisce de dheasca fíona.
66	Bhuail sé a naimhde i ndiaidh a gcúil ●
agus d’fhág sé faoi náire go deo iad.
67	Dhiúltaigh sé do bhoth Iósaef ●
agus ní dhearna sé rogha de threibh Eafráim.
68	Ach rinne sé rogha de threibh Iúdá; ●
Sliabh Shíón dár thug sé grá.
69	Thóg sé a scrín i gcosúlacht neimhe; ●
mar an talamh a bhunaigh sé go brách.
70	Agus thogh sé Dáiví a ghiolla; ●
á thabhairt ó chróite na gcaorach.
71	Thug sé ó chúram na gcaorach é
a dhéanamh aoireacht a phobail, Iacób, ●
agus Iosrael, a oidhreacht féin.
72	Bheathaigh sé le croí gan cháim iad, ●
agus threoraigh iad go ciallmhar críonna.
Salm 79
1	A Dhia, tháinig na ciníocha isteach i do thír
agus rinne siad truailliú ar do theampall naofa; ●
scrios siad Iarúsailéim go ndearna carnán cloch di.
2	Thugadar mar an gcéanna corpáin do sheirbhíseach
chun bheith ina mbia ag éanlaith an aeir ●
agus feoil do chuid naomh d’ainmhithe allta na tíre.
3	Dhoirt siad a gcuid fola amhail uisce mórthimpeall Iarúsailéim; ●
agus ní raibh duine le fáil a chuirfeadh san uaigh iad.
4	Táimid mar ábhar aithise go dearfa ag ár gcomharsana; ●
is ceap magaidh agus scige sinn dá mbíonn inár dtimpeall.
5	Cá fhad, a Thiarna? An mbeidh tú i bhfeirg linn go deo? ●
Cá fhad a bheidh d’fhormad ar lasadh mar thine?
6	Lig amach do racht ar na ciníocha; ●
ar na ríochtaí nach bhfuil admháil acu ar d’ainm.
7	Óir is amhlaidh a d’alp siad Iacób; ●
agus rinne siad a áras cónaithe a scriosadh.
8	Ná leag orainne coireanna ár sean agus ár sinsear; ●
go dtaga do thrua inár ndáil gan mhoill
mar tá srathair na hainnise ag brú orainn go dóite.
9	A Dhia ar slánaithe, brostaigh chun ár gcúnaimh;
cuidigh linn ar mhaithe le glóir d’ainm féin. ●
Fuascail sinn agus maith dúinn ár bpeacaí as ucht d’ainm.
10	Cén fáth a ndeir na ciníocha: “Cá bhfuil a nDia?” ●
Gura follas do na ciníocha os comhair ár súl
go mbainfidh tú díoltas díobh in éiric fuil do sheirbhíseach a dhoirteadh.
11	Go dtaga i do láthair osnaí bróin na bpríosúnach; ●
agus go saora tú le do chumhacht an dream a daoradh chun báis.
12	Cúitigh, a Thiarna, faoi sheacht lenár gcomharsana; ●
an aithis urghránna a chas siad leatsa.
13	Ach sinne, do phobal agus caoirigh do pháirce,
tabharfaimid buíochas duit go brách na breithe; ●
agus foilseoimid do mholadh ó ghlúin go chéile.
Salm 80
1	Éist linn, a aoire Iosrael,
a sheolann Iósaef mar thréad. ●
I do shuí ar na ceiribíní duit bí ag taitneamh
ar Eafráim agus Biniáimin agus Manaise.
2	Corraigh do chumhacht, a Thiarna; ●
a Thiarna, tar chugainn dár sábháil.
3	Cuir ar ais sinn, a Thiarna na slua; ●
taispeáin dúinn do ghnúis ghrianmhar, dár saoradh.
4	A Dhia na slua, cá fhad a bheidh tú ar buile, ●
ar a shon go bhfuil do phobal ag guí?
5	Bheathaigh tú iad le harán na ndeor; ●
agus thug tú flúirse deor dóibh le hól.
6	Rinne tú ceap magaidh dínn dár gcomharsana; ●
agus bíonn ár naimhde ag fonóid fúinn eatarthu féin.
7	Cuir ar ais sinn, a Thiarna na slua; ●
taispeáin dúinn do ghnúis ghrianmhar, dár saoradh.
8	Thug tú fíniúin amach as an Éigipt; ●
dhíbir tú na ciníocha gur phlandaigh tú í.
9	Rinne tú an ithir a réiteach di; ●
chuir sí a fréamhacha agus líon sí an tír.
10	Folaíodh na sléibhte faoina scáth; ●
agus céadrais Dé faoina géaga.
11	Shín sí a craobhacha chun na mara; ●
agus leath sí a bachlóga chun na habhann.
12	Cad chuige duit a ballaí a bhriseadh; ●
go stoitheann gach aon neach a ghabhann thar bráid í?
13	Creachann torc fiáin na coille í ●
agus alpann ainmhithe allta an mhachaire í.
14	Cas ar ais, a Dhia na slua, ●
breathnaigh anuas ó neamh,agus féach,
15	tabhair cuairt ar an bhfíniúin seo agus caomhnaigh í, ●
óir phlandaigh do dheaslámh féin í.
16	An dream a thug tine di agus a ghearr anuas í ●
go scriosa bagairt do ghnúise iad.
17	Go raibh do lámh ar dhuine do dheasláimhe. ●
ar an té a neartaigh tú duit féin.
18	Feasta, ní thréigfimid go brách thú; ●
athbheoigh sinn agus glaofaimid ar d’ainm.
19	Cuir ar ais sinn, a Thiarna na slua; ●
taispeáin dúinn do ghnúis ghrianmhar dár saoradh.
Salm 81
1	Canaimis go meidhreach do Dhia ár neart; ●
tógaigí gártha gliondair do Dhia Iacóib.
2	Cromaigí ar an gceol agus buailigí an tiompán, ●
an bhinnchruit chaoin agus an chláirseach.
3	Séidigí an stoc le linn na gealaí úire, ●
nuair is lán don ghealach, lá na féile.
4	Óir is bunreacht in Iosrael é; ●
is reacht é de reachtanna Dia Iacóib
5	a d’achtaigh an dlí seo do Iósaef ●
nuair a ghabh sé amach in aghaidh na hÉigipte.
6	Teanga nárbh aithnid dom a chuala mé: ●
“Thug mé faoiseamh dá ghualainn ón ualach
agus fuasclaíodh a lámha ón gcliabh.
7	Ghlaoigh tú orm in am an bhuairimh agus shaor mé thú; ●
thug mé freagra ort as néal na doininne;
rinne mé do thástáil ag uiscí Mhiríbeá.
8	Éistigí, a phobal liom, tabharfaidh mé comhairle daoibh; ●
monuar nach n-éisteann tú liom, a Iosrael!
9	Ná bíodh aon dia deoranta in bhur measc; ●
ná déanaigí dia eachtrannach a adhradh.
10	Mise an Tiarna, bhur nDia,
a sheol sibh as tír na hÉigipte; ●
oscail do bhéal go fairsing agus líonfaidh mé é.
11	Ach ní éistfeadh mo phobal le mo ghlór; ●
níorbh áil le hIosrael bheith umhal dom.
12	Thug mé suas iad do mhianta a gcroí; ●
chun cibé ní ab áil leo a dhéanamh.
13	Dá mb’áil le mo phobal éisteacht liom; ●
dá siúlfadh Iosrael i mo shlite,
14	chuirfinn a naimhde faoi chois gan mhoill; ●
agus dhéanfainn a n-eascairde a threascairt.
15	Bheadh lucht fuatha an Tiarna ag lútáil leis; ●
ach bheidís faoi bhroid go brách.
16	Bheathóinn Iosrael le scoth na cruithneachta; ●
agus líonfainn é le mil as an gcarraig.”
Salm 82
1	Éiríonn Dia sa chomhthionól diaga ●
a thabhairt breithiúnais i lár na ndéithe.
2	“Cá fhad a thabharfaidh sibh breith go héagórach; ●
agus lé agaibh le cúis na n-éagráifeach?
3	Cosnaígí an daibhir agus an dílleachta; ●
déanaigí ceart don dealbh agus don dearóil.
4	Fuasclaígí a bhfuil faoi ansmacht agus ainnise; ●
sabhálaigí ó láimh na n-éagráifeach iad.”
5	Bíonn siad ag útamáil gan tuiscint sa dorchacht; ●
agus fothaí na talún á mbogadh.
6	Is é rud a dúirt mé: “Is déithe sibh; ●
clann an Té is Airde sibh uile.
7	Éagfaidh sibh, mar sin féin, ar nós daoine; ●
agus titfidh sibh mar a thitfeadh prionsa ar bith.”
8	Éirigh, a Dhia! tabhair breith ar an talamh; ●
óir is leat na ciníocha go léir.
Salm 83
1	Ná bí i do thost, a Dhia; ●
ná bí balbh, a Dhia; ná bí ciúin.
2	Óir féach! tá do naimhde ag tógáil clampair; ●
agus tá do lucht fuatha ag tógáil a gcinn.
3	Chinn siad ar chomhairle in aghaidh do phobail; ●
chuaigh siad i gcogar in aghaidh aos do ghrá.
4	Dúirt siad: “Déanaimis a scriosadh mar phobal; ●
go ndéanfar dearmad ar ainm Iosrael feasta.”
5	Déanann siad cogar le chéile d’aon intinn; ●
déanann siad cor agus conradh i do choinne.
6	Pubaill chlanna Eadóm agus Ísmeáéil; ●
pubaill chlanna Mhóáb agus Hágár,
7	Geabal agus Amón agus Amáiléic; ●
na Filistínigh agus lucht áitrithe na Tuíre,
8	Chuaigh an Asaír mar an gcéanna i gcomhar leo; ●
a thabhairt cúnaimh agus nirt do chlann Lót.
9	Déan leo siúd mar a rinne tú le Midián; ●
le Síseará agus Iábaín cois Chiseon;
10	an mhuintir a díthíodh ag Éan Dór, ●
a ndearnadh aoileach dá gcoirp ar an talamh. ●
11	Tabhair oidhe Oraeb agus Zéab ar a bhflatha, ●
oidhe Zéaba agus Zalmuná ar a dtaoisigh –
12	an drong a dúirt: “Gabhaimis seilbh ●
ar pháirceanna Dé mar oidhreacht againn féin.”
13	Cuir scaipeadh orthu, a Dhia, mar lóchán; ●
nó mar cháith ag imeacht le gaoith.
14	Mar a loisceann an tine an choill, ●
mar a loisceann an lasair na sléibhte,
15	cuir an ruaig orthu siúd le do dhoineann; ●
cuir sceimhle agus scanradh orthu le do stoirm.
16	Folaigh a n-éadan le náire; ●
nó go n-iarrfaidh siad d’ainm, a Thiarna.
17	Bíodh náire agus scéin go brách orthu; ●
go n-éaga siad faoi tháir agus tharcaisne!
18	Bíodh a fhios acu gur tú amháin an Tiarna; ●
an Té is Airde os cionn an domhain go léir.
Salm 84
1	Nach álainn go dearfa d’áras, ●
a Thiarna na slua!
2	Ag meirtniú le méin do m’anam,
santaíonn sé cúirteanna an Tiarna. ●
Gairdíonn mo chroí is mo cholainn,
i nDia – an Dia bithbheo.
3	An gealbhan féin, fuair sé teach;
fuair an fháinleog nead di féin
mar a gcuirfeadh sí a hál ag d’altóirí; ●
a Thiarna na slua, a rí liom is a Dhia.
4	Is méanar dá ndéanann cónaí i do theach; ●
beidh siad do do mholadh de shíor.
5	Is méanar dóibh siúd gur tusa a neart; ●
an dream a mbíonn do shlite ina gcroí.
6	Ag gabháil dóibh trí ghleann an tseirfin,
feictear dóibh gur gleann na dtoibreacha é; ●
líonann báisteach an earraigh le beannachtaí é.
7	Téann siad ó neart go neart; ●
feicfidh siad Dia na ndéithe i Síón.
8	A Thiarna na slua, éist le mo ghuí; ●
tabhair cluas dom, a Dhia Iacóib.
9	Féach, a Dhia, ár sciath; ●
agus breathnaigh ar aghaidh d’ungthaigh féin.
10	B’fhearr liom aon lá amháin i do chúirteanna
ná míle lá in aon áit eile. ●
B’fhearr liom bheith ar thairseach theach Dé
ná bheith i mo chónaí i mbothanna na bpeacach.
11	Óir is grian agus is sciath é an Tiarna Dia
a bhronnann orainn grásta agus glóir. ●
Ní eitíonn sé maitheas ar bith
ar an muintir a chaitheann a mbeatha gan cháim.
12	A Thiarna a Dhia na slua, ●
is aoibhinn dá bhfuil a ndóchas ionat.
Salm 85
1	Bhí tú fabhrach le do thalamh, a Thiarna; ●
d’athraigh tú chun feabhais cinniúint Iacóib.
2	Mhaith tú a gcoir do do phobal ●
agus d’fholaigh tú a bpeacaí go léir.
3	Chuir tú cosc le d’fhearg ar fad; ●
chuir tú suas de do chonfadh buile.
4	Cuir ar ais sinn, a Dhia ár Slanaitheoir; ●
agus ná bí i bhfaltanas linn feasta.
5	An mbeidh tú i bhfeirg linn go brách, ●
nach mbeidh deireadh go deo le do fhraoch?
6	Nach dtabharfaidh tú aiseag ár mbeatha dúinn ●
chun go ndéanfaidh do phobal lúcháir ionat?
7	Taispeáin dúinn, a Thiarna, do thrócaire, ●
agus tabhair dúinn cúnamh do shlánaithe.
8	Éistfidh mé leis an Tiarna Dia
óir labhróidh sé ar son na síochána – ●
síocháin dá mhuintir agus dá fhíréin;
agus don dream a d’iompaigh chuige ó chroí.
9	Tá a shlánú i ngar do lucht a eaglaithe; ●
chun go gcónódh a ghlóir inár dtír.
10	Casadh ar a chéile an buanghrá is an dílseacht; ●
phóg an fhíréantacht agus an tsíocháin a chéile.
11	Eascróidh an dílseacht as an talamh; ●
agus breathnóidh an fhíréantacht ó neamh.
12	Cuirfidh an Tiarna an séan orainn; ●
agus tabharfaidh an talamh a thoradh uaidh.
13	Rachaidh an fhíréantacht roimhe amach; ●
agus an slánú i slí a choiscéimeanna.
Salm 86
1	Claon do chluas, a Thiarna,agus éist liom, ●
óir tá mé go dearóil dealbh.
2	Déan m’anam a chosaint óir is dílis mé; ●
fóir ar do ghiolla mar cuirim mo dhóchas ionat.
3	Is tú mo Dhia; bíodh trua agat dom, a Thiarna, ●
óir bím ag éamh ort gan stad ar feadh an lae.
4	Cuir áthas ar anam do sheirbhísigh, ●
óir is chugat a thógaim m’anam, a Thiarna.
5	Óir is maith agus is ceansa thú, a Thiarna, ●
lán de bhuanghrá dá mbíonn ag éamh ort.
6	Éist le m’urnaí, a Thiarna; ●
tabhair aire do ghlór mo ghuí.
7	Is ortsa a ghlaoim lá mo bhuartha; ●
de bhrí go n-éisteann tú liom.
8	Níl do shamhail i measc na ndéithe, a Thiarna; ●
ná níl neach ann a dhéanfadh do ghníomhartha.
9	Na ciníocha go léir a rinne tú,
tiocfaidh siad do d’adhradh, a Thiarna; ●
agus déanfaidh siad d’ainm a fhógairt.
10	Óir is éachtach tú agus is iontach iad do ghníomhartha; ●
is tú amháin is Dia ann.
11	Múin do shlí dom, a Thiarna;
i dtreo go siúlfainn i d’fhírinne; ●
agus déan mo chroí a dhíriú,
i dtreo gurab eagal liom d’ainm.
12	Tabharfaidh mé buíochas duit ó chroí, a Thiarna Dia; ●
agus molfaidh mé d’ainm go brách.
13	Óir ba mhór é do thrócaire go deimhin orm; ●
sciob tú m’anam leat ó dhuibheagán ifrinn.
14	D’éirigh lucht díomais i m’éadan, a Dhia,
tá drong gan trua ar thoir m’anama, ●
drong nach bhfuil aird acu ortsa.
15	A Thiarna Dia na trua agus na taise,
ar deacair thú a spreagadh chun feirge, ●
agus atá lán de ghrá agus d’fhírinne:
16	Féach orm agus bíodh trua agat dom. ●
Tabhair neart do do ghiolla, a Thiarna,
agus cúnamh do pháiste do bhanóglaigh.
17	Tabhair dom comhartha do cheana
go bhfeice mo naimhde é is go ndéantar a náiriú, ●
toisc gur bhronn tú orm cabhair agus sólás, a Thiarna.
Salm 87
1	Is ionúin leis an Tiarna a chathair ●
suite sna sléibhte.
2	Is ansa leis an Tiarna doirse Shíón ●
na bothanna uile Iacóib.
3	Maítear nithe glórmhara i do thaobh, ●
a chathair Dé!
4	“Áireoidh mé Ráhab agus an Bhablóin ar lucht mo adhartha. ●
Beidh Filistía agus an Tuír agus an Aetóip á n-áireamh ina gclann aici.
5	Agus beifear á rá faoi Shíón:
Sí is máthair dó seo is dó siúd.’” ●
Is é an Tiarna, an Té is Airde,
a bhunaigh go daingean í.
6	Scríobhfaidh an Tiarna i leabhar na bpobal: ●
“Rugadh iad uile san áit sin.”
7	Ag rince dóibh beidh siad ag canadh: ●
“Níl foinse agam nach bhfuil ionatsa.”
Salm 88
1	A Thiarna Dia, bím ag éamh ort de lá; ●
bím ag caoineadh istoíche os do chomhair.
2	Go dtaga mo ghuí ag triall ort; ●
claon do chluas chun mo ghlóir.
3	Óir tá m’anam lánualaithe le buarthaí; ●
tá mo bheatha ag druidim leis an uaigh.
4	Áirítear mé ar an drong a ghabhann sa pholl; ●
agus ráinig mé mar neach gan neart;
5	mar dhuine ina aonar i measc na marbh,
amhail an t-ár ina luí san uaigh, ●
atá imithe as do chuimhne go brách,
agus atá scartha le do chúram caomhnaitheach.
6	Chuir tú go domhain san uachais mé, ●
in íochtar an duibheagáin dhorcha.
7	Luíonn do dhíbheirg go trom orm; ●
tá mé báite faoi do thonnta go léir.
8	Chuir tú mo chairde i bhfad uaim; ●
thug tú orthu déistin a ghlacadh liom.
9	Táim faoi ghlas is ní féidir liom éalú;
tá mo shúile ag meirtniú le téann buartha. ●
Bím ag éamh ort gach aon lá, a Thiarna;
is chugat a shínim mo lámha.
10	An ndéanfaidh tú éachtaí do na mairbh? ●
an éireoidh na neamhbheo do do mholadh?
11	An bhfógrófar do ghrá san uaigh, ●
nó do dhílseacht i measc na marbh?
12	An bhfoilseofar d’éachtaí sa dorchacht; ●
agus d’fhíréantacht i dtír na díchuimhne?
13	Is ort a bhím ag éamh, a Thiarna, ●
is chugat a thagann m’urnaí ar maidin.
14	Cad chuige duit m’anam a ruaigeadh? ●
cén fáth a bhfolaíonn tú d’aghaidh orm?
15	Tá mé i m’ainniseoir, i riocht bháis ó m’óige; ●
scanraigh mé romhat gur traochadh mo neart.
16	Tháinig do dhíbheirg orm anuas, ●
agus rinne do sceimhle mo scriosadh.
17	Bíonn siad i mo thimpeall de shíor amhail tuile; ●
tagann siad uile i mo thimpeall in éineacht.
18	Sciob tú uaim mo chara agus mo chomharsa; ●
is í an dorchacht mo chompánachsa feasta.
Salm 89
1	Canfaidh mé de shíor faoi do bhuanghrá, a Thiarna; ●
fógróidh mé do dhílseacht ó ghlúin go glúin.
2	Óir is deimhin gur daingníodh do bhuanghrá go brách, ●
agus shocraigh tú do dhílseacht chomh buan le neamh.
3	“Cheangail mé conradh,” a dúirt tú, “leis an té a roghnaigh mé; ●
dhearbhaigh mé do Dháiví mo sheirbhíseach:
4	‘Socróidh mé do shliocht go brách, ●
agus bunóidh mé do ríchathaoir go deo.’”
5	Foilsíonn na flaithis do mhíorúiltí, a Thiarna; ●
tá d’fhírinne á moladh ag comhthionól na naomh.
6	Óir cé is cosúil leis an Tiarna sna néalta, ●
cé atá inchurtha le Dia ar shlua na bhflaitheas?
7	Is uafásach é Dia i gcomhchomhairle na naomh; ●
is éachtach é agus is uamhnach thar a bhfuil ina thimpeall.
8	A Thiarna Dia na slua, cé is comhionann leat? ●
Is cumhachtach tú, a Thiarna,agus do dhílseacht de gach leith díot.
9	Is agatsa atá ceannas ar fhraoch na farraige; ●
is tú a chuireann cosc le tulca na dtonnta.
10	Bhuail tú cos ar Ráhab go ndearna tú bloghanna de; ●
agus scaip tú d’eascairde le do chuisle chumhachtach.
11	Is leat na flaithis, is leat an talamh; ●
is tú a bhunaigh an domhan agus a bhfuil ann.
12	Is tú a chruthaigh an tuaisceart is an deisceart; ●
molann Tábór agus Hearmón d’ainm le corp áthais.
13	Is cumasach an chuisle atá agat, a Thiarna, ●
is daingean do lámh,agus do dheaslámh crochta.
14	Cóir agus ceart atá mar bhonn do do ríchathaoir; ●
gabhann buanghrá agus dílseacht romhat amach.
15	Is aoibhinn don phobal arb eol dóibh an gháir áthais; ●
siúlann siad faoi sholas do ghnúise, a Thiarna.
16	Déanann siad gairdeas i d’ainm feadh an lae; ●
agus déantar a móradh as ucht d’fhíréantachta.
17	Is tú, a Thiarna, dealramh a gcumhachta; ●
agus is trí do chaoinchineáltas a ardaítear ár neart.
18	Óir is é an Tiarna is sciath dár gcosaint; ●
agus is é Neach Naofa Iosrael is rí orainn.
19	Labhair tú tráth i bhfís
á rá le do chairde naofa ●
“Thug mé cabhair do ghaiscíoch;
d’ardaigh mé fear tofa den phobal.
20	Fuair mé Dáiví, mo ghiolla; ●
rinne mé a ungadh le m’ola naofa
21	d’fhonn go mbeadh mo lámh leis de shíor; ●
agus go mbeadh mo chuisle ag neartú leis.
22	Ní mheallfaidh an namhaid go brách é, ●
ná ní dhéanfaidh an t-urchóideach foréigean air,
23	ach treascróidh mé a naimhde ina láthair; ●
agus buailfidh mé lucht a fhuatha.
24	Beidh mo dhílse agus mo chineáltas ina fhochair; ●
agus is i m’ainmse a ardófar a neart.
25	Leathfaidh mé a lámh os cionn na mara ●
agus a dheaslámh os cionn na n-aibhneacha.
26	Glaofaidh sé orm: ‘Is tú m’athair; ●
is tú mo Dhia agus carraig mo shlánaithe.’
27	Ceapfaidh mé ina chéadghin mic é; ●
an té is airde i measc ríthe na cruinne.
28	Coinneoidh mé mo chineáltas go deo dó; ●
agus seasfaidh mo chonradh go daingean leis.
29	Socróidh mé a shliocht go síoraí ●
agus a ríchathaoir mar laethanta na bhflaitheas.
30	Má thréigeann a chlann mo dhlí, ●
mura siúlann siad de réir mo phroiceaptaí,
31	más amhlaidh a sháraíonn siad m’fhorálacha, ●
nó más amhlaidh a bhriseann siad m’aitheanta,
32	agróidh mé a gcion orthu leis an tslat; ●
agus agróidh mé a gcoir orthu leis an lasc,
33	ach ní bhainfidh mé mo bhuanghrá de go deo; ●
ná ní rachaidh mé siar ar mo bhriathar.
34	Ní bhrisfidh mé mo chor ná mo cheangal; ●
ná ní bhréagnóidh mé briathar mo bhéil.
35	Aon uair amháin a mhionnaigh mé; ●
ar mo naofacht, nach ndéanfainn bréag le Dáiví.
36	Mairfidh a shliocht go brách; ●
beidh a chathaoir mar an ngrian i m’fhianaise;
37	mairfidh sí go buan mar an ngealach, ●
ina finné fíordhílis ar neamh.”
38	Ach theilg tú uait le déistin ●
is le corp feirge an té a d’ung tú féin.
39	Bhris tú do chonradh le do ghiolla; ●
agus thruailligh tú a choróin sa deannach.
40	Leag tú a mhúrtha go léir; ●
agus d’fhág tú a dhún ina fhothrach.
41	Creachann a ngabhann an tslí é ●
ionas go bhfuil sé ina chúis aithise dá chomharsana.
42	D’ardaigh tú deaslámh a naimhde; ●
chuir tú áthas ar a eascairde go léir.
43	Mhaolaigh tú faobhar a chlaímh; ●
is níor thug tú an bua dó sa chath.
44	Chuir tú cosc lena ghlóir-réim; ●
leag tú a ríchathaoir ar lár.
45	Ghiorraigh tú laethanta a óige; ●
agus d’fhág tú faoi náire shaolta é.
46	Cá fhad, a Thiarna, a bheidh tú i bhfolach – an go brách é? ●
Cá fhad a bheidh do dhíbheirg ag bladhmadh mar thine?
47	Cuimhnigh, a Thiarna, ar a ghiorracht atá mo shaol; ●
an amhlaidh a chruthaigh tú an Ádhamchlann in aistear?
48	Cé hé an duine beo nach bhfeicfidh an bás, ●
nó cé a thabharfaidh a anam ó chumhacht na huaighe?
49	Cá bhfuil do chomaoineacha cianaosta, a Thiarna ●
a mhionnaigh tú do Dháiví dar brí do dhílseachta?
50	Cuimhnigh, a Thiarna, ar an aithis a casadh le do sheirbhísigh; ●
agus mar a iompraím i mo bhrollach maslaí uile na gciníocha –
51	na maslaí lena maslaíonn do naimhde mé a Thiarna, ●
lena dtugann siad tarcaisne do chomharba do ungthaigh.
52	Moladh go deo leis an Tiarna; ●
Áiméan agus Áiméan!
Salm 90
1	A Thiarna, is tú ba thearmann dúinn, ●
ár ndídean ó ghlúin go glúin.
2	Ó thosach sular saolaíodh na sléibhte,
sular rugadh an talamh agus an chruinne, ●
is tú Dia gan tús gan deireadh.
3	Déanann tú deannach arís den duine ●
á rá: “Ar ais libh, a Ádhamhchlann.”
4	Óir níl míle bliain i d’fhianaise
ach mar an lá a d’imigh tharainn inné, ●
nó mar a bheadh faire na hoíche.
5	Sciobann tú chun siúil iad amhail aisling, ●
nó mar fhéar úrghlas na maidine.
6	Eascraíonn sé ar maidin agus bláthaíonn sé ●
baintear é agus feonn sé um thráthnóna.
7	Táimid dár gcnaí go dearfa le d’fhearg; ●
scanraítear sinn le dásacht do dhíbheirge.
8	Chuir tú ár n-urchóidí os do choinne, ●
ár bpeacaí folaithe faoi sholas do ghnúise.
9	Gabhann ár laethanta tharainn is tú i bhfeirg linn; ●
cuirtear deireadh lenár mblianta amhail osna.
10	Seachtó bliain suim ár saolré;
nó ceithre fichid má fhaighimid ár sláinte. ●
Saothar agus stró a sealsan;
imíonn siad ar luas agus bíonn deireadh linn.
11	Cé a chuimhníonn ar chumhacht do chuid feirge; ●
cé a mbíonn eagla air roimh neart do bhuile?
12	Múin dúinn giorra saoil an duine ●
chun go bhfaighimid críonnacht inár gcroí.
13	Fill orainn; cá fhad a bheidh tú feargach? ●
Déan trócaire ar do shearbhóntaí, a Thiarna.
14	Tabhair ár sáith de do bhuanghrá ar maidin dúinn, ●
go mbeidh áthas orainn agus gairdeas go deo.
15	Déan lúcháireach sinn i ndíol ar imir tú de bhuairt orainn; ●
i ndíol na mblianta ina bhfacamar an t-olc.
16	Taispeáin do bhearta do do sheirbhísigh; ●
agus do chlú is do chumhacht do do chlann.
17	Go dtaga grásta ár dTiarna Dia anuas orainn
agus go soirbhí tú saothar ár lámh; ●
sea, go soirbhí tú saothar ár lámh!
Salm 91
1	Tusa a chónaíonn i ndaingean an Té is Airde, ●
a mhaireann faoi scáth an Uilechumhachtaigh,
2	deir tú leis an Tiarna:
“Mo dhídean is mo dhaingean tú; ●
mo Dhia ina bhfuil mo dhóchas.”
3	Saorfaidh seisean thú ar ghaiste an fhoghlaera, ●
ós é atá ar tí do mhillte.
4	Déanfaidh sé díon duit lena eiteoga, ●
agus rithfidh tú chuige faoina sciatháin.
5	Ní eagal duit uamhan na hoíche, ●
ná an tsaighead a scaoiltear sa lá,
6	ná an phlá a thriallann sa dorchacht, ●
ná an sciúirse a mhilleann um nóin
7	Ar a shon go dtitfeadh míle le d’ais,
agus deich míle ar do dheis, ●
ní thiocfaidh sé i do ghaobhar ná i do ghaire,
óir is sciath duit agus is lúireach a dhílse.
8	Óir ní gá duit ach féachaint i do thimpeall, ●
chun go bhfeice tú cúiteamh na bpeacach.
9	Óir is tú a dúirt:
“A Thiarna, mo dhídean tú!” ●
agus a rinne caiseal den Neach is Airde.
10	Ní thiocfaidh aon urchóid i d’aice, ●
ná aon phlá i gcóngar do bhotha,
11	Óir thug sé ordú dá aingil i do thaobh: ●
tú a chosaint i do shlite go léir.
12	Iompróidh siad thú lena lámha ●
sula mbuailfeá do chos in aghaidh cloiche.
13	Satlóidh tú ar an leon is ar an nathair; ●
gabhfaidh tú de chosa sa leon óg is sa dragan.
14	De bharr a ndilghrá dom déanfaidh mé a saoradh, ●
agus a dhíonadh toisc gur admhaigh siad m’ainm.
15	Nuair a ghlaofaidh siad orm déarfaidh mé: “Táim i d’fhochair.” ●
Déanfaidh mé iad a shaoradh agus a onórú in am a bhuartha.
16	Déanfaidh mé iad a shásamh le fad saoil a thabhairt dóibh; ●
agus déanfaidh mé mo shlánú a nochtadh dóibh.
Salm 92
1	Is maith é buíochas a thabhairt don Tiarna, ●
agus ceol a dhéanamh do d’ainm, a Neach is Airde,
2	d’fhonn do bhuanghrá a fhógairt ar maidin, ●
agus do dhílse i dtráthanna na hoíche,
3	le ceol na cruite agus na cláirsí; ●
mar aon le ceadal na lire.
4	Óir chuir do ghníomhartha áthas orm, a Thiarna; ●
déanaim gairdeas in oibreacha do lámh.
5	Nach éachtach iad d’oibreacha, a Thiarna! ●
nach domhain iad go dearfa do smaointe!
6	Ní aithníonn duine na díchéille, ●
ná ní thuigeann an t-amadán an ní seo.
7	Cé go n-eascraíonn na héagráifigh mar fhéar, ●
agus go mbíonn na hainbheartaigh faoi bhláth,
8	níl i ndán dóibh ach léirscrios go brách; ●
ach is tusa, a Thiarna, an Neach is Airde de shíor.
9	Óir scriosfar do naimhde, sea do naimhde, a Thiarna, ●
agus scaipfear na hurchóidigh go léir.
10	Thug tú dom neart an daimh allta, ●
agus dhoirt tú ola úr orm anuas.
11	D’fhéach mo shúile go buach ar mo naimhde; ●
chuala mo chluasa dea-scéala a dtreascartha.
12	Beidh na fíréin faoi bhláth mar chrann pailme; ●
fásfaidh siad mar chéadras na Liobáine.
13	Arna bplandú in áras an Tiarna dóibh, ●
beidh siad faoi mhaise i gcúirteanna Dé.
14	Tabharfaidh siad toradh uathu fiú amháin nuair is críon dóibh, ●
agus iad go húrghlas i gcónaí,
15	a fhoilsiú a fhíréanta is atá an Tiarna; ●
mo charraig é, gan mí-ionracas ar bith ann.
Salm 93
1	Tá an Tiarna ina rí is é gléasta le glóir;
chlúdaigh sé é féin le neart; ●
chrioslaigh sé é féin le cumhacht. Bhunaigh sé an domhan go dobhogtha.
2	Tá do chathaoir arna daingniú ó na cianta; ●
tá tú ann ón tsíoraíocht, a Thiarna.
3	Thóg na tuilte a nglór, a Thiarna; ●
thóg na tuilte a nglór go torannach;
thógadar a nglór go tolgach tréan.
4	Is cumhachtaí ná glór na n-iluiscí, ●
ná tonnta na mara móire,
an Tiarna os a gcionn in airde.
5	Is dearfa go deimhin do reachtanna; ●
is do do theachsa is cuí an naofacht,
a Thiarna, go brách na breithe.
Salm 94
1	A Thiarna Dia, is leatsa an díoltas; ●
a Dhia, a dhíoltasaí, bí do do thaispeáint féin dúinn.
2	Éirigh! tabhair breithiúnas ar an talamh; ●
tabhair a ndíol do lucht an díomais.
3	Cá fhad a mhaífidh na héagráifigh, a Thiarna; ●
cá fhad a mhaífidh siad a mbua?
4	Ag gaotaireacht dóibh is ag labhairt go díomasach, ●
bíonn na hainbheartaigh ag maíomh go mórtasach.
5	Gabhann siad de chosa i do phobal, a Thiarna, ●
agus déanann siad d’oidhreacht a chiapadh.
6	Maraíonn siad an bhaintreach is an strainséir, ●
agus tugann siad ár an dílleachta.
7	Agus deir siad: “Ní fheiceann an Tiarna é; ●
ní thugann Dia Iacóib dá aire é.”
8	Bíodh tuiscint agaibh, a lucht na díchéille; ●
a phleidhcí an phobail, bíodh ciall agaibh!
9	An té a chruthaigh an chluas, an ea nach gcluinfidh sé? ●
agus an té a chum an tsúil, an ea nach bhfeicfidh sé?
10	An té a smachtaíonn na náisiúin nach n-agróidh sé? ●
an té a theagascann na daoine, nach mbeidh eolas aige?
11	Is eol don Tiarna smaointe an duine; ●
is eol dó nach bhfuil iontu ach puth anála.
12	Is méanar dóibh sin ar a gcuireann tú smacht, a Thiarna; ●
an dream dá dtugann tú teagasc faoi do dhlí.
13	Tugann tú faoiseamh dóibh in aimsir a dtrioblóide, ●
nó go dtochlaítear clais don urchóideach.
14	Óir ní thréigfidh an Tiarna a phobal; ●
ní thabharfaidh sé droim láimhe lena oidhreacht,
15	nó go mbéarfar breithiúnas de réir an chirt; ●
agus go leanfaidh lucht an chroí dhírigh go léir é.
16	Cé sheasfaidh liom in aghaidh na n-ainbheartach ●
do mo chosaint ar lucht déanta an oilc?
17	Murach an Tiarna a theacht i gcabhair orm, ●
ní fada go mbeadh m’anam ag lonnú i log an chiúnais.
18	Nuair a shílim go bhfuil mo chosa ag imeacht uaim, ●
is é do bhuanghrá, a Thiarna, a choinníonn i mo sheasamh mé.
19	Nuair is líonmhar iad buarthaí mo chroí, ●
cuireann do shóláis aoibhneas ar m’anam.
20	An mbeidh cúirt na gcoirpeach i gcomhar leat, ●
an dream a chuireann clóca an dlí ar an mioscais?
21	Tugann siad fogha faoi anam an fhíréin, ●
agus daorann siad an neamhchiontach chun báis.
22	Bíodh acu! sé an Tiarna mo dhaingean ●
agus sé Dia carraig mo dhídine.
23	Tabharfaidh sé a n-urchóid sa mhullach orthu,
agus scriosfaidh iad lena mailís féin; ●
millfidh an Tiarna ár nDia iad.
Salm 95
1	Téanam agus canaimis don Tiarna; ●
déanaimis gairdeas do charraig ár slánaithe.
2	Druidimis ina láthair le haltú buíochais; ●
déanaimis pléaráca do le hamhráin mholta.
3	Óir is Dia mór é go dearfa an Tiarna; ●
is rí mór é os cionn na ndéithe go léir.
4	Is ina lámha atá duibheagáin na cruinne, ●
agus is leis mar an gcéanna na hardsléibhte.
5	Is leis an fharraige, óir is é a chruthaigh í; ●
agus is iad a lámha a dhealbhaigh an talamh tirim.
6	Téanam, go n-adharfaimis agus go sléachtfaimis; ●
feacam ár nglúine i láthair an Tiarna a chruthaigh sinn.
7	Óir is é ár nDia é,agus is sinne ●
pobal a pháirce agus caoirigh a láimhe.
8	Á, dá n-eistfeadh sibh inniu lena ghlór: ●
“Ná cruaigí bhur gcroí mar a tharla i Miríbeá,
nó an lá úd ag Masá san fhásach
9	mar a ndearna bhur n-aithreacha mo phromhadh, ●
do mo thriail cé go bhfacadar mo bhearta.
10	Ar feadh daichead bliain ba ghráin liom an ghlúin sin agus dúirt mé: ●
‘Is seachránach a gcroí siúd;
is pobal iad nach eol dóibh mo shlite.’
11	Ar an ábhar sin mhionnaigh mé i m’fhearg ●
nach rachaidís i mo shuaimhneas isteach go brách.”
Salm 96
1	Canaigí amhrán úr don Tiarna; ●
canaigí don Tiarna, a thíortha go léir.
2	Canaigí don Tiarna agus molaigí a ainm; ●
fógraígí a shlánú ó lá go lá.
3	Insígí a ghlóir i measc na gciníocha; ●
agus a éachtaí i measc na náisiún.
4	Is mór é an Tiarna; is díol molta é; ●
is díol eagla thar na déithe go léir é.
5	Ní dada iad déithe na gciníocha; ●
ach is é an Tiarna a rinne na flaithis.
6	Is leis an ghlóir agus an gradam; ●
tá cumhacht agus taibhse ina shanctóir.
7	Tugaigí don Tiarna, a chlanna na gciníocha; ●
tugaigí don Tiarna glóir agus cumhacht.
8	tugaigí don Tiarna an ghlóir is dual dá ainm; ●
tugaigí bhur dtabhartais libh isteach ina chúirteanna.
9	Tugaigí adhradh don Tiarna in éide naofa; ●
bí ar crith ina láthair a dhomhan uile.
10	Fógraígí do na ciníocha: “Tá an Tiarna ina Rí.” ●
shocraigh sé an domhan go daingean dochorraithe;
tabharfaidh sé breith chóir chothrom ar na náisiúin.
11	Bíodh áthas ar neamh agus ar talamh; ●
tugadh an mhuir agus a bhfuil inti a nglór.
12	Bíodh lúcháir ar an machaire agus a bhfuil ann;
tógadh crainn uile na coille gártha áthais
i bhfianaise an Tiarna atá ag teacht; ●
atá ag teacht a rialú na cruinne.
13	Rialóidh sé an domhan go cothrom, ●
agus tabharfaidh sé fíorbhreith ar na daoine.
Salm 97
1	Is é an Tiarna is rí, gairdíodh an talamh; ●
bíodh lúcháir ar na hinsí go léir.
2	Tá néalta agus dorchacht ina thimpeall; ●
ceart agus cóir is bonn lena ríchathaoir.
3	Gabhann tine roimhe amach ar a shlí dó, ●
agus í ag loscadh a naimhde de gach leith.
4	Soilsíonn a splancacha an chruinne; ●
creathnaíonn an talamh ar a fheiceáil.
5	Tagann leá ar na sléibhte ar nós céarach ●
i bhfianaise Thiarna na cruinne.
6	Fógraíonn na flaithis a fhíréantacht; ●
feiceann na náisiúin go léir a ghlóir.
7	Go raibh náire ar lucht adhartha na n-íomhánna,
a bhíonn ag maíomh as a n-íola gan tairbhe; ●
umhlaíodh na déithe go léir ina fhianaise.
8	Cloiseann Síón agus líonann sí d’áthas, ●
agus tá lúcháir ar chathracha Iúdá
as ucht do bhreithiúnas, a Thiarna.
9	Óir is tú an Tiarna go dearfa ●
in ardréim os cionn na cruinne,
agus os cionn na ndéithe go léir.
10	Gránn an Tiarna an dream ar gráin leo an t-olc; ●
déanann sé anamacha a naomh a chosaint,
á bhfuascailt ó láimh na n-éagráifeach.
11	Tá solas á nochtadh don fhíréan, ●
agus lúcháir do lucht an chroí dhírigh.
12	Déanaigí gairdeas sa Tiarna, a fhíréana; ●
agus tugaigí buíochas dá ainm naofa.
Salm 98
1	Canaigí amhrán úr don Tiarna,
óir rinne sé éachtaí. ●
Le neart a dheasláimhe is a chuisle naofa,
rug sé bua dó féin.
2	D’fhoilsigh an Tiarna a shlánú; ●
nocht sé a fhíréantacht do na náisiúin.
3	Chuimhnigh sé ar a bhuanghrá agus a dhílse
do theaghlach Iosrael. ●
Chonaic críocha uile na cruinne slánú ár nDé.
4	Gairdigí sa Tiarna a thíortha uile, ●
agus nochtaigí bhur n-áthas dó.
5	Canaigí Salm don Tiarna leis an gcruit ●
agus le fuaim na cláirsí.
6	Tógaigí gártha le fuaim stoic agus adhairce ●
don Tiarna, ár Rí.
7	Bíodh an mhuir agus a bhfuil inti ag búiríl, ●
an domhan agus a maireann ann.
8	Bíodh na haibhneacha ag bualadh a mbos;
déanadh na sléibhte sult, ●
i bhfianaise an Tiarna atá ag teacht
a rialú na cruinne.
9	Déanfaidh sé an domhan a rialú go cóir, ●
agus na ciníocha go cothrom.
Salm 99
1	Tá an Tiarna ina rí, tá na ciníocha ar crith; ●
tá sé ina shuí ar na ceiribíní, creathnaíonn an talamh.
2	Is mór é an Tiarna i Síón; ●
tá sé i réim os cionn na gciníocha uile.
3	Tugaidís moladh dá ainm óir is éachtach é agus is uamhnach; ●
is naofa é agus lán de chumhacht.
4	Is tú an Rí a thugann grá don fhíréantacht. ●
Bhunaigh tú cothromas agus ceart agus cóir;
agus chuir tú i bhfeidhm iad in Iacób.
5	Móraigí an Tiarna, ár nDia; ●
umhlaígí i láthair a stóil choise;
de bhrí gur naofa é an Tiarna.
6	Bhí Maois agus Árón ar líon a shagart.
Bhí Samúéil orthu siúd a ghaireadh ar a ainm. ●
Ghairidís ar an Tiarna agus d’éisteadh sé leo.
7	Is leo a labhair sé as colún an néil. ●
Rinneadar a thoil agus choinníodar a dhlí,
na haitheanta a thug sé dóibh.
8	Thug tú freagra orthu, a Thiarna, ár nDia, ●
agus bhí tú i do Dhia so-mhaiteach dóibh,
cé go ndearna tú a bpeacaí a agairt orthu.
9	Móraigí an Tiarna, ár nDia, ●
agus umhlaígí ar a Shliabh Naofa;
óir is naofa é an Tiarna, ár nDia.
Salm 100
1	Gairdígí don Tiarna, a thíortha uile; ●
fónaigí don Tiarna go lúcháireach.
Tagaigí ina láthair le hamhráin áthais.
2	Bíodh a fhios agaibh gurb é an Tiarna is Dia ann. ●
Eisean a rinne sinn; is leis féin sinn.
Sinne a phobal agus caoirigh a pháirce.
3	Gabhaigí buíochas leis ag dul isteach ina dhoirse daoibh. ●
Siúlaigí isteach ina chúirteanna le cainticí.
Tugaigí moladh dó agus móraigí a ainm.
4	Nach maith é go deimhin an Tiarna; ●
maireann a bhuanghrá go brách.
Is dílis é ó ghlúin go chéile.
Salm 101
1	Canfaidh mé faoi dhílse agus fíréantacht ●
duitse, a Thiarna.
2	Gabhfaidh mé sa tslí gan mháchail;
cathain a thiocfaidh tú? ●
Siúlfaidh mé le croí gan cháim i lár mo thí.
3	Ní chuirfidh mé os comhair mo shúl
aon ní suarach. ●
Is gráin liom slí na n-urchóideach;
ní bheidh páirt agam leo.
4	Beidh an croí calaoiseach i bhfad uaim; ●
ní aithneoidh mé an t-olc.
5	Lucht clúmhillte a chomharsan os íseal,
millfidh mé na daoine sin.
Daoine na mórchúise agus na mórála, ●
ní fhéadaim cur suas leo.
6	Beidh súil agam le fíréin na tíre
a bheith in aontíos liom. ●
An mhuintir a shiúlann sa tslí gan máchail,
is iad a dhéanfaidh fónamh dom.
7	Ní dhéanfaidh duine na ceilge choíche
cónaí i mo theachsa. ●
Ní mó ná sin a ligfidh mé don bhréagaire
fanacht in éineacht liom.
8	Scriosfaidh mé maidin ar mhaidin
peacaigh na tíre; ●
agus dítheoidh mé as cathair an Tiarna
lucht déanta an oilc.
Salm 102
1	A Thiarna, éist le mo ghuí; ●
agus go dtaga mo ghlór ag triall ort.
2	Ná folaigh do ghnúis orm, a Thiarna,
an uair a bhím do mo bhuaireamh. ●
Claon chugam do chluas nuair a ghlaoim ort;
éist liom go luath agus freagair mé.
3	Óir tá mo laethanta ag leá amhail deatach; ●
tá mo chnámha ar loscadh amhail tine.
4	Tá mo chroí arna chríonadh mar fhéar; ●
rinne mé dearmad ar mo bhia a ithe.
5	Bím ag caí agus ag gol go fuíoch; ●
bíonn mo chnámha ag greamú do mo chraiceann.
6	Is cosúil mé le peileacán san fhásach, ●
le hulchabhán i measc na bhfothracha.
7	Bím gan chodladh agus mé ag caoineadh, ●
mar éan ar dhíon tí ina aonar.
8	Bíonn m’eascairde do mo mhaslú de shíor; ●
agus bíonn m’ainm ina eascaine ag mo naimhde.
9	Óir ithim luaithreach mar a ithim arán; ●
agus meascaim mo dheoch le deora,
10	de dheasca do dhíbheirge agus do dheargbhuile, ●
óir thóg tú mé agus theilg tú uait arís mé.
11	Is cosúil mo laethanta le scáil a chuaigh chun síneadh; ●
tá mé ag críonadh ar nos an fhéir.
12	Maireann tú, a Thiarna, go brách na breithe; ●
maireann d’ainm ó ghlúin go glúin.
13	Éireoidh tú agus déanfaidh tú trócaire ar Shíón, ●
óir is mithid duit trua a dhéanamh di,
toisc gur tháinig a hionú isteach.
14	Óir tugann do sheirbhísigh taitneamh dá clocha; ●
agus is trua leo fiú amháin a fothracha.
15	Beidh eagla ar na ciníocha roimh d’ainm, a Thiarna; ●
agus ar ríthe uile an domhain roimh do ghlóir.
16	Nuair a athnuafaidh an Tiarna Síón, ●
nuair a thaispeánfaidh sé a ghlóir,
17	claonfaidh sé ansin chun urnaithe na ndealbh; ●
agus ní eiteoidh sé a n-achainíocha chuige.
18	Scríobhtar an ní seo le haghaidh na glúine atá le teacht; ●
moladh pobal nár rugadh fós an Tiarna.
19	“D’fhéach an Tiarna anuas óna shanctóir in airde; ●
bhreathnaigh sé ó neamh ar an talamh.
20	i dtreo go gcluinfeadh sé osnaí na mbraighdeanach; ●
agus go saorfadh sé a ndaoradh chun báis” –
21	D’fhonn ainm an Tiarna a fhógairt i Síón, ●
agus a mholadh i gceartlár Iarúsailéim,
22	nuair a chruinneofar na ciníocha agus na ríochtaí le chéile; ●
chun go ndéana siad fónamh don Tiarna.
23	D’ídigh sé mo neart sa tslí; ●
rinne sé mo laethanta a ghiorrú.
24	Deirim:“A Dhia liom,ná tóg mé chun siúil,
ná sciob mé leat i lár mo laethanta, ●
ós tú a mhaireann go brách na breithe.”
25	Bhunaigh tú an talamh ar dtús; ●
is iad na flaithis saothar do lámh.
26	Rachaidh siadsan ar ceal ach mairfidh tusa; ●
rachaidh siad uile in aois mar bhall éadaigh.
27	Malartaíonn tú iad ar nós éadaigh agus athraítear iad; ●
ach bíonn tusa gan claochlú gan críoch le do laethanta.
28	Mairfidh clann do sheirbhíseach go buan; ●
agus beidh a sliocht i do láthair go brách.
Salm 103
1	Beannaigh an Tiarna, a anam liom; ●
go mbeannaí a bhfuil ionam a ainm naofa.
2	Beannaigh an Tiarna, a anam liom; ●
ná tabhair i ndíchuimhne a thíolacthaí uile.
3	Maitheann sé do chionta go léir duit; ●
agus leigheasann sé d’easláintí uile.
4	Fuasclaíonn sé d’anam ón uaigh; ●
corónaíonn sé le buanghrá is le trua thú.
5	Líonann sé do shaol le nithe fónta; ●
déantar d’óige a athnuachan mar a bheadh iolar.
6	Cuireann an Tiarna an fhíréantacht i bhfeidhm; ●
tugann sé ceart dá mbíonn faoi dhaorsmacht.
7	Chuir sé a shlite in iúl do Mhaois; ●
agus a ghníomhartha in iúl do chlann Iosrael.
8	Is grámhar trócaireach é an Tiarna, ●
foighneach agus lán de cheansacht.
9	Ní i gcónaí a bheidh sé ag cáineadh; ●
ní de shíor a bheidh sé i bhfeirg linn.
10	Ní de réir ár bpeacaí a roinneann sé linn; ●
ní de réir ár gcionta a chúitíonn sé linn.
11	Óir ní airde neamh os cionn talaimh ●
ná a bhuanghrá don dream lenarb eagal é.
12	Ní faide an t-oirthear ón iarthar ●
ná an fad a chuireann sé ár gcionta uainn.
13	Amhail is trua leis an athair a chlann, ●
is trua leis an Tiarna lucht a eaglaithe.
14	Óir is eol dó an tslí inar cumadh sinn ●
agus is cuimhin leis nach bhfuil ionainn ach luaithreach.
15	Is cosúil ré an chine dhaonna le féar; ●
bláthaíonn siad amhail bláth an mhachaire.
16	Téann siad ar ceal le leoithne gaoithe, ●
agus ní fios dá n-ionad féin iad feasta.
17	Ach maireann buanghrá an Tiarna go síoraí ●
don dream ar a mbíonn a eagla,
18	agus a fhíréantacht do chlann a gclainne
nuair a chomhlíonann siad a chonradh go dílis, ●
agus go ndéanann siad de réir a thola.
19	Shocraigh an Tiarna a chathaoir ar neamh; ●
agus rialaíonn a ríogacht gach aon ní.
20	Molaigí an Tiarna, a aingle uile an Tiarna ●
a dhéanann a réir go cumasach,
agus a bhíonn go humhal dá bhriathar.
21	Molaigí an Tiarna, a aingle uile an Tiarna, ●
a lucht fónaimh a dhéanann a thoil.
22	Molaigí an Tiarna, a oibreacha uile an Tiarna
i ngach uile áit dá bhfuil faoina réir. ●
Beannaigh an Tiarna, a anam liom.
Salm 104
1	Beannaigh an Tiarna, a anam liom! ●
A Thiarna Dia, is rómhór tú go dearfa;
2	tá tú éadaithe i maorgacht agus maise; ●
tá tú gléasta le solas mar le fallaing.
3	Leath tú na spéartha mar bhrat botha;
thóg tú d’áras os cionn na díleann. ●
Bíonn na néalta agat mar charbad
ag marcaíocht duit ar sciatháin na gaoithe.
4	Déanann tú teachtairí de na gaotha, ●
agus timirí den tine lasrach.
5	Chuir tú an talamh ina sheasamh ar a bhonn; ●
ní dhéanfar a bhogadh go brách na breithe.
6	Chlúdaigh tú leis an aigéan é mar le brat ●
ionas gur fholaigh na huiscí na sléibhte.
7	Theith siad nuair a rinne tú a gcáineadh; ●
ghabh eagla iad roimh thorann do thoirní.
8	D’éirigh na sléibhte agus d’ísligh na gleannta ●
chun an ionaid a cheap tú dóibh.
9	Chuir tú teorainn leo nár chead dóibh dul thairsti, ●
sula bhfolaidís an talamh as úire.
10	Cuireann tú toibreacha ag brúchtadh isteach sna haibhneacha; ●
agus sníonn siad idir na sléibhte.
11	Tugann siad deoch d’ainmhithe an mhachaire; ●
agus múchann na hasail allta a dtart iontu.
12	Cónaíonn éanlaith an aeir ar a mbruacha; ●
agus iad ag ceiliúradh i measc na gcraobhacha.
13	Uiscíonn tú na sléibhte ó d’áras cónaithe; ●
líontar an talamh de thoradh do shaothair.
14	Cuireann tú an féar ag fás don bhólacht, ●
agus luibheanna ar mhaithe leis na daoine
chun go mbaine siad arán as an talamh,
15	agus fíon a chuireann áthas ar na daoine, ●
d’fhonn aoibh a chur ar a n-aghaidh le hola,
agus a gcroí a neartú le harán.
16	Tá crainn an Tiarna lán de shúlach; ●
na crainn chéadair a phlandaigh sé sa Liobáin.
17	Is iontu a dhéanann na héin a neadacha; ●
agus neadaíonn an chorr bhán sa chrann giúise.
18	Na sléibhte is dídean do na gabhair allta; ●
agus bíonn na broic i bhfolach sna creaga.
19	Rinne tú an ghealach chun na séasúir a fhógairt; ●
is eol don ghrian tráth a turnaimh.
20	Leathann tú an dorchacht go mbíonn ina oíche, ●
agus go mbíonn ainmhithe uile na coille ar a seilg –
21	Na coileáin leoin ag búiríl chun a gcreiche, ●
is iad ag éileamh a gcoda ar Dhia.
22	Bailíonn siad leo le héirí na gréine, ●
go dtéann siad ina luí ina bpluaiseanna.
23	Gabhann daoine amach chun a gcuid oibre ●
ag saothrú leo go dtí an tráthnóna.
24	Nach líonmhar iad d’oibreacha, a Thiarna!
rinne tú gach aon ní le heagna; ●
is comhlán an chruinne dá bhfuil déanta agat.
25	Féach an fharraige is í ar leathadh go fairsing ●
is ag cur thar maoil le créatúir gan áireamh,
dúile beo, idir bheag agus mhór.
26	Is uirthi a sheolann an loingeas; ●
agus an Leiviatan a rinne tú le bheith ag súgradh inti.
27	Bíonn siad siúd go léir ag brath ort; ●
chun iad a bheathú in am trátha.
28	Cruinníonn siad le chéile a dtugann tú dóibh; ●
leathann tú do lámh agus líontar iad.
29	Má fholaíonn tú d’aghaidh bíonn siad buartha, ●
má bhaineann tú an anáil díobh éagann siad,
agus casann siad ar an luaithreach as úire.
30	Nuair a chuireann tú do spiorad uait cruthaítear iad; ●
agus athnuann tú aghaidh na talún.
31	Go maire glóir an Tiarna go brách! ●
go raibh lúcháir ar an Tiarna faoina ndearna sé!
32	Le sileadh súile cuireann sé an talamh ar crith; ●
má leagann sé barr méire ar na sléibhte, tiocfaidh toit astu!
33	Beidh mé ag canadh don Tiarna fad a mhairfidh mé; ●
molfaidh mé mo Dhia fad is beo dom.
34	Go mba taitneamhach leis briathra mo bhéil; ●
is sa Tiarna a dhéanfaidh mé gairdeas.
35	Go scriostar na peacaigh as an talamh;
agus go dté na hurchóidigh ar ceal. ●
Beannaigh an Tiarna, a anam liom. Alleluia!
Salm 105
1	Altaígí don Tiarna, glaoigí ar a ainm; ●
foilsígí a ghníomhartha do na náisiúin.
2	Bígí ag canadh dó, déanaigí a mholadh; ●
insígí a éachtaí go léir.
3	Déanaigí mórtas as a ainm óir is naofa é; ●
gairdigí, a lucht iarrtha, an Tiarna.
4	Breathnaígí an Tiarna agus a chumhacht; ●
lorgaígí a ghnúis de shíor.
5	Cuimhnigí ar na héachtaí a rinne sé; ●
ar a mhíorúiltí agus ar bhreitheanna a bhéil.
6	A shliocht Abrahám, a lucht fónaimh féin! ●
a chlann Iacóib dá ndearna sé rogha!
7	Is é an Tiarna féin ár nDia ●
a bhfuil a bhreitheanna i réim ar fud na cruinne.
8	Cuimhníonn sé ar a chonradh go brách, ●
ar a ghealltanas go dtí míle glúin,
9	an conradh a cheangail sé le hAbrahám, ●
an mionn a mhionnaigh sé do Íosác.
10	Dhaingnigh sé ina reacht é do Iacób, ●
ina chonradh d’Iosrael go brách,
11	á rá leis: “Tabharfaidh mé Canán duit, ●
chun bheith mar oidhreacht agat féin.”
12	An uair ba thearc a líon, ●
glac bheag díobh, ina gcoimhthígh sa tír,
13	ag imeacht ó chine go cine dóibh, ●
is iad ag fánaíocht ó ríocht go ríocht.
14	Níor lig sé d’aon neach cos ar bolg a dhéanamh orthu; ●
ach rinne bagairt ar ríthe ar a son.
15	“Ná leomhadh sibh baint le m’ungthaigh; ●
ná déanaigí dochar do m’fháithe.”
16	Nuair a ghlaoigh sé gorta ar an tír sin, ●
agus gur mhill sé an t-arán ar fad orthu,
17	is amhlaidh a bhí fear curtha rompu aige, ●
mar a bhí, Iósaef, a díoladh i ndaorbhroid.
18	Ceanglaíodh a chosa le cuibhreacha; ●
crioslaíodh a mhuineál le hiarann,
19	go dtí gur comhlíonadh a fháistine; ●
is gur dhearbhaigh briathar an Tiarna é.
20	Chuir an rí dá fhios agus d’fhuascail é; ●
rinne taoiseach na gciníocha é a shaoradh.
21	Cheap sé ina thiarna ar a theaghlach é, ●
ina mhaor ar a mhaoin go léir,
22	d’fhonn a mhaithe a mhúineadh mar ba mhian leis, ●
agus saoithe a dhéanamh dá sheanóirí.
23	Tháinig Iosrael isteach san Éigipt dá éis sin; ●
agus bhain Iacób faoi i dtír Hám.
24	Mhéadaigh sé a phobal go mór, ●
go ndearna ní ba láidre ná a naimhde iad.
25	D’athraigh sé a gcroí siúd ionas gurbh fhuath leo a phobal, ●
agus gur bhaineadar mealladh as a sheirbhísigh.
26	Chuir sé Maois, a sheirbhíseach, ag triall orthu, ●
agus Árón, an duine a roghnaigh sé.
27	D’oibrigh siad a chomharthaí ina measc, ●
agus a iontais i bhfearann Hám.
28	Chuir sé an dorchacht chucu agus dhorchaigh sé, ●
ach níor thug siad aird ar a bhriathar.
29	Rinne sé fuil dá n-uiscí ●
i dtreo is gur mharaigh sé a n-iasc.
30	Bhí a dtír ag brúchtaíl le froganna, ●
fiú amháin i seomraí a ríthe.
31	Labhair sé agus tháinig saithe de chuileoga, ●
agus de mhíolta ar fud na tíre.
32	Chuir sé cloichshneachta chucu in áit fearthainne; ●
agus tine chraosach trína gcríocha go léir.
33	Bhuail sé a bhfíniúna is a gcrainn fígí; ●
agus threascair sé crainn uile a gcríocha.
34	Labhair sé agus tháinig na lócaistí, ●
agus dreoiliní teaspaigh gan áireamh.
35	Shlog siad a raibh de luibheanna sa tír, ●
agus d’ith siad toradh a dtalaimh.
36	Bhuail sé gach céadghin ina bhfearann, ●
céadtoradh a nirt go léir.
37	Sheol sé amach iad le hór is le hairgead, ●
gan lagrachán ar bith ina dtreibheanna.
38	Bhí áthas ar na hÉigiptigh nuair a d’imigh siad ●
óir bhí uamhan agus eagla orthu rompu.
39	Leath sé néal ina dtimpeall á gclúdach, ●
agus tine a thug solas dóibh san oíche.
40	Chuir sé gearra goirt chucu ar a n-iarratas; ●
agus líon sé le bia ó neamh iad.
41	Scoilt sé an charraig gur bhrúcht an t-uisce ina shlaoda; ●
agus scaird sé ina abhainn tríd an bhfásach.
42	Óir ba chuimhin leis a bhriathar naofa ●
a thug sé d’Abrahám, a ghiolla.
43	Agus sheol sé a phobal amach le gairdeas; ●
agus a mhuintir thofa le gártha áthais.
44	Agus thug sé dóibh críocha na gciníocha; ●
agus ghabh siad a raibh saothraithe ag na náisiúin,
45	i dtreo go gcoimeádaidís a reachtanna; ●
agus go gcomhlíonaidís a dhlíthe. Alleluia.
Salm 106
1	Alleluia. Tugaigí buíochas don Tiarna toisc gur maith é; ●
toisc go maireann a bhuanghrá go brách.
2	Cé ar féidir leis éachtaí an Tiarna a fhógairt? ●
cé a chraolfaidh a mholtaí go léir?
3	Is méanar don dream a choinníonn an ceart, ●
agus a chloíonn leis an bhfíréantacht de shíor.
4	Bí ag cuimhneamh orm, a Thiarna, bí go maith dom, ●
as ucht do ghrá do do phobal.
5	Tar chugam, a Thiarna, le do chúnamh;
go bhfeice mé séan na ndaoine atá tofa agat, ●
go ndéana mé gairdeas faoi áthas do phobail;
is go ndéana mé mórtas mar aon le d’oidhreacht.
6	Pheacaíomar ar nós ar sinsir; ●
rinneamar an t-olc agus an t-éigeart.
7	Níor thug ár n-aithreacha san Éigipt
aon aird ar bith ar d’éachtaí. ●
Rinne siad dearmad ar lánmhaire do bhuanghrá;
thugadar a slán faoin Neach is Airde ag an Muir Rua.
8	Ach tharrthaigh sé iad as ucht a ainm, ●
d’fhonn is go ndéanfadh sé a chumhacht a nochtadh.
9	Thug sé casaoid don Mhuir Rua agus thriomaigh sí; ●
agus sheol sé trí na tonnta mar trí fhásach iad.
10	Shaor sé ó láimh lucht a bhfuatha iad; ●
agus scaoil sé iad as greim a naimhde.
11	D’fholaigh an tuile a gcéilí comhraic; ●
níor fágadh oiread is aon fhear amháin acu.
12	Ansin is ea a chreid siad a bhriathra; ●
gur ghabh siad ag canadh a mholtaí.
13	Ach ba ghearr go ndearna siad dearmad ar a éachtaí; ●
agus níorbh áil leo fanacht lena chomhairle.
14	Ligeadar srian lena mianta san fhásach; ●
chuireadar cathú ar Dhia san uaigneas.
15	Lig sé a n-achainí leo; ●
ach chuir sé seirg-ghalar ar a n-anam.
16	Bhí éad orthu le Maois ina mbothanna, ●
agus le hÁrón, neach naofa an Tiarna.
17	D’oscail an talamh agus shlog sé Dátán, ●
agus d’fholaigh sé Aibíorám is a mhuintir.
18	Fadaíodh tine i measc a mbuíne; ●
agus loisc na lasracha na meirligh.
19	Dhealbhaigh siad lao ag Horaeb; ●
rinne siad íol d’ór leáite a adhradh.
20	Rinne siad Dia na glóire a mhalartú ●
ar íomhá tairbh a mhaireann ar fhéar.
21	Rinne siad dearmad ar Dhia a shlánaigh iad, ●
agus a rinne éachtaí móra dóibh san Éigipt,
22	a rinne na hiontais dóibh i dtír Hám, ●
agus nithe uamhnacha le hais na Mara Rua.
23	Agus dúirt sé go scriosfadh sé iad dá bhrí sin, murach Maois, ●
an té a roghnaigh sé a dhul roimhe sa bhearna
d’fhonn a fhearg a mhaolú sula ndéanfadh sé a milleadh.
24	Ba tháir leo dá éis sin tír an aoibhnis; ●
níor mhuinín leo, ach oiread, a bhriathar.
25	Ach bhídís ag cásamh ina mbothanna, ●
agus ní éistfidís le glór an Tiarna.
26	D’ardaigh sé a lámh agus mhionnaigh dóibh ●
go leagfadh sé ar lár iad san fhásach,
27	go scaipfeadh sé a síol i measc na náisiún ●
a scaoileadh ar fud na cruinne.
28	D’umhlaigh siad ansin do Bhál Peór, ●
agus d’ith siad íobairtí na marbh.
29	Spreag siad é chun feirge lena ngníomhartha, ●
agus buaileadh iad ansin leis an bplá.
30	D’éirigh Píneachás gur imir sé breithiúnas, ●
gurb amhlaidh a cuireadh cosc leis an bplá.
31	Measadh sin mar fhíréantacht dó dá bharr ●
go dtí an uile ghlúin go brách na breithe.
32	Chuir siad fearg air ag uiscí Mhiríbeá; ●
agus smachtaigh sé Maois dá dheasca.
33	Óir chuir siad a chroí chun seirbhe, ●
ionas gur labhair sé briathra míchríonna.
34	Ní dhearna siad na náisiúin a dhíothú ●
de réir mar a d’ordaigh an Tiarna dóibh.
35	Ach is amhlaidh a rinne siad caidreamh leis na ciníocha, ●
go ndearna siad a ngníomharthasan a fhoghlaim.
36	Thug siad fónamh d’íola na náisiún, ●
gurb uime sin a cuireadh ó rath iad.
37	Óir d’íobair siad a macra féin, ●
agus a n-iníonacha féin do na deamhain.
38	Dhoirt siad fuil na neamhurchóideach,
fuil a mac is a n-iníonacha, ●
a d’íobair siad do íola Chanán
gur truaillíodh an tír le fuil.
39	Trochlaíodh iad lena n-oibreacha féin; ●
agus ghabh siad le striapachas ina ngníomhartha.
40	Bhladhm fraoch Dé in aghaidh a phobail; ●
ghlac sé déistin lena oidhreacht féin.
41	Thug sé faoi smacht na náisiún iad, ●
agus chuir lucht a bhfuatha faoi chois iad.
42	Rinne a naimhde cos ar bolg orthu, ●
agus fágadh faoi smacht a lámh iad.
43	Tharrthaigh sé arís agus arís eile iad, ●
ach spreag siad chun feirge é lena scéimeanna,
agus leag a n-urchóid féin ar lár iad.
44	Dá ainneoin sin chuir sé spéis ina mbuaireamh, ●
nuair a chuala sé a nglao.
45	Ar a son siúd chuimhnigh sé ar a chonradh.
Ghlac sé trua dóibh as ucht a lánmhaire a bhuanghrá, ●
agus fuair sé trócaire dóibh
ó na dreamanna go léir a rinne braighdeanaigh díobh.
46	Tarrthaigh sinn, a Thiarna, ár nDia; ●
bailigh le chéile sinn as measc na náisiún
47	go dtugaimis buíochas do d’ainm naofa, ●
is go ndéanaimis do mholadh a chanadh.
48	Moladh leis an Tiarna, Dia Iosrael,
ó aois go haois go brách. ●
Agus go gcana na daoine go léir:
Áiméan! Áiméan! Alleluia!
Salm 107
1	Tugaigí buíochas don Tiarna toisc gur maith é, ●
toisc go maireann a bhuanghrá go brách.
2	Abradh amhlaidh an dream ar shlánaigh an Tiarna iad, ●
an dream a shlánaigh sé ó láimh an namhad,
3	agus a chruinnigh sé ó thíortha i gcéin, ●
anoir, aniar, aneas agus aduaidh.
4	Ghabh siad ar seachrán in uaigneas an fhásaigh; ●
níor aimsigh siad slí chuig cathair chónaithe.
5	Bhí ocras agus tart as cuimse orthu, ●
go raibh siad i ndeireadh a n-anama.
6	Ach ghlaoigh siad ar an Tiarna ina ngátar; ●
agus rinne sé a bhfuascailt óna n-anacraí,
7	agus sheol sé ar an mbóthar díreach iad ●
ionas gur aimsigh siad cathair chónaithe.
8	Gabhaidís buíochas leis an Tiarna as ucht a bhuanghrá, ●
as ucht na n-iontas a dhéanann sé don Ádhamhchlann,
9	de bhrí gur shásaigh sé an t-anam tartmhar, ●
agus gur líon sé de nithe fónta an t-anam ocrach.
10	Bhí siad ina suí sa duifean agus sa dorchacht, ●
i gcuibhreacha na hainnise agus an iarainn,
11	toisc go ndeachaigh siad in easumhlaíocht ar Dhia, ●
agus gur neamhshuim leo comhairle an Neach is Airde.
12	D’ísligh sé a gcroí le buairt; ●
thuisligh siad; ní raibh aon neach lena dtarrtháil.
13	Ach ghlaoigh siad ar an Tiarna ina ngátar, ●
agus rinne sé a bhfuascailt óna mbuaireamh.
14	Thug sé amach as an duifean agus an dorchacht iad; ●
agus réab sé a gcuibhreacha ó chéile.
15	Gabhaidís buíochas leis an Tiarna as ucht a bhuanghrá; ●
as ucht na n-iontas a dhéanann sé don Ádhamhchlann.
16	Óir rinne sé smionagar de na doirse práis ●
agus réab sé na sparraí iarainn ó chéile.
17	Buaileadh breoite iad de dheasca a bpeacaí; ●
bhíodar á gcrá de dheasca a gcionta.
18	Ba ghráin leo an uile shórt bia; ●
agus dhruid siad le doirse an bháis.
19	Ach ghlaoigh siad ar an Tiarna ina ngátar; ●
agus rinne sé a bhfuascailt óna mbuaireamh.
20	Chuir sé a bhriathar chucu á leigheas; ●
agus saoradh iad ón scrios a bhí ag bagairt orthu.
21	Gabhaidís buíochas leis an Tiarna as ucht a bhuanghrá; ●
as ucht na n-iontas a dhéanann sé don Ádhamhchlann.
22	Ofrálaidís a n-íobairtí buíochais, ●
agus fógraídís a éachtaí go háthasach.
23	Sheol cuid acu an mhuir i loingeas; ●
a thrádáil ar an aigéan imleathan,
24	mar a bhfaca siad oibreacha an Tiarna, ●
agus na héachtaí a dhéanann sé san fharraige.
25	Óir labhair sé agus mhúscail sé an t-anfa, ●
agus thóg sé mórthonnta na mara.
26	Suas go haer leo agus síos leo go grinneall, ●
gur theip ar a meanma ina n-anbhroid.
27	Bhí siad ag tuisliú is ag titim amhail lucht meisce, ●
mar dhaoine a bhí i mbarr a gcéille.
28	Ach ghlaoigh siad ar an Tiarna ina ngátar; ●
agus rinne sé a bhfuascailt óna mbuaireamh.
29	Chiúnaigh sé an t-anfa is an doineann; ●
agus chuir tonnta na mara ina dtost.
30	Ghabh áthas iad as ucht an chiúnais; ●
agus sheol sé iad sa chuan ba mhian leo.
31	Gabhaidís buíochas leis an Tiarna as ucht a bhuanghrá, ●
as ucht na n-iontas a dhéanann sé don Ádhamhchlann.
32	Tugaidís moladh dó i gcomhthionól an phobail; ●
déanaidís a mhóradh i seanad na sean.
33	Rinne sé fásach de shruthanna; ●
talamh tirim de thoibreacha uisce;
34	riasca salainn de thalamh torthúil ●
mar gheall ar urchóid a lucht áitrithe.
35	Agus rinne sé locha uisce den fhásach; ●
toibreacha uisce den talamh tur tirim.
36	Agus chuir sé lucht an ocrais ag lonnú ann; ●
agus bhunaigh siad ann cathair ináitrithe.
37	Chuir siad síol ann agus phlandaigh siad fíniúna; ●
agus thug an talamh barr ar fheabhas dóibh.
38	Bheannaigh sé iad agus chuaigh siad i líonmhaireacht; ●
níor lig sé dá dtréada dul i laghad.
39	Ach caitheann sé dímheas le flatha; ●
agus ligeann ar seachrán slí iad san fhásach.
40	Agus téann siad i laghad agus i laige; ●
de thoisc iomad a n-olc is a n-angar.
41	Ach tógann sé na boicht as a n-ainnise, ●
go ndéanann a dteaghlaigh chomh líonmhar le tréada.
42	Feiceann na fíréin agus déanann siad gairdeas, ●
agus cuirtear an uile urchóid ina tost.
43	Tabharfaidh an t-eagnaí na nithe seo dá aire; ●
agus beidh tuiscint aige ar bhuanghrá an Tiarna.
Salm 108
1	Tá mo chroí go daingean, a Dhia;
tá mo chroí go daingean; ●
canfaidh mé agus seinnfidh mé do mholtaí.
2	Múscail, a anam liom!
Músclaígí, a chláirseach asgus a chruit; ●
músclóidh mé féin an maidneachan.
3	Gabhfaidh mé buíochas leat idir na ciníocha, a Thiarna; ●
molfaidh mé thú i measc na náisiún.
4	Óir síneann do bhuanghrá chun na bhflaitheas, ●
agus do dhílse chun na spéartha.
5	Éirigh in airde os cionn na bhflaitheas, a Dhia; ●
bíodh do ghlóir os cionn an domhain uile.
6	Ionas go ndéanfaí d’aos grá a shaoradh, ●
fóir orainn le do dheasláimh agus éist linn.
7	Labhair Dia ina shanctóir agus gheall sé: ●
“Roinnfidh mé Seicim go ríméadach
agus déanfaidh mé Gleann Sucót a thomhas.
8	Is liom tír Ghileád, is liom Manaise; ●
is é Eafráim clogad mo chinn.
Is é Iúdá mar an gcéanna mo ríshlat;
9	Is é Móáb mo bháisín níocháin. ●
Ar Eadóm a bhuailfidh mé mo bhróg;
agus béarfaidh mé bua ar Fhilistía.”
10	Cé sheolfaidh isteach mé sa chathair chosanta? ●
Cé thabharfaidh go hEadóm isteach mé?
11	Nach tú a chuir uait sinn, a Dhia; ●
ionas nach ngabhann tú amach lenár sluaite?
12	Tabhair cúnamh dúinn in éadan ár naimhde, ●
óir is díomhaoin é cúnamh ón duine.
13	Déanfaimid gaisce le cúnamh ó Dhia, ●
óir is é a ghabhfaidh de chosa inár naimhde.
Salm 109
1	A Dhia, dá dtugaim moladh ●
ná bí i do thost,
2	óir tá béal na n-éagráifeach agus na bhfealltach ●
ar leathadh i m’aghaidh.
3	Labhraíonn siad liom i mbriathra éithigh, ●
timpeallaíonn siad mé le briathra an fhuatha;
tugann siad fúm gan fáth.
4	I ndíol mo ghrá dóibh bíonn siad do mo chúiseamh; ●
ach bímse ag guí.
5	Díolann siad liom an t-olc in aghaidh na maitheasa, ●
an fuath in aghaidh an ghrá.
6	Gríosaigh fear na hurchóide ina choinne; ●
agus seasadh an cúisitheoir ar a dheis.
7	Nuair a thugtar breith air go ndéantar a dhaoradh; ●
agus go raibh a achainí in aistear.
8	Gura tearc iad laethanta a shaoil; ●
agus go nglaca neach eile a chúram.
9	Go raibh a chlann ina ndílleachtaí gan athair; ●
agus go bhfágtar a bhean chéile ina baintreach.
10	Go raibh a chlann ina lucht fáin ag iarraidh déirce; ●
agus go bhfágtar iad gan teach gan treabhchas.
11	Go bhfaighe fear an ghaimbín a bhfuil aige; ●
agus go mille strainséirí toradh a shaothair.
12	Ná raibh neach ann chun gar a dhéanamh dó ●
ná chun trua a ghlacadh dá dhílleachtaí.
13	Go ndéantar a shliocht a mhilleadh, ●
agus a shloinne a scriosadh in aon ghlúin amháin.
14	Cuimhníodh an Tiarna ar urchóid a aithreacha ●
agus nár scriostar peaca a mháthar amach.
15	Go raibh siad i bhfianaise an Tiarna de shíor; ●
go staithe sé a gcuimhne ó fhréamh as an talamh.
16	Toisc nárbh áil leis trócaire a dhéanamh ●
ach go ndearna géarleanúint go bás ar an ainniseoir agus an dearóil,
agus gur mharaigh sé fear an chroí chráite.
17	An mhallacht ina raibh a dhúil go dtaga sí anuas air; ●
gura fada uaidh an bheannacht nárbh áil leis.
18	Go raibh sé gléasta i mallachtaí mar a bheadh in éadach; ●
go dté siad isteach ina bhaill bheatha amhail uisce
agus isteach ina chnámha amhail ola.
19	Go raibh siad mar chulaith á chlúdach, ●
mar chrios a bheadh á chrioslú de shíor.
20	Gurab amhlaidh a roinnfidh an Tiarna le lucht mo chúisithe, ●
agus leis an dream a dhéanann béadán ar m’anam.
21	Bí i do thaca agam, a Thiarna Dia, as ucht d’ainm; ●
agus fóir orm le feabhas do bhuanghrá.
22	Óir táimse go dearóil dealbh; ●
agus tá mo chroí á chrá istigh ionam.
23	Leáim as mar scáil fhada an tráthnóna ●
scuabtar chun siúil mé mar an lócaiste.
24	Tá mo ghlúine ag imeacht uaim le troscadh; ●
agus mo cholainn á snoí agus á caitheamh.
25	Ráinig mé i m’ábhar scige ag gach aon neach; ●
agus bíonn a bhfeiceann mé ag croitheadh a gceann.
26	Cabhraigh liom, a Thiarna, a Dhia liom; ●
saor mé de réir do bhuanghrá.
27	Bíodh a fhios acu gurb í seo do lámhsa. ●
gur tusa, a Thiarna, a rinne é seo.
28	Mallachtaídís! ach bíse dár mbeannachadh; ●
go ndéantar mo naimhde a náiriú
agus go ndéana do ghiolla gairdeas.
29	Go n-éadaítear lucht mo chúisithe i dtarcaisne; ●
agus go gclúdaítear iad le náire mar le fallaing.
30	Gabhfaidh mé buíochas leis an Tiarna os ard; ●
tabharfaidh mé moladh dó i measc an tslua.
31	Óir bhí sé ina sheasamh ar dheasláimh an bhochtáin ●
lena shábháil ó lucht a dhaortha.
Salm 110
1	D’fhoilsigh an Tiarna do mo thiarnasa: ●
“Bí i do shuí ar mo dheis
go gcuirfidh mé do naimhde mar stól faoi do chosa.”
2	Sínfidh an Tiarna ríshlat do chumhachta
as Síón amach. ●
Bí ag rialú i measc do naimhde.
3	Is leatsa an ceannas ó lá do bhreithe ar na sléibhte naofa; ●
is leat an ríogacht ó fhíorthús d’óige.
4	Mhionnaigh an Tiarna, ní bheidh aithreachas air: ●
“Is sagart tú go brách
de réir ord Mheilcizidic.”
5	Tá an Tiarna ina sheasamh ar do dheis; ●
déanfaidh sé smionagar de ríthe lá na feirge.
6	Tabharfaidh sé breithiúnas ar na náisiúin,
déanfaidh sé carn de chonablaigh; ●
brisfidh sé cinn urra go fada fairsing.
7	Ólfaidh sé as an sruth cois bóthair; ●
agus dá bhrí sin tógfaidh sé a cheann.
Salm 111
1	Alleluia.
Gabhfaidh mé buíochas le Dia ó chroí, ●
i gcomhdháil agus i gcomhthionól na bhfíréan.
2	Is éachtach iad oibreacha an Tiarna, ●
inscrúdaithe do chách a charann iad.
3	Is oirirc ollásach iad a oibreacha, ●
agus maireann a fhíréantacht go brách.
4	Tugann sé orainn cuimhneamh ar a éachtaí; ●
is trócaireach grámhar é an Tiarna.
5	Beathaíonn sé an mhuintir ar a mbíonn a eagla; ●
cuimhneoidh sé de shíor ar a chonradh.
6	D’fhoilsigh sé cumhacht a bheart dá phobal, ●
nuair a thug sé dóibh oidhreacht na náisiún.
7	Is dílis agus is cóir iad a oibreacha; ●
is daingean iad a aitheanta go léir.
8	Maireann siad go buan agus go brách; ●
rinneadh iad le fíréantacht is le fírinne.
9	Rinne sé a phobal a fhuascailt,
agus bhunaigh sé a chonradh go brách. ●
Is naofa a ainm agus is creathnach.
10	Is é tús na heagna eagla Dé – ●
is ciallmhar iad lucht a adhartha;
mairfidh a mholadh go brách.
Salm 112
1	Alleluia.
Is aoibhinn dóibh sin ar a mbíonn eagla an Tiarna; ●
a thugann taitneamh dá aitheanta uile.
2	Beidh a sliocht siúd go tréan ar talamh; ●
is beannaithe clann na ndaoine ionraic.
3	Beidh maoin is maitheas ina dteaghlach; ●
mairfidh a bhfíréantacht go brách is choíche.
4	Bíonn ina solas sa dorchacht don dea-dhuine; ●
is trócaireach iad, is fial, is ionraic.
5	Bíonn na dea-dhaoine carthanach fial lena gcuid; ●
riarann siad a ngnó go ceart onórach.
6	Ní chorrófar na fíréain choíche; ●
mairfidh a gcuimhne go brách na breithe.
7	Ní chuirfidh drochscéala eagla orthu; ●
is daingean a gcroí, is é an Tiarna a ndóchas.
8	Is dílis daingean a gcroí gan eagla; ●
feicfidh siad a naimhde á dtreascairt.
9	Dáileann siad a gcuid go fial ar lucht an ghátair;
maireann a bhféile go brách agus choíche. ●
Tógfar a gceann, ardófar a gcumhacht go glórmhar.
10	Feicfidh na peacaigh agus beidh siad ar buile. ●
Bainfidh siad dioscán as a bhfiacla agus leáfaidh siad;
gus meathfaidh mian na n-urchóideach.
Salm 113
1	Alleluia.
Tugaigí moladh, a lucht freastail an Tiarna; ●
molaigí ainm an Tiarna!
2	Moladh le hainm an Tiarna ●
i láthair na huaire agus choíche!
3	Ó éirí go luí na gréine, ●
go raibh ainm an Tiarna á mholadh!
4	Tá an Tiarna os cionn na gciníocha uile, ●
agus a ghradam os cionn na bhflaitheas.
5	Cé is cosúil leis an Tiarna, ár nDia; ●
atá ina shuí ar a ríchathaoir in airde?
6	Cromann sé ó na harda anuas ●
chun féachaint ar neamh agus ar talamh.
7	Tógann sé an t-íseal aníos as an deannach;
ardaíonn sé den charn aoiligh na daoine dealbh, ●
á gcur ina suí i bhfochair a bprionsaí,
ar aon chéim le prionsaí a bpobail.
8	Tugann sé sliocht sa teach don bhean gan leanbh; ●
go mbíonn ina máthair chlainne faoi áthas.
Salm 114
1	Alleluia.
Nuair a tháinig Iosrael as an Éigipt amach, ●
teaghlach Iacóib ón bpobal barbartha,
2	rinneadh sanctóir an Tiarna de Iúdá, ●
agus tharla Iosrael ina ríocht aige.
3	Chonaic an mhuir agus theith sí; ●
agus chas an Iordáin ar ais.
4	Ghabh na sléibhte ag léimneach amhail reithí, ●
agus na cnocáin ar nós uan óg.
5	Cad fáth, a mhuir, go dteitheann tú? ●
Cad chuige duit, a Iordáin, casadh ar ais?
6	Cad fáth a léimeann sibh, a shléibhte amhail reithí, ●
agus a chnocána, ar nós uan óg?
7	Bí ar crith, a thalaimh, i láthair an Tiarna; ●
creathnaigh i láthair Dhia Iacóib,
8	a chlaochlaigh an charraig ina linn, ●
agus an aill ina foinse uisce.
Salm 115
1	Ní dúinne, a Thiarna, ní dúinne, ●
ach do d’ainmse is dleacht an moladh
as ucht do bhuanghrá agus d’fhírinne.
2	Cad fáth a ndeir na ciníocha ●
“Cá bhfuil a nDia?”
3	Is ar neamh atá ár nDiana; ●
gach uile ní is áil leis, déanann sé é.
4	Ór agus airgead a n-íolasan, ●
agus saothar láimhe an duine.
5	Tá béal acu ach ní fhéadann siad labhairt; ●
tá súile acu ach ní fheiceann siad dada.
6	Tá cluasa orthu ach ní chluineann siad dada; ●
tá sróna acu ach ní bhfaigheann siad boladh.
7	Tá lámha acu ach ní láimhsíonn siad aon ní; ●
tá cosa acu ach ní thig leo siúl;
ní thagann aon ghlór óna scornach.
8	Is ionann cás do lucht a ndéanta ●
agus do chách a chuireann a ndóchas iontu.
9	Tá dóchas chlann Iosrael sa Tiarna; ●
is é is cabhair agus is sciath dóibh.
10	Tá dóchas chlann Árón sa Tiarna ●
is é is cabhair agus is sciath dóibh.
11	Cuireann lucht eagla an Tiarna a ndóchas ann; ●
is é is cabhair agus is sciath dóibh.
12	Is cuimhin leis an Tiarna sinn;
beannóidh sé sinn; ●
beannóidh sé clann Iosrael agus clann Árón.
13	Beannóidh sé lucht eagla an Tiarna, ●
idir mhion agus mhór in éineacht.
14	Méadóidh an Tiarna i gcónaí sibh, ●
sibhse agus bhur gclann go léir.
15	Go raibh beannacht an Tiarna anuas oraibh ●
ón té a rinne neamh agus talamh.
16	Is leis an Tiarna amháin na flaithis; ●
ach thug sé an talamh don duine.
17	Ní hiad na mairbh a thabharfaidh moladh don Tiarna, ●
ná an drong a ghabhann síos san uaigh.
18	Ach tabharfaimidne moladh don Tiarna, ●
anois agus go brách na breithe.
Salm 116
1	Alleluia.
Tugaim grá agus taitneamh don Tiarna, ●
toisc gur éist sé le mo ghuí;
2	toisc gur chrom sé chugam a chluas, ●
nuair a ghaireas air.
3	Bhí dola an bháis i mo thimpeall,
agus pianpháis na huaighe; ●
casadh anró agus anacair i mo threo.
4	Ghlaoigh mé ar ainm an Tiarna. ●
“A Thiarna, fóir ar m’anam!”
5	Is ceansa an Tiarna agus is cóir; ●
is trócaireach é ár nDia.
6	Caomhnaíonn sé an dream gan chealg; ●
bhí mé ar lár agus shaor sé mé.
7	Glac do shuaimhneas arís, a anam liom, ●
mar roinn an Tiarna go maith leat.
8	Óir sciob sé m’anam ón mbás, ●
agus mo shúile ó dheora,
agus mo chosa ó thuisliú.
9	Beidh mé ag siúl i láthair an Tiarna; ●
i bhfearann na mbeo.
10	Bhí muinín agam fiú amháin nuair a dúirt mé: ●
“Tá mé buartha go mór.”
11	Nuair a dúirt mé le corp eagla: ●
“Is bréagach gach aon neach.”
12	Cén cúiteamh a dhéanfaidh mé leis an Tiarna ●
ina ndearna sé dom?
13	Glacfaidh mé cupán an tslánaithe, ●
gairfidh mé ainm an Tiarna.
14	Díolfaidh mé mo mhóideanna leis an Tiarna ●
i bhfianaise a phobail.
15	Is luachmhar i láthair an Tiarna ●
bás a fhíréan.
16	Is mise do ghiolla, a Thiarna, sea,
is páiste do chailín aimsire; ●
scaoil tú mo chuibhreacha.
17	Ofrálfaidh mé íobairt an bhuíochais duit; ●
gairfidh mé ainm an Tiarna.
18	Díolfaidh mé mo mhóideanna leis an Tiarna ●
i bhfianaise a phobail,
19	i gcúirteanna áras an Tiarna ●
i gceartlár Iarúsailéim.
Salm 117
1	Alleluia.
Molaigí an Tiarna, a chiníocha uile; ●
moladh na náisiúin go léir é.
2	Óir is daingean é go deimhin, a bhuanghrá dúinn; ●
maireann a dhílseacht go brách.
Salm 118
1	Alleluia.
Tugaigí buíochas don Tiarna toisc gur maith é; ●
agus go maireann a bhuanghrá go brách.
2	Bíodh teaghlach Iosrael á rá: ●
“Maireann a bhuanghrá go brách.”
3	Bíodh teaghlach Árón á rá: ●
“Maireann a bhuanghrá go brách.”
4	Abradh an dream lenarb eagal an Tiarna: ●
“Maireann a bhuanghrá go brách.”
5	Ghair mé ar an Tiarna i mo chruachás; ●
d’fhreagair sé agus shaor sé mé.
6	Tá an Tiarna i m’fhochair; ní baol dom. ●
Cad a dhéanfaidh an duine dom?
7	Tá an Tiarna i m’fhochair ag cuidiú liom; ●
beidh mo naimhde romham faoi tháir.
8	Is fearr dul i muinín an Tiarna ●
ná i muinín an duine.
9	Is fearr dul i muinín an Tiarna ●
ná i muinín na bhflatha.
10	Thimpeallaigh na ciníocha go léir mé; ●
threascair mé in ainm an Tiarna iad.
11	Chruinnigh siad thart i mo thimpeall; ●
threascair mé in ainm an Tiarna iad.
12	Chruinnigh siad i mo thimpeall mar bheacha,
ina mbladhaire amhail tine i measc driseog; ●
threascair mé in ainm an Tiarna iad.
13	Teilgeadh síos mé i dtreo is go dtitfinn; ●
ach chuidigh an Tiarna liom.
14	Is é an Tiarna mo neart is mo mhisneach; ●
is é a thug slán mé.
15	Cluintear gártha lúcháire is caithréime
i mbothanna na bhfíréan. ●
“D’oibrigh deaslámh an Tiarna go tréan;
16	is í a dheaslámh a d’ardaigh mé. ●
D’oibrigh deaslámh an Tiarna go tréan.”
17	Ní éagfaidh mé, mairfidh mé; ●
agus inseoidh mé a mhóréachtaí.
18	Cé gur smachtaigh an Tiarna go dian mé, ●
níor dhaor sé chun báis mé.
19	Osclaígí dom doirse na fíréantachta; ●
rachaidh mé isteach a thabhairt buíochais.
20	Seo agaibh doras an Tiarna ●
trína rachaidh na fíréin isteach.
21	Gabhaim buíochas leat de bhrí gur éist tú liom; ●
agus gur tú mo shlánaitheoir.
22	An chloch dár dhiúltaigh na saoir, ●
rinne ceann an chúinne di.
23	Is é an Tiarna a rinne an ní seo, ●
agus is éachtach linn é.
24	Is é seo an lá a rinne an Tiarna; ●
bíodh áthas is gliondar orainn.
25	Fóir orainn, achainímid, a Thiarna; ●
a Thiarna, go n-éirí linn!
26	Is beannaithe in ainm an Tiarna
an té atá le teacht. ●
Beannaímid sibh as teach an Tiarna.
27	Sé an Tiarna Dia ár solas. ●
Gabhaigí ar aghaidh i mórshiúl le craobhacha go beanna na haltóra.
28	Is tú mo Dhia, gabhaim buíochas leat; ●
móraim thú, a Dhia.
29	Tugaigí buíochas don Tiarna toisc gur maith é; ●
maireann a bhuanghrá go brách.
Salm 119
1	Is aoibhinn a mbíonn a slí gan mháchail, ●
a shiúlann i ndlí an Tiarna.
2	Is aoibhinn dá gcoimeádann a fhorálacha, ●
á lorg ó lánchroí.
3	An mhuintir nach ndéanann urchóid; ●
ach a shiúlann ina shlite.
4	Thug tú do phroiceapta dúinn ●
go gcomhlíonfaí go beacht iad.
5	Nár mhéanar mo shlite a bheith go daingean, ●
d’fhonn do reachtanna a choimeád.
6	Ní dhéanfar mo náiriú nuair a ghéillfidh mé ●
do d’aitheanta uile.
7	Molfaidh mé thú le dílseacht chroí ●
ag foghlaim d’fhoraitheanta dom.
8	Déanfaidh mé de réir do reachtanna; ●
ná tréig mé ar fad.

9	Conas a mhairfidh an t-aos óg go glan, ●
ach le d’aitheanta a chomhlíonadh?
10	Iarraim thú le mo chroí go hiomlán; ●
nár imí mé ó d’aitheanta.
11	Cuirim do bhriathar i bhfolach i mo chroí; ●
sula ndéanfainn peaca ort.
12	Is beannaithe atá tú, a Thiarna; ●
múin do reachtanna dom.
13	Is amhlaidh a d’admhaigh mé le mo bhruasa ●
foraitheanta uile do bhéil.
14	Gairdím i slí d’fhorálacha ●
amhail san uile shaibhreas.
15	Déanfaidh mé machnamh ar do theagasc; ●
agus breithneoidh mé do shlite.

16	Tabharfaidh mé taitneamh do do reachtanna; ●
ní dhéanfad dearmad ar do bhriathra.
17	Bí go maith le do ghiolla le go mairfidh mé, ●
agus go gcoimeádfaidh mé do bhriathra.
18	Oscail mo shúile chun go bhfeicfidh mé ●
iontais uile do dhlí.
19	Táim i mo dheoraí ar talamh; ●
ná ceil orm d’aitheanta.
20	Bíonn m’anam ag meirtniú de shíor, ●
is é ag tnúth le d’fhoraitheanta.
21	Lochtaigh tú na huaibhrigh agus na mallachtaigh ●
a chuaigh ar seachrán ó d’aitheanta.
22	Tóg uaim tarcaisne agus aithis ●
toisc go nglacaim le do theagasc.
23	Cé go dtéann prionsaí i ndáil chomhairle i m’éadan, ●
bím ag machnamh ar do reachtanna.
24	Óir is iad d’fhorálacha m’aoibhneas; ●
is iad do reachtanna mo chomhairleoirí.

25	Tá m’anam ar lár sa luaithreach; ●
athbheoigh mé le do bhriathar.
26	Mhínigh mé mo shlite, agus d’éist tú liom; ●
múin do reachtanna dom.
27	Tabhair treoir dom i slí do phroiceapt, ●
agus déanfaidh mé machnamh ar d’iontais.
28	Bíonn m’anam ag sileadh deor le neart bróin; ●
tabhair misneach dom le do bhriathar.
29	Coinnigh mé ó shlí na hearráide, ●
agus tabhair dom do dhlí.
30	Rinne mé rogha de shlí na fírinne; ●
chuir mé d’aitheanta os mo chomhair.
31	Bím ag cloí de shíor le d’fhorálacha; ●
ná clis orm, a Thiarna.
32	Rithfidh mé ar shlí d’aitheanta; ●
nuair a cheansóidh tú mo chroí.

33	Múin dom slí do reachtanna, a Thiarna; ●
agus comhlíonfaidh mé go cruinn iad.
34	Déan mo theagasc d’fhonn do dhlí a chomhlíonadh ●
agus a choimeád ó chroí.
35	Treoraigh mé ar chosán d’aitheanta, ●
óir is ann atá mo thaitneamh.
36	Claon mo chroí i leith d’fhorálacha; ●
agus ná claon chun sainte é.
37	Iompaigh mo shúile chun nach bhfeicfidh siad díomhaointeas; ●
déan mo bheochan trí do shlíse.
38	Cuir le do ghealltanas do do ghiolla; ●
le go mbeadh eagla ar a thuilleadh romhat.
39	Coinnigh i bhfad uaim an aithis is eagal liom, ●
óir is aoibhinn iad d’fhoraitheanta.
40	Féach, is mian liom do phroiceapta; ●
tabhair dom an bheatha i d’fhíréantacht.

41	Go dtaga do bhuanghrá orm, a Thiarna, ●
agus do chabhair de réir do ghealltanais.
42	Tabharfaidh mé freagra ar lucht mo cháinte; ●
toisc gur muinín liom do bhriathar.
43	Focal na fírinne ná bain as mo bhéal; ●
cuirim mo dhóchas i d’fhoraitheanta.
44	Agus coimeádfaidh mé do dhlí de shíor, ●
go brách na breithe.
45	Siúlfaidh mé i slí na saoirse, ●
mar táim ar lorg do theagaisc.
46	Inseoidh mé d’fhorálacha i láthair ríthe; ●
ní bheidh cotadh ar bith orm.
47	Is i d’aitheanta a bheidh mo thaitneamh ●
ós dóibh a thugaim grá.
48	Agus tógfaidh mé mo lámha chun d’aitheanta; ●
déanfaidh mé machnamh ar do reachtanna.

49	Bí ag cuimhneamh ar do bhriathra do do ghiolla; ●
lenar thug tú dóchas dom.
50	Is é mo shólás le linn mo bhuartha, ●
gurb é do bhriathar a bheoigh mé.
51	Maslaíonn lucht an díomais mé go díocasach: ●
ach ní chlaonaim ó do dhlí.
52	Cuimhním ar do bhreitheanna ársa, a Thiarna; ●
agus tugann siad sólás dom.
53	Gabhann fearg mé de bharr na bpeacach ●
a bhíonn ag tréigean do dhlí.
54	Bíonn do reachtanna ina n-amhrán agam, ●
in áit mo dheoraíochta.
55	Cuimhním ar d’ainm de shiúl oíche, a Thiarna; ●
agus coimeádaim do dhlí.
56	Is amhlaidh a chuirfidh sé seo le mo chlú, ●
gur choinnigh mé do phroiceapta.

57	Dúirt mé, a Thiarna, gurb í mo chuid ●
do bhriathra a choimeád.
58	Guím thú ó mo chroí go hiomlán: ●
déan trócaire orm de réir mar gheall tú.
59	Rinne mé mo shlite a mheas, ●
agus d’fhill mé ar d’fhorálacha.
60	Bhrostaigh mé is ní dhearna mé moill, ●
chun d’aitheanta a chomhlíonadh.
61	Chrioslaigh téada lucht na hurchóide mé; ●
níor dhearmad mé do dhlí.
62	Éirím um mheán oíche do do cheiliúradh, ●
mar gheall ar d’fhoraitheanta córa.
63	Is cara mé do chách ar a mbíonn do eagla, ●
agus a choimeádann do phroiceapta.
64	Tá an talamh lán de do bhuanghrá, a Thiarna; ●
múin dom do reachtanna.

65	Chaith tú go maith le do ghiolla, a Thiarna, ●
de réir do bhriathair.
66	Múin dom eagna agus eolas; ●
tá mo dhóchas i d’aitheanta.
67	Sular crádh mé chuaigh mé ar seachrán; ●
ach anois coimeádaim do bhriathar.
68	Is maith tú,
is fial tú agus is flaithiúil; ●
múin dom do reachtanna.
69	Beartaíonn na díomasaigh cealg i mo choinne; ●
ach comhlíonaimse do phroiceapta.
70	Ramhraigh a gcroí ar nós blonaige; ●
faighimse mo thaitneamh i do dhílseacht.
71	Is méanar dom go raibh mé do mo chrá; ●
ionas go bhfoghlaimeoinn do reachtanna.
72	Is fearr liom go mór fada dlí do bhéilse ●
ná na mílte d’ór agus d’airgead.

73	Do lámha a rinne agus a chruthaigh mé; ●
múin dom d’aitheanta a fhoghlaim.
74	Feicfidh d’aos eagla agus gairdeoidh siad, ●
toisc gur muinín liom do bhriathar.
75	Tuigim, a Thiarna, gur cóir iad d’fhoraitheanta; ●
agus gur le barr dílseachta a chráigh tú mé.
76	Bíodh do bhuanghrá ina ábhar sóláis dom, ●
mar a gheall tú do do ghiolla.
77	Bíodh trua agat dom agus mairfidh mé, ●
óir is aoibhinn liom do dhlí.
78	Go gclise ar na huaibhrigh atá do mo chrá gan ábhar ●
agus mé ag machnamh ar do phroiceapta.
79	Go n-iompaítear chugam an dream lenarb eagal tú, ●
a thugann aire do d’fhorálacha.
80	Go raibh mo chroí go foirfe i do reachtanna, ●
ionas nach bhfaighinn mo náiriú.

81	Bíonn m’anam ag tnúth le do shlánú; ●
cuirim mo dhóchas i do bhriathar.
82	Meathann mo shúile le dúil i do ghealltanas; ●
cathain a tabharfaidh tú sólás dom?
83	Cé gur cosúil mé le buidéal leathair sa deatach, ●
níor dhearmad mé do reachtanna.
84	Cá líon laethanta do ghiolla? ●
Cathain a chiontóidh tú mo ghéarleantóirí?
85	Thochail na huaibhrigh claiseanna dom, ●
in aghaidh do dhlí.
86	Is fíor iad do phroiceapta uile – fóir orm; ●
déantar mo chrá gan chúis.
87	Cé gur beag nár cuireadh deireadh liom ar talamh, ●
níor thréig mé d’aitheanta.
88	Tabhair an bheatha dom de réir do thrócaire; ●
agus coimeádfaidh mé d’fhorálacha.

89	Maireann do bhriathar go brách, a Thiarna, ●
chomh daingean le neamh.
90	Maireann d’fhírinne go dtí an uile ghlúin, ●
mar an talamh a bhunaigh tú.
91	Maireann siad go buan de réir do reachtanna; ●
fónann gach aon ní duit.
92	Murach gurb aoibhinn liom do dhlí, ●
gheobhainn bás i m’ainnise.
93	Go deo ní dhéanfaidh mé dearmad ar do phroiceapta, ●
óir is leo a thug tú beatha dom.
94	Is leat mé; déan mé a tharrtháil, ●
toisc go lorgaim do phroiceapta.
95	Tá na peacaigh ag fanacht liom d’fhonn mo mhillte; ●
ach tugaim d’fhorálacha do m’aire.
96	Is eol dom go bhfuil críoch le gach foirfeacht; ●
ach gur fada fairsing í d’aithne.

97	A, nach aoibhinn liom do dhlí, a Thiarna; ●
is ábhar machnaimh dom de shíor é.
98	Rinne d’aithne níos críonna ná m’eascairde mé; ●
óir bíonn sí in éineacht liom de shíor.
99	Is críonna mé ná lucht mo mhúinte go léir, ●
toisc go machnaím ar d’fhorálacha.
100	Is mó mo thuiscintse ná tuiscint na seanóirí; ●
óir comhlíonaim do phroiceapta.
101	Tugaim ar mo chosa gach drochshlí a sheachaint, ●
d’fhonn do bhriathra a choimeád.
102	Ní chlaonaim i leataobh ó d’fhoraitheanta; ●
ós tú a mhúin mé.
103	 Is milse do bhriathra le mo charball; ●
ná mil le mo bhéal.
104	Faighim tuiscint de bharr do phroiceapta; ●
is gráin liom gach drochshlí.
105	Is lóchrann do mo chosa do bhriathar; ●
is solas do mo chosán é.

106	Mhionnaigh mé agus bheartaigh mé i m’aigne, ●
d’fhoraitheanta a choimeád.
107	Tá mé buartha go mór, a Thiarna; ●
beoigh mé le do bhriathar.
108	Glac le hofrálacha mo bhéil, a Thiarna; ●
agus múin dom d’fhoraitheanta.
109	Bíonn mo bheo i mbaol i gcónaí ●
ach ní dhearmadaim do dhlí.
110	Chuir na peacaigh gaiste i mo bhealach; ●
ach níor thréig mé do phroiceapta.
111	Is iad d’fhorálacha m’oidhreacht go brách; ●
cuireann siad áthas ar mo chroí.
112	Chlaon mé mo chroí chun do reachtanna a chomhlíonadh ●
go beacht agus go brách.

113	Is fuath liom an teanga liom leat; ●
ach is geal liom do dhlí.
114	Is tú mo chaomhnóir agus mo sciath; ●
cuirim mo dhóchas i do bhriathar.
115	Imígí uaim, a lucht déanta na hurchóide; ●
coimeádfaidh mé aitheanta mo Dhé.
116	Seas liom de réir d’fhocail agus mairfidh mé; ●
ná teipeadh ar mo dhóchas.
117	Bí i do thaca agam i dtreo is go sábhálfar mé; ●
coimeádfaidh mé do reachtanna go deo.
118	Is beag ort a n-imíonn ó do reachtanna; ●
toisc gur bréagach a mbeartas.
119	Is salachar leat peacaigh uile na cruinne; ●
is uime a charaim d’fhorálacha.
120	Scanraíonn mo cholainn le corp eagla romhat; ●
agus is eagal liom do reachtanna.

121	Chleachtaigh mé an ceart agus an chóir; ●
ná tabhair suas do lucht leatroim mé.
122	Téigh i mbannaí ar do ghiolla ar mhaithe leis, ●
sula dtreascraí na huaibhrigh mé.
123	Meathann mo shúile le dúil i do chúnamh, ●
agus i bhfírinne do bhriathair.
124	Déan le do ghiolla de réir do bhuanghrá, ●
agus múin dom do reachtanna.
125	Is mé do ghiolla, tabhair teagasc dom, ●
ionas gurab eol dom d’fhorálacha.
126	Is mithid duit gníomhú, a Thiarna, ●
óir sáraíodh do dhlí.
127	Ar an ábhar sin is ansa liom d’aitheanta, ●
ná an t-ór is mine.
128	Is uime a chloígh mé le do phroiceapta uile, ●
toisc gur fuath liom gach bréagshlí.

129	Is iontach iad go dearfa do fhorálacha; ●
is uime sin a choimeádaim iad.
130	Tugann foilsiú do bhriathair solas dom, ●
agus teagasc do lucht aineolais.
131	Bíonn mo bhéal ar leathadh ag osnaíl dom ●
agus mé ag tnúth le d’aitheanta.
132	Iompaigh chugam agus taispeáin dom do thrua, ●
mar a dhéanann tú do do chairde.
133	Dírigh mo chéimeanna de réir do bhriathair; ●
ná gabhadh an urchóid forlámhas orm.
134	Déan mo shaoradh ar ansmacht na ndaoine; ●
agus coimeádfaidh mé do phroiceapta.
135	Soilsíodh solas do ghnúise ar do ghiolla; ●
agus múin dom do reachtanna.
136	Chaoin mé uisce mo chinn ●
toisc nár coimeádadh do dhlí.

137	Is fíréanta tú go deimhin, a Thiarna; ●
agus is ceart do bhreithiúnas.
138	Chuir tú d’fhorálacha i bhfeidhm go cóir ●
agus go daingean diongbháilte.
139	Táim do mo shníomh ag méad mo dhúthrachta, ●
mar nach cuimhin le mo naimhde do bhriathar.
140	Tástáladh do bhriathar go dearfa ●
agus is geal le do ghiolla é.
141	Is beag is fiú mé féin, agus is suarach; ●
ní dhearmadaim do phroiceapta.
142	Is fíréantacht shíoraí í d’fhiréantachtsa; ●
agus is daingean é do dhlí.
143	Tháinig anuas orm diachair agus dochraide; ●
faighim m’aoibhneas i d’aitheantasa.
144	Is fíréanta iad d’fhorálacha go deo; ●
tabhair teagasc dom agus mairfidh mé.

145	Glaoim ó chroí ort; éist liom, a Thiarna; ●
coimeádfaidh mé do reachtanna.
146	Glaoim ort; déan mé a tharrtháil; ●
agus coinneoidh mé d’fhorálacha.
147	I moiche na maidine bím ag glaoch ort; ●
cuirim mo dhóchas i do bhriathar.
148	Bím ag faire i gcaitheamh na hoíche, ●
ag déanamh mo mharana ar do bhriathar.
149	Éist liom, a Thiarna, de réir do bhuanghrá; ●
beoigh mé de réir d’aithne.
150	Tá lucht mo ghéarleanúna ag druidim liom, ●
agus iad i bhfad ó do dhlí.
151	Ach tá tusa i ngar dom, a Thiarna; ●
agus is dílis iad d’aitheanta.
152	Is fadó a d’aithin mé ar d’fhorálacha ●
gur dhaingnigh tú iad go brách.

153	Féach ar m’angar agus fuascail mé ●
toisc nár dhearmad mé do dhlí.
154	Déan mo chúis a phlé agus slánaigh mé; ●
déan mo bheochan le do bhriathar.
155	Is fada an slánú ó na peacaigh, ●
toisc nach cúram leo d’fhoraitheanta.
156	Is líonmhar iad do thrócairí, a Thiarna; ●
beoigh mé de réir d’fhoraitheanta.
157	Is líonmhar lucht mo ghéarleanúna agus mo bhuartha; ●
ní chlaonaim ó do phroiceapta.
158	Chonaic mé na ciontaigh agus ghabh tuirse mé, ●
toisc nár choimeád siad do bhriathar.
159	Féach! is geal liom do phroiceapta, a Thiarna; ●
coinnigh beo mé le do bhuanghrá.
160	Is í an bhuaine buaic do bhriathair; ●
maireann do reachtanna go brách.

161	Déanann flatha géarleanuint orm gan fáth; ●
ach is eagal liom do bhriathra.
162	Déanaim gairdeas de bharr do bhriathair ●
mar dhuine a fhaigheann creach.
163	Is fuath liom an t-éitheach agus is gráin liom é; ●
i aoibhinn liom do dhlí.
164	Seacht n-uaire in aghaidh an lae a thugaim moladh duit ●
as ucht do cheartbhreithiúnas.
165	Bíonn mórshuaimhneas ar lucht do dhlí a ghrá; ●
ní bhíonn aon cheap tuisle rompu.
166	Bím ag súil le do chúnamh slánaithe, a Thiarna; ●
agus comhlíonaim d’aitheanta.
167	Bíonn m’anam ag coimeád d’fhorálacha; ●
tugaim grá thar cuimse dóibh.
168	Coimeádaim do phroiceapta agus d’orduithe; ●
bíonn mo shlite uile i d’fhianaise.

169	Go dtaga mo ghlór chugat, a Thiarna; ●
tabhair tuiscint dom de réir do bhriathair.
170	Go dtaga mo ghuí i do láthair; ●
fuascail mé de réir d’fhocail.
171	Go dtuga mo bhruasa moladh duit; ●
nuair a mhúinfidh tú do reachtanna dom.
172	Go gcana mo theanga do bhriathar; ●
óir is cóir iad d’aitheanta.
173	Go raibh do lámh i m’aice chun cuidiú liom; ●
toisc gur thogh mé do theagasc.
174	Santaím do shlánú, a Thiarna; ●
agus is aoibhinn liom do dhlí.
175	Go maire m’anam agus go mola sé thú; ●
agus go gcabhraí do reachtanna liom.
176	Táim ar seachrán mar chaora fháin; bí do mo lorg; ●
óir níor dhearmad mé riamh d’aitheanta.
Salm 120
1	Ar an Tiarna a scairt mé nuair a bhí mé do mo bhuaireamh; ●
agus d’éist sé liom.
2	A Thiarna, saor m’anam ar an mbéal urchóideach, ●
agus ar an teanga chealgach.
3	Cad a imreoidh sé ort d’fhonn an comhar a íoc leat, ●
a theanga chealgach?
4	Saigheada géara an churaidh chalma, ●
agus sméaróidí dearga.
5	Is é mo dhíth bheith i mo chónaí i Meiseach; ●
i bpubaill Chéadar.
6	Is fada atá m’anam ag lonnú leis an dream ●
ar fuath leo an tsíocháin.
7	Nuair a labhraím ar son na síochána, ●
tugann siad fúm gan fáth.
Salm 121
1	Tógaim mo shúile chun na sléibhte. ●
Cad as do mo chúnamh?
2	Is ón Tiarna féin atá mo chúnamh, ●
a rinne neamh agus talamh.
3	Nár lige sé duit tuisliú go deo; ●
nár dhéana do gharda codladh.
4	Féach! ní thitfidh sámhchodladh ná suan ●
ar gharda Iosrael.
5	Is é an Tiarna do gharda is do dhídean, ●
agus é ar do dheis.
6	Ní bhuailfidh an ghrian thú i rith an lae, ●
ná an ré istoíche.
7	Coimeádfaidh an Tiarna ón uile olc thú; ●
coimeádfaidh sé d’anam.
8	Coimeádfaidh an Tiarna thú ag imeacht is ag teacht duit, ●
anois agus choíche.
Salm 122
1	Rinne mé gairdeas nuair a dúradh liom: ●
“Rachaimid isteach i dteach an Tiarna.”
2	Tá ár gcosa ina seasamh cheana féin ●
i do dhoirse, a Iarúsailéim.
3	Rinneadh cathair Iarúsailéim a thógáil ●
go dlúth is go daingean.
4	Is chuici suas a ghabhann na treibheanna,
treibheanna an Tiarna, ●
d’fhonn is go dtugaidís fianaise do Iosrael,
agus buíochas don Tiarna.
5	Is ansiúd atá cathaoir an bhreithiúnais, ●
cathaoir do theaghlach Dháiví.
6	Iarraigí síocháin Iarúsailéim a chur chun cinn; ●
gura slán a dtugann taitneamh duit.
7	Síocháin go raibh laistigh de do mhúrtha, ●
agus flúirse i do phálás.
8	Ar son mo bhráithre agus lucht mo pháirte, ●
síocháin go raibh ionat.
9	Ar son teach an Tiarna, ár nDia, ●
iarraim do leas.
Salm 123
1	Chugat a thógaim mo shúile; ●
chugatsa a chónaíonn ar neamh.
2	Mar shúile na ndaor ag faire
ar lámha a dtiarna; ●
mar shúile an chailín aimsire ag faire ar lámha a máistreasa,
3	bíonn ár súile ag faire an Tiarna, ár nDia, ●
nó go ndéana sé trócaire.
4	Déan trócaire orainn, a Thiarna, déan trócaire; ●
óir fuaireamar ár ndóthain den dímheas.
5	De dhímheas lucht an díomais agus an tsaibhris ●
is dóthanach ár n-anam.
Salm 124
1	Murach an Tiarna a bheith inár leith;
abradh Iosrael anois: ●
Murach an Tiarna a bheith inár leith,
nuair a tugadh fúinn,
is amhlaidh a shlogfaí beo beathach sinn.
2	Nuair a bhladhmfadh a mbuile inár n-aghaidh, ●
d’éireodh an díle os ár gcionn,
agus shlogfadh an tuile sinn.
3	Sea, scuabfadh na tonnta chun siúil sinn, ●
go ndéanfadh ár mbá.
4	Moladh leis an Tiarna nár thug sinn ●
inár gcreach dá bhfiacla.
5	Sciobadh ár n-anam amhail éan
as líon na bhfoghlaeirí. ●
Go deimhin, briseadh an líon; agus d’imíomar slán.
6	Tá ár gcúnamh in ainm an Tiarna ●
a rinne neamh agus talamh.
Salm 125
1	An mhuintir a mbíonn a ndóchas sa Tiarna acu,
is cosúil le Sliabh Shíón iad – ●
sliabh nach féidir a bhogadh,
ach a sheasfaidh go brách.
2	Ar nós na gcnoc is na sléibhte
thart timpeall Iarúsailéim, ●
bíonn an Tiarna thart ar a phobal,
anois agus choíche.
3	Óir ní fhanfaidh ríshlat na n-éagráifeach ar fhearann na bhfíréan, ●
sula ndéanfadh na fíréin a lámha a iompú chun oilc.
4	Déan maith, a Thiarna, do dhaoine fónta, ●
agus do lucht an chroí dhírigh.
5	Ach cuir an ruaig ar lucht na camastaíola
is ar lucht déanta an oilc. ●
Síocháin go raibh ar Iosrael.
Salm 126
1	Nuair a sheol an Tiarna príosúnaigh Shíón ar ais, ●
ba chosúil le lucht aislinge sinn.
2	Líon ár mbéal le gáire,
agus ár dteanga le gairdeas. ●
Bhíothas á rá ansin i measc na gciníocha:
“Rinne an Tiarna go héachtach dóibh.”
3	Rinne an Tiarna na héachtaí dúinn; ●
bhí áthas orainn go deimhin.
4	Cuir sonas orainn arís, a Thiarna, ●
mar shruthanna sa Neigib.
5	An dream a chuireann síol le deora, ●
bainfidh siad an fómhar faoi ghairdeas.
6	Ag sileadh deor dóibh gabhann siad amach, ●
ag iompar síl chun a scaipthe.
7	Ag teacht ar ais dóibh tagann siad faoi áthas, ●
agus a bpunanna á n-iompar acu.
Salm 127
1	Mura ndéana an Tiarna an teach a thógail,
is saothar amú é do lucht a thógála. ●
Mura ndéana an Tiarna an chathair a chosaint,
is díomhaoin don gharda bheith á faire.
2	Is díomhaoin daoibh éirí roimh an solas,
agus bheith ag airneán go déanach, ●
sibhse a itheann arán an tsaothair;
óir is fial le pobal a pháirte é agus iad ina gcodladh.
3	Tabhartas ón Tiarna is ea an chlann; ●
is tuarastal é toradh na broinne.
4	Mar shaigheada i láimh an ghaiscígh, ●
is mar sin do chlann na hóige.
5	Is aoibhinn go deimhin don fhear,
a líon a thruaill leis na saigheada sin, ●
óir ní bhfaighidh an té sin náire,
agus é ag aighneas lena naimhde sa gheata.
Salm 128
1	Is aoibhinn do chách lenarb eagal an Tiarna, ●
agus a shiúlann ina shlite.
2	Íosfaidh tú toradh do shaothair féin; ●
beidh tú go sona séanmhar.
3	Beidh do bhean chéile mar fhíniúin thorthúil,
i gceartlár do thí. ●
Beidh do chlann mar bhuinneáin chrainn olóige,
mórthimpeall do bhoird.
4	Is amhlaidh a bheannófar an duine ●
ar a mbíonn eagla an Tiarna.
5	Go mbeannaí an Tiarna thú amach as Síón; ●
gach uile lá de do shaol.
6	Go bhfeice tú clann do chlainne
agus séan ar Iarúsailéim. ●
Síocháin go raibh ar Iosrael.
Salm 129
1	Is minic a crádh mé ó m’óige; ●
abradh Iosrael anois:
2	Is minic a crádh mé ó m’óige, ●
ach ní dhearnadh mo threascairt.
3	Bhí fir chéachta ag réabhadh ar mo dhroim; ●
rinne siad a gclaiseanna fada.
4	Ach ghearr an Tiarna fíréanta ●
cordaí na n-éagráifeach.
5	An dream ar fuath leo Síón, ●
go gcuirtear ar gcúl iad faoi náire.
6	Gura cosúil iad le féar ar dhíon tí, ●
a sheargann sula sceitheann sé;
7	nach líonann an buanaí a lámh leis, ●
ná an fear ceangail a bhrollach.
8	Agus nach ndéarfaidh lucht taistil na slí
“Bail ó Dhia ar an obair! ●
Beannaímid sibh in ainm an Tiarna;
anois agus choíche!”
Salm 130
1	As na duibheagáin a ghlaoim ort, a Thiarna; ●
éist, a Thiarna, le mo ghuí.
2	Go n-éiste do chluasa go haireach ●
le mo ghlór ag impí ort.
3	Má fhéachann tú ár gcionta, a Thiarna, ●
a Thiarna, cé rachaidh slán?
4	Ach is leat na peacaí a mhaitheamh; ●
ionas go riarfaí go humhal duit.
5	Tá muinín ag m’anam as an Tiarna; ●
ar a bhriathar atá mo sheasamh.
6	Is foighní m’anam ag feitheamh leis an Tiarna,
ná lucht faire leis an maidin. ●
Bíonn lucht faire ag faire leis an maidin,
7	agus Iosrael leis an Tiarna, ●
de bhrí gur ag an Tiarna atá an trócaire,
agus an fhuascailt fhairsing.
8	Agus is é a dhéanfaidh Iosrael a fhuascailt ●
óna gcionta go léir.
Salm 131
1	Níl mo chroí i mborr le mórtas, a Thiarna;
níl mo shúile go huaibhreach. ●
Ní mó go bhfuil mo dhúil i nithe móra,
a théann thar m’acmhainn.
2	Ach mar naíonán a bhainfí de dhiúl,
thug mé m’anam chun suaimhnis. ●
Mar naíonán i mbaclainn a mháthar,
atá m’anam istigh ionam.
3	A Iosrael, cuir do dhóchas sa Tiarna, ●
anois agus choíche.
Salm 132
1	Cuimhnigh, a Thiarna, ar Dháiví, ●
agus ar a bhfuair sé de dhua agus de dhochraide,
2	ar an mionn a mhionnaigh sé don Tiarna, ●
ar a mhóid do Neach cumhachtach Iacóib:
3	“Ní rachaidh mé faoi dhíon mo thí; ●
ná ní luífidh mé ar an leaba a cóiríodh dom.
4	Ní thabharfaidh mé suan do mo shúile; ●
ná codladh do rinn mo rosc
5	nó go bhfaighidh mé ionad don Tiarna, ●
teach cónaithe do Neach cumhachtach Iacóib.”
6	Chualamar trácht air, féach, in Eafrát; ●
agus fuaireamar é ar mhachairí Iár.
7	“Téimis isteach ina áras; ●
agus adhraimis ag stóilín a chos.”
8	Gabh isteach in áit do shuaimhnis, a Thiarna, ●
tú féin agus áirc do mhaorgachta.
9	Go raibh éadaí na fíréantachta ar do shagairt; ●
go raibh do naoimh ag canadh go meidhreach.
10	Ar mhaithe le Dáiví do sheirbhíseach, ●
ná diúltaigh don té a d’ung tú.
11	Mhionnaigh an Tiarna do Dháiví,
briathar daingean nach rachaidh sé siar air: ●
“Is é mac do cholainne féin
a chuirfidh mé ar do chathaoir ríoga.
12	Má choimeádann do chlann mo chonradh,
agus na teagaisc a mhúinfidh mé dóibh, ●
beidh a gclann siúd freisin go brách
ina suí ar do chathaoir ríoga.”
13	Óir roghnaigh an Tiarna Síón; ●
is é ba rogha leis mar áras dó féin.
14	Is é seo áit mo shuaimhnis go brách; ●
bainfidh mé fúm ann óir is ann atá mo thaitneamh.
15	Beannóidh mé le flúirse bia é; ●
tabharfaidh mé a sáith dá dhaoine bochta.
16	Gléasfaidh mé a shagairt le slánú, ●
agus beidh a chuid fíréan ag canadh go meidhreach.
17	Tiocfaidh bláth ann ar bhuinneán Dháiví;
réiteoidh mé lóchrann do m’ungthach. ●
Clúdóidh mé a naimhde le náire,
ach caithfidh sé féin a choróin faoi ghradam.
Salm 133
1	Féach! nach maith agus nach aoibhinn é ●
go mbeadh bráithre ina gcónaí le chéile.
2	Mar uinnimint a doirteadh ar an gceann,
agus a shil ar an bhféasóg – ●
a shil anuas ar fhéasóg Árón,
go himeall a fhallainge.
3	Is cosúil le drúcht Hearmón é agus é ag titim
anuas ar Shliabh Shíón. ●
Is ann a thug an Tiarna beannacht,
agus beatha go brách.
Salm 134
1	Téanaigí agus molaigí an Tiarna,
a sheirbhíseacha uile an Tiarna ●
a bhíonn in bhur seasamh i dteach an Tiarna,
i gcúirteanna theach ár nDé.
2	Tógaigí bhur lámha chun an tsanctóra; ●
agus déanaigí an Tiarna a mholadh.
3	Go mbeannaí an Tiarna amach as Síón thú; ●
is é a rinne neamh agus talamh.
Salm 135
1	Alleluia.
Molaigí ainm an Tiarna; ●
molaigí é, a lucht fónaimh an Tiarna,
2	a bhíonn in bhur seasamh i láthair an Tiarna, ●
i gcúirteanna áras ár nDé.
3	Molaigí an Tiarna toisc gur maith é an Tiarna; ●
canaigí Salm dá ainm toisc gur grámhar é;
4	Óir roghnaigh an Tiarna Iacób, ●
agus Iosrael ina sheilbh dó féin.
5	Óir is eol dom gur mór é an Tiarna, ●
ina Dhia os cionn na ndéithe go léir.
6	Déanann sé a dtaitníonn leis ar neamh is ar talamh, ●
ar muir agus in íochtar na farraige.
7	Seolann sé scamaill ó chríocha na cruinne; ●
déanann sé fearthainn le saighneáin tine;
tógann sé na gaotha as a n-ionaid taisce.
8	Bhuail sé céadghin na hÉigipte, ●
idir dhaoine agus bheithígh in éineacht.
9	Rinne sé comharthaí agus tuartha
i gceartlár do thíre, a Éigipt ●
in aghaidh Fhorainn is a lucht fónaimh go léir.
10	Bhuail sé a lán de na ciníocha; ●
agus mharaigh sé ríthe cumhachtacha –
11	Síochon, rí na nAmórach ●
agus Óg a bhí ina rí ar Bháiseán,
agus ríthe Chanán go léir.
12	Agus thug sé a dtalamh mar oidhreacht, ●
mar oidhreacht d’Iosrael, a phobal.
13	Maireann d’ainm de shíor, a Thiarna, ●
agus do chuimhne ó ghlúin go chéile.
14	Óir déanfaidh an Tiarna a phobal a chosaint; ●
agus glacfaidh sé trua dá lucht fónaimh.
15	Ór agus airgead íola na gciníocha, ●
saothar lámh na ndaoine.
16	Tá béal acu ach ní fhéadann siad labhairt; ●
tá súile acu ach ní fheiceann siad dada;
17	tá cluasa orthu ach ní chluineann siad smid; ●
ná níl puth anála ina mbeola.
18	Is cosúil leo féin lucht a ndéanta; ●
agus a gcuireann a ndóchas iontu.
19	A theaghlach Iosrael, tabhair moladh don Tiarna; ●
a theaghlach Árón, tabhair moladh don Tiarna;
20	a theaghlach Léiví, tabhair moladh don Tiarna; ●
a lucht adhartha an Tiarna, tabhair moladh dó.
21	Moladh leis an Tiarna as Síón; ●
tá cónaí air in Iarúsailéim!
Salm 136
1	Alleluia.
Tugaigí buíochas don Tiarna toisc gur maith é, ●
agus go maireann a bhuanghrá go brách.
2	Tugaigí buíochas do Dhia na ndéithe, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách.
3	Tugaigí buíochas do Thiarna na dtiarnaí, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách.
4	Is é an t-aon neach amháin é a dhéanann móréachtaí, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách.
5	Rinne sé na flaithis le feabhas a eagna, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách.
6	Rinne sé an talamh a leathadh ar na huiscí, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách.
7	Eisean a rinne na soilse móra, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách.
8	Chuir sé an ghrian i gceannas an lae, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách;
9	an ré is na réaltaí i gceannas na hoíche, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách.
10	Bhuail sé céadghin na nÉigipteach, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách.
11	Agus threoraigh sé Iosrael as a measc, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách.
12	Le cumhacht a láimhe agus neart a chuisle, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách.
13	Roinn sé an Mhuir Rua ina dhá cuid, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách.
14	Agus thug ar Iosrael siúl anonn trína lár, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách.
15	Threascair sé Forann agus a shlua sa mhuir, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách;
16	agus sheol a phobal tríd an bhfásach, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách.
17	Bhuail sé na ríthe móra, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách;
18	agus mharaigh sé na ríthe cumhachtacha, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách;
19	Síochon, rí na nAmórach, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách;
20	agus Óg a bhí ina rí ar Bháiseán, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách.
21	Agus thug sé a bhfearann mar oidhreacht, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách;
22	mar oidhreacht do Iosrael a sheirbhíseach, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách.
23	Chuimhnigh sé orainn nuair a bhíomar dár mbuaireamh, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách.
24	Agus rinne sé ár bhfuascailt ónár naimhde, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách.
25	Bronnann sé bia ar a maireann sa cholainn, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách.
26	Gabhaigí buíochas le Dia na bhflaitheas, ●
óir maireann a bhuanghrá go brách.
Salm 137
1	Cois sruthanna na Bablóine
a shuíomar ag sileadh deor, ●
ag cuimhneamh dúinn ar Shíón.
2	Ar shaileoga na tíre sin ●
chrochamar ár gcruiteanna.
3	Óir an drong a rinne bránna dínn, ●
d’iarr siad amhráin orainn,
4	agus an drong a bhíodh dár gciapadh, ●
d’iarr siad lúcháir orainn:
5	“Scaoiligí chugainn, ” a deiridís, ●
“amhrán d’amhráin Shíón.”
6	Conas a chanfaimis amhrán an Tiarna ●
i dtír na gcoimhthíoch?
7	Má dhéanaim dearmad ort, a Iarúsailéim, ●
go gcrapa mo dheaslámh!
8	Go gceanglaí mo theanga de mo charball,
mura gcuimhním ort, ●
mura gcuire mé Iarúsailéim
mar bharr m’aoibhnis uile.
9	Cuimhnigh, a Thiarna, ●
in aghaidh chlann Eadóm,
lá treascartha Iarúsailéim,
10	nuair a dúirt siad: ●
“Scriosaigí í, scriosaigí í;
leagaigí go talamh í.”
11	A iníon na Bablóine,
nach tú an scriosaire! ●
Is méanar don té a dhíolfaidh leatsa
na dochair a d’imir tú orainne –
12	an té a bhéarfaidh ar do leanaí ●
á mbascadh in éadan na carraige!
Salm 138
1	A Thiarna, gabhaim buíochas leat ó chroí; ●
óir d’éist tú le briathra mo bhéil.
2	Seinnfidh mé duit i bhfianaise na n-aingeal;
agus sléachtfaidh mé ag do theampall naofa. ●
Gabhaim buíochas leat as ucht do bhuanghrá agus do dhílse,
a sháraíonn ar ar chualamar riamh fút.
3	D’éist tú liom nuair a ghlaoigh mé ort; ●
agus chuir tú le neart m’anama.
4	Molfaidh ríthe uile na cruinne thú, a Thiarna, ●
nuair a chluinfidh siad briathra do bhéil.
5	Canfaidh siad faoi shlite an Tiarna: ●
“Nach éachtach í glóir an Tiarna!”
6	Dá airde é an Tiarna is cúram dó an t-íseal; ●
ach breathnaíonn sé an t-uaibhreach i bhfad uaidh.
7	Bíodh go siúlaim i lár na trioblóide,
tugann tú beatha dom in aghaidh fraoch m’eascairde. ●
Síneann tú do lámh chugam do mo shaoradh;
agus fóirfidh tú orm le do dheasláimh.
8	Cuirfidh an Tiarna chun cinn a bhfuil tosaithe aige dom. ●
Maireann do bhuanghrá go síoraí, a Thiarna;
ná caith dímheas ar shaothar do lámh.
Salm 139
1	Scrúdaíonn tú mé, a Thiarna, ●
agus is eol duit mé.
2	más luí dom, más suí dom, is eol duit é; ●
is eol duit mo rún is mé i bhfad uait.
3	Más siúl dom, más suan dom, feiceann tú; ●
is eol duit mo shlite go léir.
4	Sula gcluintear focal ar mo theanga, ●
a Thiarna, is eol duit ar fad é.
5	Imdhruideann tú ar chúl is ar bhéal mé; ●
agus leagann tú do lámh orm de shíor.
6	Is ró-iontach, ró-uasal liom an t-eolas seo; ●
agus téann sé thar m’acmhainn a thuiscint.
7	Cá háit a rachaidh mé ó do spiorad? ●
ná cá háit a dteithfidh mé ó do láthair?
8	Má ghabhaim in airde neimhe beidh tú ann romham; ●
má luím san uaigh, beidh tú ansin romham freisin.
9	Má ghabhaim umam sciatháin na maidine, ●
agus cónaí i gcríocha imchiana na farraige,
10	ansin féin beidh do lámh do mo sheoladh; ●
agus béarfaidh tú orm le do dheasláimh.
11	Má deirim go bhfolóidh an dorchacht mé, ●
agus go mbeidh solas an lae ina oíche umam,
12	ní dorcha leatsa an dorchacht: ●
is comhsholas duit lá agus oíche.
13	Óir is tú a dheilbhigh go hiomlán mé; ●
agus a d’fhuaigh i mbroinn mo mháthar mé.
14	Tugaim buíochas duit de bharr iontas mo dhéantúis;
de bhrí gurb éachtach iad d’oibreacha. ●
B’eol duit go hiomlán m’anamsa;
15	níor ceileadh ort fiú amháin mo chreat, ●
nuair a cumadh os íseal mé, gur múnlaíodh i mbroinn na talún mé.
16	Chonaic do shúile mo ghníomhartha;
óir scríobhadh iad uile i do leabhar; ●
agus cinneadh dom mo laethanta go léir,
sular tháinig ceann amháin acu ann.
17	Nach diamhrach liom do chomhairlí, a Thiarna; ●
má dhéanaim a gcomhaireamh ní thig liom a n-áireamh;
18	ní lia gaineamh na trá ná iad; ●
dá mbeinn réidh leo bheinn farat go fóill.
19	Is mairg, a Dhia, nach scriosann tú na hurchóidigh; ●
is mairg nach n-imíonn uaim fir na fola.
20	Óir déanann siad ceannairc i d’aghaidh go fealltach; ●
agus tugann do naimhde mionna éithigh.
21	Nach fuath liom do lucht fuatha, a Thiarna; ●
nach déistin liom a n-éiríonn i d’éadan?
22	Is amhlaidh atá an ghráin shaolta agam orthu; ●
dar liomsa is deargnaimhde dom iad.
23	Scrúdaigh mé, a Dhia,agus féach mo chroí; ●
déan mo thástáil, agus féach mo smaointe.
24	Féach an bhfuil drochshlí á siúl agam; ●
agus seol mé ar shlí na síoraíochta.
Salm 140
1	Fuascail mé a Thiarna, ó dhrochdhaoine; ●
cosain mé ar dream an fhoréigin,
2	ar lucht beartaithe an oilc ina gcroí, ●
a mbíonn aighneas á mhúscailt de shíor acu.
3	Cuireann siad faobhar ar a dteanga mar nathair; ●
agus bíonn nimh na nathrach faoina mbeola.
4	Tarrthaigh mé ó láimh an urchóidigh, a Thiarna;
cosain mé ar lucht an fhoréigin; ●
is mian leo barrthuisle a bhaint asam.
5	Chuir na díomasaigh gaiste i bhfolach romham;
leath siad líon agus téada romham; ●
chuir siad súil ribe romham sa tslí.
6	Deirim leis an Tiarna: “Mo Dhia thú!” ●
Éist, a Thiarna, le glór mo ghuí.
7	A Thiarna Dia, is tú mo chabhair chumhachtach; ●
cumhdaíonn tú mo cheann lá an chatha.
8	Ná géill, a Thiarna, do mhianta na n-urchóideach; ●
nár éirí lena mírúin mhailíseacha.
9	Tógann an drong atá thart timpeall orm a gceann; ●
go dtreascraí mailís a mbruas féin iad.
10	Go bhfeara sé sméaróidí dearga orthu anuas; ●
go gcaithe sé isteach i bpoll talún iad,
i dtreo is nach n-éirí siad arís.
11	Ní bheidh an rath ar dhuine na drochtheanga; ●
tiocfaidh an tubaiste ar lucht an fhoréigin.
12	Is eol dom go ndéanfaidh an Tiarna, ●
ceart is cóir don duine bocht agus don duine dealbh.
13	Tabharfaidh na fíréin buíochas do d’ainm; ●
agus mairfidh lucht an ionracais i do láthair.
Salm 141
1	Glaoim ort, a Thiarna, fóir orm gan mhoill; ●
éist le mo ghlór nuair a ghlaoim ort.
2	Go n-éirí m’urnaí mar thúis i d’fhianaise; ●
go raibh ardú mo lámh mar íobairt tráthnona.
3	Cuir glas ar mo bhéal, achainím ort, a Thiarna; ●
bí ag faire mar an gcéanna ar dhoras mo bhruas.
4	Ná claon mo chroí chun oilc ar bith
ná chun drochbhearta a dhéanamh le lucht na hurchóide; ●
nár ithe mé sólais sho-bhlasta ina gcuideachta.
5	Má bhuaileann an fíréan mé is le barr cineáltais é;
má thugann an fíréan casaoid dom, is ola do mo cheann é. ●
Ach maidir le lucht an oilc, bím ag urnaí i gcónaí,
bíonn m’urnaí i gcónaí in aghaidh a ndrochbheart.
6	Caithfear a mbreithiúna go léir le haill; ●
beidh a fhios acu an uair sin gur caoin iad mo bhriathra.
7	Mar charraig a scoiltear ina smionagar ar an talamh, ●
scaipfear a gcnámha ag béal na huaighe.
8	Ortsa, a Thiarna, a Dhia liom, atá mo shúile; ●
ortsa atá mo thriall, ná fág m’anam gan dídean.
9	Cosain mé ar an ngaiste a chuir siad i bhfearas romham; ●
saor mé ar ribí lucht déanta na hurchóide.
10	Go gceaptar na héagráifigh go léir ina líonta féin; ●
ach deonaigh go dtaga mise slán sábháilte uathu.
Salm 142
1	Glaoim os ard ar an Tiarna; ●
achainím os ard ar an Tiarna.
2	Déanaim mo ghearán go dian ina fhianaise; ●
agus nochtaim m’anacra ina láthair.
3	Nuair a bhí mo spiorad á chloí istigh ionam,
b’eol duit féin mo shlí. ●
Sa tslí ina bhfuil mo shiúl
cuireadh gaiste i bhfolach romham.
4	Breathnaím ar mo dheis agus feicim
nach bhfuil neach ann a dhéanfadh cúram díom. ●
Níl bealach éalaithe agam;
ní chuireann aon neach spéis i m’anam.
5	Is ort a ghlaoim, a Thiarna; ●
deirim: “Is tú mo dhídean;
a bhfuil agam i dtír na mbeo.”
6	Éist, dá bhrí sin, le mo ghlao;
óir tá mé i gcorrach na haimiléise. ●
Fuascail mé ó lucht mo ghéarleanúna,
óir is treise iad siúd ná mé.
7	Seol mé amach as an gcarcair seo
chun go dtabharfaidh mé buíochas do d’ainm. ●
Tionólfaidh na fíréin i mo thimpeall
toisc go roinnfidh tú go flaithiúil fial liom.
Salm 143
1	Éist le m’urnaí, a Thiarna; ●
éist le m’achainí as ucht do dhílse,
freagair mé as ucht d’fhíréantachta.
2	Ná glaoigh ar do ghiolla chun breithiúnais; ●
óir níl aon neach fíréanta i d’fhianaise.
3	Óir chuaigh an namhaid sa tóir orm;
is threascair m’anam go húir; ●
is thug orm fanacht sa dorchacht
ar nós daoine atá marbh le fada.
4	Dá bhrí sin tháinig meath ar mo mheanma; ●
agus chalcaigh mo chroí istigh ionam.
5	Is cuimhin liom na laethanta fadó;
déanaim machnamh ar d’oibreacha go léir. ●
Bím ag smaoineamh ar shaothar do lámh
6	agus sínim mo sciatháin amach chugat; ●
mar thalamh spalptha bíonn m’anam ag tnúth leat.
7	Éist liom gan mhoill, a Thiarna, óir tá mo mheanma á cloí. ●
Ná cuir d’aghaidh i bhfolach orm,
sula mbeinn cosúil leis an dream a ghabhann san uaigh.
8	Cuir do bhuanghrá in iúl dom ar maidin,
óir is ionat a chuirim mo dhóchas. ●
Tabhair dom eolas na slí atá le triall agam,
óir is chugatsa a thógaim m’anam.
9	Fuascail mé ó m’eascairde, a Thiarna; ●
óir chuir mé mé féin faoi do choimirce.
10	Múin dom do thoil a dhéanamh,
óir is tú mo Dhia, a Thiarna. ●
Go ndéana do dhea-spiorad mé a sheoladh,
isteach sa talamh comhréidh.
11	Cosain mo bheo as ucht d’ainm, a Thiarna; ●
i d’fhíréantacht saor m’anam ón anacair.
12	Déan mo naimhde a dhíothú as ucht do chineáltais; ●
agus cuir ó mhaith a mbíonn ag déanamh cos ar bolg orm;
óir is mé do sheirbhíseach, a Thiarna.
Salm 144
1	Moladh leis an Tiarna, mo charraig,
a oileann mo lámha chun catha; ●
agus fós mo mhéara chun cogaidh.
2	Is é siúd mo ghrá agus mo dhaingean;
is é mo dhún é agus m’fhuascailteoir; ●
mo sciath é ina gcuirim mo dhóchas;
cuireann sé ciníocha faoi mo smacht.
3	A Thiarna, cad é sinne go dtógfá ceann dínn, ●
an cine daonna go mbeadh meas agat orainn/orthu?
4	Is cosúil iad le puth anála; ●
agus a ré le scáil a ghabhann thart.
5	Ísligh do spéartha agus tuirling; ●
bain leis na sléibhte agus déanfaidh siad deatach.
6	Teilg amach uait na splancacha agus scaip iad; ●
scaoil uait do shaigheada á dtreascairt.
7	Sín do lámh uait anuas le mé a shaoradh ●
is a fhuascailt ó na tuilte agus ó láimh na n-eachtrannach,
8	a mbíonn an bhréag de shíor ina mbéal acu, ●
agus a ndeaslámh ina deasláimh éithigh acu.
9	Canfaidh mé amhrán nua duit, a Dhia; ●
seinnfidh mé ar chláirseach na ndeich dtéad duit.
10	Óir is tú a thugann an bua do ríthe; ●
agus a thug tarrtháil ar Dháiví, do ghiolla.
11	Tabhair saor ó chlaíomh an oilc mé;
sábháil ó láimh na n-eachtrannach mé, ●
a mbíonn an bhréag de shíor ina mbéal acu,
agus a ndeaslámh ina deasláimh éithigh acu.
12	Gura cosúil ár gclann mhac le húrchrainn,
agus iad ag fás ina n-óige; ●
gura cosúil ár n-iníonacha le colúin chúinne,
arna snoí mar cholúin an teampaill.
13	Go raibh ár sciobóil ag cur thar maoil le gach toradh,
agus ár dtréada ag breith ina mílte, ●
agus ina ndeicheanna de mhílte inár bpáirceanna.
14	Go raibh ár mbólacht trom torrach le laonna;
ná raibh ár múrtha briste bearnach; ●
ná raibh deoraíocht,
ná raibh círéib ná clampar inár sráideanna.
15	Is méanar don mhuintir arb amhlaidh dóibh; ●
an mhuintir a bhfuil an Tiarna ina Dhia acu.
Salm 145
1	Mórfaidh mé thú, a Dhia agus a Rí; ●
agus molfaidh mé d’ainm trí shaol na saol.
2	Molfaidh mé thú in aghaidh an lae; ●
agus molfaidh mé d’ainm trí shaol na saol.
3	Is mór an Tiarna agus is inmholta thar cuimse é; ●
ní féidir a mhórgacht a mhionransú.
4	Fógrófar d’oibreacha ó ghlúin go glúin ●
agus foilseofar do chumhacht mar an gcéanna.
5	Déanfar trácht ar mhórghlóir do mhaorgachta; ●
agus inseofar d’éachtaí iontacha.
6	Labhrófar faoi do bhearta uafásacha; ●
beifear ag caint faoi do chumhacht is do chumas.
7	Cuimhneofar ar líonmhaireacht do mhaitheasa; ●
agus déanfar d’fhíréantacht a chanadh go háthasach.
8	Is cineálta an Tiarna agus is trócaireach, ●
mall chun feirge, agus lán de thrua.
9	Is grámhar an Tiarna le gach aon neach; ●
tá trua aige do gach dúil dá ndearna sé.
10	Ceiliúrfaidh d’oibreacha uile thú, a Thiarna; ●
agus beannóidh do dhaoine dílse thú.
11	Canfaidh siad glóir-réim do ríochta; ●
agus foilseoidh siad uile do chumhacht,
12	ionas go nochtfar do chumhacht do dhaoine ●
agus niamhracht agus glóir-réim do ríochta.
13	Mairfidh do ríochtsa feadh saol na saol,
agus do cheannas go brách na breithe. ●
Is dílis an Tiarna ina bhriathra uile;
agus is naofa é ina oibreacha go léir.
14	Tacaíonn an Tiarna lena mbíonn ag titim; ●
agus tógann sé an dream a bhíonn ar lár.
15	Bíonn súile gach aon dúile ag feitheamh ortsa; ●
agus tugann tú bia dóibh in am trátha.
16	Osclaíonn tú do lámh go fialmhar; ●
agus sásaíonn tú a bhfuil beo le do chineáltas.
17	Is fíréanta é an Tiarna ina shlite uile; ●
agus is naofa é ina oibreacha go léir.
18	Is gairid é an Tiarna dá ngaireann air, ●
dá ngaireann air go fírinneach ó chroí.
19	Déanann sé toil an dreama lenarb eagal é; ●
éisteann sé lena n-éamh agus fóireann orthu.
20	Coimeádann an Tiarna gach duine a thugann grá dó; ●
ach scriosfaidh sé na hurchóidigh go léir.
21	Go gcana mo bhéal moladh an Tiarna ●
agus go mbeannaí gach aon neach a ainm naofa;
go brách agus go síoraí suthain.
Salm 146
1	Alleluia.
Tabhair moladh don Tiarna, ●
a anam liom.
2	Molfaidh mé an Tiarna le mo bheo; ●
molfaidh mé mo Dhia fad a mhairfidh mé.
3	Ná cuirigí bhur muinín i bhflatha, ●
ná i nduine den Ádhamhchlann trí nach dtagann slánú.
4	Nuair a scarann an anáil leo filleann siad sa chré ●
agus téann a mbearta ar ceal an uair sin.
5	Is méanar dóibh sin a bhfuil a gcúnamh i nDia Iacóib; ●
a chuireann a ndóchas sa Tiarna, a Dhia,
6	an té a rinne neamh agus talamh,
an fharraige, agus gach a bhfuil iontu. ●
An té a sheasann lena bhriathar de shíor;
7	agus a dhéanann ceart don dream atá faoi chois. ●
Is é a thugann bia don ocrach.
Is é an Tiarna a scaoileann na braighdeanaigh.
8	Osclaíonn sé súile na ndall. ●
Tógann sé suas an dream atá crom.
Tugann an Tiarna grá don fhíréan;
9	Cumhdaíonn an Tiarna an coimhthíoch; ●
déanann sé tacaíocht don dílleachta is don bhaintreach,
ach cuireann sé slí na bpeacach trína chéile.
10	Beidh an Tiarna i réim go brách, ●
ina Dhia agat, a Shíón, ó ghlúin go glúin.
Salm 147
1	Alleluia.
Molaigí an Tiarna toisc gur maith é; ●
canaigí Salm dár nDia toisc gur grámhar é;
is dósan is dual ár moladh.
2	Tá an Tiarna ag atógáil Iarúsailéim; ●
tá sé ag bailiú díbeartaigh Iosrael le chéile.
3	Leigheasann sé lucht an chroí bhriste; ●
agus déanann a gcréachtaí a cheangal.
4	Socraíonn sé líon na réaltaí; ●
ainmníonn sé ina gceann is ina gceann iad.
5	Is mór é ár nDia agus is mór é a neart; ●
níl teorainn ar bith lena eagna.
6	Ardaíonn an Tiarna na daoine ísle; ●
agus leagann sé ar lár na hurchóidigh.
7	Canaigí don Tiarna le buíochas; ●
seinnigí moladh ar an gcruit dár nDia,
8	an té a chlúdaíonn na spéartha le néalta;
agus a thugann an fhearthainn don talamh. ●
Cuireann sé an féar ag fás ar na sléibhte;
agus luibheanna chun fónamh don duine.
9	Tugann sé a gcuid do na beithígh; ●
agus beathaíonn gearrcaigh na bhfiach nuair a ghlaonn siad air.
10	Ní hé neart an eich is aoibhinn leis; ●
ná ní hiad cosa an duine is taitneamhach leis.
11	Tugann an Tiarna taitneamh do lucht a eaglaithe; ●
don dream ar muinín leo a thrócaire.
12	Tabhair moladh don Tiarna, a Iarúsailéim; ●
tabhair moladh do do Dhia, a Shíón.
13	Óir dhaingnigh sé sparraí do dhoirse; ●
agus bheannaigh sé do chlann atá istigh ionat.
14	Rinne sé síocháin i do chríocha; ●
agus tugann do sháith de phlúr na cruithneachta duit.
15	Cuireann sé a aithne ag triall ar an talamh; ●
agus gluaiseann a bhriathar go lántapaidh.
16	Scaipeann sé sneachta amhail olann; ●
croitheann sé cuisne amhail luaithreach.
17	Leathann sé a leac oighir ina blúirí; ●
cé a fhéadann a fhuacht a fhulaingt?
18	Cuireann sé a bhriathar uaidh á leá; ●
agus a ghaoth a choscairt an tsneachta.
19	D’fhoilsigh sé a bhriathar do Iacób; ●
a reachtanna agus a fhoraitheanta d’Iosrael.
20	Ní dhearna sé amhlaidh d’aon chine eile; ●
níor nocht sé a reachtanna dóibh.
Salm 148
1	Alleluia. Molaigí an Tiarna ó na flaithis, ●
molaigí é sna spéartha!
2	Molaigí é, a aingle Dé, ●
molaigí é, a shluaite go léir!
3	Molaigí é, a ghrian is a ghealach, ●
molaigí é, a réaltaí lonracha!
4	Molaigí é, a fhlaitheasa is airde, ●
agus a uiscí atá os cionn na bhflaitheas!
5	Molaidís ainm an Tiarna, ●
le hordú uaidh a cruthaíodh iad.
6	Shocraigh sé go brách iad; ●
thug sé dlí dóibh nach rachaidh ar ceal.
7	Molaigí an Tiarna ón talamh, ●
a mhíolta mhóra agus a dhuibheagána go léir!
8	A thine is a chloichshneachta,
a shneachta is a cheobhrána, ●
a anfaí gaoithe a chomhlíonann a bhriathar,
9	a shléibhte agus a chnoca uile, ●
a chranna toraidh agus a chéadrasa!
10	A ainmhithe allta agus clóis, ●
a phéisteanna agus a éanlaith an aeir!
11	A ríthe agus a náisiúna na cruinne, ●
a fhlatha an domhain is a bhreithiúna!
12	A ógánacha agus a chailíní, ●
a sheanóirí agus a leanaí le chéile,
13	molaigí ainm an Tiarna!
óir is é amháin is airde, ●
agus sáraíonn a ainm
neamh agus talamh in éineacht.
14	D’ardaigh sé neart a phobail;
bíonn a naoimh uile á mholadh; ●
molann clann Iosrael é,
an pobal atá ina fhogas.
Alleluia!
Salm 149
1	Alleluia. Canaigí amhrán nua don Tiarna; ●
moltar é i gcomhthionól na bhfíréan.
2	Déanadh Iosrael gairdeas faoina gcruthaitheoir; ●
bíodh ríméad ar chlann Shíón faoina Rí.
3	Molaidís a ainm le rince; ●
déanaidís ceol ar an gcláirseach is ar an gcruit.
4	Óir tugann an Tiarna taitneamh dá phobal; ●
tugann sé an bua do lucht na huirísle.
5	Bíodh gairdeas ina nglóir ag na fíréin; ●
canaidís le lúcháir ina leapacha.
6	Bíodh mórmholtaí Dé ina mbéal acu; ●
agus claíomh an dá fhaobhar ina láimh.
7	D’fhonn díoltas a agairt ar na ciníocha, ●
agus diansmacht a chur ar na náisiúin,
8	D’fhonn a ríthe a cheangal i gcuibhreacha, ●
agus a n-uaisle i ngeimhleacha iarainn,
9	D’fhonn breithiúnas a chur i bhfeidhm mar a ceapadh dóibh; ●
is í an ghlóir seo atá i ndán dá naoimh uile.
Salm 150
1	Alleluia. Molaigí Dia ina ionad naofa! ●
Molaigí é i bhfirmimint a chumhachta!
2	Molaigí é as ucht a éachtaí! ●
Molaigí é as ucht a chumhachta ollmhóire!
3	Molaigí é le séideadh an stoic! ●
Molaigí é leis an gcruit agus leis an gcláirseach!
4	Molaigí é le tiompán is le rince! ●
Molaigí é le téada ceoil is leis an bpíb!
5	Molaigí é le clagarnach na gciombal! ●
Molaigí é le ciombail chlingíneacha!
6	An uile dhúil bheo dá bhfuil ann, ●
moladh sé an Tiarna! Alleluia.